glashelder
Legacy Member
Ja awel, zo is het ook steeds bij mij. Ik had er ook écht interesse in. Ik was een paar keer komen kijken naar de training van een vriend die lid was van die club, en ik begon zelf op technieken te letten en dan dacht ik van "néé, je moet nu zo doen!" en ik begon de namen te kennen van die grepen en zo... En dan begon het toch echt te kriebelen dus het is niet dat ik er superimpulsief ben ingesprongen of zo. Ik had er écht interesse in (heb ook nog 3 boeken gekocht erover :ironicInsanitarium zei:Oh my god. Uw verhaal van judo lijkt een exacte kopie van dat van mij. Een vriend die een verdedigingsport doet was ook bij mij aan het zagen dat ik mee moest komen doen, wat ik uiteindelijk ook wel deed omdat ik er interesse in had.
Nu, ik had hem al gezegd hoe die dingen vaak afliepen met mij, maar ik heb het toch nog een viertal maanden volgehouden.
Nu is die wel weer aan het aandringen dat ik een andere verdedigingsport kom doen..
en plots was het judo voor en judo na.Tot ik eens een slechte training had waarin iemand mij teveel wou pushen en ik was eigenlijk wel 40 minuten onderweg (2 busritten van 20 minuten) naar de club en doordat ik afhankelijk was van het OV kon ik alleen trainen met de kindjes op woensdagnamiddag of met iedereen op zaterdagochtend (en dus niet alleen met de volwassenen woensdagavond) en nou ja, dat alles opgeteld maakte gewoon dat ik er dan mee ben gestopt, na misschien 6 of 7 keren training.
Pffff, ik zou dat nog eens moeten herdoen, ik ken het niet helemaal vanbuiten. In ieder geval I, ja.Insanitarium zei:Heh, ik dacht er gewoon even aan omdat het ook iets te maken heeft met doorzettingsvermogen etc
Ik heb me ook gedurende een vrij lange tijd geïnteresseerd in de theorie, een beetje force of habit om eraan te denken.
(Wat was je resultaat? Want ik zou INFP zeggen, maar ik ken je natuurlijk niet door en door.)
Edit: INFJ. Pretty close


nuja, voor de rest van den dag ist welverdiende pauze 




ad: