Archief - De hopeloze zoektocht naar werk - deel 2

Prastepius zei:

hoe heb je dan de stap gemaakt van huisarts naar psychiater.


Qua angst en depressieve gevoelens begrijp ik wel hoe je je moet voelen.
Bij mij knaagt het ook aan me als ik dan kijk naar andere mensen.
neem nu bijv op men facebook. Altijd lachen, reizen, goed werk, getrouwd,... net alsof die nergens last van hebben.
Ik blijf zo altijd al jaren teren op dezelfde gevoelens en maak geen vooruitgang.
Het is net alsof ik de enige ben van de klas geweest, die zich niet lekker voelt in zijn vel en die het soms allemaal niet meer zie zitten.

Klik om te vergroten...

Heh, mensen zetten daar enkel op wanneer het goed gaat eh, de meesten toch. Dus daar zou ik niet te veel rekening met houden

zarathustra zei:

Heh, mensen zetten daar enkel op wanneer het goed gaat eh, de meesten toch. Dus daar zou ik niet te veel rekening met houden

Klik om te vergroten...

Inderdaad... ik ken heel wat mensen waarvan ik persoonlijk weet dat ze door emotioneel moeilijke periodes gaan, maar op facebook posten die ook alleen maar de zaken die goed gaan of die ze 'leuk' of 'grappig' vinden...
En das nog zo'n misvatting dat iemand die depressief is nooit zou lachen of nooit plezier zou hebben...
Op facebook (en andere sociale media) is het alomgekend dat 90% van de berichten enkel het positieve benadrukken en geen weerspiegeling zijn van iemands volledige spectrum van beleefde emoties in het leven van elke dag.

Tenzij je emo vrienden hebt, dan zie je ook veel gezeur


Sent from my iPhone.

Mini zei:

Hangt er vanaf welke logistiek hè

Van magazijngedoe etc ken ik nix.
Maar ik dacht dat hij achter expeditie vroeg

Klik om te vergroten...

Mja, als je écht de logistiek wil leren kennen en jezelf opwerken dan is je start zowiezo in het magazijn
Ik weet uit ondervinding dat een job in de logistiek zoeken niet zo gemakkelijk is als je nog geen concrete ervaring hebt.
Eens je wat ervaring hebt dan kan je in principe verschillende kanten uit

Prastepius zei:

hoe heb je dan de stap gemaakt van huisarts naar psychiater.

Klik om te vergroten...

Op een bepaald moment besefte ik dat een huisarts niet genoeg was, na een paar bezoeken en mijn situatie uitgelegd te hebben ( beetje bij beetje ), hebben we in samenspraak dan toch maar besloten om mij door te verwijzen naar een psychiater die meer kennis van zaken had.

En deze heeft Agorafobie en het syndroom van Asperger vastgesteld.

Prastepius zei:

Ja.
Ik had nog graag bij de politie gegaan, net als mijn vader.
maar ( hij heeft me dit ook al gezegd ) door mijn ogen zou ik afgekeurd worden.
Als ik dan puur kijk naar mijn hobbies. om van mijn hobbies men werk te maken.

sport, ruimte, wetenschap, geschiedenis, reizen.

voetballer en astronaut kan ik ook al schrappen , wetenschappen geeft wel nog opties. maar die studies zou ik gewoonweg niet aankunnen. mijn broer is burg ingenieur en die heeft er de brains voor, maar voor mij gaat het toch men petje te boven.
geschiedenis heb ik geprobeerd en gefaald. al zit er in die richting sowieso geen toekomst qua werk. in fnac zit het vol met mensen die kunstgeschiedenis of talen of germaanse,.. gevolgd hebben.

en reizen, mja, mss nog iets in de toeristische sector.

om eerlijk te zijn, zit ik ook met escapisme gevoelens. Als ik zie dat alles rond geld draait, vind ik het jammer dat de wereld, vooral de westerse naar zo'n beeld geevolueerd is.
alles draait om die paar briefjes voor uw huis, en weet ik wat allemaal te betalen.
Hopelijk maakt de wereld een vlugge boost forward naar wat spannendere tijden, waar er andere waarden de kop op steken.

