Archief - Doctoreren in Nederland/België (of werken?)

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

colin1997

Legacy Member
Dag iedereen,

Ik studeer volgende maand af als master in een wetenschappelijke richting. Gedurende deze master heb ik ontdekt dat het echt mijn ding is en daardoor was ik ook heel erg gemotiveerd om te leren. Bijgevolg zijn mijn punten dan ook tamelijk goed. Ook heb ik dit jaar/semester aan een masterproef mogen werken dat volledig in de lijn van mijn interesses lag.

Mijn promotor heeft ook gemerkt dat ik het onderzoek in mijn masterproef graag (en goed?) heb uitgevoerd en heeft bijgevolg eens gepolst naar mijn ambities om te doctoreren. Los van de vraag of dit voor mijn "carrière" de beste optie is (ik heb namelijk geen ambitie om in de academische wereld te blijven) lijkt het mij wel een unieke kans op persoonlijk vlak. Het onderwerp van mijn doctoraat zou ook in de lijn liggen van mijn masterproef. Alleen is het zo dat mijn promotor in nauw contact staat met een andere professor aan een Nederlandse universiteit die eigenlijk een wereldautoriteit is op dit vlak, en gaat dan ook om een positie als doctoraatsstudent aan die Nederlandse universiteit. Dit doet mij wel wat twijfelen aangezien phd studenten in Nederland veel minder verdienen (ongeveer 1700 netto) en er (naar wat ik gelezen heb) veel meer onderwijstaken aan vast hangen (meer werkdruk?). Ook krijg je daar niet langer het statuut van student maar ben je dus een volwaardige werknemer, wat voordelen maar ook nadelen heeft natuurlijk. Vooral dat lage loon doet mij twijfelen, aangezien ik in de privé met mijn diploma zeker meer zal kunnen verdienen + ik zal ook naar Nederland moeten verhuizen dan waardoor ik niet langer bij mijn ouders kan inwonen.

Dit heeft mij dus aan het denken gezet waardoor ik ook eens heb rond gekeken of er geen andere phd posities zijn hier in België waarvoor ik aanmerking kom, en die zijn er. Maar dat zijn natuurlijk allemaal posities die mij minder interesseren (wel nog altijd in het vakgebied van mijn master natuurlijk) en/of aan een andere universiteit zijn waardoor ik alsnog zal moeten verhuizen. Alleen is het loon hier natuurlijk beter (denk ik).

Concreet ben ik eigenlijk op zoek naar mensen die ervaring hebben met doctoreren (eventueel in Nederland/Buitenland) en mij hier wat tips over kunnen geven. Ik twijfel ook nog altijd of doctoreren een goede stap zou zijn, of het wel iets voor mij is, of ik het wel ga kunnen,... want je hoort toch altijd verhalen van doctoraatsstudenten met burn-outs en psychologische problemen. Ik heb al wat blogs proberen zoeken op het internet van Belgische/Nederlandse doctoraatsstudenten maar ik vind er hier jammer genoeg geen van. Langs de ene kant is het een unieke kans die je krijgt, maar langs de andere kant is het wel 4 jaar en op 4 jaar tijd kan een gemotiveerde werknemer ook veel bereiken. Als ik na die 4 jaar dan zou starten in de privésector, denk ik niet dat ik zal mogen starten op een positie waarvoor iemand anders 4 jaar heeft moeten werken.

DogoArgentino

Legacy Member
Krypton1997 zei:
Dag iedereen,

Ik studeer volgende maand af als master in een wetenschappelijke richting. Gedurende deze master heb ik ontdekt dat het echt mijn ding is en daardoor was ik ook heel erg gemotiveerd om te leren. Bijgevolg zijn mijn punten dan ook tamelijk goed. Ook heb ik dit jaar/semester aan een masterproef mogen werken dat volledig in de lijn van mijn interesses lag.

Mijn promotor heeft ook gemerkt dat ik het onderzoek in mijn masterproef graag (en goed?) heb uitgevoerd en heeft bijgevolg eens gepolst naar mijn ambities om te doctoreren. Los van de vraag of dit voor mijn "carrière" de beste optie is (ik heb namelijk geen ambitie om in de academische wereld te blijven) lijkt het mij wel een unieke kans op persoonlijk vlak. Het onderwerp van mijn doctoraat zou ook in de lijn liggen van mijn masterproef. Alleen is het zo dat mijn promotor in nauw contact staat met een andere professor aan een Nederlandse universiteit die eigenlijk een wereldautoriteit is op dit vlak, en gaat dan ook om een positie als doctoraatsstudent aan die Nederlandse universiteit. Dit doet mij wel wat twijfelen aangezien phd studenten in Nederland veel minder verdienen (ongeveer 1700 netto) en er (naar wat ik gelezen heb) veel meer onderwijstaken aan vast hangen (meer werkdruk?). Ook krijg je daar niet langer het statuut van student maar ben je dus een volwaardige werknemer, wat voordelen maar ook nadelen heeft natuurlijk. Vooral dat lage loon doet mij twijfelen, aangezien ik in de privé met mijn diploma zeker meer zal kunnen verdienen + ik zal ook naar Nederland moeten verhuizen dan waardoor ik niet langer bij mijn ouders kan inwonen.

Dit heeft mij dus aan het denken gezet waardoor ik ook eens heb rond gekeken of er geen andere phd posities zijn hier in België waarvoor ik aanmerking kom, en die zijn er. Maar dat zijn natuurlijk allemaal posities die mij minder interesseren (wel nog altijd in het vakgebied van mijn master natuurlijk) en/of aan een andere universiteit zijn waardoor ik alsnog zal moeten verhuizen. Alleen is het loon hier natuurlijk beter (denk ik).

Concreet ben ik eigenlijk op zoek naar mensen die ervaring hebben met doctoreren (eventueel in Nederland/Buitenland) en mij hier wat tips over kunnen geven. Ik twijfel ook nog altijd of doctoreren een goede stap zou zijn, of het wel iets voor mij is, of ik het wel ga kunnen,... want je hoort toch altijd verhalen van doctoraatsstudenten met burn-outs en psychologische problemen. Ik heb al wat blogs proberen zoeken op het internet van Belgische/Nederlandse doctoraatsstudenten maar ik vind er hier jammer genoeg geen van. Langs de ene kant is het een unieke kans die je krijgt, maar langs de andere kant is het wel 4 jaar en op 4 jaar tijd kan een gemotiveerde werknemer ook veel bereiken. Als ik na die 4 jaar dan zou starten in de privésector, denk ik niet dat ik zal mogen starten op een positie waarvoor iemand anders 4 jaar heeft moeten werken.

Zoals je het zelf zegt zal doctoreren in NL financieel niet voordelig zijn, dus moet je voor jezelf uitmaken of het die ervaring waard is. Of een doctoraat op zich zal helpen hangt denk ik meer af van het diploma dat je hebt en het type job je wil doen.

Chris_147

Legacy Member
Zelf weet ik geen bal van doctoreren, maar ik weet wel dat doctoreren zeker niet enkel van nut is in academische wereld.
Heel wat bedrijven zoeken zeker Phd's. Ik denk ook dat je op het financiële gebied de 'achterstand' van 1.700€ van de doctoraatsjaren snel zal ingehaald kunnen hebben.
Wat zeker een plus zou kunnen zijn is dat het om een universiteit gaat die een wereldautoriteit is. Dat kan je heel mooie internationale kansen geven.
Heb je echter geen interesse om internationaal (buiten Europa?) te gaan werken, dan is dat natuurlijk geen voordeel.

Wat ik na 20 jaar werken gemerkt heb, is dat je je carriere niet echt kan plannen, maar opportuniteiten moeten grijpen wanneer ze langskomen.

KaZhAn

Legacy Member
Beetje vaag om enige leidraad te geven... Welke wetenschappelijke richting en wat ge ambieert in de toekomst is van belang.

Uw kennis en participatievermogen blijft het belangrijkste bij eender welk sollicitatiegesprek. Daarnaast is een buitenlandse ervaring altijd een plus als ik CVs screen en in beperktere mate ook waar het onderzoek gedaan is. Afhankelijk van de richting gaat de naam en faam van promotor meer en meer spelen.

Natuurlijk makkelijk spreken nu, maar salaris tijdens een PhD mag niet van belang zijn. Ofwel gaat ge ervoor, ofwel niet. Als de drijfveer voor uw keuze de verloning is, gaat ge bedrogen uitkomen en behoren tot de steeds groter wordende groep PhDs die teleurgesteld achterblijven op de arbeidsmarkt.

Sylverscythe

Legacy Member
Ik volg Kazahn een beetje, in zoverre dat ik voor die € 300 netto de kans niet zou laten om te doctoreren in een onderwerp dat je interesseert + een buitenlandse ervaring op te doen.

Dat staat los van of je in de academische wereld wil verdergaan, zo lang je in de R&D wil blijven (industrie) is een PhD een meerwaarde, en ook bij sommige andere jobs zal het een plus zijn. Voor jobs waar een PhD niets toegvoegt zal men naturlijk liever gewoon een master aannemen of je toch niets extra betalen. Maar van alle PhD's die ik ken uit de wetenschappen/toegepaste wetenschappen heeft er niemand hard moeten zoeken om een job te vinden.

colin1997

Legacy Member
Dank u wel voor de reacties! Het domein van het doctoraat is niet echt afgebakend maar is een beetje een mix van wiskunde, informatica, data science.

Mijn ambitie is vooral om te werken in een groot (multinational) hoogtechnologische bedrijf en binnen dat bedrijf carrière te maken. Mijn keuze om te doctoreren is natuurlijk niet alleen gebaseerd op het loon, maar vooral omdat het een kans is, vooral op persoonlijk vlak, en omdat ik later geen spijt wil hebben dat ik het niet heb gedaan. Anderzijds heb ik geen academische ambities en wil ik niet op de universiteit blijven hangen na het doctoraat. Ik wil dan ook geen spijt hebben van het omgekeerde: dat ik het doctoraat gedaan heb, maar dat ik merk dat dat eigenlijk helemaal niet nodig was en ik dus 4 jaar achterstand heb op masters.

