BiZi zei:
Overwerken vind ik persoonlijk een ramp.
Dat moet men mij ook niet vragen aangezien da nie gecompenseerd wordt.
Maar ik heb nog zo'n ideaal beeld dat voor sommige mensen realiteit is. Een job hebben die ge graag doet. Flexibele uren hebben en badgen. Veel mensen vinden klokken evil maar bij kantoorjobkes ist wel es zo dat het in uw voordeel kan zijn omdat ge soms toch geen keuze hebt dan langer te blijven (onbetaald). Als ge zelf uw uren kunt kiezen en ge moet er alleen maar op letten dat ge opt einde van de week of maand uw totaal gehaald hebt, dan zou ik mij toch wel veel beter voelen hoor. Dagen dat het goed gaat, of als ge nie op tijd thuis moet zijn (mijn vriendin werkt shiften dus als die bij de late staat bijv.) dan werkt ge tot 20h ipv 18h. Ge wint qua privé tijd ook meteen een uur omdat ge de files kunt vermijden. En die uren die ge zo opspaart neemt ge dan es terug wanneer het u goed uit komt. Bijna iedereen da'k ken die in een groot bedrijf werkt (bedienden ofcourse) hebben zo'n regeling en das wel iets om jaloers op te zijn vind ik. Alleen doen ze hunne job nie graag en hebben ze weer andere dingen om over te klagen...
VinceFeet zei:
Vraagje voor de mensen die werken: Zeggen jullie allemaal 'studententijd > werken' of zijn er ook die werken leuker vinden dan studeren? Want dat stoort mij soms wel een beetje. Ik ben nu twintig jaar oud en ik heb maten die al twee jaar werken. Die gasten hebben geld voor een leuke auto, een vette LCD,... Ik ben eigenlijk helemaal niet zo materialistisch (héhé, geloofwaardig...) maar dat steekt soms mijn ogen wat uit. Allé, die staan precies al ne stap verder in 't leven terwijl ik nog 'maar gewoon studeer'.
Ik zou zeker niet willen wisselen met mensen die niet verder gestudeerd hebben. Uw studententijd maakt u voor een stuk ook tot wie ge zijt. Terwijl uw vrienden int fabriek stonden zat gij op café u te amuseren. Das iets waar ge de rest van uw leven met een goed gevoel aan kunt terug denken. En dat dat diploma u kan redden van hersendodend werk beseft ge ook wel denk ik. Niet om te veralgemenen maar da diploma opent deuren. En op uw 30-40ste gaat da nog altijd deuren open, dan zit ge zelfs pas op uw hoogtepunt. Terwijl iemand zonder diploma dan al 15 jaar dezelfde job doet en daar misschien ook wel gelukkig mee is. But that ain't me.
De eerste 5 tot 10 jaar zullen uw vrienden idd ne stap verder staat int leven. Nu ja, het is te zien wat ge daar onder verstaat. Huisje, tuintje, kindjes. Ik heb fulltime gestudeerd tot mijn 23 (2 diploma's). Op die moment had mijn buurmeisje al ne kleine, ze even oud als mij. Tegen da'k mijne eerste job met vast contract had, had zij al ne 2de kleine en een huis. Ze is gelukkig, da wel. But again: that ain't me. Zij zit aan de kassa van de gb, hare man staat aan de band van de Bosch. Met een vertraging van 5 jaar kan ik ook een huis hebben, denken aan kinderen, ne job doen da toch vele leuker is dan dat, en uitzicht op meer en beter. Die 5 jaar zijn ingevuld door iets waar ik mij wel mee geamuseerd heb en mij vooruit geholpen heeft int leven. Het financiële deel moet ge er maar bij nemen. Wacht maar tot die 10-jaar highschool reunie, dan steekt gij hun ogen uit
Om heel eerlijk te zijn, de grote opluchting aan werken gaan is dat de stress van examens en projecten van u af valt. Op da vlak lig ik van mijn werk nie wakker. Het werk verdwijnt uit mijne kop van de moment ik hier 's avonds in de lift stap.
)
:doh: