Burnouts hebben trouwens ook te maken met het gevoel van gebrek aan waardering. Laat dat nu net zijn, en weer eens als je hier de reacties ziet, waar het onderwijs mee te kampen heeft. Als je constant moet opboksen tegen de: jij hebt toch veel vakantie, je werkt maar 20 uur per week... Dat is ook vermoeiend, zeker gezien burnout gevoelige mensen vaak net diegenen zijn die hun werk met hart en ziel doen en dus ook diegenen zijn die vaak tot 's avonds laat aan voorbereidingen werken en een groot deel van de vakantie met school bezig zijn.
Moesten mensen minder oordelend zijn, zeker over zaken waar ze eigenlijk geen klote van af weten, zouden er waarschijnlijk al minder burnouts zijn.
damocles zei:
Probeer maar eens deftig les te geven als de "brave" kindjes 2 uur lang bezig zijn om je te laten janken...
2 uur lang dat ze je ronduit vernederen en verwijten en met alles lachen wat ze maar kunnen. En het erge van al? Het is niet eens persoonlijk, ze pikken er gewoon iemand uit waarvan ze denken dat het misschien wel eens zal lukken.
je kan ze niet eens meer buitensteken of je hebt de boze ouders op je dak. Ik kan het je verzekeren dat je dan sterk in je schoenen moet staan.
En voor dat er hier iemand afkomt met dat komt niet voor, m'n vriendin heeft dit vrijdag voorgehad.
Er zijn nog andere richtingen waar mensen les geven dan de ASO. Waar het inderdaad gemakkelijker is (ik zeg niet gemakkelijk. Verre van).
Eerlijk gezegd denk ik dat je vriendin dan vooral heel snel een andere school moet zoeken. Het feit dat ze dit hebben laten gebeuren is geen goed teken.
Ik heb enkele jaren les gegeven in een deeltijds beroeps onderwijs en dat was een school waar, op dat moment, blijkbaar sinds een directiewissel ook niet meer, maar toen dus wel heel weinig problemen waren, ondanks de doelgroep. (Om het even te schetsen: deeltijds dus 90% schoolmoe, voornamelijk allochtonen vaak met gebrekkige kennis van het Nederlands, leerproblemen, gedragsstoornissen....) Maar als je daar toen destijds problemen had gehad met een klas, was het de collega in de klas naast je die op het matje werd geroepen, met de vraag 'of ze daarnaast misschien twee uur in doodse stilte rel hadden verkocht.'
Op veel scholen wordt elkaar helpen als leerkrachten gezien als zwakte, terwijl als zo een klas van 20 15- tot 24-jarigen daar zin in heeft smijten ze u gewoon door het raam (en ja, een collega heeft ooit ingegrepen toen dat in de klas naast hem letterlijk aan het gebeuren was). Je kunt die niet alleen aan als zij daar geen zin in hebben. Leerlingen zien dat echter niet als zwakte, maar ervaren dat als aan een zelfde zeel trekken. Ge hebt geen ambras met één leerkracht, maar met allemaal. En ge kunt één leerkracht zijn leven zuur maken, maar met z'n allen kunnen zij uw leven zuur maken en dat beseffen ze doorgaans maar al te goed. En als ge als leerkracht wel vat hebt gekregen op een moeilijke klas, is het uw taak hen aan te spreken op het wangedrag bij andere leerkrachten.
Dus als uw vriendin echt twee uur zo heeft afgezien, hebben ze haar op dat moment gewoon in de steek gelaten en dat is niet ok. In consequent zijn en omgaan met moeilijk gedrag kan je wel degelijk gecoached worden.
Nu ja misschien een maar tips voor haar, de beste oplossing voor mij is altijd geweest: doe dat wat ze niet verwachten. Ik heb bijvoorbeeld ooit een rel opgelost door te gaan zitten en een boekske te beginnen lezen. Geen reactie is echt niet tof als ge het kot op stelten wil zetten. Vijf minuten later hebben ze het opgegeven. Geven ze u een verwijt, gewoon beamen, dan is de lol er snel af. ('Mevrouw gij zijt ne racist.' 'Jup, en ik geef hier les om jou te pesten, kom pak uw kaft en maak uw oefening.' - 'trut!' 'Jup, maar een trut die jouw examen gaat verbeteren. Dus leer er mee leven.') Je moet gewoon zorgen dat het u effectief niet raakt. Ze moeten u ook niet leuk vinden. Ze moeten u enkel respecteren. En vanaf dat je dat echt voor jezelf kan zeggen en menen, wordt alles veel makkelijker.
En verder gewoon heel kort op de bal spelen. Veel van die gasten gaan omhoog zonder het zelf te beseffen. Dus vanaf dat je de eerste signalen ziet, moet je hen terug naar beneden halen. Op dat moment is dat nog niet zo moeilijk, je moet de signalen gewoon leren kennen (sneller beginnen praten, rechter zitten dan ervoor, te veel oogcontact zoeken, spanning in de kaken...).
. 