PHPFreak1977
Legacy Member
Twee jaar geleden ben ik serieus in het zak gezet geweest door een persoon die pas startte met een bedrijfje, zogezegd gespecialiseerd in Webdesign en Webapplicaties. Aangezien ik een lange tijd op zoek was naar werk, heb ik onmiddellijk getekend bij dit "bedrijfje".
Alles leek perfect te lopen en de persoon in kwestie (een mondige jonge gast van 25 jaar) geloofde in zijn project en was dolenthousiast. Hij studeerde zogezegd ook nog wat mij enigzins verwonderde aangezien een bedrijf leiden en studeren niet echt samengaan. In het begin moest ik thuiswerken aangezien er nog geen locatie ter beschikking was en werd mijn loon correct betaald, niet al te veel maar genoeg. Er was immers beloofd dat ik zeer spoedig een beter contract zou krijgen en ook een bedrijfswagen.
Na twee maanden werd de zaak uitgebreid en sprongen er meerdere mensen op de trein zoals een jonge graficus en twee verkopers. Ook een secretaresse werd aangeworven. De man van deze secretaresse geloofde zeer sterk in het project en besloot te investeren in het bedrijfje. Ook werd er een locatie uitgekozen in de rand van Brussel. Na een paar weken begon ik, net zoals die andere gast (graficus) argwaan te krijgen omdat de zogezegd beloofde bedrijfswagens maar niet geleverd werden en dat was vrij vervelend aangezien ik mijn 17-jaar oude wagen naar de schroothoop had gebracht en ik problemen kreeg met vervoer. Ook begon de "bedrijfsleider" allerlei verhaaltjes boven te halen over zijn succesvolle studies, zijn rijke familie en talrijke connecties in de bovenste lagen van het politieke bestel in België.
Het begon pas echt mis te gaan toen na twee maanden de lonen niet betaald werden. Wanneer we vroegen naar het tijdstip van uitbetaling, werden er allerlei smoesjes bedacht en was het telkens de schuld van de bank. Aangezien ik aangesloten ben bij de vakbond, begon ik mij te informeren en vertelde ik hem dat het illegaal en strafbaar is om mensen niet uit te betalen. Een scheldtirrade en allerlei bedreigingen volgden.
Ik ben onmiddellijk beginnen uitkijken naar een andere job alhoewel dat niet zo simpel is als je geen vervoer meer hebt en ook nog eens de schijn moet ophouden en werken zonder betaald te worden. Ik ben er dan uiteindelijk toch in geslaagd met ingrijpen van de vakbond om daar weg te geraken na heel wat aangetekende brieven en ook vele dreigbrieven van de bedrijfsleider zelf.
Dit alles heeft geleid tot een rechtszaak voor de arbeidsrechtbank van Brussel die ik natuurlijk gewonnen heb. Ook andere collega's hebben dezelfde stap gezet. Ik ben ook een keer naar de Sociale inspectie moeten gaan in Brussel aangezien "mijnheer de bedrijfsleider" met niks in orde was en er problemen konden rijzen ivm pensioen, sociale bijdragen, etc. Bleek dat er in totaal meer dan 20 personen ooit voor hem "gewerkt" hadden en allemaal met problemen doordat ze niet uitbetaald werden. Ook de investeerder die ook gezorgd had voor een locatie bleef met een serieuze kater achter.
Ook bleek dat meerdere leveranciers niet betaald werden en dat hij er maar op los leefde op de kosten van anderen.
Uiteindelijk ging het bedrijf failliet en de bedrijfsleider liet zich colloqueren in een psychiatrische instelling en bleek uiteindelijk van niks meer te weten. Hij heeft daar een half jaar gezeten en god weet waar hij nu uithangt of welk plan hij nu weer aan het uitvoeren is. Ik heb dus te maken gehad met een jonge oplichter die dacht dat hij snel geld kon verdienen op de kap van anderen.
Moraal van het verhaal: opletten met eenmanszaken en mooie beloftes.
