Sev-O zei:
Ik heb heel je pleidooi over toelatingsexamens etc. gevolgd en ik vind dat je zeker en vast een punt hebt. Over een ander deel ben ik het minder eens. Vergelijken met de VS is wat absurd. Ik heb een neef die aan de UCLA studeert, en heb zijn boeken gezien. Gewoon om te lachen. Bovendien is College, gewoonweg 2-3 jaar middelbaar vergeleken met België. Pas als je graduate courses gaat volgen kan je je specifiëren. Dit terzijde dat in de VS een opleiding of beter gezegd een diploma meer dan 100,000$ kost. Ze studeren dus af met een schuld en goh wat ben ik blij dat je in België zo democratisch + hoog academisch onderwijst wordt, maar de SAT-variant invoeren in België zou wel iets mooi zijn in elk geval. Vooral zoals je zei voor richtingen waar je zoiezo weet dat je zonder bepaalde voorkennis gewoonweg zal falen. Langs de andere kant zal er dan een grotere concurrentiestrijd losbarsten tussen wie is beter, roemrijker, glorieuser en rijker enz... Zoals Harvard > Yale en MIT> CalTech enz van die toestanden, terwijl je dit nu niet echt hebt vind ik.
Een ietwat late reactie, ik hoop dat je het nog leest.
Ik ben blij dat ik niet de enige ben die vindt dat het beter is om eisen te stellen aan de poort, wat betreft die vergelijking met de USA: ik heb deze testen als voorbeeld genomen omdat deze testen hier bekend zijn onder de overiges forumleden. Ik had toelatingstesten uit Duitsland of Zweden als voorbeeld kunnen nemen maar dat zegt niemand iets.
In de USA spreken gebruiken ze de term unief (college of university) ook voor het niveau wat bij ons hogeschool is. Anderzijds, hier is er toch ook een aardig verschil in niveau en moeilijkheidsgraad tussen verschillende uniefs en verschillende richtingen.
Een algemeen verschil is dat ze in de USA wat langer doen over de studie, hetgeen nogal contradictorisch is met de hogere prijs die ze betalen per jaar.

Waar wij een bachelor in 3 jaar doen, als alles goed gaat, doen zij er 4 jaar over. Waar wij in 5 jaar tijd ingenieur moeten zijn krijgen zij 7 jaar de tijd, waar wij in 6 jaar tijd voor arts studeren doen zij dat in 7 jaar tijd (de studie geneeskunde duurt hier op papiar 7 jaar maar in het 7de jaar start de specialisatie, je krijgt dan alleen nog niet je bul).
Daarnaast moeten de exacte richtingen in Leuven bijvoorbeeld nog allemaal zevervakjes volgen (de niet-exacte richting hebben gek genoeg niet de omgekeerde verplichting :ironic

waardoor het tempo weer wat hoger moet liggen om deftige ingenieurs, artsen, wetenschappers enz. af te leveren.
De UCLA is wellicht een wat ongelukkig voorbeeld aangezien deze unief is afgestemd op het niveau van de subtop van de Californische scholieren en niet op de top van de Californische scholieren die naar Berkeley of een private unief gaan. Bovendien zegt zo'n voorbeeld weinig wanneer je niet weet welke richting hij volgt en met welke richting(en) hier je het vergelijkt.
Je kan niet een bachelor voor engineering op MIT vergelijken met een studie Engels op UCLA.
De topuniversiteiten daar nemen je alleen maar aan wanneer je op AP-niveau bent geslaagd voor de relevante vakken (meestal wordt overwegend A's geëisd wat overeenkomt met >=80% van de punten), het niveau van deze vakken is gelijkwaardig met wat we hier op de middelbare school hebben. Je kan er zelf eens naar googelen en examens enz. bekijken.
Persoonlijk ben ik noch voorstander van het USA-systeem noch voorstander van het continentaal Europese systeem.
In België is het niveau van veel studies, met name de bachelor, heel behoorlijk maar mag iedereen overal beginnen. In Nederland is op papier een voldoende niveau van de startende studenten gegarandeerd doordat er wordt geëisd dat je een v.w.o. diploma hebt of een hbo-propaedeuse (geslaagd voor het eerste jaar) met in beide gevallen de juiste vakken op v.w.o.-niveau.
In o.a. Engeland, Canada en Australië (maar er zijn veel meer landen waarvoor dit geldt) hebben ze de ideale mengeling tussen het continentaal Europese systeem en het USA-systeem: de prijs die je betaalt is niet afhankelijk van de universiteit waaraan je studeert maar waar je wel en niet mag studeren wordt bepaald op basis van een toelatingsprocedure die bestaat uit de volgende elementen: cijfers die je op het middelbaar hebt behaald (bij gecentraliseerde examens kan dit onder voorwaarden een eerlijk selectiecriterium zijn), toelatingsexamens en een interview.
Dit is m.i. het ideale model. Wel topstudies voor de toptalenten maar het is voor iedereen betaalbaar.
Concreet zou dit voor België inhouden dat bepaalde universiteiten of faculteiten die al beter presteren voor dezelfde studierichting(en) meer geld krijgen zodat ze een betere kwaliteit kunnen bieden voor de toptalenten.
Ofdat dit ten koste gaat van de overige studenten hangt af van de politieke keuze: in totaal meer geld besteden aan het onderwijs of niet.