Archief - De merde van een nine-to-five job
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Battou
Legacy Member
Ik herken me best wel in het verhaal van de TS. Ben iets minder hoog opgeleid en heb iets minder jobs gehad, maar ik heb net hetzelfde gevoel.. namelijk dat ik dit niet de rest van m'n leven kan volhouden. Ik ben iemand die veel te graag geprikkeld wordt door nieuwe ervaringen en situaties. Uiteraard sluipt er in elke job een zekere routine na verloop van tijd, maar je kan er maar naar streven om dit zoveel mogelijk te beperken.
Daarom dat ik na enkele maanden van reflectie besloten heb om de stap naar een hele andere sector te zetten. Ik zie wel hoe alles op z'n pootjes komt, of net niet..
Velen verklaren me gek dat ik m'n huidige job wil opgeven binnenkort. Redelijk loon voor redelijk werk, maar hey, why the fuck zou ik dat blijven doen als ik er toch geen voldoening uit haal?
Ik kan de posts met het advies om door de zure appel te bijten wel begrijpen, maar ik denk niet dat dit te veralgemenen valt. Dit is eerder voor mensen die een hogere of andere functie binnen hetzelfde bedrijf of dezelfde sector ambieren. Dan moet je al een buikgevoel hebben dat je ongeveer goed zit.
IMO !
Daarom dat ik na enkele maanden van reflectie besloten heb om de stap naar een hele andere sector te zetten. Ik zie wel hoe alles op z'n pootjes komt, of net niet..
Velen verklaren me gek dat ik m'n huidige job wil opgeven binnenkort. Redelijk loon voor redelijk werk, maar hey, why the fuck zou ik dat blijven doen als ik er toch geen voldoening uit haal?
Ik kan de posts met het advies om door de zure appel te bijten wel begrijpen, maar ik denk niet dat dit te veralgemenen valt. Dit is eerder voor mensen die een hogere of andere functie binnen hetzelfde bedrijf of dezelfde sector ambieren. Dan moet je al een buikgevoel hebben dat je ongeveer goed zit.
IMO !
mac-bc
Legacy Member
Net uw openingspost gelezen, dus sorry als ik hier zaken zeg die al aan bod gekomen zijn. Ik bewonder het feit dat je op zoek bent naar een uitdaging, naar no-nonsens cultuur, naar productiviteit en efficiëntie, enzovoort. Dat is het eerste en belangrijkste wat ik wou zeggen.
Ten tweede herken ik hier een fenomeen in die ik veel te veel zie bij studenten. Zoals je zelf letterlijk zei; sommigen (zoals jij) mag je eender welk handboek geven, examineer ze 3 maanden later en ze zijn gegarandeerd geslaagd. Het onderwijs is hier dan ook perfect op afgesteld. Het zijn deze mensen die hoge graden halen, dit zijn de uitblinkers. No offence maar ik vind dit grotendeels onterecht.
Het probleem is hier echter dat deze mensen niet stilstaan bij wat het nut daarvan is, of ze het wel interessant vinden, ... Zaken die ikzelf veel belangrijker vind dan de cursus kennen. (Ik ben dan ook het tegenovergestelde van jou en denk dus zelfs veel te veel na i.p.v. gewoon te studeren, maar soit dat is het tegenovergestelde probleem).
Maar daardoor kan ik je misschien wel helpen.
Wat dacht je van zelfstandige te worden? Al het werk dat je zult doen zul je het onmiddellijke nut van inzien. Als het een klein beetje goed draait zul je altijd genoeg werk hebben. Je kan je werk in een veel hogere mate zelf schikken. Als er geen werk is kan je naar huis, zoals het hoort, als er wél werk is blijf je doorwerken. No-nonsens, efficiënt en productief, ... Alles waar jij naar op zoek bent zijn de eigenschappen van een succesvolle zaakvoerder.
Je bent waarschijnlijk niet dom en je werkt graag dus ik zou dat echt proberen.
Ten tweede herken ik hier een fenomeen in die ik veel te veel zie bij studenten. Zoals je zelf letterlijk zei; sommigen (zoals jij) mag je eender welk handboek geven, examineer ze 3 maanden later en ze zijn gegarandeerd geslaagd. Het onderwijs is hier dan ook perfect op afgesteld. Het zijn deze mensen die hoge graden halen, dit zijn de uitblinkers. No offence maar ik vind dit grotendeels onterecht.
Het probleem is hier echter dat deze mensen niet stilstaan bij wat het nut daarvan is, of ze het wel interessant vinden, ... Zaken die ikzelf veel belangrijker vind dan de cursus kennen. (Ik ben dan ook het tegenovergestelde van jou en denk dus zelfs veel te veel na i.p.v. gewoon te studeren, maar soit dat is het tegenovergestelde probleem).
Maar daardoor kan ik je misschien wel helpen.
Wat dacht je van zelfstandige te worden? Al het werk dat je zult doen zul je het onmiddellijke nut van inzien. Als het een klein beetje goed draait zul je altijd genoeg werk hebben. Je kan je werk in een veel hogere mate zelf schikken. Als er geen werk is kan je naar huis, zoals het hoort, als er wél werk is blijf je doorwerken. No-nonsens, efficiënt en productief, ... Alles waar jij naar op zoek bent zijn de eigenschappen van een succesvolle zaakvoerder.
Je bent waarschijnlijk niet dom en je werkt graag dus ik zou dat echt proberen.
thomas_pop
Legacy Member
Ok, even de tijd nemen om te reageren.
@ Jawadde001: inderdaad, ik ben de fase van de illusie dat het op een ander beter is al lang voorbij. Ik heb 6 (!) werkgevers in 3,5 jaar gehad, en ik heb me al 6 keer verveeld! Dan besluit ik dat het nooit anders zal zijn in een dergelijke soort job…maar het ergste van al is eigenlijk niet dat vervelen, maar het besef dat hetgeen ik in geschoold ben, mij niet interesseert. En het gaat verder dan “niet interesseren”…het is meer van “ik braak er van”. Ik geloof gewoon niet in hetgeen ik doe, ik vind economie bullshit, ik vind de beurs bullshit (iemand raadde me aan trader te overwegen),…het is alsof ik mezelf verloochen door te doen wat ik doe.
@ Mooncat: management trainee? Daar kom ik echt niet (meer) voor in aanmerking na 3,5 jaar werken bij 6 werkgevers. Bij dergelijke functies vragen ze ook altijd of je in een jeugdbeweging hebt gezeten ofzo. Alsof dat iets zegt over je “sociaal zijn” of over je “leidinggevende capaciteiten”. Ik ben heel sociaal, heb veel vrienden en ken veel mensen, maar ik kan het niet ‘staven’ omdat ik het nooit in clubverband gedaan heb ofzo. Op mijn CV blijft die sectie dus leeg.
@ Diverse reageerders: wat bedoel ik nu juist met de “merde van een 9-5 job”? Enkele zeggen dat dit op zich niets te maken heeft met mijn “probleem”. Maar volgens mij wel. Kijk: op een bureau is er werk. Maar zoals ik al zei kan het natuurlijk niet zo zijn dat dat werk altijd net ‘past’ binnen die 9-5 uren. Op drukke momenten moet je dan overwerken (wat niet echt leuk is) en op rustige momenten verveel je je. Vergelijk het met bijvoorbeeld dokters: zij gaan op huisbezoek, en als het bezoek is afgelopen gaat hij weg en naar de volgende patiënt. Als zijn ronde gedaan is, gaat hij naar huis, ongeacht hoe lang die ronde geduurd heeft. Hetzelfde als hij in de praktijk een zitting houdt: als er patiënten zijn laat hij ze één per één binnen. Als er geen patiënten zijn, dan doet hij zijn overig werk, of gaat hij gewoon naar huis. En niemand die zegt: “helaba meneer doktoor, je hebt vandaag nog geen 8 uur gewerkt”. Bji een bureaujob is het anders: daar ‘moet’ je 7 u 36 min werken per dag, ongeacht de hoeveelheid werk. Dat is zo’n idioot systeem. Ik zit op het werk voortdurend te doen alsof ik aan het werken ben. Ik moest acteur worden, zo tragikomisch is het. Ik wil dan ook benadrukken dat mijn voorbeelden van afwasser, dokter of rekkenvuller niet concreet zijn. Ik wil niet perse afwasser of dokter worden, maar ik hou wel van de concreetheid en duidelijkheid van de job: doe wat je moet doen, en als je gedaan hebt, dan is het gedaan, punt andere lijn.
@ Waffel: je noemt de toerismesector. Soms denk ik er inderdaad aan om reisleider te worden. Echter, weer twee problemen: ik heb géén talenkennis (dat is mijn achilleshiel). Ik kan enkel Engels qua vreemde taal. Mijn Frans en Duits is onbestaande. En door omstandigheden heb ik nog maar weinig gereisd in mijn leven, en eerlijk gezegd heb ik ook niet echt reiskriebels. Ik kan het wel eens proberen ja, maar ik vermoed toch ook dat het niet echt mijn dada is, en dat mijn CV weinig indruk zal maken.
@ Diversen: ik krijg wel meer het compliment dat ik een vlotte pen heb. Maar er is een verschil tussen een vlotte pen hebben, en echt het topniveau halen dat je nodig hebt om er je brood mee te verdienen. Er zijn germanisten genoeg die proberen ervan te leven, weinigen slagen.
@ Hannidas: je hebt heel goed aangevoeld dat ik graag dingen organiseer en op poten zet. Aan de evenementensector heb ik ook wel gedacht. Maar ik ken iemand die op een “evenementendienst” werkt van een groot bedrijf, en bij haar komt er ook énorm veel administratie kijken. En bij ‘evenementen’ hoort o.a. ook de kalenders aankopen en verdelen…en opnieuw hetzelfde liedje: je moet kunnen ‘aantonen’ dat je een organiseerder bent (jeugdbeweging,…). Een eigen evenementenbureau is nog een idee, maar begin er maar eens aan…vooral in de huidige economische omstandigheden.
