Zoals iedereen zegt, al uw examens gaan bekijken en kijken waar uw fouten liggen. Vaak ligt dat al aan het feit dat ge te weinig in detail treedt in uw antwoorden, in Geschiedenis (ben er zelf bijna afgestudeerd) hebben ze nogal graag een compleet en sterk uitgewerkt antwoord, met hopen details die tonen dat ge uw cursus tot in de puntjes kent. Volgens mij zijt ge ook te laat begonnen met studeren. Twee weken voor het begin van de examens, dat is ergens een paar dagen voor nieuwjaar? Hoe lastig dat ook is, het eerste jaar geschiedenis is vrij zwaar qua hoeveelheid te verwerken leerstof (wees gerust, dat verbetert erop in de latere jaren =p).
Aangezien ge een goed gevoel had van uw examens, kan het misschien ook zijn dat ge te snel tevreden zijt met het studeren? Ik bedoel daarmee dat ge het idee had uw cursus wel voldoende te kennen, terwijl dat niet het geval was. In een eerste jaar is dat uiteraard geen schande, aangezien niemand weet wat ze precies van u verwachten op de examens. Maar bvb VMT van Vermeir (als die dat nog geeft?), ik dacht dat dat onder de studenten wel voldoende bekend was dat die enorm gedetailleerde vragen durft te stellen en werkelijk uit ieder stuk van zijn monstercursus zijn vragen pikt, dus een deel minder of niet studeren is fataal. In Historische Kritiek moet ge bij wijze van spreken uw Historici en hun métier van voor naar achter en omgekeerd kunnen opzeggen. Overigens, ik weet niet in hoeverre ge u in het jaar hebt beziggehouden met uw vakken bij te houden? Alles netjes klaar hebben voor de blok begint is echt wel essentieel in uw eerste jaar.
Soit, ik heb nog wel mensen geweten die (zwaar) buisden in een eerste jaar en er uiteindelijk ook geraakt zijn. En ik zeg het, in het eerste jaar moet ge gewoon een enorme massa aan leerstof blokken en zo volledig mogelijk kunnen reproduceren op de examens. Vanaf uw tweede jaar laten ze zowaar ruimte om zelf een beetje te denken.
wat kun je überhaupt worden met een diploma in geschiedenis?
...
) niet.