DogoArgentino

Legacy Member
Krypton1997 zei:
Dank u wel voor de reacties! Het domein van het doctoraat is niet echt afgebakend maar is een beetje een mix van wiskunde, informatica, data science.

Mijn ambitie is vooral om te werken in een groot (multinational) hoogtechnologische bedrijf en binnen dat bedrijf carrière te maken. Mijn keuze om te doctoreren is natuurlijk niet alleen gebaseerd op het loon, maar vooral omdat het een kans is, vooral op persoonlijk vlak, en omdat ik later geen spijt wil hebben dat ik het niet heb gedaan. Anderzijds heb ik geen academische ambities en wil ik niet op de universiteit blijven hangen na het doctoraat. Ik wil dan ook geen spijt hebben van het omgekeerde: dat ik het doctoraat gedaan heb, maar dat ik merk dat dat eigenlijk helemaal niet nodig was en ik dus 4 jaar achterstand heb op masters.

Een persoonlijke vraag. Ik zag in een vorige post dat je in 2016 afstudeerde als prof bachelor. Hoe gaat dat als je van 1997 bent? 2 jaar over kunnen slaan?

Chris_147

Legacy Member
Krypton1997 zei:
Dank u wel voor de reacties! Het domein van het doctoraat is niet echt afgebakend maar is een beetje een mix van wiskunde, informatica, data science.

Mijn ambitie is vooral om te werken in een groot (multinational) hoogtechnologische bedrijf en binnen dat bedrijf carrière te maken.

Dan heb ik toch het gevoel dat een PhD een grote meerwaarde kan hebben op je latere carrière.

Lifen

Legacy Member
Ik doe een doctoraat aan de universiteit van Hasselt. Ken zelf twee doctorandi die gestopt zijn. Als je concrete vragen hebt, laat maar komen. :-)

colin1997

Legacy Member
DogoArgentino zei:
Een persoonlijke vraag. Ik zag in een vorige post dat je in 2016 afstudeerde als prof bachelor. Hoe gaat dat als je van 1997 bent? 2 jaar over kunnen slaan?

Ja, dat klopt. Ik wil niet te diep ingaan op mijn schoolcarrière omdat ik graag anoniem zou willen blijven, maar ik heb in de kleuterklas en in de lagere school een jaar mogen overslaan. In het middelbaar jammer genoeg altijd buitengesloten geweest en een beetje "gepest" geweest omdat ik jonger was en "hij denkt zeker dat hij slimmer is dan ons" waardoor ik een echte afkeer had gekregen van alles wat met school te maken heeft. Nadien besloten een prof. bachelor te doen met de bedoeling zo snel mogelijk te werken, maar tijdens die drie jaar de zin om te studeren/kennis op te doen terug gekregen en mijn passie voor wetenschappen herontdekt (+ vrienden voor het leven gemaakt, en dat is echt heel veel waard). Dus dan besloten om via een "verkort" traject toch een universitaire opleiding te volgen.

Lifen zei:
Ik doe een doctoraat aan de universiteit van Hasselt. Ken zelf twee doctorandi die gestopt zijn. Als je concrete vragen hebt, laat maar komen. :-)

Ideaal! Ik dacht je een pm te sturen, maar aangezien dit ook wel nog interessant kan zijn voor anderen:

1) Waarom zijn die twee doctorandi uiteindelijk gestopt? Te moeilijk? Werkdruk (publicaties moeten schrijven,...)? Beter aanbod uit de industrie/privé gekregen?
2) Misschien wat algemeen: waarom heb je zelf gekozen te doctoreren?
3) Hoe ziet jouw werkweek eruit? Sommigen zeggen dat ze elke dag mogen doen wat ze willen en daardoor vrij chille uren hebben, anderen zeggen dat ze 's avonds en in het weekend ook nog moeten werken...
4) Ik heb ook wel al gehoord dat het eigenlijk vrij eenzaam is. Heb je zelf nauw contact met andere doctoraatsstudenten van de UHasselt?
5) Hoe ervaar je de begeleiding aan de UHasselt? Heb je het gevoel aan je lot over gelaten te worden (en zie je je promotor bijna niet) of heb je nauw contact met je promotor waardoor hij je ook stimuleert en kansen geeft? De UHasselt is een vrij kleine universiteit dus misschien dat het daar wat aangenamer en gemoedelijker is?
6) Heb je het gevoel dat je veel bijleert en je jezelf ook ontwikkelt op persoonlijk vlak? Of heb je het gevoel dat jouw carrière wat stil staat ten opzichte van vrienden die zijn beginnen werken en promotie etc. krijgen?
7) puur uit interesse eigenlijk: hoe ben je in het doctoraat gerold? Ook via je masterproef/promotor of heb je gesolliciteerd voor een open positie?
8) Indien je in je laatste jaar zit: heb je het gevoel dat bedrijven actief op zoek zijn naar doctorandi en/of ben je al gecontacteerd geweest eventueel?

alvast heel erg bedankt! Uiteraard mag je altijd antwoorden via pm indien het wat te persoonlijk wordt.

