Toades
Legacy Member
Hallo allemaal,
De voorbije 3 jaar zijn voor mij op gebied van school/beroepskeuze een beetje een rollercoaster geweest. Ik wist nooit goed wat ik wou studeren. Het enige wat ik wist, was dat ik werk wil doen waarmee je op het einde vd dag het gevoel hebt dat je iets goed hebt gedaan en vrij ruime interesses heb.
3 jaar geleden had ik het in m'n hoofd gehaald om later iets 'in de politiek' te doen (altijd wel interesse gehad in de samenleving, nu nog trouwens), maar in de voorbije 3 jaar heb ik mezelf ook beetje bij beetje leren kennen en ben ik tot de conclusie gekomen dat politiek totaal niets voor mij is (cfr. introvert). Ik ben toen begonnen met TEW, maar dat was toch niet zo m'n ding. Aangezien ik wist dat het niet zo makkelijk is om in de politiek te geraken en het keihard is e.d. en ik ook geen accountant of iets dergelijks wilde worden, besloot ik maar iets anders te doen. In 2011 ben ik dan aan rechten begonnen en ik zit inmiddels in het 2e jaar, maar ook dat wil ik niet doen... Ik ga met tegenzin naar de lessen en heb helemaal geen zin in het werk later.
Ik heb dan eindelijk gevonden wat ik wel heel graag wil doen en dat is... informatica. Dat heeft echt alles waar ik naar zoek (goed verdienen, je kan later makkelijk zelf iets starten, het is een heel innovatieve sector, ...) en het past perfect bij m'n persoonlijkheid. Vroeger heb ik ook nog wat geprogrammeerd, maar sinds het hoger onderwijs ben ik daar mee gestopt, door m'n richtingen dan (omdat ik het nut er niet meer van inzag). Eigenlijk gek dat ik niet voor informatica koos 2 jaar geleden ipv rechten, maar ook dat zou ik wel kunnen verklaren...
Alleen kan ik het echt niet maken om weer van richting te veranderen. Informatica is een 5-jarige opleiding en ik ben al bijna 3 jaar bezig. Maar aan de andere kant ben ik helemaal niet gelukkig met m'n huidige studiekeuze en wil ik al helemaal geen werk doen dat met rechten te maken heeft...
Ik weet dat adhv mijn verhaal er wrs wel kritiek zal komen en dat het woord 'impulsief' zal vallen e.d., maar ik heb er echt al een hele tijd (zeg maar de voorbije 4 jaar) over zitten denken en ben toch vrij zeker dat dit is wat ik wil. Ik heb m'n verhaal ook heel beknopt gegeven. Moesten jullie heel m'n levensloop kennen, zou de keuze wel begrijpelijker zijn.
Nu mijn vraag. Wat is jullie advies? Zou ik op m'n eentje leren programmeren en zo ergens proberen binnen te geraken? