Archief - Gaming verknalt studie en reputatie?

Racing_Genk zei:

Middelbaar: Ja, ik speelde tot 7u per dag runescape tijdens een gewone schoolweek. Vandaar altijd maar net erdoor, veel miserie & buizen op school. Ging vaak om 3u 's nachts slapen dus kwam 1/3 keer te laat aan op school omdat ik mij had overslapen.

Oplossing: Gestopt, hoe verslaafd ik ook was.

Nu game ik ook nog maar is er totaal geen verslaving meer, soms game ik zelfs voor weken niet. Kan perfect stoppen zonder enige moeite. Gewoon inzien wat het belangrijkste is en dan komt het in orde normaal gezien. Indien je toch gevoelig bent voor verslaving, wegblijven van een MMORPG.

Klik om te vergroten...

Dit klinkt eerder als een teken van crappy ouders die niet omkijken naar hun kind.

Dus als jantje zich moeilijk kan concentreren op zijn studies tijdens het WK voetbal in 2014, is dat de schuld van de voetbal? Enige oplossing is dus om volledig te stoppen met alles wat met voetbal te maken heeft voor altijd? Blijft toch maar een rare redenering.

Vraag mij altijd af hoe mensen kunnen functioneren in de real world of op werk als ze nog niet een spelletje links kunnen laten liggen. Ik speelde in middelbaar ook graag spelletjes. In de examens trok ik de kabel van mijn computer uit en stak ze bij mijn pa in zijn bureau. En ik wou hem maar terug als de examens gedaan waren.

Later nooit echt een issue geweest toen ik op kot zat, terwijl ik wel computer staan had en een crappy tv met een Nintendo.

Die verslaafden, vraag je je nooit af wat een verspilling van tijd computer games is? Als je je nu nog amuseert als je met 2 in een kamer zit en heel de middag fun hebt samen, ok. Maar 7h aan een stuk 's nachts mannetjes afkloppen om meer muntjes te hebben in een MMORPG, elke dag opnieuw... Sjeez

Ik game'de tijdens mijn studies veel (en nu nog regelmatig). Heeft nooit in enige mate effect gehad op mijn leven daarbuiten. Als dat wel zo is, ga je mijns inzien te ver.

JasperCLA zei:

Dus als jantje zich moeilijk kan concentreren op zijn studies tijdens het WK voetbal in 2014, is dat de schuld van de voetbal? Enige oplossing is dus om volledig te stoppen met alles wat met voetbal te maken heeft voor altijd? Blijft toch maar een rare redenering.

Klik om te vergroten...

Je ziet niet eens het verschil tussen de twee, maar je denkt wel over de kennis te beschikken om te bepalen dat gamen geen verslaving kan zijn.

zarathustra zei:

Dit klinkt eerder als een teken van crappy ouders die niet omkijken naar hun kind.

Klik om te vergroten...

Mja, uiteindelijk geraakte ik altijd wel door mijn examens hé, al was het telkens heel nipt. En ze hebben ook wel veel geprobeerd maar dat hielp bij mij toen niet. Ik zou dan wel een andere oplossing vinden om te kunnen spelen.

Toch heerlijk, dat blameren en stigmatiseren altijd. We zullen de vergelijking met drugs of sigaretten niet eens maken omdat het om fysieke verslavingen gaat, maar ik neem aan dat alle mensen die met de vinger wijzen allemaal superfitte, jonge go-getters met een prachtige goedbetalende job met veel verantwoordelijkheid, creativiteit en vrijheid zijn?

Ik vrees er zo'n beetje voor.

Tijdens het middelbaar durfde het weleens de spuigaten uit te lopen, maar doorheen de jaren is de interesse voor het gamen zowat op natuurlijke manier weggeëbd. Ik verwacht niet van iedereen op mijn leeftijd dat dat hetzelfde gaat. Net zoals met alles dat je dagelijks uren aan een stuk doet kan het een verslaving worden. Als je leven er zichtbaar aan kapot gaat, zou ik professionele hulp overwegen en u niet laten doen door een stel patsers op - nota bene - een gameforum.

cege zei:

Vraag mij altijd af hoe mensen kunnen functioneren in de real world of op werk als ze nog niet een spelletje links kunnen laten liggen. Ik speelde in middelbaar ook graag spelletjes. In de examens trok ik de kabel van mijn computer uit en stak ze bij mijn pa in zijn bureau. En ik wou hem maar terug als de examens gedaan waren.

Later nooit echt een issue geweest toen ik op kot zat, terwijl ik wel computer staan had en een crappy tv met een Nintendo.

Die verslaafden, vraag je je nooit af wat een verspilling van tijd computer games is? Als je je nu nog amuseert als je met 2 in een kamer zit en heel de middag fun hebt samen, ok. Maar 7h aan een stuk 's nachts mannetjes afkloppen om meer muntjes te hebben in een MMORPG, elke dag opnieuw... Sjeez

Klik om te vergroten...

die 7 uur per dag online gamen heeft mij wel 30+ vrienden opgebracht over heel europa die ik elk jaar minstens 1 keer zie.
Daar bovenop praat ik er wekelijks mee.
Ik ben via "games" ook andere meer lokalere mensen leren kennen met wie ik andere hobbies deel.

Ik heb in het 4e middelbaar een periode gehad dat ik zwaar verslaafd was aan WOW. Heeft me uiteindelijk een jaar gekost, dan enkele maanden later cold turkey gestopt (zonder echte reden eigenlijk, was het gewoon beu) en sindsdien game ik nog relatief zelden. Zo een occasioneel matchke Fifa of LoL ofzo . Heb ook enkele weken Skyrim gespeeld en that's it.

Ook véél MMORPG gespeeld tijdens middelbare school. Achteraf bekeken was ik er beter nooit mee begonnen. Heeft me veel tijd en geld gekost dat ik beter ergens anders aan kon spenderen (zeker als tiener met zakgeld). Intussen game ik veel minder en is het zeker al helemaal geen MMORPG meer, dat is tegenwoordig not done voor mij. Ik denk dat het vooral MMORPG's zijn die je leven kunnen verpesten, want hebben een hoge verslavendheidsgraad.

ludnak zei:

Je ziet niet eens het verschil tussen de twee, maar je denkt wel over de kennis te beschikken om te bepalen dat gamen geen verslaving kan zijn.

Klik om te vergroten...

Dan stel ik u de vraag om mij de voornaamste verschilpunten eens uiteen te zetten.

Over voldoende kennis beschikken is een subjectief begrip, zeker over een bewering waar amper wetenschappelijke studies over bestaan. Echter als ik mijn blik werp op mijn omgeving en de maatschappij in het algemeen, is het toch al mogelijk om een duidelijk beeld te scheppen over het begrip verslaving. Hieruit kom ik tot de conclusie dat sporten, lezen, gamen, jeugdbeweging, *willekeurig ander onschuldig tijdverdrijf of hobby* op één lijn staan en niet tot het begrip 'verslavingen' behoren.

Bent u het daar niet mee eens, dat is dan u mening. U beweert, wel bewijs dan. Ik kan u echter een handvol studies aanreiken die deze kwestie onderzocht hebben, maar die niets van bijzonder bewijs hebben gevonden voor een verslaving.

Ik beweer niet dat je in sommige games niet meer tijd steekt dan je eigenlijk zelf zou willen, dankzij prestatie- en eventueel groepsgevoel/druk. Maar ik kan niet genoeg benadrukken dat dit niet eigen is aan het gamen an sich. Kernwoord blijft hier zelfdiscipline.

Een echte verslaving is het bij mij nooit echt geweest, maar in het middelbaar had ik eigenlijk het 'geluk' dat ik nooit veel tijd nodig had voor het verwerking van leerstof, dus kon ik ook sneller wat gaan gamen. Voornamelijk ook World of Warcraft gespeeld, maar ik kende daar heel veel mensen op (vrienden die ik in het echte leven ook ken) en ik speelde eigenlijk gewoon omdat het fijn was met de vrienden wat uithangen. Ik ben nooit echt hardcore mee bezig geweest met end-game content. Ik deed wat PvP en amuseerde me het heeft me eigenlijk nooit punten gekost, enkel wat uurtjes slaap ^^