Lifen

Legacy Member
Krypton1997 zei:
Ja, dat klopt. Ik wil niet te diep ingaan op mijn schoolcarrière omdat ik graag anoniem zou willen blijven, maar ik heb in de kleuterklas en in de lagere school een jaar mogen overslaan. In het middelbaar jammer genoeg altijd buitengesloten geweest en een beetje "gepest" geweest omdat ik jonger was en "hij denkt zeker dat hij slimmer is dan ons" waardoor ik een echte afkeer had gekregen van alles wat met school te maken heeft. Nadien besloten een prof. bachelor te doen met de bedoeling zo snel mogelijk te werken, maar tijdens die drie jaar de zin om te studeren/kennis op te doen terug gekregen en mijn passie voor wetenschappen herontdekt (+ vrienden voor het leven gemaakt, en dat is echt heel veel waard). Dus dan besloten om via een "verkort" traject toch een universitaire opleiding te volgen.



Ideaal! Ik dacht je een pm te sturen, maar aangezien dit ook wel nog interessant kan zijn voor anderen:

1) Waarom zijn die twee doctorandi uiteindelijk gestopt? Te moeilijk? Werkdruk (publicaties moeten schrijven,...)? Beter aanbod uit de industrie/privé gekregen?
Eentje werkte aan de Universiteit van Antwerpen. Die had blijkbaar heel vaak discussies met haar promotor over hoe het project aan te pakken. Dat was een constante strijd, waardoor ze zich niet meer goed in haar vel voelde. Burn-out/depressie gekregen en gestopt met wat iedereen dacht dat haar droomjob was. Was ook de beste student(e) van ons jaar en haar onderwerp was 100% wat ze wou doen, en waar ze haar masterproef over had geschreven.

De andere werkt(e) bij mij op de onderzoeksgroep en is gestopt omdat ze veel te veel administratieve zever moest doen. Ze deed eigenlijk een project in samenwerking met de overheid maar dat was een voltijdse aanstelling, waardoor ze haar PhD onderzoek er eigenlijk nog eens bovenop moest doen. Dat is gewoon onhaalbaar, waardoor ze nooit de kans vond om zich in te lezen en onderzoek te doen, waardoor ze haar motivatie verloor en gewoon ongelukkig werd.


2) Misschien wat algemeen: waarom heb je zelf gekozen te doctoreren?
Omdat ik tijdens en na mijn masterproef wist dat ik dit nog verder wou doen. Onderzoek doen is gewoon razend interessant. En als ik heel eerlijk wil zijn, dan moet ik toegeven dat het prospect van de titel me ook aanspreekt. (Maar laat dat niet uw motivatie zijn want dan ga je stoppen. Het werk zelf moet u liggen.

3) Hoe ziet jouw werkweek eruit? Sommigen zeggen dat ze elke dag mogen doen wat ze willen en daardoor vrij chille uren hebben, anderen zeggen dat ze 's avonds en in het weekend ook nog moeten werken...
Een werkweek kan ofwel ongelooflijk chill zijn, als enorm hectisch. Wij zijn heel vrij in onze tijdsindeling, as long as the job gets done. Ze verwachten dat je bereikbaar bent tussen 9 en 5, maar in realiteit kan je makkelijk om 13 uur beginnen en om 16 uur stoppen. Natuurlijk moeten uw deadlines gehaald worden.

In de praktijk betekent dat dat ik soms klaar ben om 16 uur als ik goede progress heb gemaakt. Anderzijds heb ik vorige week tot 23 uur geschreven aan mijn paper omdat de prof die week een nieuwe versie verwachtte. Ik werk geregeld in het weekend, en al mijn collega's doen dat ook. Proffen werken zo goed als 24/7.

Laat u ook niet verleiden door de belofte van 35 vakantiedagen, collectieve sluitingsdagen en alle officiële feestdagen. Want van al die 50+ dagen ga je er misschien maar enkelen kunnen nemen omdat je zo veel werk hebt. Ik heb deze maandag (feestdag) gewoon gewerkt. Niemand verplicht u daartoe, maar de meesten verplichten zichzelf.


4) Ik heb ook wel al gehoord dat het eigenlijk vrij eenzaam is. Heb je zelf nauw contact met andere doctoraatsstudenten van de UHasselt?
Dat is wat je er zelf van maakt. Op de UHasselt lijken de PhDs vaak samen te zitten in een kantoor. Soms met twee (zoals ik) en soms zelfs met vier of vijf. Soms zitten ze ook samen met post-docs (zoals op mijn onderzoekseenheid).

We hebben twee whatsappgroepen: 1 voor heel de onderzoeksgroep en 1 voor de PhDs en postdocs. Da's informeel. Nu met Corona houden de PhDs en postdocs wekelijks een lunchskype.

Mijn ervaring is, is dat de mede-doctorandi er echt wel zijn voor elkaar. Ze steunen u in moeilijke tijden, ze vragen hoe het gaat met het onderzoek, ... Ik ben er zeker van dat ik bij hen terecht kan mocht ik problemen hebben. En ook bij mijn promotor en de andere proffen.


5) Hoe ervaar je de begeleiding aan de UHasselt? Heb je het gevoel aan je lot over gelaten te worden (en zie je je promotor bijna niet) of heb je nauw contact met je promotor waardoor hij je ook stimuleert en kansen geeft? De UHasselt is een vrij kleine universiteit dus misschien dat het daar wat aangenamer en gemoedelijker is?
De UHasselt is hier misschien wel bevoordeeld omdat het inderdaad een kleine universiteit is. We hebben twee proffen op onze onderzoekseenheid. Ik kan dagelijks spreken met mijn promotor mocht ik dat willen, maar dat doe ik niet. Nu we bezig zijn met een nieuwe paper is ons contact wel intenser. We gaan vaker afstemmen en overleggen. Da's ook altijd informeel, dus ik moet de proffen niet aanspreken met geachte professor of edele slimmerik. Gewoon Pol en Nancy is oké.

Mijn promotor is zeker een stuwende motor, met heel hoge eisen en een hoge werkdrive. Je moet zeker om kunnen met je tekst 100X opnieuw schrijven. 't Is nooit goed, nooit af, en er gaat hard aan gewerkt worden. Dat hangt natuurlijk van promotor tot promotor af. De mijne staat wel bekend voor de heel hoge eisen.

Kansen krijg je, al heb ik de indruk dat je je wel eerst moet bewijzen. Dat geldt voor PhDs maar zéker ook voor postdocs. Ondertussen heb ik een tweede project, dat ik samen met de promotor zelf heb binnengehaald. Levert natuurlijk ook meer werk op.


6) Heb je het gevoel dat je veel bijleert en je jezelf ook ontwikkelt op persoonlijk vlak? Of heb je het gevoel dat jouw carrière wat stil staat ten opzichte van vrienden die zijn beginnen werken en promotie etc. krijgen?
Oh ja. Een doctoraat draait eigenlijk daarrond. Bijleren, jezelf ontwikkelen. Je gaat veel meer kennis opdoen. Je gaat je teksten uit je masterjaar herbekijken en beginnen te lachen. Het niveau ligt echt veel hoger dan in een master. Ik heb veel bijgeleerd over natuurlijk mijn onderwerp, maar ook over gewoon, omgaan met mensen, projecten leiden, les geven, studenten quoteren, ...

Ik heb niet het gevoel dat mijn carrière stil staat. In tegendeel, ik sta aan het begin van een interessant vakgebied met heel wat potentieel voor enerzijds onderzoek en anderzijds werk in de privé. Als ik kijk naar mijn leeftijdsgenoten of studiegenoten heb ik toch het gevoel dat ik een interessanter leven leid, en ook nog goed betaald wordt.


7) puur uit interesse eigenlijk: hoe ben je in het doctoraat gerold? Ook via je masterproef/promotor of heb je gesolliciteerd voor een open positie?
Wat me denk ik wel heeft gesterkt in mijn dagelijks werk dat ik nu doe, is dat ik heel wat gesukkeld heb om een PhD te mogen doen. Hierdoor wist ik al heel veel over wat het PhD leven inhoudt. De lange dagen, het herschrijven, ... da's allemaal logisch in mijn ogen dus ik erger me er ook niet aan.

Ik had eigenlijk magna cum laude in mijn master, maar kreeg geen positie aangeboden. Dus dan ben ik gaan werken. Ik heb bij drie werkgevers gewerkt - media, tuinbouw, technologie - en nadat ik ontslag genomen heb bij die laatste heb ik na enkele maanden mijn doctoraat binnen gehaald.

Ik heb 32 x gesolliciteerd voor een PhD tussen 2017 en 2019. Ik ben twee keer aangenomen: 1 x in de UK en 1 x in Hasselt. Dat in de UK heb ik geweigerd omdat het te weinig betaalde (1400 EUR per maand), ik moest verhuizen en ik net een lief had gevonden hier.


8) Indien je in je laatste jaar zit: heb je het gevoel dat bedrijven actief op zoek zijn naar doctorandi en/of ben je al gecontacteerd geweest eventueel?
Ik zit in mijn tweede jaar (ook het moment dat er veel stoppen omdat er dan resultaten moeten beginnen te komen en het schrijven volle charge vooruit moet gaan). Dus neen, geen contact gehad. Maar in mijn branche (AI) is er wel genoeg potentieel.

alvast heel erg bedankt! Uiteraard mag je altijd antwoorden via pm indien het wat te persoonlijk wordt.
Graag gedaan.

KaZhAn

Legacy Member
Ik wil niemand ontmoedigen, maar die vragen zijn sterk persoonsgebonden en tijdsgebonden. Mijn antwoord op die vragen zijn zowiezo anders en zouden serieus andere nuances hebben tijdens het begin van mijn doctoraat, op het einde en nu na 8 jaar industrie. Denk dat dat voor velen hier zo is. Zitten hier genoeg PhDs uit allerlei strekkingen.

colin1997

Legacy Member
Lifen zei:
Graag gedaan.