Klik om te vergroten...

Waarom volg je geen professionele bachelor (3jarige opleiding) in een wetenschappelijke discipline? Als je uit wetenschappen-wiskunde komt zou je dat toch wel moeten aankunnen

MECHcraft,

Neem minder pillen. Of beter nog, gebruik je psychologische aandoeningen niet als een excuus om pillen te nemen. Pillen kunnen helpen maar de grootste verandering ligt nog altijd in JOUW handen. Ik heb het gevoel, als ik je verhaal lees, dat de pillen jouw leven beheersen.

Als ik je een tip mag geven: vermeld nooit op een forum zo'n zielig verhaal. Ok, mensen worden depressief, maar de meeste komen er weer bovenop. Met jouw verhaal heb ik het gevoel dat het nooit opgelost zal graken.

Er zijn heel wat mensen die ook problemen hebben, maar die proberen tenminste er iets aan te doen. En die mensen schuilen niet achter pillen maar komen hun nest uit. En ja, dat is soms confronterend als je geen werk hebt. Verwacht geen aangepast werk, er zijn genoeg jobs waarvoor je in aanmerking komt. Je moet er natuurlijk ook aan werken.

Enne, de farma industrie dankt u

Aap zei:

MECHcraft,

Neem minder pillen. Of beter nog, gebruik je psychologische aandoeningen niet als een excuus om pillen te nemen. Pillen kunnen helpen maar de grootste verandering ligt nog altijd in JOUW handen. Ik heb het gevoel, als ik je verhaal lees, dat de pillen jouw leven beheersen.

Als ik je een tip mag geven: vermeld nooit op een forum zo'n zielig verhaal. Ok, mensen worden depressief, maar de meeste komen er weer bovenop. Met jouw verhaal heb ik het gevoel dat het nooit opgelost zal graken.

Er zijn heel wat mensen die ook problemen hebben, maar die proberen tenminste er iets aan te doen. En die mensen schuilen niet achter pillen maar komen hun nest uit. En ja, dat is soms confronterend als je geen werk hebt. Verwacht geen aangepast werk, er zijn genoeg jobs waarvoor je in aanmerking komt. Je moet er natuurlijk ook aan werken.

Enne, de farma industrie dankt u

Klik om te vergroten...

Ik heb al zoveel zitten proberen om iets te ondernemen, werken en studies, telkens mislukt het, ik kom vingers tekort om ze op te tellen.
Ik geef de moed niet op, ik wil vooruit gaan in het leven net zoals iedereen.
Maar u geeft mij de indruk dat ik niets wil ondernemen, en dat ik schuil achter mijn pillen, niets is minder waar.

Mensen met Agorafobie en het Syndroom van Asperger zullen mij wel verstaan.

Een voorbeeld, nu zou ik volgende week naar een kinesist moeten gaan, revalidatie voor mijn gebroken schouder.
Maar het is iets nieuw voor mij en ik wil daar geen paniekaanval krijgen.
Het klinkt stom maar de schrik zit er al in om een onbekende te ontmoeten.
Of ik zal gaan hangt af hoe ik me voel de dag zelf.
Ik heb ups en downs.

Op mijn vorige job ( volcontinue Process Operator ) had ik een "up" en ik dacht dat ik er eindelijk van verlost was, toen opeens na een paar maanden kwam de schrik terug, ik begon raar te doen tegenover collega,s die ik kende, de paniekaanvallen kwamen terug en ik kon mij niet meer concentreren --> C4.

Het was nogtans de beste job die ik ooit had.

Ik zou zeggen, oordeel niet zo vlug over mensen.

Aap zei:

MECHcraft,

Neem minder pillen. Of beter nog, gebruik je psychologische aandoeningen niet als een excuus om pillen te nemen. Pillen kunnen helpen maar de grootste verandering ligt nog altijd in JOUW handen. Ik heb het gevoel, als ik je verhaal lees, dat de pillen jouw leven beheersen.

Als ik je een tip mag geven: vermeld nooit op een forum zo'n zielig verhaal. Ok, mensen worden depressief, maar de meeste komen er weer bovenop. Met jouw verhaal heb ik het gevoel dat het nooit opgelost zal graken.

Er zijn heel wat mensen die ook problemen hebben, maar die proberen tenminste er iets aan te doen. En die mensen schuilen niet achter pillen maar komen hun nest uit. En ja, dat is soms confronterend als je geen werk hebt. Verwacht geen aangepast werk, er zijn genoeg jobs waarvoor je in aanmerking komt. Je moet er natuurlijk ook aan werken.

Enne, de farma industrie dankt u

Klik om te vergroten...

nogal kort door de bocht en ridicuul en typisch voor mensen die niet weten wat het is.
En ik zie totaal niet in wat er mis is met zijn verhaal op een forum te doen.

Prastepius zei:

nogal kort door de bocht en ridicuul en typisch voor mensen die niet weten wat het is.
En ik zie totaal niet in wat er mis is met zijn verhaal op een forum te doen.

Klik om te vergroten...

Wat er mis mee is? Heel de tijd dat medelijden op te wekken.

MECHcraft zei:

Een voorbeeld, nu zou ik volgende week naar een kinesist moeten gaan, revalidatie voor mijn gebroken schouder.
Maar het is iets nieuw voor mij en ik wil daar geen paniekaanval krijgen.
Het klinkt stom maar de schrik zit er al in om een onbekende te ontmoeten.
Of ik zal gaan hangt af hoe ik me voel de dag zelf.
Ik heb ups en downs.

Klik om te vergroten...

Voor een normaal mens is dat ook moeilijk hoor, een onbekende te ontmoeten. En die moeten het doen zonder pillen.

Op mijn vorige job ( volcontinue Process Operator ) had ik een "up" en ik dacht dat ik er eindelijk van verlost was, toen opeens na een paar maanden kwam de schrik terug, ik begon raar te doen tegenover collega,s die ik kende, de paniekaanvallen kwamen terug en ik kon mij niet meer concentreren --> C4.

Klik om te vergroten...

Heb toch meer zelfvertrouwen. Geloof wat meer in jezelf. Je weet dat je het kan. Als het dan eens tegenzit (en dat gebeurt met iedereen), denk aan iets anders. Focus op je vrije tijd/hobby/muziek/sport wat dan ook.

Aap zei:

Wat er mis mee is? Heel de tijd dat medelijden op te wekken.

Klik om te vergroten...

Waar wekt hij juist medelijden op?

Ik ga maar eens wat bij ingenieursbureaus solliciteren, van selectiebureaus en enkele bedrijven hoor ik niet veel terug ...

Probleem: Ik ken er niet echt veel
En ze staat blijkbaar niet zo direct op sites als vacature en jobat

Greenie zei:

Ik ga maar eens wat bij ingenieursbureaus solliciteren, van selectiebureaus en enkele bedrijven hoor ik niet veel terug ...

Probleem: Ik ken er niet echt veel
En ze staat blijkbaar niet zo direct op sites als vacature en jobat

Klik om te vergroten...

Misschien is uw loonverwachting te hoog?
Anyway meeste vacatures lopen toch via rekruteringskantoren, check vdab.

Probeer eens bij:
Tormans Group gratis iPad:applause:
Arcadis

loonsverwachtingen zijn niet te hoog, komen rechtstreeks van vacature & jobat en al enkele collega's die zelf al meer aangeboden hebben gekregen.

ok een email van de baas moet ik niet meer verwachten.
Gisteren was zowat de ergste dag uit mijn werkcarriere.