@ Sneax: als ik ’s morgens opsta en bedankt wat ik écht graag zou doen? Wel: regisseur, topvoetballer, beroepsmuzikant,…en nee ik zeg dit niet om te lachen. Ik ben filmfreak, muziekfreak, en hou van sport. Ik kijk elke maandag naar “God en Klein Pierke” en het is soms om depressief van te worden; al die mensen met fantastische jobs. Weet je, enkele maanden geleden ben ik reis geweest met een organisatie die fietstochten organiseert in het buitenland. Daar geraakte ik aan de praat met één van de medewerkers. Hij vertelde me hoe zijn leven in elkaar zat. Hij was licentiaat L.O. van opleiding en had rondgezworven van hier naar daar, en werkt nu deeltijds aan een hogeschool en deeltijds heeft hij samen met enkele anderen een eigen ‘bedrijf’. Namelijk dat bedrijf dat dus fiets-en mountainbiketochten organiseert in het buitenland. Dus voor Belgen die in groep daar de streek willen verkennen zonder zich iets te moeten aantrekken van logies, routes, enz…
Ik had en heb echt respect voor hem dat hij het voor mekaar heeft gekregen, maar hij zei dat het enorm moeilijk blijft om het hoofd boven water te houden…ze hoopten dan ook dat ze op langere termijn echt rendabel kunnen worden. Soms heb ik ook echt zin om zo zelf iets op te starten maar eerlijk gezegd denk ik niet dat er een echte ondernemer in mij zit, en bij elk idee die ik heb is het eigenlijk zo dat het al eens eerder is gedaan.
@ Hiapoe & Profound & Pieta en nog enkelen: ik wist wel dat er reacties gingen komen zoals die van jullie. Waarbij jullie dus zeggen dat ik in mijn job zelf initiatief moet nemen, projecten naar mij toe moet trekken, enz…maar weet je, na 3,5 jaar werken weet ik dat dat voor een groot deel HR-praat is…ik heb in de OP al gemeld dat ik vroeger meermaals naar de chefs ging om meer werk vragen, of projecten, of whatever. Maar de meeste bedrijven zijn gewoon ja…zo log en die chefs willen ook gewoon op het einde van de maand hun pré en geven geen fluit of jij je nu verveelt of niet. En op mijn huidig werk bijvoorbeeld zie ik geen ‘processen’ die kunnen verbeterd worden. Alles draait hier zoals het al jaren draait, en dat draait prima, ik zie persoonlijk geen verbeteringen. En daarenboven: bedrijfsprocessen interesseren me niet. Het woord alleen al maakt me misselijk. Zo diep zit het.
@ Kirederf: projectleider NGO? Denk je echt dat je daar zomaar binnenwandelt? Consultant bij McKinsey? Ja, daar geraak ik natuurlijk probleemloos binnen met mijn verleden. En daarbij, de term consultant maakt me nog meer misselijk dan het woord ‘bedrijfsproces’. Beurstrader? Ik braak van de beurs. Op school leer je dat de beurskoers van een bedrijf de waarde van een bedrijf weerspiegelt, en dat de indexen de stand van de economie weergeven. Terwijl het gewoon zo is dat de beurs één groot casino is waar je als kleine speler de speelbal bent van de institutionelen. Om van afgeleide producten en de gevolgen ervan op de economie nog maar te zwijgen.
@ Waffel: u vreest voor een intellectuele kloof tussen mij en eventuele collega-rekkenvullers? Zoals ik al zei in mijn openingspost: ondanks het feit dat ik als student veelbelovend was, en met mijn vingers in de neus een universiteitsdiploma haalde, ben ik in wezen een gewone boerenlul die bijna enkele vrienden heeft zonder diploma. Daar voel ik me ook het best bij. Daarbij, waarover denk je dat al die vrouwen hier altijd praten op het bureau? Over hun kinderen, hun kinderen, en hun kinderen.
@ Orac: Mij erbij neerleggen, gewoon mijn uren doen en genieten van het 9-5 stelsel want je hebt veel vrije tijd om daar je ding te doen? Zo dacht ik vroeger ook. Maar 8 uur per dag iets tegen je zin doen is écht te veel. En weet je: ik ben “bekaf” als ik thuiskom na een dag nietsdoen. Ik heb voor niets nog fut en geraak niet verder dan mijn zetel en dvd-speler. Als ik daarentegen een hele dag ‘gewerkt’ heb, kom ik thuis vol energie en zou ik een marathon lopen. Lijkt een paradox maar ik ben ervan overtuigd dat ervaringsdeskundigen mij zullen kunnen beamen. Trouwens: ik overdrijf echt NIET als ik zeg dat ik me verveel op het werk. Met maximum twee dagen in de week kan ik perfect al mijn werk doen. Dat wil zeggen dat ik me 60 % van de tijd verveel hé! Reken maar uit. Ik werk opzettelijk traag en naar het toilet gaan of naar de keuken gaan om mijn mandarijn op te eten is het hoogtepunt van mijn dag. En als ik naar een ander bureau moet neem ik opzettelijk een omweg, om een minuut te winnen.
@ Racing Genk: ik weet ook wel dat wél werk nog altijd beter is dan géén werk en dat ik eigenlijk niet mag klagen als ik kijk naar werklozen, maar eigenlijk kan je niet vergelijken. Het is gewoon een totaal ander probleem. Dat ik hier klaag over mijn situatie betekent niet dat ik de problematiek van werklozen niet erken, maar daar gaat het hier gewoon niet over.
@ Renegade: afwisseling zoeken in mijn werk? Dat doe ik hoor! Ik doe er alles aan om mijn dag zo creatief mogelijk in te vullen en de tijd door te komen. In plaats van twee werkjes apart te maken, doe ik ze door elkaar, zodat ik mijn verstand er meer moet bijhouden. Ik verplicht mezelf vier keer per dag naar het toilet te gaan, ook al moet ik niet. Ik stel werk uit tot net voor de deadline zodat ik kunstmatig op een bepaald moment plots ‘hard’ moet werken. Enz…maar geef toe: waar ben je dan in feite mee bezig?
@ Wonkelrijm: met vrije tijd > carrière ga ik volledig akkoord, maar hier gaat het niet over. Ik heb helemaal geen ambitie om het ‘ver’ te schoppen ofzo, maar het blijft een feit dat je toch die 8 uren per dag moet doen. En als je daar niets te doen hebt, dat is dat om zot te worden. En @ Kingfisher: over dat reactief zijn. Kijk, je kunt niet blijven werk ‘uitvinden’. Dat pro-actief zijn heeft ook zijn grenzen. Ik heb die grenzen al vaak afgetast en opgezocht, maar zelfs dan mag het niet baten…En over ATC: ik heb reeds vermeld dat ik daarvoor te oud ben.
@ Battou: kan je wat concreter zijn. Van welke sector naar welke sector stap je over?
@ Kingfisher: nogmaals, inderdaad mijn situatie is beter dan geen werk en geen geld hebben. Maar daar gaat het niet over. Geen werk en geen geld hebben verdient ook zijn aandacht, en daar mag gerust ook een thread over opgestart worden, maar hier gaat het gewoon over iets anders. Het is misschien een luxeprobleem, maar wel nog altijd een probleem. En “volwassen” zijn heeft hier volgens mij niets mee te maken.
Ik weet gewoon niet wat ik wil. En ik weet niet wat ik moet doen om het wel te weten. En dat diploma hangt als een blok aan mijn been. Het is effectief zo dat je niet binnengeraakt als simpele rekkenvuller met een unief-diploma. Dat lukt NIET! En nogmaals: het gaat mij niet om de job van rekkenvuller op zich, het is gewoon een voorbeeld om aan te tonen dat een diploma als hinderpaal werkt om voor sommige soort jobs in aanmerking te komen.
Het is echt alsof ik rond me kijk en iedereen werkt en werkt en ik zit hier na 2 uur al met lege handen...Kijk, om nog eens te illustreren: ik ben daarnet bij een drukkerij geweest omdat er iets van het werk moet in meerdere exemplaren afgedrukt worden. Toen ik daar binnenstapte heerste er daar een soort drukte die mij aantrekt. Niet TE druk, maar die mensen waren constant bezig. En buiten waren er twee een praatje aan het maken. Ik had niet de indruk dat die mensen daar enorm onder druk stonden, maar ook niet dat ze hen aan het vervelen waren. En dat is wat ik wil: werken, niet te veel, niet te weinig, maar bestaat zoiets? En als het bestaat zal het niet in een 9-5 regime zijn, want nogmaals: het kan niet zijn dat het werk ‘toevallig’ binnen die uren past, dag na dag.
Ik heb een familielid die indexopnemer is. Dat betekent dat hij deur aan deur gaat om de meter op te meten. Hij heeft een quota per maand. Die kan hij halen zoals hij zelf wil. Als hij er morgen bijvoorbeeld 80 doet, en overmorgen 100, en zo aan zijn gemiddelde van 100 geraakt: fine. Of doet hij er vandaag 200 en blijft hij morgen thuis: fine. Die doet het werk dat opgedragen is, en eens klaar dan is hij klaar. Wanneer dat ook zo is. Wel, dat vind ik persoonlijk logisch. Maar blijkbaar is de maatschappij anders georganiseerd.
En dan nog een laatste iets: velen zeggen dat ik meer geduld moet hebben. Maar weet je, soms kan je écht wel zeggen na een maand dat het jouw ding niet is. Op mijn huidig werk bijvoorbeeld is er geen doorgroei mogelijk, uitgezonderd de functie van mijn overste. En die zou ik in de verste verste niet willen doen. Of neem de job van auditer. Ik weet wel dat 61-rekeningen enkel voor beginner is, maar het is gewoon audit op zich: het principe van ondernemingen controleren op hun boekhouding. I mean: bestaat er iets saaiers? En in mijn onderneming werkte men niet vanuit een gevoel om te ‘controleren’ zodat de boeken voor buitenstaanders zo goed mogelijk de economische situatie weerspiegelen, maar men handelde gewoon zo vlug mogelijk dossiers af om zoveel mogelijk facturen te kunnen opsturen, that’s it. Audit is een lachertje. Net zoals er veel dingen een lachertje zijn. Daarom ook dat ik Evil Twin zo goed begrijp. Die heeft duidelijk al veel gezien en snapt allicht waarom ik het zo goed kan relativeren.
Nog een laatste iets: ik heb doorheen de jaren al collega’s meegemaakt die in dezelfde situatie zaten. Heb nog iemand gekend die hele dagen patience zat te spelen. En dat bedoel ik letterlijk. Die had zich duidelijk bij de situatie neergelegd en kwam daar gewoon zitten tot hij naar huis mocht, met dan op het einde van de maand de comfortabele pré. Maar ik weiger te aanvaarden dat ik daarvoor op de wereld gezet ben. Het leven is al zo kort, ik ga het echt niet verkloten door hier weg te kwijnen achter een pc. Dat kan toch echt niet de bedoeling zijn
zelfs al heb je een rijk leven buiten je job. Ik weet echt wel dat er weinig tot geen jobs bestaan waar het elke dag feest is, dat hoeft ook niet, maar gewoon, zoals het nu al 3,5 jaar is kan het echt niet verder, ik ga er langzaam maar zeker half kapot aan.
@ Jawadde001: inderdaad, ik ben de fase van de illusie dat het op een ander beter is al lang voorbij. Ik heb 6 (!) werkgevers in 3,5 jaar gehad, en ik heb me al 6 keer verveeld! Dan besluit ik dat het nooit anders zal zijn in een dergelijke soort job…maar het ergste van al is eigenlijk niet dat vervelen, maar het besef dat hetgeen ik in geschoold ben, mij niet interesseert. En het gaat verder dan “niet interesseren”…het is meer van “ik braak er van”. Ik geloof gewoon niet in hetgeen ik doe, ik vind economie bullshit, ik vind de beurs bullshit (iemand raadde me aan trader te overwegen),…het is alsof ik mezelf verloochen door te doen wat ik doe.
@ Mooncat: management trainee? Daar kom ik echt niet (meer) voor in aanmerking na 3,5 jaar werken bij 6 werkgevers. Bij dergelijke functies vragen ze ook altijd of je in een jeugdbeweging hebt gezeten ofzo. Alsof dat iets zegt over je “sociaal zijn” of over je “leidinggevende capaciteiten”. Ik ben heel sociaal, heb veel vrienden en ken veel mensen, maar ik kan het niet ‘staven’ omdat ik het nooit in clubverband gedaan heb ofzo. Op mijn CV blijft die sectie dus leeg.
@ Diverse reageerders: wat bedoel ik nu juist met de “merde van een 9-5 job”? Enkele zeggen dat dit op zich niets te maken heeft met mijn “probleem”. Maar volgens mij wel. Kijk: op een bureau is er werk. Maar zoals ik al zei kan het natuurlijk niet zo zijn dat dat werk altijd net ‘past’ binnen die 9-5 uren. Op drukke momenten moet je dan overwerken (wat niet echt leuk is) en op rustige momenten verveel je je. Vergelijk het met bijvoorbeeld dokters: zij gaan op huisbezoek, en als het bezoek is afgelopen gaat hij weg en naar de volgende patiënt. Als zijn ronde gedaan is, gaat hij naar huis, ongeacht hoe lang die ronde geduurd heeft. Hetzelfde als hij in de praktijk een zitting houdt: als er patiënten zijn laat hij ze één per één binnen. Als er geen patiënten zijn, dan doet hij zijn overig werk, of gaat hij gewoon naar huis. En niemand die zegt: “helaba meneer doktoor, je hebt vandaag nog geen 8 uur gewerkt”. Bji een bureaujob is het anders: daar ‘moet’ je 7 u 36 min werken per dag, ongeacht de hoeveelheid werk. Dat is zo’n idioot systeem. Ik zit op het werk voortdurend te doen alsof ik aan het werken ben. Ik moest acteur worden, zo tragikomisch is het. Ik wil dan ook benadrukken dat mijn voorbeelden van afwasser, dokter of rekkenvuller niet concreet zijn. Ik wil niet perse afwasser of dokter worden, maar ik hou wel van de concreetheid en duidelijkheid van de job: doe wat je moet doen, en als je gedaan hebt, dan is het gedaan, punt andere lijn.
@ Waffel: je noemt de toerismesector. Soms denk ik er inderdaad aan om reisleider te worden. Echter, weer twee problemen: ik heb géén talenkennis (dat is mijn achilleshiel). Ik kan enkel Engels qua vreemde taal. Mijn Frans en Duits is onbestaande. En door omstandigheden heb ik nog maar weinig gereisd in mijn leven, en eerlijk gezegd heb ik ook niet echt reiskriebels. Ik kan het wel eens proberen ja, maar ik vermoed toch ook dat het niet echt mijn dada is, en dat mijn CV weinig indruk zal maken.
@ Diversen: ik krijg wel meer het compliment dat ik een vlotte pen heb. Maar er is een verschil tussen een vlotte pen hebben, en echt het topniveau halen dat je nodig hebt om er je brood mee te verdienen. Er zijn germanisten genoeg die proberen ervan te leven, weinigen slagen.
@ Hannidas: je hebt heel goed aangevoeld dat ik graag dingen organiseer en op poten zet. Aan de evenementensector heb ik ook wel gedacht. Maar ik ken iemand die op een “evenementendienst” werkt van een groot bedrijf, en bij haar komt er ook énorm veel administratie kijken. En bij ‘evenementen’ hoort o.a. ook de kalenders aankopen en verdelen…en opnieuw hetzelfde liedje: je moet kunnen ‘aantonen’ dat je een organiseerder bent (jeugdbeweging,…). Een eigen evenementenbureau is nog een idee, maar begin er maar eens aan…vooral in de huidige economische omstandigheden.
@ Sneax: als ik ’s morgens opsta en bedankt wat ik écht graag zou doen? Wel: regisseur, topvoetballer, beroepsmuzikant,…en nee ik zeg dit niet om te lachen. Ik ben filmfreak, muziekfreak, en hou van sport. Ik kijk elke maandag naar “God en Klein Pierke” en het is soms om depressief van te worden; al die mensen met fantastische jobs. Weet je, enkele maanden geleden ben ik reis geweest met een organisatie die fietstochten organiseert in het buitenland. Daar geraakte ik aan de praat met één van de medewerkers. Hij vertelde me hoe zijn leven in elkaar zat. Hij was licentiaat L.O. van opleiding en had rondgezworven van hier naar daar, en werkt nu deeltijds aan een hogeschool en deeltijds heeft hij samen met enkele anderen een eigen ‘bedrijf’. Namelijk dat bedrijf dat dus fiets-en mountainbiketochten organiseert in het buitenland. Dus voor Belgen die in groep daar de streek willen verkennen zonder zich iets te moeten aantrekken van logies, routes, enz…
Ik had en heb echt respect voor hem dat hij het voor mekaar heeft gekregen, maar hij zei dat het enorm moeilijk blijft om het hoofd boven water te houden…ze hoopten dan ook dat ze op langere termijn echt rendabel kunnen worden. Soms heb ik ook echt zin om zo zelf iets op te starten maar eerlijk gezegd denk ik niet dat er een echte ondernemer in mij zit, en bij elk idee die ik heb is het eigenlijk zo dat het al eens eerder is gedaan.