Heel erg bedankt! Eventueel nog een bijkomende vraag: je zegt dat je heel veel hebt moeten solliciteren voor je een positie te pakken kreeg. Echter lijkt mij het domein waarin je doctoreert (AI) juist een domein te zijn waar er heel veel doctoraatsposities te vinden in zijn. Is er dan zoveel concurrentie?

colin1997

Legacy Member
KaZhAn zei:
Ik wil niemand ontmoedigen, maar die vragen zijn sterk persoonsgebonden en tijdsgebonden. Mijn antwoord op die vragen zijn zowiezo anders en zouden serieus andere nuances hebben tijdens het begin van mijn doctoraat, op het einde en nu na 8 jaar industrie. Denk dat dat voor velen hier zo is. Zitten hier genoeg PhDs uit allerlei strekkingen.

Klopt natuurlijk 100%, maar zo geeft het mij toch een beetje beeld. Beste zou natuurlijk zijn om een phd student van dezelfde onderzoeksgroep/promotor te contacteren, maar ik weet niet of dit wel professioneel overkomt ;)

Lifen

Legacy Member
Krypton1997 zei:
Heel erg bedankt! Eventueel nog een bijkomende vraag: je zegt dat je heel veel hebt moeten solliciteren voor je een positie te pakken kreeg. Echter lijkt mij het domein waarin je doctoreert (AI) juist een domein te zijn waar er heel veel doctoraatsposities te vinden in zijn. Is er dan zoveel concurrentie?

Ik heb een diploma in de sociale wetenschappen, en het doctoraat is in de economische wetenschappen. Ik creëer geen nieuwe algoritmen, maar kijk naar de impact van de technologie op de maatschappij. Maar er is bij alles heel veel concurrentie. Ik geloof dat ze telkens 5 mensen interviewen voor zo'n positie, en er solliciteren vaak een stuk of vijftig mensen in totaal. Da's natuurlijk maar van de posities waarvan ik iets gehoord heb.

Nineshots

Legacy Member
Krypton1997 zei:
Beste zou natuurlijk zijn om een phd student van dezelfde onderzoeksgroep/promotor te contacteren, maar ik weet niet of dit wel professioneel overkomt ;)

Ik denk dat zoiets net beter overkomt, omdat je daarmee aantoont dat je echt goed weet wat je kiest. En niet zomaar een phd doet voor phd te zijn.

Vlitser

Legacy Member
Ik zit nu in mijn 3de jaar phd. Heb een FWO beurs en doctoreer aan de faculteit ingenieurswetenschappen aan de KUL.

Krypton1997 zei:
1) Waarom zijn die twee doctorandi uiteindelijk gestopt? Te moeilijk? Werkdruk (publicaties moeten schrijven,...)? Beter aanbod uit de industrie/privé gekregen?
Bij mijn zijn er ook een paar gestopt, maar eeder omdat het geld op was en de prof (en de jury) niet te vreden was over het al geleverde werk. Sommigen werken er nog in hun vrije tijd aan, anderen zijn echt gestopt.
2) Misschien wat algemeen: waarom heb je zelf gekozen te doctoreren?
Ik vond m'n thesis leuk en m'n Phd gaat verder hierop.
3) Hoe ziet jouw werkweek eruit? Sommigen zeggen dat ze elke dag mogen doen wat ze willen en daardoor vrij chille uren hebben, anderen zeggen dat ze 's avonds en in het weekend ook nog moeten werken...
Heel flexibele uren. Enkele vaste uren als er meetings zijn of als er les gegeven moet worden. Bij naderen van deadlines (voor journals of conferenties) werk ik vaak wel extra in die week. Vind ik ook totaal niet erg.
4) Ik heb ook wel al gehoord dat het eigenlijk vrij eenzaam is. Heb je zelf nauw contact met andere doctoraatsstudenten van de UHasselt?
Dit hangt zo af van de groep en promoter. Ik zelf zit bij een zeer goede promoter. In normale omstandigheden bespreek ik mijn werk met hem zeker wekelijks en normaal contact dagelijks (niet dat het altijd zo lang duurt, soms hebben we wel lange brainstorm sessies. Hij doet zelf onderzoek ook graag en beperkt zich niet enkel tot het managen van mensen). Bij anderen hoor ik dat ze slechts 1 keer om de 3maand met de promoter echt een meeting hebben.
5) Hoe ervaar je de begeleiding aan de UHasselt? Heb je het gevoel aan je lot over gelaten te worden (en zie je je promotor bijna niet) of heb je nauw contact met je promotor waardoor hij je ook stimuleert en kansen geeft? De UHasselt is een vrij kleine universiteit dus misschien dat het daar wat aangenamer en gemoedelijker is?
Zoals gezegd hierboven is dit volgens mij veeleer promoter gebonden dan unief.
6) Heb je het gevoel dat je veel bijleert en je jezelf ook ontwikkelt op persoonlijk vlak? Of heb je het gevoel dat jouw carrière wat stil staat ten opzichte van vrienden die zijn beginnen werken en promotie etc. krijgen?
Ik doe het graag en leer zeker bij. Promotie tijdens de jaren gebeurt natuurlijk niet, maar afronden na 4 jaar zal wel dat gevoel geven. Misschien dat er wel nog een post-doctoraat in zit.
7) puur uit interesse eigenlijk: hoe ben je in het doctoraat gerold? Ook via je masterproef/promotor of heb je gesolliciteerd voor een open positie?
via thesis
8) Indien je in je laatste jaar zit: heb je het gevoel dat bedrijven actief op zoek zijn naar doctorandi en/of ben je al gecontacteerd geweest eventueel?
Ik zit in een kleine sector en verschillende studiebureaus willen me zeker wel achter mijn doctoraat. (meer dan 50% van onze groeps doctorandi werkt bij een studiebureau die ook een spinoff is van de KUL)

