Archief - Polarisatiefilter

Hopelijk heb ik de juiste 'netiquette' gebruikt door het voorvoegsel 'Q' te gebruiken aangezien ik ook een beginner ben. Maar hier komt 'ie:

kan iemand me eens kort en bondig uitleggen wanneer je een polarisatiefilter gebruikt en wanneer niet? Eventueel in puntjes. Ik heb zelf een DSLR met een Tamron 17-50 F2.8 en heb een Haida 67mm CPL gekocht bij Grobet. Nu, de website digitalefotografietips.nl is al handig geweest, maar ik ben benieuwd wat de deskundigen op deze website me kunnen vertellen.

Ik ben er zelf al mee naar buiten geweest. Sommige foto's waren doenbaar, op andere foto's was het effect verwaarloosbaar en er waren ook extreem donkere foto's. Wellicht omdat je met een CPL een aantal stops verliest of omdat de hoek t.o.v. de zon niet juist was. Ik wil tegen de zomer wel juist overweg kunnen met het ding, omdat ik anders vrees dat ik teveel tijd verlies met liggen draaien aan de filter of dat ik de helft van mijn foto's kan wissen omdat ze mislukt zijn.

Ook valt me op dat sommige foto's wat waziger kunnen zijn dan zonder CPL.

Van zodra ik acceptabele resultaten heb zal ik er wel eens een paar online zwieren ter beoordeling.

De ND-filter lijkt me ook interessant, maar dat haal ik wel wanneer het budget binnen is.

Alvast bedankt!

Licht is een ingewikkeld geval. Ik zal het beschrijven zoals het mij is uitgelegd
Alles wat je ziet, zijn lichtgolven en de reflecties daarvan, en die reflecties gaan in alle richtingen. Je moet een polarisatiefilter dan zien als een soort lattenhekje. Alleen de lichtgolven die in dezelfde richting gaan als de latten in het lattenhekje, komen erdoor. De reflecties van dat licht (die dwars op het lattenhekje komen), passen er niet meer door.

Door aan een polar te draaien, verdraai je dus de stand van je "lattenhekje".
||| --> /// --> ---
||| --> /// --> ---
||| --> /// --> ---

Dus je beperkt het aantal reflecties van licht dat doorkomt. Dat heeft verschillende gevolgen, en bepalen het gebruik van een polar:

1a Blauwe lucht wordt blauwer, en wolken contrasteren feller met de lucht. Dat komt omdat je niet alle duizenden reflecties hebt van het licht tegen de lucht, maar alleen maar die die door je polar komen door eraan te draaien. Op een bepaalde stand zul je dus geen effect hebben en 180 graden verder, heb je het volledige effect.

1b Uitgebrande landschappen, zoals woestijngebied, worden altijd wat levendiger met een polar. Vooral in rode woestijnen vond ik het heel opvallend, maar het wordt ook veel gebruikt voor foto's van bomen: Elk blaadje weerkaatst het licht in een andere richting. Om een duidelijkere kleur te krijgen, filter je dus best een deel van de golven eruit.

2. Geen reflecties. Richt je polar naar een raam. In 1 stand zie je alléén wat er aan de andere kant van het raam zit, 180 graden verder zie je alleen je eigen weerspiegeling. Het is het een of het ander. Daarom kun je een polar heel goed gebruiken om dingen achter glas te fotograferen, of onder water (zelfde principe. Of een combinatie van de twee, zoals aquariums.

3. De autofocus van een DSLR kan in de war raken van een lineaire polar, omdat de lijntjes van de sensor overeenkomen met de "lattenhekjes" in die polar. Daarom gebruik je best circulaire polarisatiefilters voor een DSLR.

Ik hoop dat ik alles wel heb nu. En dat het bevattelijk is, natuurlijk. Ik ben zelf geen expert, maar weet ondertussen wel hoe het werkt. En zo is het me uitgelegd, dus tot nader order blijf ik hierbij

Dat is inderdaad een zeer mooie uitleg!

Het is zo dat als je zelfs 2 filters over elkaar houdt, en hier mee draait, zou er uiteindelijk geen licht meer moeten doorkunnen. Nu werkt dit niet feilloos en zal je altijd nog wat licht zien doorkomen.

Een LCD scherm werkt met hetzelfde systeem. Hierbij heb je ook twee polarisatiefilters die het licht tegenhouden. Tussen de twee filters zitten vloeibare kristallen (vandaar liquid crystal display), die het licht ombuigen als er stroom op komt te staan, zodat het licht toch door de tweede filter gaat. Hierdoor krijg je dus beeld of geen beeld ...

Alright! Bedankt! Met een DSLR wordt meestal wel een circulaire polarisatiefilter aangeraden, die heb ik dan ook gaan halen. Maar om het nut ervan te begrijpen is het wellicht nodig om veel foto's te trekken. Het gekke is: hoe meer de kleuren er lijken uit te springen, hoe donkerder de foto. En wanneer de lucht erg blauw lijkt en contrasteert met de wolken, lijkt de rest wat doffer. Toch zijn de foto's bij deze laatste de meest geslaagde. Afin, nog veel oefenen dus.

Polars zijn enorm onvoorspelbaar en ik denk niet dat er veel mensen zijn die perfect op voorhand weten hoe een foto er met of zonder pola er zou uitzien. Het effect kan zo hard variëren door een stapje meer naar links of rechts te gaan staan of een draaitje aan de filter te geven. Het is dus inderdaad een kwestie van vaak gebruiken en mee spelen.

Wat kleursaturatie betreft, kleuren verliezen nu eenmaal saturatie bij overbelichting en worden gesatureerder bij iets onderbelichting.