Ook de verhuis is terug erger. Zo hadden ze vorige week dinsdag de PC waar FDV en FIB opstaat al uit dnv gehaald, om te verhuizen naar het eerste verdiep, waar dnv komt.
Zeer onlogisch allemaal, aangezien we voor bijna iedere klant FDV en FIB nodig hebben. Dus iedere keer mochten we van DNV naar het onthaal lopen om iets op te zoeken.
Dit al een week en een half lang.
Dan vandaag verzet stijn plots de pc om de dossiers op te maken naar het eerste. Dus aan de balie hadden we dus niets....
Ik ga gaan eten, ik kom terug en ik zie mijn collega bloedrood en wanhopig rondlopen.
Er waren dus veel klanten, maar we konden niets doen aangezien we niets voor handen hadden. Dan mochten we de klanten al naar boven sturen, maar niets werkte.
De dnv-software werkte niet, de printer werkte niet, niets ....
Weeral ontgaat de logica me. Waarom eerst niet zorgen dat alles in orde is, dat het netwerk goed is en dat alles werkt en dan pas de definitieve verhuis maken.
Waarom moest dit ook in het midden van de werkdag gebeuren.
De klanten waren logischerwijs grimmig. Sommigen stonden al 20 min beneden te wachten, niet wetende dat de dnv nu boven te doen was.
Een extra verrassing was dan natuurlijk dat er nog niets werkte ook.
Ook staat de kopieermachine nog beneden en mogen we voor iedere klant naar beneden nog gaan om een kopie te nemen.
Vlug deelde ik al de wanhoop van mijn collega en ook ik zag het allemaal niet meer zitten.
Je moet toch geen genie zijn, om in te zien dat je zo problemen veroorzaakt....?
Ik en mijn collega lopen daar dan heel gestresseerd rond en de verantwoordelijken zitten maar te fluiten en dan om de druk nog wat groter te maken, te vragen waar we waren als we even weg zijn van de balie.

heb nu eens de vakbondsafgevaardigde van fnac gent gecontacteerd of er geen mogelijkheid is om iets te regelen dat ik c4 en opzeg krijg.

gisteren had ik gevoel in een soort van posttraumatische stresssituatie te belanden.
door heel die rotzooi liep dan nog al de rest fout.
KLant die dan al lang stond te wachten, was ik dan in het op en weer geloop eerst zijn ticket kwijt, dan zijn kabel,....

Prastepius zei:

WOT

Klik om te vergroten...

Ik kan u perfect begrijpen dat ge zo vol stress zit. Ma uiteindelijk zou ek mij der ook gewoon ni teveel van aantrekken. Moet ne klant 20 minute wachten? Awel jah, dan is da zo. Aan die miserie daar kunt gij ni aan doen, en als ze kome vrage wa er scheelt kunt ge gewoon verwijzen naar de ongelukkige situatie. Als uw verantwoordelijk daar gewoon maar zitten...ga dan klagen! Zeg iets! Die gaan u ni opeten of ontslagen omdat gij een terechte opmerking maakt hoor. Uwen baas is ook maar ne mens.

ik weet niet of dit de juiste plaats is om dit te vragen maar ga mijn vraag hier toch stellen.

is er een job waar je veel moet rijden(auto) en toch goed verdiend?
wat ik zoal vind is buschauffeur, taxichauffeur. maar dat is niet echt iets wat ik zoek.

ik rij fantastisch graag met de auto en zou dit graag ergens in een job kunnen combineren, maar ik vind niet echt interessante jobs.

iemand een ideetje?

master777 zei:

Technieker he (telecom, it, alarminst, ....).
Ik reed vroeger doorheen de Benelux (elke kant van het land gezien, amsterdam, utrecht, ...) met mn ford focus.
uitz.regio Brussel: meer stilstaan dan rijden.

Klik om te vergroten...

ben momenteel repair tech bij telenet en je rijd 8x 10 min op een dag

Formule 1-piloot.