alvast heel erg bedankt! Uiteraard mag je altijd antwoorden via pm indien het wat te persoonlijk wordt.

Voor de duidelijkheid: mijn ambitie is zeker niet om prof te worden. Mijn 'carriere' in de academische wereld zal ooit stoppen. Maar de vrijheid, verantwoordelijkheid en veelzijdigheid van de job vind ik zeer leuk. (opnieuw hangt dit van plaats tot plaats af, maar ik vind het wel tof om les te geven aan master studenten die ook echt geinteresseerd zijn in de materie). Work-Life balance is perfect bij mij. Een promoter die heel flexibel is, maar streng op het geleverde werk. Past misschien niet bij iedereen, maar wel bij mij.

Qua loon kunnen we zeker niet klagen. Als ingenieur zijn er uiteraard wel betere opties om meer geld te gaan verdienen.

edit:
er is een postdoc die halftijd bij ons werkt en halftijd voor een studiebureau

het werk gaat over hetzelfde, maar het grote verschil is dat bij onderzoek je veel meer vrijheid hebt om alles te onderzoeken (zodat het 100% klopt) terwijl bij de studiebureau het soms pragmatischer gaat omdat er natuurlijk een raport moet liggen.

Sylverscythe

Legacy Member
Zelf gedoctoreerd in de toegepaste wetenschappen, komende uit de exacte wetenschappen. Een postdoc in het buitenland gedaan. Nu assistent prof, dus verantwoordelijk voor het begeleiden van enkele doctorandi. Zal ook eens proberen op jouw vragen te antwoorden:

Krypton1997 zei:
1) Waarom zijn die twee doctorandi uiteindelijk gestopt? Te moeilijk? Werkdruk (publicaties moeten schrijven,...)? Beter aanbod uit de industrie/privé gekregen?

Ik ken er zelf ook enkelen die gestopt zijn, in onze groep en daarbuiten. De meesten stoppen vroeg omdat een beursaanvraag niet is goedgekeurd en ze ofwel niet verder kunnen werken, of de onzekerheid niet willen om nog een jaar te proberen in de hoop dan wel een beurs te krijgen. Ken ook iemand die na zo'n gefaalde aanvraag van zijn prof de boodschap kreeg een ander onderwerp uit te werken, en dit interesseerde hem niet.
Tenslotten ken ik 1 iemand die stopte na 2 jaar met beurs, dat is zeer uitzonderlijk maar was iemand die uiteindelijk de frustraties van het onderzoek niet aankon en liever een job deed met duidelijkere doelen.


2) Misschien wat algemeen: waarom heb je zelf gekozen te doctoreren?

Ik was een goede student maar had geen idee waarin ik wou specialiseren. In mijn voorlaatste jaar een zeer interessant vak gevolgd dat mij echt aanstond, en van die prof de vraag gekregen of ik geen thesis wou doen bij hem. Tijdens de thesis toch vrij goed gewerkt en ook vooral geïnteresseerd geraakt in het onderzoek. Ook vond ik de sfeer is die onderzoeksgroep wel aangenaam. De vraag gekregen of ik een doctoraat niet zag zitten, en zo geschiedde. In die tijd moest je in februari van je laatste jaar al een beursaanvraag voor het FWO indienen en dat gebeurde en werd goedgekeurd.


3) Hoe ziet jouw werkweek eruit? Sommigen zeggen dat ze elke dag mogen doen wat ze willen en daardoor vrij chille uren hebben, anderen zeggen dat ze 's avonds en in het weekend ook nog moeten werken...

Aangezien het hier over het doctoraat gaat, zal ik het over mijn werkweken hebben van enkele jaren geleden. Vrij divers eigenlijk, er zijn zeker weken dat er absoluut geen stress is buiten wat je jezelf oplegt. Dat klinkt vreemd maar aangezien er boven ieders hoofd het idee hangt dat op 4 jaar er een doctoraat moet geschreven worden werkt iedereen wel deftig. Ik vond de vrijheid geweldig die je op dagen had wanneer je enkel op jezelf werkte in het lab. Als je dan laat wou toekomen was dat geen probleem. Ik had collega's die er een 11 to 8 job van maakten. Belangrijk hier is hoeveel les je moet geven, daar kruipt uiteraard werk in.

