En ik zou er echt waar geld voor hebben, om terug 13-14 te zijn (lagere school ook leuk, maar daar vind ik nu niets aan omdat je nog niet rijp bent). Weer lekker zeuren over leerkrachten, domme opmerkingen geven in de klas, het verliefdheidsgevoel (en er wel niets mee doen), over de middag keer sjotten op een bal of op een latere leeftijd gewoon buiten school eten, die sfeer, minieme inspanning voor school/klas, veel dromen/toekomstplannen hebben (te vroeg... ik wou dat ik drie / twee jaar eerder 18 werd), en zoveel andere dingen.
Ik heb ook veel negatieve ervaringen en mijn ouders of bepaalde leeftijdsgenoten hebben het me niet makkelijk gemaakt, maar de positieve ervaringen wegen wel op tegen de negatieve, zeker. Ik zou wel zot veel anders doen. Letterlijk iedere keuze - hoe klein ook - die ik maakte, was de foute. Daarom dat ik nu vaak anderen laat kiezen en een grote twijfelaar ben, maar vrouwen hebben graag dan weer iemand die weet wat hij wilt, dus ik weet wat ik wil, ik ontken dat ik weet wat ik wil en ik doe alsof ik weet wat ik wil bij vrouwen in de buurt.... Mijn eerste fout was bij wie ik ging wonen (leidde tot slechte schoolprestaties en uiteindelijk liet mijn pa me veranderen van school, ik wou dat echt niet, en ik leerde ook niemand kennen in zijn omgeving (toen heb ik gezworen wraak te pakken, en de boel te manipuleren en ik liet de boel ontploffen toen de gezinsbegeleiding er was en ze hebben me weggehaald van de jeugdrechtbank), mijn tweede fout was ik denk teruggaan (uiteindelijk waren het beide niet echt ideale plaatsen), mijn derde grote fout was een foute studiekeuze, en mijn vierde fout was stoppen en iedere fout leidde tot de volgende fout
Ik ben wel nog kwaad op mijn ouders, maar toch hou ik van hen (dat ervoer ik wanneer ze uit elkaar gingen), en toch weiger ik hen te zien puur omdat de pijn die beide ouderduo's me hebben toegebracht, nooit zal weggaan of iedere keer ik daaraan terugdenk het niet kan opbrengen om ze respectvol te behandelen. Ik weet niet eens of ik de moeite zou doen, om naar een begraving te gaan. Ik ga sowieso naar geen enkele omdat ik niet geloof in het rouwproces (en het een hele circus vind). Ik ben bijvoorbeeld ook niet naar die van mijn oma gegaan, ik heb die toch maar enkel op kerst gezien ieder jaar (geen band mee)