Als er mensen zijn die zich herkennen in dit verhaal of ook ooit zoiets hebben meegemaakt, kruip in uw pen of liever toetsenbord
Alles leek perfect te lopen en de persoon in kwestie (een mondige jonge gast van 25 jaar) geloofde in zijn project en was dolenthousiast. Hij studeerde zogezegd ook nog wat mij enigzins verwonderde aangezien een bedrijf leiden en studeren niet echt samengaan. In het begin moest ik thuiswerken aangezien er nog geen locatie ter beschikking was en werd mijn loon correct betaald, niet al te veel maar genoeg. Er was immers beloofd dat ik zeer spoedig een beter contract zou krijgen en ook een bedrijfswagen.
Na twee maanden werd de zaak uitgebreid en sprongen er meerdere mensen op de trein zoals een jonge graficus en twee verkopers. Ook een secretaresse werd aangeworven. De man van deze secretaresse geloofde zeer sterk in het project en besloot te investeren in het bedrijfje. Ook werd er een locatie uitgekozen in de rand van Brussel. Na een paar weken begon ik, net zoals die andere gast (graficus) argwaan te krijgen omdat de zogezegd beloofde bedrijfswagens maar niet geleverd werden en dat was vrij vervelend aangezien ik mijn 17-jaar oude wagen naar de schroothoop had gebracht en ik problemen kreeg met vervoer. Ook begon de "bedrijfsleider" allerlei verhaaltjes boven te halen over zijn succesvolle studies, zijn rijke familie en talrijke connecties in de bovenste lagen van het politieke bestel in België.
Het begon pas echt mis te gaan toen na twee maanden de lonen niet betaald werden. Wanneer we vroegen naar het tijdstip van uitbetaling, werden er allerlei smoesjes bedacht en was het telkens de schuld van de bank. Aangezien ik aangesloten ben bij de vakbond, begon ik mij te informeren en vertelde ik hem dat het illegaal en strafbaar is om mensen niet uit te betalen. Een scheldtirrade en allerlei bedreigingen volgden.
Ik ben onmiddellijk beginnen uitkijken naar een andere job alhoewel dat niet zo simpel is als je geen vervoer meer hebt en ook nog eens de schijn moet ophouden en werken zonder betaald te worden. Ik ben er dan uiteindelijk toch in geslaagd met ingrijpen van de vakbond om daar weg te geraken na heel wat aangetekende brieven en ook vele dreigbrieven van de bedrijfsleider zelf.
Dit alles heeft geleid tot een rechtszaak voor de arbeidsrechtbank van Brussel die ik natuurlijk gewonnen heb. Ook andere collega's hebben dezelfde stap gezet. Ik ben ook een keer naar de Sociale inspectie moeten gaan in Brussel aangezien "mijnheer de bedrijfsleider" met niks in orde was en er problemen konden rijzen ivm pensioen, sociale bijdragen, etc. Bleek dat er in totaal meer dan 20 personen ooit voor hem "gewerkt" hadden en allemaal met problemen doordat ze niet uitbetaald werden. Ook de investeerder die ook gezorgd had voor een locatie bleef met een serieuze kater achter.
Ook bleek dat meerdere leveranciers niet betaald werden en dat hij er maar op los leefde op de kosten van anderen.
Uiteindelijk ging het bedrijf failliet en de bedrijfsleider liet zich colloqueren in een psychiatrische instelling en bleek uiteindelijk van niks meer te weten. Hij heeft daar een half jaar gezeten en god weet waar hij nu uithangt of welk plan hij nu weer aan het uitvoeren is. Ik heb dus te maken gehad met een jonge oplichter die dacht dat hij snel geld kon verdienen op de kap van anderen.
Moraal van het verhaal: opletten met eenmanszaken en mooie beloftes.
Als er mensen zijn die zich herkennen in dit verhaal of ook ooit zoiets hebben meegemaakt, kruip in uw pen of liever toetsenbord
