Archief - Doctoreren of meteen gaan werken?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Psychokillah
Legacy Member
Ik heb in feite wel ambitie om ooit naar het buitenland (preferably Amerika) te trekken en daar te gaan werken, dus in dat opzicht lijkt het me geen slechte stap. En tegen een job in R&D zou ik helemaal niks hebben.
Hoe ver ge gaat in het studentenleven door te trekken is persoonlijk he. Ik ken er die tijdens hun doctoraat nog heelwat functies hebben uitgeoefend en ik ken er andere die ge amper nog zag.
Ik zie momenteel eigenlijk nog wat op tegen het 8 uur per dag achter een bureautje te zitten en programma's te schrijven aan de lopende band. Daarom leek het docoteren (afwisseling van schrijven, lesgeven, proggen, onderzoeken, ...) me wel wat.
@Krueger: mijn onderzoek zou kaderen binnen het onderzoek van gedistribueerde systemen. (Voor de complete leken: van die Folding@Home shit enzo
)
Ik heb de indruk dat je uit een zelfde ervaring spreekt. Zo ja, wat waren jou drijfveren dan om het bedrijfsleven in te stappen?
Hoe ver ge gaat in het studentenleven door te trekken is persoonlijk he. Ik ken er die tijdens hun doctoraat nog heelwat functies hebben uitgeoefend en ik ken er andere die ge amper nog zag.
Ik zie momenteel eigenlijk nog wat op tegen het 8 uur per dag achter een bureautje te zitten en programma's te schrijven aan de lopende band. Daarom leek het docoteren (afwisseling van schrijven, lesgeven, proggen, onderzoeken, ...) me wel wat.
@Krueger: mijn onderzoek zou kaderen binnen het onderzoek van gedistribueerde systemen. (Voor de complete leken: van die Folding@Home shit enzo
)Ik heb de indruk dat je uit een zelfde ervaring spreekt. Zo ja, wat waren jou drijfveren dan om het bedrijfsleven in te stappen?
QplQyer
Legacy Member
Psychokillah zei:Hoi gasten,
ik zit er nu al weken over te twijfelen en ik geraak echt niet tot een beslissing. Vandaar dat ik hier wel wat argumenten wil horen van mensen die al een stap verder staan.
De situatie zit zo: ik ben enkele weken geleden afgestudeerd als licenciaat informatica. Ik had mijn sollicitatie-tocht reeds ingezet op voorhand en een contractje reeds op zak. Maar toen ik afstudeerde kreeg ik ook de vraag bij 2 onderzoeksgroepen om te komen doctoreren (4 of 6 jaar). En uit die keuze geraak ik echt niet uit.
Ik ga geen concrete bedragen noemen, want het is niet mijn bedoeling de dikke nek te komen uithangen, ik geraak gewoon niet uit deze keuze die toch wel bepalend is voor mijn verdere toekomst.
In het bedrijf krijg ik netto ca. 400 euro minder, maar wel een bedrijfswagen + tankkaart, 26 verlofdagen, groepsverzekering, gegarandeerde doorgroeimogelijkheden, en heel de reutemeteut die redelijk eigen is aan de sector.
Volgens mij is, puur carrieregericht gezien, doctoreren (in informatica toch) eigenlijk een overbodig stap en denk ik dat je sneller het trapje op kan wandelen door ervaring op te doen in de prive.
Aan de andere kant zit je wel van 9 tot 5 achter een bureau (en vaak zelfs nog langer) en heb je amper conge. Terwijl je op de unief zelf een beetje je uren kan kiezen, alsook je congedagen (je moet natuurlijk ook niet overdrijven). En bovenop ook nog onderzoek kan doen en les mag geven, wat me uiteraard ook aanspreekt. Tegelijk kan ik nog wat verder genieten, zij het in mindere mate, van het studentenleven, dat me de voorbije jaren toch ook heeft bezig gehouden.
Naar al het materiele kijk ik niet te veel (4 jaar is tenslotte niks in een mensenleven). Geld alleen maakt toch niet gelukkig, nietwaar? Maar de opdrachten van beide keuzes spreken me alletwee aan en natuurlijk houden we de toekomst toch ook een beetje in het achterhoofd. Ik ben geen opportunist die er alles aan zal doen om het allerbeste uit zijn carriere te halen, maar zoals haast iedereen wil ik natuurlijk wel af en toe een trapje stijgen in de piramide. En ik weet niet hoe de markt er binnen 4 a 6 jaar gaat uitzien natuurlijk.