@ Hiapoe & Profound & Pieta en nog enkelen: ik wist wel dat er reacties gingen komen zoals die van jullie. Waarbij jullie dus zeggen dat ik in mijn job zelf initiatief moet nemen, projecten naar mij toe moet trekken, enz…maar weet je, na 3,5 jaar werken weet ik dat dat voor een groot deel HR-praat is…ik heb in de OP al gemeld dat ik vroeger meermaals naar de chefs ging om meer werk vragen, of projecten, of whatever. Maar de meeste bedrijven zijn gewoon ja…zo log en die chefs willen ook gewoon op het einde van de maand hun pré en geven geen fluit of jij je nu verveelt of niet. En op mijn huidig werk bijvoorbeeld zie ik geen ‘processen’ die kunnen verbeterd worden. Alles draait hier zoals het al jaren draait, en dat draait prima, ik zie persoonlijk geen verbeteringen. En daarenboven: bedrijfsprocessen interesseren me niet. Het woord alleen al maakt me misselijk. Zo diep zit het.
@ Kirederf: projectleider NGO? Denk je echt dat je daar zomaar binnenwandelt? Consultant bij McKinsey? Ja, daar geraak ik natuurlijk probleemloos binnen met mijn verleden. En daarbij, de term consultant maakt me nog meer misselijk dan het woord ‘bedrijfsproces’. Beurstrader? Ik braak van de beurs. Op school leer je dat de beurskoers van een bedrijf de waarde van een bedrijf weerspiegelt, en dat de indexen de stand van de economie weergeven. Terwijl het gewoon zo is dat de beurs één groot casino is waar je als kleine speler de speelbal bent van de institutionelen. Om van afgeleide producten en de gevolgen ervan op de economie nog maar te zwijgen.
@ Waffel: u vreest voor een intellectuele kloof tussen mij en eventuele collega-rekkenvullers? Zoals ik al zei in mijn openingspost: ondanks het feit dat ik als student veelbelovend was, en met mijn vingers in de neus een universiteitsdiploma haalde, ben ik in wezen een gewone boerenlul die bijna enkele vrienden heeft zonder diploma. Daar voel ik me ook het best bij. Daarbij, waarover denk je dat al die vrouwen hier altijd praten op het bureau? Over hun kinderen, hun kinderen, en hun kinderen.
@ Orac: Mij erbij neerleggen, gewoon mijn uren doen en genieten van het 9-5 stelsel want je hebt veel vrije tijd om daar je ding te doen? Zo dacht ik vroeger ook. Maar 8 uur per dag iets tegen je zin doen is écht te veel. En weet je: ik ben “bekaf” als ik thuiskom na een dag nietsdoen. Ik heb voor niets nog fut en geraak niet verder dan mijn zetel en dvd-speler. Als ik daarentegen een hele dag ‘gewerkt’ heb, kom ik thuis vol energie en zou ik een marathon lopen. Lijkt een paradox maar ik ben ervan overtuigd dat ervaringsdeskundigen mij zullen kunnen beamen. Trouwens: ik overdrijf echt NIET als ik zeg dat ik me verveel op het werk. Met maximum twee dagen in de week kan ik perfect al mijn werk doen. Dat wil zeggen dat ik me 60 % van de tijd verveel hé! Reken maar uit. Ik werk opzettelijk traag en naar het toilet gaan of naar de keuken gaan om mijn mandarijn op te eten is het hoogtepunt van mijn dag. En als ik naar een ander bureau moet neem ik opzettelijk een omweg, om een minuut te winnen.
@ Racing Genk: ik weet ook wel dat wél werk nog altijd beter is dan géén werk en dat ik eigenlijk niet mag klagen als ik kijk naar werklozen, maar eigenlijk kan je niet vergelijken. Het is gewoon een totaal ander probleem. Dat ik hier klaag over mijn situatie betekent niet dat ik de problematiek van werklozen niet erken, maar daar gaat het hier gewoon niet over.
@ Renegade: afwisseling zoeken in mijn werk? Dat doe ik hoor! Ik doe er alles aan om mijn dag zo creatief mogelijk in te vullen en de tijd door te komen. In plaats van twee werkjes apart te maken, doe ik ze door elkaar, zodat ik mijn verstand er meer moet bijhouden. Ik verplicht mezelf vier keer per dag naar het toilet te gaan, ook al moet ik niet. Ik stel werk uit tot net voor de deadline zodat ik kunstmatig op een bepaald moment plots ‘hard’ moet werken. Enz…maar geef toe: waar ben je dan in feite mee bezig?
