Archief - een beetje in de put

Ik zat in dezelfde situatie als topicstarter..

Ik kan je eigenlijk geen advies geven want ik ken je niet persoonlijk en ik ken je thuissituatie niet. Ik denk ook niet dat je advies moet vragen op een forum maarja ik weet wel dat zo'n situatie kut is..

Ik zal je wat vertellen over mij (als je het niet interesseert lees dan niet verder.. maakt niet uit ) Mijn ouders gescheiden. geen contact meer met mijn vader. Het contact wat ik met mijn vader heb gaat echt nergens over.. beetje over het weer praten enzo heel oppervlakkig enzo geen diepgaande gesprekken. Mijn moeder kickte mij het huis uit toen ik 18 werd. Ik ga het niet helemaal vertellen hoe en waarom het is gegaan want dan vind niemand interessant en dat kan ik begrijpen. Anyhow.. ik ging dat jaar ook van school af zonder diploma. En ik voelde me al kut.. toen helemaal. Uiteindelijk op mijn zelf gaan wonen en terug naar school gegaan. En nu heb ik een goed diploma. Ik was de loser/zwarte schaap van de familie. Nu gaat het relatief goed met mij. Dikke :naughty: naar de mensen die niet in mij geloofde.

Conclusie: Hoe moeilijk het ook is streef naar je eigen geluk. Je hebt het zelf in de hand. Geluk overkomt je niet: Geluk moet je zelf maken. Je af en toe kut voelen is niet erg maar voorkom dat je in een negatieve spiraal komt want dan heb je helemaal niks aan! Geloof mij.. been there done that!!

Ik wil nou niet zeggen dat je het contact met je familie moet verbreken. Absoluut niet! maar voor mij was dat uiteindelijk een goede stap.

Maargoed zoals eerder gezegd ik kan je eigenlijk geen advies geven he want ik ken je situatie niet. Nouja ik hoop dat iemand want aan mijn post heeft gehad want anders heb ik het voor niks getypt

Ik vind het eigenlijk redelijk belachelijk dat de helft van het forum hier commentaar geeft als "het ligt gewoon aan uzelf". Mijn papa is volgens mij een achterlijk hol maar hij scheldt mij al een jaar of 5 met goeie en slechte periodes constant uit. Mijn ouders zullen mijn studies ook wel betalen, maar mijn pa is al een jaar op voorhand bezig dat ik meteen maar de juiste keuze moet maken, dat het mijn eigen schuld ga zijn als ik buis - wat volgens hem uiteraard zo gaat zijn want ik ben een lui, dom & arrogant kind - en dat ik een schande voor de familie ben...

Helpt niet bepaald om te kiezen hoor. Ben tegenwoordig zelfs aan het twijfelen om maar meteen hogeschool te gaan doen hoewel ik zeker unief aankan, maar ik wil architect-ir. proberen en dat gaat gewoon moeilijk zijn, dus als ik daar dan op zou buizen is het kot weer te klein...


Nu, ontopic: Meteen uitschrijven, gaan werken en je ondertussen goed informeren en volgend jaar dan misschien proberen als werkstudent? Dan zien je ouders ook dat je er zelf moeite voor doet, als ze er echt niet content mee zijn kan je desnoods proberen het gewoon af te bollen, zelf een kot te zoeken etc. Ik durf gokken dat ze misschien zelf inzien dat zij ook hun fouten hebben gemaakt enzo, dat ze er zelf terug staan om het "goed te maken"?


Iig, TSO Handel is misschien niet zo'n goeie richting om unief mee te beginnen maar volgens mij moet een hogeschoolrichting zeker gaan? Zonder diploma ben je in deze maatschappij niet veel hé, het zou jammer zijn moest je het gezever van uw ouders zo de rest van uw leven meedragen...

Je kunt zoals NotoriousP al zei bij de leger terecht (je krijgt er denk ik zelfs geld voor tijdens je studie).

Je kunt bij de OCMW terecht en een leefloon aanvragen (indien je alleen wilt gaan wonen). Maar dit raad ik je af.

Kijk ook hier is. Belgocontrol - Luchtverkeersleider worden
Je krijgt er ook een loon vanaf je eerste opleidingsdag maar de wervingsexamen is naar het schijnt moeilijk en job is niet te onderschatten.

Beste is natuulijk om verder te studeren. Misschien kan je aan de unief/hogeschool een kleine lening vragen voor de boeken (normaal gezien kan dat bij de sociale dienst) en dit met vakantiejob terug betalen.

Anders verkoop je aantal zaken op ebay

je kan ook via afstandsonderwijs een opleiding volgen en tegelijkertijd (halftijds) werken.

Belle zei:

Ik vind het eigenlijk redelijk belachelijk dat de helft van het forum hier commentaar geeft als "het ligt gewoon aan uzelf". Mijn papa is volgens mij een achterlijk hol maar hij scheldt mij al een jaar of 5 met goeie en slechte periodes constant uit. Mijn ouders zullen mijn studies ook wel betalen, maar mijn pa is al een jaar op voorhand bezig dat ik meteen maar de juiste keuze moet maken, dat het mijn eigen schuld ga zijn als ik buis - wat volgens hem uiteraard zo gaat zijn want ik ben een lui, dom & arrogant kind - en dat ik een schande voor de familie ben...

Klik om te vergroten...

Gelijk heeft uw vader ..


Als ik u was zou ik toch verderstuderen hoor, misschien brengen de examens (aangename) verrassingen met zich mee

en als het niet zo is, zou ik eerst een half jaar werken, en dan hogeschool

Belle zei:

Ik vind het eigenlijk redelijk belachelijk dat de helft van het forum hier commentaar geeft als "het ligt gewoon aan uzelf". Mijn papa is volgens mij een achterlijk hol maar hij scheldt mij al een jaar of 5 met goeie en slechte periodes constant uit. Mijn ouders zullen mijn studies ook wel betalen, maar mijn pa is al een jaar op voorhand bezig dat ik meteen maar de juiste keuze moet maken, dat het mijn eigen schuld ga zijn als ik buis - wat volgens hem uiteraard zo gaat zijn want ik ben een lui, dom & arrogant kind - en dat ik een schande voor de familie ben...

Helpt niet bepaald om te kiezen hoor. Ben tegenwoordig zelfs aan het twijfelen om maar meteen hogeschool te gaan doen hoewel ik zeker unief aankan, maar ik wil architect-ir. proberen en dat gaat gewoon moeilijk zijn, dus als ik daar dan op zou buizen is het kot weer te klein...


Nu, ontopic: Meteen uitschrijven, gaan werken en je ondertussen goed informeren en volgend jaar dan misschien proberen als werkstudent? Dan zien je ouders ook dat je er zelf moeite voor doet, als ze er echt niet content mee zijn kan je desnoods proberen het gewoon af te bollen, zelf een kot te zoeken etc. Ik durf gokken dat ze misschien zelf inzien dat zij ook hun fouten hebben gemaakt enzo, dat ze er zelf terug staan om het "goed te maken"?


Iig, TSO Handel is misschien niet zo'n goeie richting om unief mee te beginnen maar volgens mij moet een hogeschoolrichting zeker gaan? Zonder diploma ben je in deze maatschappij niet veel hé, het zou jammer zijn moest je het gezever van uw ouders zo de rest van uw leven meedragen...

Klik om te vergroten...

Het enige wat de topicstarter zegt is het ligt niet aan mij maar aan mijn ouders. Nergens staat dat hij maar op een ogenblik ff naar zichzelf heeft gekeken. Daar stel ik mij anders toch wel vragen bij.

Drabaz zei:

Je kunt bij de OCMW terecht en een leefloon aanvragen (indien je alleen wilt gaan wonen). Maar dit raad ik je af.

Klik om te vergroten...

Zo evident is dat niet hoor. De voorwaarden om als student een leefloon te kunnen krijgen zijn héél wat strenger geworden, in Gent is dit alleszins zo dus in andere steden en gemeenten zal dit ook wel het geval zijn.
Als je een dak boven je hoofd hebt en ouders die je onderhouden kom je niet in aanmerking voor een leefloon.

ga een half jaartje werken in een fabriek aan de band, geloof me, hierachter zulde school wel appreciëren
want ik heb juist hetzelfde gedaan, en zit nu in 2de hoger zonder buizen van het 1ste en een goeie examenperiode in zicht.

ge zijt nog maar 19 .. nie panikeren

DesorteD zei:

Stop eens met dat zelfbeklag. Te doen of het probleem niet bij u ligt. Gij zijt wel diegene die opgeeft. Gij zijt diegene die de keuze maakt om te stoppen, niet u ouders.

Als u ouders u niet meer willen financieren. Dan zoekt ge werk en financiert ge uzelf. Bewijs op die manier maar eens dat ge het in u mars hebt om het te maken.

Klik om te vergroten...

werk + unief = fail

zeker in je eerste jaar en ja, hier en daar zullen wel enige uitzonderingen rondlopen. Die bevestigen dan de regel.