Wat zijn jullie argumenten voor dit (luxe)probleem.
Ik heb voor het doctoreren gekozen, eveneens in de informatica.
De voornaamste argumenten voor mij waren:
- Tijd & ruimte voor zelfontplooiing. Doctoreren geeft je de tijd om wat dieper in te gaan op zaken waarin je in je opleiding niet zoveel hebt gezien. Als je werkt zal je allicht toch meer zaken bijstuderen die van toepassing zijn op je job omdat vrije tijd dan heel wat schaarser wordt.
- De maatschappij vooruithelpen, door onderzoek. Hoewel het onderzoek van sommige bedrijven dit ook wel doet moet het daar toch vaak commerciële belangen dienen, waardoor sommige interessante zaken niet bekeken worden (wegens te theoretisch). Vandaar is ook weer vier jaar om dat even te kunnen doen interessant.
- Ik wil, als ik dan de stap naar het bedrijfsleven maak, uiteindelijk wel in R&D terechtkomen en niet als analyst-programmeur, consultant (*shiver*) of iets dergelijks beginnen. Dan is een doctoraat toch wel een voorbereiding om al zelfstandig aan onderzoek te leren doen. Als je daar al wat naam kan maken in je vakgebied geraak je zeker snel genoeg aan werk. Zeker als je eens een tijdje naar een buitenlandse universiteit ofzo gaat.
- Je hebt toch wat meer opties naderhand qua jobuitzichten, zoals docent worden aan de hogeschool en dergelijke meer. En lesgeven lijkt me wel fijn.
- Het is nog wat studentenleven (in die mate dat de sfeer wat losser is), maar zonder het geldgebrek van de typische student
- Als je daarvan houdt kan je veel congressen doen en dus gratis reisjes maken.
Vooral puntje één en twee vond ik belangrijk. Na dit jaar afgestudeerd te zijn had ik nog altijd van sommige gebieden veel minder gezien dan ik wou en nu heb ik de tijd om daar wat dieper op in te gaan.
Nu ja, ik begin in september, vraag het mij dan nog eens of het de juiste keuze was
.Krueger
Legacy Member
Psychokillah zei:
Het was hier ook geen eenvoudige keuze hoor. In het begin van het jaar had ik iets van "doctoreren, dat is niets voor mij, ik ben daar niet slim genoeg voor". Dan na enkele zeer goede tussenresultaten van mijn thesis werd mij aangeboden om te doctereren, waarna ik dacht "wow, dat ga ik zeker niet laten liggen". Maar naarmate het jaar verder vorderde, ben ik toch van dat idee afgestapt. Met voornamelijk volgende redenen: (om alles beetje te kaderen, ik heb burgerlijk ingenieur computerwetenschappen gevolgd)
Voor het geld moest ik het niet doen. Een gemiddelde job als burgie krijgt een startloon dat ongeveer hetzelfde is als hetgeen je krijgt als je zou doctoreren. Ik heb persoonlijk zelf het geluk een goed betalende werkgever te vinden, waardoor ik toch redelijk wat meer verdien.
Zoals ik reeds zei, doctoreren lijkt me niet "het echte leven". Elke dag beginnen werken wanneer je wil, stoppen wanneer je wil. Bij mij begeleiders was dat typisch 10h00 en 17h00.
Ik schrijf niet zo graag. Mijn thesis schrijven deed ik nog redelijk graag, maar ik heb tijdens het jaar ook een publicatie geschreven ivm een onderwerp van mijn thesis, en dat deed ik absoluut niet graag. Je moet weten als je doctoreert, er toch een zekere druk op je ligt qua publiceren.
Les en oefeningen geven leek me mss wel leuk, maar ook niet wauw-leuk.
Hetgeen ik zou onderzoeken, is hoogstwaarschijnlijk nergens toepasbaar in de industrie, het zou dus weinig rechtstreekse meerwaarde geven, en qua vakidioot zou dat mss wel kunnen tellen.
