Ik zit volop in gesprekken voor een volgende uitdaing. Bedrijf in Deinze (Standard Textile) stond me niks aan. Bijzonder norse hoofdboekhouder die ik voor me kreeg, het contrast met de kerel van HR kon niet groter zijn. Had ervoor al de sociale balansen bekeken. Verloop van 30-40% in dat bedrijf op nog geen 20 werknemers... :')
Gisteren veel beter. Boekhoudkantoor in Lovendegem, op amper 10km van waar ik in het najaar ga wonen. Was gewoon een kennismakingsgesprek, veel doorgroeimogelijkheden, bijzonder amicale sfeer. Bijna de helft van de tijd meer over zijn hobbies als programmeur enzo bezig geweest dan over het daar werken zelf. Nu wachten op telefoontje voor een 2de ronde waar de kennnis gepeild wordt. Als die volstaat mag ik beginnen.
Dus als dit gesprek enkel moest dienen om te kijken of het klikte met hem, zit ik denk ik wel safe. Maar blijft afwachten natuurlijk, als mijn concurrenten universitaire diploma's hebben mag ik het waarschijnlijk wel vergeten.
Zou wel een droomjob zijn daar. Die man is voorzitter van de commissie van boekhoudkundige normen en doceert aan de Universiteit van Gent. Qua interne opleiding kan je bijna niet beter zitten.
. Wanneer jij hogere studies gevolgd hebt en uw ouders een gewone achtergrond hebben gaat men er van uit dat jij zelf het heft in handen hebt genomen om voor die studies te kiezen en er zelf voor geknokt hebt. Bij mij heeft men enorm doorgevraagd over hoe mijn ouders tov mijn studies stonden, ik heb hun eerlijk gezegd dat het voor mijn ouders een onbekende wereld is en zij enkel de volgende mening delen 'het zal wel een degelijk diploma zijn zeker, ze zal er wel ergens mee geraken'. Het maakt voor hun ook duidelijk dat JIJ achter de keuze voor dat bedrijf zit en niet mama of papa die denken dat je daar best mee af bent (dat lijkt idioot maar er zijn er nog altijd waar de ouders hun kinderen in een bepaalde richting duwen).