@ Wonkelrijm: met vrije tijd > carrière ga ik volledig akkoord, maar hier gaat het niet over. Ik heb helemaal geen ambitie om het ‘ver’ te schoppen ofzo, maar het blijft een feit dat je toch die 8 uren per dag moet doen. En als je daar niets te doen hebt, dat is dat om zot te worden. En @ Kingfisher: over dat reactief zijn. Kijk, je kunt niet blijven werk ‘uitvinden’. Dat pro-actief zijn heeft ook zijn grenzen. Ik heb die grenzen al vaak afgetast en opgezocht, maar zelfs dan mag het niet baten…En over ATC: ik heb reeds vermeld dat ik daarvoor te oud ben.
@ Battou: kan je wat concreter zijn. Van welke sector naar welke sector stap je over?
@ Kingfisher: nogmaals, inderdaad mijn situatie is beter dan geen werk en geen geld hebben. Maar daar gaat het niet over. Geen werk en geen geld hebben verdient ook zijn aandacht, en daar mag gerust ook een thread over opgestart worden, maar hier gaat het gewoon over iets anders. Het is misschien een luxeprobleem, maar wel nog altijd een probleem. En “volwassen” zijn heeft hier volgens mij niets mee te maken.
Ik weet gewoon niet wat ik wil. En ik weet niet wat ik moet doen om het wel te weten. En dat diploma hangt als een blok aan mijn been. Het is effectief zo dat je niet binnengeraakt als simpele rekkenvuller met een unief-diploma. Dat lukt NIET! En nogmaals: het gaat mij niet om de job van rekkenvuller op zich, het is gewoon een voorbeeld om aan te tonen dat een diploma als hinderpaal werkt om voor sommige soort jobs in aanmerking te komen.
Het is echt alsof ik rond me kijk en iedereen werkt en werkt en ik zit hier na 2 uur al met lege handen...Kijk, om nog eens te illustreren: ik ben daarnet bij een drukkerij geweest omdat er iets van het werk moet in meerdere exemplaren afgedrukt worden. Toen ik daar binnenstapte heerste er daar een soort drukte die mij aantrekt. Niet TE druk, maar die mensen waren constant bezig. En buiten waren er twee een praatje aan het maken. Ik had niet de indruk dat die mensen daar enorm onder druk stonden, maar ook niet dat ze hen aan het vervelen waren. En dat is wat ik wil: werken, niet te veel, niet te weinig, maar bestaat zoiets? En als het bestaat zal het niet in een 9-5 regime zijn, want nogmaals: het kan niet zijn dat het werk ‘toevallig’ binnen die uren past, dag na dag.
Ik heb een familielid die indexopnemer is. Dat betekent dat hij deur aan deur gaat om de meter op te meten. Hij heeft een quota per maand. Die kan hij halen zoals hij zelf wil. Als hij er morgen bijvoorbeeld 80 doet, en overmorgen 100, en zo aan zijn gemiddelde van 100 geraakt: fine. Of doet hij er vandaag 200 en blijft hij morgen thuis: fine. Die doet het werk dat opgedragen is, en eens klaar dan is hij klaar. Wanneer dat ook zo is. Wel, dat vind ik persoonlijk logisch. Maar blijkbaar is de maatschappij anders georganiseerd.
En dan nog een laatste iets: velen zeggen dat ik meer geduld moet hebben. Maar weet je, soms kan je écht wel zeggen na een maand dat het jouw ding niet is. Op mijn huidig werk bijvoorbeeld is er geen doorgroei mogelijk, uitgezonderd de functie van mijn overste. En die zou ik in de verste verste niet willen doen. Of neem de job van auditer. Ik weet wel dat 61-rekeningen enkel voor beginner is, maar het is gewoon audit op zich: het principe van ondernemingen controleren op hun boekhouding. I mean: bestaat er iets saaiers? En in mijn onderneming werkte men niet vanuit een gevoel om te ‘controleren’ zodat de boeken voor buitenstaanders zo goed mogelijk de economische situatie weerspiegelen, maar men handelde gewoon zo vlug mogelijk dossiers af om zoveel mogelijk facturen te kunnen opsturen, that’s it. Audit is een lachertje. Net zoals er veel dingen een lachertje zijn. Daarom ook dat ik Evil Twin zo goed begrijp. Die heeft duidelijk al veel gezien en snapt allicht waarom ik het zo goed kan relativeren.
Nog een laatste iets: ik heb doorheen de jaren al collega’s meegemaakt die in dezelfde situatie zaten. Heb nog iemand gekend die hele dagen patience zat te spelen. En dat bedoel ik letterlijk. Die had zich duidelijk bij de situatie neergelegd en kwam daar gewoon zitten tot hij naar huis mocht, met dan op het einde van de maand de comfortabele pré. Maar ik weiger te aanvaarden dat ik daarvoor op de wereld gezet ben. Het leven is al zo kort, ik ga het echt niet verkloten door hier weg te kwijnen achter een pc. Dat kan toch echt niet de bedoeling zijn
zelfs al heb je een rijk leven buiten je job. Ik weet echt wel dat er weinig tot geen jobs bestaan waar het elke dag feest is, dat hoeft ook niet, maar gewoon, zoals het nu al 3,5 jaar is kan het echt niet verder, ik ga er langzaam maar zeker half kapot aan.Renegadexxripxx
Legacy Member
thomas_pop zei:
Je bent bezig met ervoor te zorgen dat je niet enkel vandaag maar ook morgen en binnen 4 jaar nog altijd je job graag doet.