Ik had ook geen goesting om ganse dagen achter mijn bureautje nieuwe ideeën uit te werken en te implementeren, in de hop dat er iets goed uitkomt. Sommigen beweren mss anders, maar in mijn ogen is doctoreren iets dat je in hoofdzaak alleen doet, zoveel sociale omgang is er niet. Zelf heb ik nog steeds het beeld voor ogenvan een ochtend toen ik binnenkwam bij mijn assistenten (3 in 1 bureau). Alle 3 met een koptelefoon op naar muziek aan het luisteren, waarbij er een met wat artikels voor hem lag. Deze was met een latje de voornaamste zaken aan het onderlijnen. Ik vond dat zo een triestig zicht, en toen had ik echt iets van "daar wil ik me de komende 3-4 jaar niet mee bezig houden"
nite
Legacy Member
Krueger zei:
Dit lijkt me ook voor te kunnen vallen in de privé? Hangt er gewoon van af wat voor collegas je hebt. Zijn dit asociale zakken dan gaat het ook maar een trieste boel worden op je werk. Je mede-assistenten kunnen erg leuke mensen zijn wat de hele sfeer direct opfleurt.
Wat muziek luisteren en een beetje een tekst lezen en onderlijnen lijkt me niet de zwaarste job ooit. Wel noob van hem da em een latje nodig had. freedom ftw
Krueger
Legacy Member
nite zei:
Maar ik denk dat je in de privé rapper werk in een groep of met een team zal hebben. Doctoreren daarintegen zie ik nog steeds als iets dat je zelf moet doen, individueel.
Het gaat er niet echt over dat het zwaar is. Ik hou nog een beetje van uitdaging enzo. Ik heb niet voor burgerlijke gestudeerd om de gemakelijkste job ooit te vinden.
PC_Freak
Legacy Member
'k Heb daar toch ook mijn twijfels over... zoals reeds gezegd ga je voor enorm veel "gewone" jobs veel te hoog opgeleid en te duur zijn. Dus het aantal jobs zal waarschijnlijk lager liggen, afhankelijk van je interesse. Ik denk dat je mits juiste kennis, goede inzet en beetje carriereinzicht je binnen 5-10 jaar gemakkelijk als graduaat meer kan verdienen dan een doctor.
Waldorf
Legacy Member
Doctoreren lijkt me wel wat relaxter dan gewoon werken. Met relaxter bedoel ik dus niet gemakkelijker, maar wel ontspannender. Het is ongelofelijk hoe snel je vastroest in een vast 9 tot 5 stramien en je elke dag weer hetzelfde doet tijdens het werk. Afwisseling is leuk (zeg maar gerust een must) en die ga je volgens mij toch sneller vinden bij een doctoraatsstudie dan "gewoon" vast werk.
Dit gezegd zijnde, denk ik dat doctorandi toch wel een zwaarder leven leiden dan gewone werkende personen. Ik denk dat amper eenderde hun uiteindelijke titel haalt. De combinatie van research doen, lesgeven, de stress om toch maar publicaties te krijgen, ... lijkt me geen simpele cocktail. En als je moet kiezen tussen nog 40 jaar gaan werken of iets doen wat in het verlengde ligt van je studententijd, lijkt de keuze me snel gemaakt
Dit gezegd zijnde, denk ik dat doctorandi toch wel een zwaarder leven leiden dan gewone werkende personen. Ik denk dat amper eenderde hun uiteindelijke titel haalt. De combinatie van research doen, lesgeven, de stress om toch maar publicaties te krijgen, ... lijkt me geen simpele cocktail. En als je moet kiezen tussen nog 40 jaar gaan werken of iets doen wat in het verlengde ligt van je studententijd, lijkt de keuze me snel gemaakt
Krueger
Legacy Member
Hangt natuurlijk sterk af van welk werk je doet, niet elke job is een routineuse 9 to 5 job.Waldorf zei:
Dit gezegd zijnde, denk ik dat doctorandi toch wel een zwaarder leven leiden dan gewone werkende personen. Ik denk dat amper eenderde hun uiteindelijke titel haalt. De combinatie van research doen, lesgeven, de stress om toch maar publicaties te krijgen, ... lijkt me geen simpele cocktail. En als je moet kiezen tussen nog 40 jaar gaan werken of iets doen wat in het verlengde ligt van je studententijd, lijkt de keuze me snel gemaakt
Ik ben er sterk van overtuigd dat dat niet zo is. Je kiest je uren en moment dat je werkt zelf. Je hebt zeer weinig verantwoordelijkheid. Lesgeven als assistent moet je ook niet al te zwaar opnemen. Meestal houdt dat gewoon in dat je oefeningen moet geven, wat nog goed kan meevallen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.