De standaard verschillen: unief is meer op onderzoek gericht en meer leerstof, hogeschool is meer op de praktische kant gericht (en dan vooral de diagnostische kant, niet zozeer de behandeling).
Afstuderen op unief betekent dat je psycholoog bent en afstuderen op een hogeschool betekent dat je assistent in de psychologie bent, en je jezelf dus geen "psycholoog" mag noemen.
Ik heb de opleiding nu bijna afgerond op de KUL en moest je in de klinische sector willen gaan werken, maak voor jezelf dan goed uit wat je wil gaan doen. Assistenten doen vrijwel uitsluitend diagnostiek. Uit persoonlijke ervaring weet ik dat ze assistenten vooral de afname van tests laten begeleiden (en niet meer dan dat) en de interpretatie en alles wat daarop volgt overlaten aan psychologen. De meeste assistenten die het tot een 'hogere' functie schoppen doen dat door ervaring op te bouwen. Je start dus lager op de ladder en je zal ook minder verdienen.
Sowieso vind ik dat hogescholen vooral veel zever verkopen. De werkgelegenheid in de klinische sector is al laag en bij aanwervingen wordt er bij voorkeur uitgekeken naar universitairen. Er wordt door sommige hogescholen ook serieus overdreven als zou het werk gelijkaardig zijn aan dat van de masters in de psychologie, terwijl dat dus vaak niet het geval is.
Als je niet van plan bent een schakelprogramma naar de universitaire master te gaan doen en je zou de klinische sector in willen, begin dan gewoon op unief of begin er helemaal niet aan. Maar dat is mijn mening

.
Wat de verschillen mbt arbeidspsychologie als afstudeerrichting betreft heb ik geen ervaring.