Je moet kijken of de verhouding "gelukkig voelen" gelijk staat aan "jobvoldoening, verloning, .... " . Ik kwam op een punt dat ik me dusdanig ongelukkig voelde in m'n job dat ik meerdere malen per jaar op het randje v/e depressie hing. Dat is niet normaal op je 25e
Ik kreeg de laatste maanden meerdere keren per week 's nachts telefoon dat er ergens een probleem was. En dat gaat het om de stomste dingen eerst. Mijn taak was de servers up and running te houden en zien dat er niks van failure kan voorvallen. Maar in een productie waar ettelijke honderden large-scale producten per uur af de band rolden (ik werkte voor een bedrijf dat brandstoftanks voor auto's "blies"), is dit niet gegarandeerd. Immers komt er zoveel electronica bij kijken .... Ik kon ook meerdere keren tijdens het weekend opdraven. En dan kan je zeggen: slecht gewerkt en slechte configuratie, maar in een bedrijf dat al jaren verlieslatend is, is budget voor IT een droevige zaak. Ik had zelfs geen budget om een nieuwe router te installeren ...
Dus, meerdere uren 's nachts werken, overdag ook noges kunnen werken, amper vrije tijd in het weekend, ... Ik was op, ongelukkig en had een zoveelste burn-out achter de rug. Toen heb ik beslist: andere job of volledig iets anders. Ik had toen net m'n graduaat informatica behaald, maar ik wist dat ik niets meer met deze sector te maken wou hebben, tenzij een kaderfunctie. Ok, mijn loon was al in verhouding aan het stijgen. Ik denk dat ik op het einde aan iets meer dan 2800 bruto zat, wat (als gedurende lange tijd ongeschoolde) werkkracht veel was.
Daarbij kwam nog dat ik per begonnen half uur 125 euro bruto kreeg (dat was zo overeengekomen na enkele onderhandelingen. Je kan wel begrijpen dat voor niets de zon opgaat).
Ik verdiende dus veel geld en had geen enkele kost. Maar dan komt dus het plaatje van sociaal leven, geluk en gezondheid op de proppen. Mijn break-even punt was al heel lang bereikt en in het negatieve beslist mbt m'n job. Daarop heb ik beslist opnieuw te gaan werken.
En ik werk trouwens wel voor m'n geld eh. Ik woon in een appartement met een kameraad om de kosten te delen. Ik betaal m'n school volledig zelf. Ik heb geen recht op uitkering of iets dergelijks, dus ik kost veel minder aan de staat dan een doorsnee student.