Uiteindelijk krijg jij, doordat je nog niets bewezen hebt, geen enkele kans om de meer ingewikkeldere processen of jobs uit te voeren. Daarom moet je dan ook door die zure appel bijten, of hetgeen wat ik gedaan heb (en waar ik een pak geluk mee heb gehad), is bij de overheid starten. Zij moeten het nu altijd hetzelfde werk met minder volk doen, waardoor het dan ook drukker en drukker wordt. En specifieker, er worden meer kansen gegeven aan jongeren die willen dingen doen om binnen het grote kader van de job hun job zelf in te vullen. Ik geef toe dat er nog altijd de nood is om uw uren te kloppen, en dat vind ik ook de grootste zever, maar bon het is nu eenmaal wat het is en zolang je u amuseert met uw job maakt dat allemaal niets meer uit. Indien je meer informatie wenst, wil ik die gerust in een PM zetten om het niet te ver offcourse te halen.
PS : zelfstandige worden is geen sinecure... en wordt door te veel mensen te romantisch voorgesteld. Velen zijn geroepen... velen scheuren er hun broek aan, enkelen slagen.
Mugiwara
Legacy Member
thomas_pop zei:
Ik zou zeggen, ga eens de natuur in? Ontdek wat er te zien valt buiten deze maatschappij?
Misschien ligt op een boerderij werken ergens in een mooi gebied met bergen je wel?
Probeer WWOOF - World Wide Opportunities on Organic Farms misschien eens?
Ik heb je openingspost gelezen, maar voor de rest geen comments, sorry als zo een optie al gezegd is geweest en je deze hebt afgewezen^^
libaros
Legacy Member
PineMangoes zei:
Heeft hij al gedaan of toch een deel
In principe zou hij gekozen moeten hebben voor geneeskunde. Wat hij nog steeds kan doen. Voor de rest van uw leven uw uren bepalen tov 7 jaar studeren allez de rekening is snel gemaakt.
Andere mogelijkheden zijn tandarts of apotheker; kortweg alle vrije beroepen.
Dat 9 to 5 ding is eigenlijk ook de enige reden waarom ik twijfel aan mijn studierichting.
PineMangoes
Legacy Member
libaros zei:Heeft hij al gedaan of toch een deel
In principe zou hij gekozen moeten hebben voor geneeskunde. Wat hij nog steeds kan doen. Voor de rest van uw leven uw uren bepalen tov 7 jaar studeren allez de rekening is snel gemaakt.
Andere mogelijkheden zijn tandarts of apotheker; kortweg alle vrije beroepen.
Dat 9 to 5 ding is eigenlijk ook de enige reden waarom ik twijfel aan mijn studierichting.
Assistent is niet hetzelfde hé.
Vrij beroep, idd, maar daar komt ook veel rompslomp bij. En nog eens 5 of 7 jaar studeren is niet vanzelfsprekend, zeker niet financieel.
libaros
Legacy Member
tommie314 zei:
Gij zijt ne goeien. Er is een verschil met iedere dag uw rug moeten buigen om bakken van x aantal kg te tillen of uw rug buigen om met een boor of spiegel in iemand zijn mond te kunnen zitten.
Ik heb ook last van mijn rug en ik heb er al zittend meestal meer last van dan wanneer ik rechtsta, hoe vreemd dat ook mag klinken
.
nite
Legacy Member
Tis misschien al is gezegd in deze thread want ik las enkel de openingspost (interessant om te lezen trouwens), maar hebt ge al overwogen om zelfstandig te beginnen? Ge spreekt zelf van een kruidenierswinkel, maar waarom het zo ver zoeken? Kunt ge bijvoorbeeld geen eigen zaak proberen te beginnen als boekhouder? Eventueel in bijberoep? Zelfs als ge boekhouden niet graag doet, is het toch nog iets anders als ge da voor u eigen bedrijf doet. Dat begint ge en stopt ge wanneer ge wilt. Tmoet daarvoor niet noodzakelijk boekhouden zijn.
Misschien is leerkracht middelbaar ook iets voor u? Ok, ge zit met ongemotiveerde studenten, maar langs de andere zijt ge wel de hele tijd bezig als ge les moet geven.
Misschien is leerkracht middelbaar ook iets voor u? Ok, ge zit met ongemotiveerde studenten, maar langs de andere zijt ge wel de hele tijd bezig als ge les moet geven.
Général Zantas
Legacy Member
OP, vergis u niet, ook als rekkenvuller en magazijnier zijn er vaak dode momenten op het werk wanneer er amper iets te doen valt. En dan krijg je echt onnozele taken als 'levellen' (in de supermarkt alle producten vooraan op de rekken zetten) of 'keren' (de vloer in een magazijn kuisen waarover om de 20 seconden een heftruck komt gereden).
Op zulke momenten zit je echt liever achter je pc om even te facebooken of te patiencen dan dat je zulke onnozele opdrachten moet uitvoeren.
Op zulke momenten zit je echt liever achter je pc om even te facebooken of te patiencen dan dat je zulke onnozele opdrachten moet uitvoeren.
Citje
Legacy Member
Rhandd zei:
true story.
Het niets doen als "bediende" is pakken beter dan het niets doen als "arbeider".
En als je ALTIJD wil bezig zijn, wordt dan zelfstandige.
Dan werk je voor jezelf en zal je die dode momenten met plezier opvullen.
Of zoek een vrouw en maak een paar kinders.. dan weet je ook waarom je die dagen doorstaat.
Succes m8!
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.