Wat ik gevolg heb tijdens die 2 jaren: een academische bachelor psychologie. Ben eraan begonnen omdat ik een enorme interesse heb in het vooruit helpen van mensen, mensen zien openbloeien, motiveren,... Tot ik na 1 jaar dacht: 'eigenlijk ben ik liever bezig met mensen die moeilijkheden ondervinden in werksituaties' en alles dat ermee te maken heeft. Heb het dan nog 1 jaar gedaan uit schrik om mij te bedenken. En nadien de knoop doorgehakt en toch iets anders gaan doen in de richting van human resources. Geen moment spijt van gehad. Met uitzondering van 2 vakken, is elk vak heel boeiend geweest voor mij tijdens die 3 jaren. Heb daar echt mijn passie gevonden. Het lijkt voor sommigen wat saai, werk als 'personeelswerker', meewerken aan een beleid, de werknemers ondersteunen,... Maar ikzelf ben er compleet verliefd op geworden. Ik hoop later in een bedrijf ook de kans te krijgen om intern opleidingen te geven, werving & selectie mee te ondersteunen, een luisterend oor te bieden,... Wat normaal gezien wel een mogelijkheid is want het is een breed terrein. Het is zoveel meer dan enkel wat "papiertjes invullen van de werknemers en de ziektebriefjes te ontvangen". Het enige wat ik nodig heb volgend jaar is een werkgever die ziet dat ik dat echt graag wil doen en mij de kans geeft om daaraan mee te werken.
't Is misschien wel wat pietluttig dat ik mij dan zorgen maak over zaken zoals leeftijd, maar ik weet ook goed genoeg dat men altijd als eerste mijn CV zal te zien krijgen, voordat men mij zelf ziet. En ik ben bang om daardoor misschien een mooie kans te verspelen tegen die tijd, ook al ben ik nu wel heel gerustgesteld door de reacties die hier tot nu toe gepost zijn
Ik zie wel wat er komt, zeker?
Ik denk ook dat ik niet de enige ben met zo'n twijfels, hoor het wel vaak uitgesproken worden door andere studenten (zo meestal rond de herexamens, die periode van emotionele crisissen... :ironic
. Denk dat het ook wat van 'geluk' afhangt en of een werkgever iets in je ziet. Of ook al goede connecties hebben (vrienden/kennissen die eventueel al in een bedrijf werken waar je wel toekomst in ziet en die afweten van interessante vacatures).
Ik snap nu ook wel waarom er 'de hopeloze zoektocht naar werk' thread is op 9lives, eigenlijk komt er toch veel bij kijken om jezelf te mogen bewijzen.
