Ik had in eerste jaar rechten (KUL) vrij goeie punten, wel tweede zit gehad maar alles was uiteindelijk in orde. 2e bac zwaar geflesd (eerste jaar op kot en echt letterlijk niks gedaan in't jaar, ik kon de vrijheid niet aan) wegens veel te zware tweede zit. Ik had dus een (toen) IAJ voor het derde jaar waarbij ik voor de eerste keer erdoor was in eerste zit. Dit verloren jaar vind ik ook best vervelend, maar sindsdien heb ik het wel proberen goed te maken door zes weken in de States te gaan studeren (Summer School) en daarna een jaar op Erasmus te vertrekken. Ik weet niet of ik dit ook had gedaan indien ik nog op schema had gezeten. Mijn bisjaar was eigenlijk een soort wake up call voor mij. Sindsdien gaat het alleen maar beter.
Al dat gedoe over "ik zit een jaar achter, mijn carrière is gefnuikt" etc is dikke bullshit. Ten eerste zijn er in de rechten verschrikkelijk veel topstudenten die helaas sociaal redelijk euh "bizar" te noemen zijn. Capabel, intelligent en al wat je wil, maar niet in staat om naar behoren in groep te functioneren (voorbeelden genoeg). Deze mensen zie ik zeker (top)advocaat worden, maar zeker niet slagen in het bedrijfsleven. Ik heb ook vrij veel vriendinnen die enorm goeie punten halen, maar ab-so-luut niet stressbestendig zijn, noch (een deftige) algemene kennis hebben. Bij die is het gewoon: boek opendoen, en 500 pagina's knal van buiten blokken, zonder kritische vragen aan zichzelf te stellen, zelf wat na te denken etc. Uiteraard zijn die hun punten beter als de mijne
p) en opent dat meer deuren in het BEGIN van je carrière, maar een diploma van iemand met onderscheiding is
op termijn niet méér waard dan eentje zonder onderscheiding: als je goed bent zullen ze je wel opmerken. Eens je ergens binnen bent en je kan tonen dat je minstens evenveel capaciteiten hebt dan iemand die altijd boven je eindigde bij de examenresultaten, gaan ze heus niet meer naar je resultaten van 12 jaar geleden kijken (of dat maak ik mezelf tenminste toch wijs, who knows). En het is hier nog al eens aangehaald: talenkennis!! Mijn beste kameraad zit steevast bij de top5 van ons jaar, maar zijn Engels en (vooral) Frans zijn echt vrij rampzalig, terwijl ik zelf perfect drietalig ben omdat ik jaren in het buitenland heb gewoond (wat ook zeer verrijkend is, zeker meer dan een paar boeken beter kennen). Is hij slimmer dan mij? Zeker
Zie ik hem echter even goed doen in het professionele leven als zijn studies? Neen.
Nee, waar ik op doelde was het feit dat ik misschien beter een bachelor in de tew start, als het er aan de faculteit rechtsgeleerdheid werkelijk zo aan toegaat.