Hier gaat de werkgever er veel té vlot mee om, alles mag ineens (vroeger niet) en er is nul controle.
Sinds de lockdown merk ik vooral dat mijn job een lege doos is geworden.
- Kletsen op het bureau is weggevallen, daar spendeerde ik toch gemakkelijk 30% per dag van de tijd aan.
- Compleet vervreemd met de collega's. Uit het oog is blijkbaar uit het hart.
- Veel van mijn collega's hebben extra verlof gekregen (alles gaat trager, sommige dingen gaan gewoon niet) is ook enorm frustrerend als je zelf geen extra verlof hebt gekregen.
- Het werk dat er nog is, is ook minder kwalitatief.
- Absenteïsme stijgt ook + gefoefel met fake overuren.
- De manager probeert het werk van de departementsluierik/profiteur op mij af te schuiven, wat ik weiger en ook ergerlijk is dat hij het zelf durft vragen.
- Ik kan andere departementen/collega's niet meer onder druk zetten, mailtjes worden rap genegeerd.
- Belangrijkste collega, waarvoor haar werk altijd op de eerste plaats kwam (kinderloos) en waar ik afhankelijk van ben zit sinds deze week thuis met een depressie.
Zelf heb ik ook besloten om over te schakelen op fake werken en gewoon mee te draaien in de negatieve spiraal.