Niet akkoord Dresse. Behalve als ge de stagiair een goede reden geeft om ongerust om zich heen te kijken. Maar die is er niet, dus dat is letterlijk het bedriegen van de kijker. De stagiair kan zich wel nerveus gedragen. (vb. tappen van voet, ...)
Over de camerastandpunten: ik vind dat er mooie, verrassende shots tussenzitten. Oké er zitten ookr 'saaiere' ietwat bizar gekozen standpunten bij, maar voor een eerste jaars is de beeldvoering al behoorlijk.
Montage is een andere zaak. Wanneer in en wanneer uit een beeld gaan is een delicate kwestie, vooral bij dialoog. De cut tussen de twee replieken hebt ge boenk er tussenin gelegd. Dat 'breekt' en dat werkt storend. Dat is jammer, vooral omdat het net op het einde van uw filmpke ligt, dus is het de laatste indruk waar ge uw kijker mee laat zitten. Beter had geweest dat ge net voor het einde van repliek één had weggecut. Maar ik blijf erbij, niet onverdienstelijk.
Scenario: het is een leuk idee, maar zoals hier al aangegeven schort er nog één en ander met de uitwerking.
De wandelende stagiair wekt geen spanning op, want hij wandelt alleen maar. We voelen niet waar hij naartoe gaat en we voelen geen enkele motivatie, dus is dat personage niet interessant. Dumpen tot het wel interessant wordt.
Parallelmontage wordt pas echt interessant wanneer er een directe link is tussen de twee personages, (die iets minder vaag is dan een foto).
Enfin, hoe het had gekund:
Beginnen op de man met de foto, zoals ge het nu doet. Besef dat hij uw hoofdpersonage is. (in de constructie zoals hij nu is, is er immers geen relatie/emotionele binding tussen het publiek en de stagiair. Hij is te leeg.)
Laat de man naar het raam gaan en de jongen zien aan komen wandelen vanuit de verte. De jongen mag inderdaad een papiertje hebben, alsof hij ergens naar zoekt. Dan weten we direct, die jongen gaat naar die man toe. En die man lijkt een gevaar, want hij wacht de jongen op met een mes = suspence. ('Bear on the beach' - zal wel een belletje doen rinkelen. Niet?)
Rest kunt ge hetzelfde houden.
Op het geheel nog wat op te 'spicen' kunt ge de man, nadat hij de jongen heeft gezien, sneller zijn schort aandoen (alsof hij de jongen niet zo vroeg verwacht had) en zeker ook een paar plastic handschoenen (waarom had ge die laten liggen?
) Laat hem het mes nemen en op het moment dat de jongen binnenkomt, doet hij plots alsof hij al aan het werk was.
De dialoog: ge zijt te expliciet geweest. Uw heel filmpje bevat slechts twee replieken en die zijn nogal 'on the nose'. Ze zeggen niet meer dan wat ze moeten zeggen. De tweede repliek is trouwens nog slechter dan de eerste omdat hij niets toevoegt aan het geheel. Een knikje had zelfs beter geweest. Regel één in dialoogschrijven: probeer uw informatie impliciet in te werken.
Een voorbeeld van wat beter had geweest:
man: 'Ge zijt twintig minuten te vroeg, dat weet ge toch?'
jongen: 'Ik dacht, mijn eerste dag,... 'k wil toch een goede indruk maken'
En de jongen gaat mee achter de toog staan.
Dan weet ge ook dat die jongen daar voor de eerste keer komt werken, maar zit de informatie 'vermomd' in een minigesprekje over op tijd zijn.
Voila, mijn gedacht.
Nog een laatste constructieve opmerking: dat alles gedraaid moet zijn op één dag is jammer maar geen excuus voor een zwakke spanningsopbouw. Het allerbelangrijkste is dat ge start van een goed uitgewerkt idee op papier. Dus in het vervolg steekt ge best een kwartiertje extra in het scenario en de decoupage alvorens den boer op te gaan. Een goed scenario zal er trouwens voor zorgen dat het draaien zelf sneller en vlotter gaat. Ge zult wel zien.
Al bij al, een verdienstelijke poging en voor eerstejaars, zeker niet slecht!
En by the way: de titel is de naam van de opdracht, dat is duidelijk nu, maar als ge die titel niet hebt, dan verwacht ge die verrassende wending niet denk ik. Dus in dat opzet is de opdracht toch geslaagd.
Grz...
