als ik luister moet ik niet aan't lezen zijn tegen sneltempo - en vice versa.. confusion, jaja een stijlkenmerk - hét goedkope excuus // 101 kant-en-klare regels maar pás als een 'bekend' persoon ertegen zondigd is het "amazing", ik heb het niet voor die gedachtegang want ze noemen onwetenden die precies hetzelfde doen niet origineel terwijl ze hen misschien wel voor waren. (het: "ik kan ook zomaar verf op een doek gooien"-fenomeen)
verder niet veel boeiends opgevangen eigenlijk, tligt'm voor mij allemaal aan de manier waarop ze iets zeggen. ze kunnen iets zeggen, en twee minuten later weer volledig tegenspreken - beide met dezelfde overtuigende toon dus wat hou je daaraan over. (dat beide partijen hun ding hebben gehoord als iets positief)
--
maak iets niet na, het verliest zijn spirit
bouw verder op anderen hun werk, maar verleg de grens
alles draait om die eerste ervaring, dat maakt originaliteit
sluit het boek, en je de beleeft telkens een nieuwe ervaring
--
voor al die stellingen kunde op zoek gaan naar een diepere betekenis, de bijbel wordt ook af en toe herschreven - iets minder gezever, iets meer to the point maar't blijft de middenweg zoeken tussen: "wat willen ze horen en lezen", "wie gaan we content stellen - de bejaarden of de jeugd erbij"
tis A of't is B of't is ALT-F4. neen kheb't wel uitgekeken ma ben niet te vinden voor al dat gemem.. kzegget het is constant van mening veranderen en proberen overtuigend te zijn - tis'n kunstvorm op zich want veel mensen geraken daarmee weg // even me sometimes, twee tegenstrijdige gedachten hebben en ze op'n slinkske manier beide voorstellen, zo kom je ook tot "wat wil die mens nu van me".. ik geef ze polkadots want ze vragen er zelf achter, punt.