Dat laten we over aan rekenclusters, wij schrijven gewoon algoritmes ter uitvoering van plausibel geachte methodologieën!
Het is zoals een naald in een hooiberg vinden. Domme mensen gaan sprietje per sprietje bekijken tot ze door de hooiberg zijn, en als ze pech hebben, hebben ze verkeerd gekeken en de naald gemist. Of misschien is er ook geen naald. Of de hooiberg is zodanig groot dat je er 100 jaar over doet om de naald te vinden.
De ietwat slimmere mens gebruikt een magneet. Maar soms is er geen magneet. Dan moet je een nieuw toestel ontwikkelen dat de naald van de hooiberg scheidt gebaseerd op het feit dat de naald bepaalde kenmerken heeft die het hooi niet heeft. Soms werkt de machine goed, maar meestal niet. Dan moet je de machine fijner afstellen en er nog eens al het hooi in steken.
Om het plastisch uit te drukken.
ir. in Leuven 
" (ik heb 99,99% van mij data nog nooit gezien). Of mensen die denken dat dat routinewerk is. 't Is niet dat wij ganse dagen t-testjes zitten uit te voeren of zo. Dat zou inderdaad maar saai zijn. Net zoals sommige mensen denken dat labowerk ganse dagen pipetteren is, of economen ganse dagen balansen uitrekenen. Daarvoor moet je aan de hoogeschool zijn. 
, nu ik nog hoger 