Het laatste jaar is ook wat anders, in mijn geval had ik plots een strakke deadline voor een projectaanvraag (postdoc) dus moest ik voor een bepaalde datum doctoreren. Mijn dagen waren toen 3 dagen/ week voltijds schrijven en 4 dagen/week in het lab en 's avonds schrijven. Maar dat is persoonlijk, mij ging dat goed af, had enkel gezonde stress.

Trouwens, al wat ik hier zeg hangt zeer hard af van de "cultuur" binnen jouw onderzoeksgroep. Ik ken ook een groep die wordt gerund door een controlefreak en die staat erop dat iedereen voor 9u arriveert en pas na 18u naar huis gaat.


4) Ik heb ook wel al gehoord dat het eigenlijk vrij eenzaam is. Heb je zelf nauw contact met andere doctoraatsstudenten van de UHasselt?

Niet op de UHasselt, en hangt af van de sfeer in de groep maar die was bij ons heel goed. Uiteindelijk zijn andere doctorandi lotgenoten, en iedereen is 20-something. Veel mensen die samen met mij hebben gedoctoreerd zijn vrienden voor het leven, ik zat op een bureau met 3 en dat was vooral heel gezellig. Iedereen steunde elkaar ook aangezien je meestal wel mensen tegenkomt die in jouw situatie hebben gezeten (deadlines, mislukte experimenten, ...).


5) Hoe ervaar je de begeleiding aan de UHasselt? Heb je het gevoel aan je lot over gelaten te worden (en zie je je promotor bijna niet) of heb je nauw contact met je promotor waardoor hij je ook stimuleert en kansen geeft? De UHasselt is een vrij kleine universiteit dus misschien dat het daar wat aangenamer en gemoedelijker is?

Opnieuw niet UHasselt en zeer variabel. In sommige groepen is de prof verantwoordelijk voor een hoop studenten en is er een postdoc om te helpen, bij anderen is het meer rechtstreeks. Mijn eigen promotor was altijd bereikbaar voor vragen maar liet mij in het begin veel zelf uitzoeken om onafhankelijker te worden. Veel universiteiten zetten trouwens in op meer hand-on begeleiding


6) Heb je het gevoel dat je veel bijleert en je jezelf ook ontwikkelt op persoonlijk vlak? Of heb je het gevoel dat jouw carrière wat stil staat ten opzichte van vrienden die zijn beginnen werken en promotie etc. krijgen?

Persoonlijk vond ik dat ik ging werken zoals zoveel van mijn vrienden, enkel in een andere omgeving, en met een diploma op het einde. Ik heb veel bijgeleerd, zowel wetenschappelijk als soft-skills en dergelijke. Tijdens een goed doctoraat zit je niet afgezonderd in een hokje, maar geef je les, presenteer je op internationale congressen, schrijf je papers, enz. Ik ben er zeker zelfstandiger/zelfzekerder uitgekomen. En specifiek voor jou: een buitenlandse ervaring is daarvoor zeker ook top.


7) puur uit interesse eigenlijk: hoe ben je in het doctoraat gerold? Ook via je masterproef/promotor of heb je gesolliciteerd voor een open positie?

Zie begin.


8) Indien je in je laatste jaar zit: heb je het gevoel dat bedrijven actief op zoek zijn naar doctorandi en/of ben je al gecontacteerd geweest eventueel?

Zoals al gezegd ken ik niemand die lang heeft moeten zoeken. Technisch/wetenschappelijke profielen zijn sowieso gegeerd. Ook bij de mensen die vroegtijdig zijn gestopt geen werklozen, er is er zelfs één waar het jaar doctoraatsonderzoek als ervaring werd bijgeteld. Tijdens je doctoraat kom je ook soms kansen tegen, mensen die naar startups gaan en dergelijke. De meesten zitten nu ergens in een R&D of eerder management ervan functie en verdienen significant meer als ik die ben blijven plakken
:)

KaZhAn

Legacy Member
Nog redelijk wat jonge doctorandi hier (niet dat ik me daarom zo oud voel...).

Volgende link zal wel al rondgegaan zijn, maar als er vragen zijn naar industrie toe: registreer zeker voor de virtual job market young researchers (link). Ik doe regelmatig mee aan infodagen op universiteiten en jobbeurzen over de benelux als vertegenwoordiger voor R&D (anders staat daar alleen HR...). Deze keer virtueel met een Q&A sessie rond data sciences in de farmaceutische industrie.

colin1997

Legacy Member
Heel erg bedankt aan iedereen die zijn ervaring wou delen! Hierdoor kan ik me echt een beter beeld vormen! Ik heb echter nog een bijkomende vraag: als ik ervaringen uit Nederland lees, is er toch wel een deel dat zegt dat hun doctoraat nog niet af was na 4 jaar en dat ze nog enkele maanden moesten verder werken zonder loon (omdat de beurs voor 4 jaar was en de beurs dus op was). Komt dat hier in België ook zo vaak voor? Ik heb namelijk nog geen enkele Belgische doctoraatsstudent gevonden die dit moest doen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan