Niet. Een klik is er of niet.
Een van mijn eerste sollicitaties ooit was in een voorziening waar de directeur mega ongeïnteresseerd erbij zat. Dat was geen gesprek maar een martelgang vol negativiteit. Op het einde van het gesprek kreeg ik de typische: "u hoort nog wel van ons,". Waarop ik antwoordde: "Ik denk dat we beiden wel weten dat ik de job niet heb". "inderdaad, uw enthousiasme schrik me af." kreeg ik als antwoord.
Jaren later staat daar opnieuw een vacature open voor 2 maanden. Ik had enkele maanden vrij tussen 2 contracten en vroeg aan mijn vorige werkgever of hij dacht dat ik daar een kans maakte. Tuurlijk! Zeker met jouw kwalificaties!
Dus toch gesolliciteerd en ik bleek de enige die op gesprek moest komen, ik had de job direct. Enkele weken later heb ik een rustige babbel met de directeur en vermeld hoe mijn eerste gesprek daar verlopen was, dat ik verbaasd was dat ik deze keer wel de job had gekregen. Het is nu niet dat ik een persoonlijkheidsverandering ondergaan had en minder enthousiast geworden ben

Hij zei: "Ik kan me nog steeds niet vinden in je" Ketnetstijl" maar directeur X had me gebeld en gezegd dat je zou solliciteren. Hij was zo vol lof over jou, dat ik het gevoel had geen betere kandidaat te kunnen vinden. En zonder de aanbeveling zou ik je effectief ook niet aangenomen hebben. Maar je doet je werk inderdaad wel goed. "
De" bazen" hebben een bepaald beeld van de nodige kandidaat in hun hoofd. Die moet ook in dat team passen. Als zij de klik niet voelen, is de kans groot dat je niet bij de persoonlijkheden in het team zou passen. Dat wil niets over jou zeggen en is in vele gevallen een goeie zaak zelfs. Want in een team vol kandidaten met een andere persoonlijkheid zou je je hoogst waarschijnlijk toch niet goed voelen.