SideShow
Legacy Member
Hallo
Ik vraag me af hoe mensen denken over hun job ...
Mijn probleem is, dat ik niet tevreden ben over mijn job, en het begint weeral kriebelen om iets anders te zoeken.
Een job is toch een heel stuk van je leven, en als je daar 8, 9 of meer uur per dag zit, is het toch logisch dat je iets moet zoeken die je graag doet?
Hoe zien jullie dit? Moet je het "ideaal" najagen en blijven zoeken achter die job waar je 'geluk' vindt, of moet je gewoon berusten in de alom bekende zegswijze "oh, tis overal wel iets hoor". Moet ik mij gelukkig prijzen dat ik een jobke heb, of moet ik mijn zoektocht verder zetten.
Ik ben 26, verdien amper 1300 netto met niks van voordelen, dit als bachelor informatica. Mijn loon maakt me niet bepaald blij maar dat ervaar ik niet als rampzalig. Het is de job zelf, interesseert me niet, en de mensen, waartegen ik voor het overgrote deel niks tegen te vertellen heb. Ik kom iedere dag mentaal afgepeigerd thuis, en dit niet omdat het té lastig is, maar gewoon omdat het mij totaal geen zier interesseert en ik weinig energie haal uit de collegae.
Wat doen andere mensen? Maakt jouw job je 'happy'? Zoek jij achter het 'ideaal' of neem je vrede met 8 uur per dag "wachten totdat het gedaan is". Misschien overdrijf ik en is het normaal dat een job aanvoelt als het noodzakelijk kwaad? Misschien moet ik helemaal niet zo veeleisend zijn?
Discuss
Ik vraag me af hoe mensen denken over hun job ...
Mijn probleem is, dat ik niet tevreden ben over mijn job, en het begint weeral kriebelen om iets anders te zoeken.
Een job is toch een heel stuk van je leven, en als je daar 8, 9 of meer uur per dag zit, is het toch logisch dat je iets moet zoeken die je graag doet?
Hoe zien jullie dit? Moet je het "ideaal" najagen en blijven zoeken achter die job waar je 'geluk' vindt, of moet je gewoon berusten in de alom bekende zegswijze "oh, tis overal wel iets hoor". Moet ik mij gelukkig prijzen dat ik een jobke heb, of moet ik mijn zoektocht verder zetten.
Ik ben 26, verdien amper 1300 netto met niks van voordelen, dit als bachelor informatica. Mijn loon maakt me niet bepaald blij maar dat ervaar ik niet als rampzalig. Het is de job zelf, interesseert me niet, en de mensen, waartegen ik voor het overgrote deel niks tegen te vertellen heb. Ik kom iedere dag mentaal afgepeigerd thuis, en dit niet omdat het té lastig is, maar gewoon omdat het mij totaal geen zier interesseert en ik weinig energie haal uit de collegae.
Wat doen andere mensen? Maakt jouw job je 'happy'? Zoek jij achter het 'ideaal' of neem je vrede met 8 uur per dag "wachten totdat het gedaan is". Misschien overdrijf ik en is het normaal dat een job aanvoelt als het noodzakelijk kwaad? Misschien moet ik helemaal niet zo veeleisend zijn?
Discuss


