Zoals hier al is gezegd, het is een kwestie van ingesteldheid.
Ik ben IT gaan studeren omdat het jobzekerheid geeft en omdat ik het kan. Niet omdat ik het per se graag doe, bijgevolg is dit verder gezet in mijn jobleven ook.
Het enige verschil is dat ik werk om te leven en niet leef om te werken. Ik kan me - ook binnen de IT - wel betere jobs inbeelden maar daar heb ik (voorlopig nog) de kwalificaties niet voor en - op dit moment - zou die job niet passen binnen de rest van mijn leven.
Ik werk dus in de IT in een bedrijf met, hoofdzakelijk, toffe collega's (niet dat ik met meer dan 3-4 ervan ooit buiten mijn werk zou afspreken - maar qua collega's zijn het zeker geen slechte. Veel van die collega's klagen echter nogal veel over de werkomgeving, de sfeer, het beleid van het bedrijf, het loon, de werkdruk, ... veel mensen zullen altijd wel iets vinden om over te klagen. Ik doe exact hetzelfde werk als hen maar aangezien ik werk om te leven doen die - voor hen - negatieve aspecten van mijn job me niet veel. Ik ga niet vol enthousiasme gaan werken maar ik werk meestal wel met enthousiasme. Natuurlijk zou ik liever een reis rond de wereld maken of ergens genieten, maar wie niet?
De werkomgeving: nog de absurdste reden om te klagen want je weet dit nog voor je begint (ziekenhuis in mijn geval).
De sfeer: Die maak je zelf en die interpreteer je zelf zoals je wil, als je 22 mensen in een bureau steekt zal je je wel eens storen aan de ander. Het is gewoon een kwestie om gedurende die 8u de mensen waar je niet mee overeenkomt minder aandacht te geven en je te focussen op deze waar je wel mee overeenkomt. Als ik de deur uitga denk ik nooit over bepaalde zaken/collega's die mijn werkdag wat moeilijker maakten.
Het beleid van het bedrijf: Als je ergens niets aan kan veranderen haalt het niets uit om je er druk in te maken, als ik 1x tegen een muur loop zal ik zorgen dat er de volgende keer een matras voorstaat. Overigens ga ik me ook niet druk maken in hoe andere mensen hun bedrijf runnen, ik ben een werknemer en ik doe mijn ding. Als ik voel dat ik tegengewerkt wordt van bovenaf en hier niets aan kan doen ga ik me wel bezig houden met iets anders.
Het loon: ik ben 26, single en heb 5 maanden geleden een huis gekocht, ik ga elk jaar 2x snowboarden, ergens denk ik dat ik niet kan klagen over mijn loon. Natuurlijk zijn er mensen die meer verdienen, er zullen altijd mensen zijn die beter doen in iets.
De werkdruk: die regel je volledig zelf, als de baas afkomt met iets dat er niet bij kan zeg je dit. Hij zal je heus niet buitenzetten omdat je teveel werk hebt.
Als ik dus 1 nadeel moet opnoemen over mijn huidige job (2de job sinds ik beginnen werken ben), dan is het het feit dat mijn collega's zagen over hun job. Zagen tegen de baas moet kunnen, zagen om iets gedaan te krijgen ook. Maar zagen tegen collega's is gewoon zagen om te zagen. Alles behalve productief en ik betwijfel dat het hun oplucht.
Het valt me trouwens op dat veel mensen die hier zo stoefen over hoe ze de perfecte job hebben niet (durven?) zeggen wat hun job precies inhoudt. Misschien schrik dat andere mensen uw job niet graag zouden doen en daardoor uw job van uit een andere hoek bekijken? Als dat het geval is, heb je toch niet de droomjob die je beweert.
, zou ik ook wel willen.