Probeer er misschien eerst het beste van te maken dit semester en kijk wat de examens geven. Administratief gezien kan veranderen nog op dit moment, zonder verlies van leerkrediet, maar dan zul je veel werk hebben met de vakken in te halen en dan nog zullen er vakken bij zijn waar je sowieso niet op zult slagen en dat zal je dan alleen maar dieper in de put duwen.

bartreligion zei:

werk + unief = fail

zeker in je eerste jaar en ja, hier en daar zullen wel enige uitzonderingen rondlopen. Die bevestigen dan de regel.

Klik om te vergroten...

Dno of het fail is. Ge gaat serieuze opofferingen moeten maken, dat zeker.

DesorteD zei:

Dno of het fail is. Ge gaat serieuze opofferingen moeten maken, dat zeker.

Klik om te vergroten...

Toen ik zelf in m'n eerste jaar zat hebben ze op de introductiedag daar toch met enige cijfers gegoocheld die dat moesten aantonen.

Jongeren kiezen altijd voor een richting waarvan lagere school kinderen naartoe gaan terwijl de interesse bij jezelf ver te zoeken is. Vind je dat je een goeie richting gekozen hebt? Je kan nog altijd veranderen (beste is gewoon gaan werken lol).

Je zegt dat je zeker het universitair niveau aankan, maar als ik u goed begrijp wijt je je falen toe aan uw ouders... Op basis van wat ben je dan zo 100% zeker dat je kan slagen voor een masterdiploma? Het is natuurlijk gemakkelijk om alle schuld op een ander te steken en niet in eigen boezem te kijken.

Of denk je dat iedereen die wel slaagt een perfecte gezinssituatie heeft, gelukkige en steunende ouders hebben, niet te maken krijgen met familiale problemen,...


Een verkeerde keuze kan iedereen overkomen, maar om zo direct in een slachtofferrol te kruipen en uw falen aan iets extern te wijten, dat klopt niet.

Dat je 2 jaar "achter" zit is echt niks. Er zijn mannen die 7 jaar nodig hebben om een diploma ind ing te halen. Ik ken nu een paar mensen die rond hun 28ste zelfs terug beginnen te studeren.

Waarom niet tijdens de rest van het jaar werken en sparen voor je nieuwe studie's (indien hetgeen je nu volgt u echt niet interesseert, anders zou ik toch nog een inspanning maken). Ken iemand die dat gedaan heeft en hij zat in dezelfde situatie als u. Nu is hij ing.


Maar wat studeer je nu eigenlijk?

Feit.
Op mijn eerste job begon ik samen met een ingenieur, die dus ook zijn eerste werkervaring ging opdoen. De kerel was 29 jaar

En diploma = beter laat dan nooit
Unief vond ik niet nodig, maar ik ben toch trots dat ik kan zeggen: 'ik ben graduaat'

En als je nu gewoon zoals op p1 al gezegd is, je inschrijft, en een individueel traject neemt? Dan heb je nog een jaar of een half jaar nadien om de overige vakken nog te volgen en examen van af te leggen.

Ik heb ook last gehad met mn ouders, en heb ook ne pa gelijk gij, het botert ook niet te deftig op school, en heb ook net een jaar weg gegooid (met de bijhorende studiepunten ofc). Ik ben nu herbegonnen aan TI en mag zeggen dat ik er beter voorsta nu. Ik ga content zijn met mijn voddeke na 3 jaar.

Eagle` zei:

Ik vind het grappig da velen het vanzelfsprekend vinden dat ouders de studies/kot financieren van hun zoon/dochter

Klik om te vergroten...

valt nog mee vind ik, ik ken er die het vanzelfsprekend vinden dat de ouders 50.000eur (ja soms 100.000eur) geven aan hun kind wanneer ze op zoek gaan naar een huisje

Ik vind het ergens wel vanzelfsprekend dat u ouders u tenminste 1 kans geven op het behalen van een deftige opleiding (met uitzonderingen van zeer dure opleidingen).

Een kot en al de zever die er bijkomt vind ik dan weer minder vanzelfsprekend, maar u studies proberen te financieren vind ik ergens wel normaal. Ge moet natuurlijk niet gaan overdrijven en 20x blijven zitten etc

Webber zei:

valt nog mee vind ik, ik ken er die het vanzelfsprekend vinden dat de ouders 50.000eur (ja soms 100.000eur) geven aan hun kind wanneer ze op zoek gaan naar een huisje

Klik om te vergroten...

tjah, dat hebben ze dan minder bij de erfenis hé.