Archief - ATTN: Studenten steun- en klaagthread - Deel 7
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Exorikos
Legacy Member
Hoe kan je nu zoiets op uitstelgedrag steken? 
Ik heb dat ook heel erg, maar dat heeft toch gewoon met zelfdiscipline te maken. Uitstelgedrag is als je nog genoeg tijd hebt dat je zegt ik kan dat later wel doen. Ondertussen zou je jezelf toch wel moeten kennen en weten wat helpt en wat niet. Zomaar zeggen "het ligt aan mijn uitstelgedrag" is te gemakkelijk. Zoek oplossingen. Ga bij je grootouders leren, in de bibliotheek, ...
Ik heb dat ook heel erg, maar dat heeft toch gewoon met zelfdiscipline te maken. Uitstelgedrag is als je nog genoeg tijd hebt dat je zegt ik kan dat later wel doen. Ondertussen zou je jezelf toch wel moeten kennen en weten wat helpt en wat niet. Zomaar zeggen "het ligt aan mijn uitstelgedrag" is te gemakkelijk. Zoek oplossingen. Ga bij je grootouders leren, in de bibliotheek, ...mac-bc
Legacy Member
Exorikos zei:Hoe kan je nu zoiets op uitstelgedrag steken?
Noem het dan passieve faalangst.
In de bibliotheek leren doe ik vaak. Vandaag één maal niet, een 1000ste keer bij mezelf denken: "wat ik in de bibliotheek kan, kan ik ook op kot". Om dan voor de 1000ste keer erachter te komen dat dit dus niet het geval is.
M.a.w. in de bibliotheek leren is een mooie tijdelijke oplossing maar als we eerlijk zijn is dit gewoon het probleem omzeilen. Ik kan later op m'n werk toch ook niet vragen of ik even naar de bibliotheek mag gaan omdat ik anders gewoon niets waard ben?
Er is dus wel degelijk meer aan de hand.
mac-bc
Legacy Member
Exorikos zei:
Jij weet helemaal niet wat het is. Dat bewijzen je antwoorden.
Meer woorden maak ik er (voorlopig) niet aan vuil.
edit: Ik heb jarenlang gedacht zoals jij. Niet geloven in die "psychologische zever" en denken dat het gewoon een gebrek aan karakter is. Denken dat je gewoon niet kan doorzetten en that's it. Maar na jarenlang dezelfde symptomen heb ik wel moeten inzien dat het probleem jammergenoeg niet zo simpel is. Op andere gebieden heb ik namelijk net wél veel karakter.
Exorikos
Legacy Member
mac-bc zei:
Ik heb geprobeerd er iets aan te doen en dat is me min of meer gelukt. Niet op mijn eentje, want dat lukt inderdaad niet, maar met de nodige begeleiding (dienst studieadvies en de psychologen daar). Verdrinken in zelfmedelijden is niet de oplossing. Ookal heb je hulp, het blijft zo dat JIJ degene bent die moet veranderen en dat niemand anders dat voor jou kan doen. Ze tonen je alleen maar een mogelijke weg.
Ik besef heus dat mijn antwoorden nogal cru en zwart/wit zijn, maar met faalangst is er geen tussenweg.
mac-bc
Legacy Member
Exorikos zei:
In dat geval weet je misschien wel wat het is.
Die begeleiding opzoeken is dan ook iets wat ik volgend semester zal doen. Mijn reacties hier zijn niet echt uit zelfmedelijden maar gewoon een nuchtere vaststelling van de feiten: Ik heb vandaag praktisch niets geleerd en dat komt door uitstelgedrag die wel eens zou kunnen voortkomen uit passieve faalangst. Dat betekent niet dat ik bij de pakken zal blijven zitten.
Ik kan m'n eigen gedrag (niet leren op zulke belangrijke momenten) gewoon niet rationeel verklaren, en da's wel een heel raar en frustrerend gevoel. Mocht ik het van iemand anders horen terwijl ik er zelf geen last van heb, ik zou hem hoogstwaarschijnlijk niet geloven want 'iedereen kan toch z'n eigen gedrag verklaren?'.
boostah
Legacy Member
mac-bc zei:
Kga ni zeggen dat het bij u zo is (lijkt me nogal moeilijk aangezien ik u ni ken). Maar ik heb dat ook, ik noem da tammigheid, uiteindelijk komt dat neer op geen goesting (bij mij toch), eender hoe intressant het vak was der waren dagen dak gewoon niet kon leren. Op die dagen gaak dan ook weg, want thuis zitten uw eigen verplichten achter de cursus zitten en toch niks doen zijje niks mee, dan zijt ge beter is u te amuseren en te doen wa ge graag doet, of met vrienden weg te gaan.
mac-bc
Legacy Member
boostah zei:
Ik heb het hier al eens ergens gezegd in een thread apart die over dit probleem ging:
Iedereen heeft dit in zekere mate. Eens geen goesting hebben, eens een taak uitstellen tot het laatste moment, ... Dat is normaal gedrag, soms zijn er immers leukere zaken te doen dan studeren of taken maken.
Maar als het je leven echt begint te domineren, je er een strijd tegen voert maar die niet wint, telkens opnieuw dat onverklaarbare gedrag vertoont, ... dan zit je met een écht probleem. En op andere vlakken heb ik wél karakter, het is niet dat ik gewoon een tamzak ben ofzo.
Dus als we dit probleem serieus willen bespreken moeten we onderscheid maken tussen het enigszins normale uitstelgedrag en het problematische. Je kan dan wel zeggen dat je dan beter iets met je vrienden gaat doen ofzo maar ik heb het hier wel over 1 of 2 dagen voor een examen dat ik echt geen klop doe. Letterlijk niets. Heb ik al 3 maal voorgehad deze examenperiode. Nochtans interesseert de leerstof me meer dan voldoende. Na zo'n dag word je dan heel strijdvaardig. Je ben het echt beu, het kan niet meer, je wilt het niet meer, ... Maar dat duurt meestal maar tot de eerstvolgende pauze.
Dit om het probleem een beetje uitgebreider te schetsen.
mac-bc
Legacy Member
Santa zei:
Heb ik echt al heel veel geprobeerd, maar dat schema ligt daar maar te liggen. Je begint met goede voornemens om het op te volgen. Dan geraak je eens een klein beetje achterop op één of andere manier, dat escaleert en in plaats van strijdvaardiger te worden om op schema te blijven (zoals wss bij de meeste mensen) ontstaat er een struisvogel-effect. "Ik zal vanavond wel wat extra werken", "ik zal wel wat minder slapen" , "ik zal wel al m'n pauzes opgeven zodat ik er toch nog geraak". Je wilt precies de waarheid niet onder ogen zien. En zo kom je in een negatieve spiraal waardoor je blijft uitstellen.
Dan 's avonds (of 's nachts) besef je dat je eigenlijk nog niets hebt gedaan en probeer je nog wat te doen. Maar dat is wat rommelen in de marge natuurlijk. Je concentratie verzwakt, je begint jezelf op te jutten, je krijgt stress, je slaapt niet (veel), enzovoort.
Kan gebeuren.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.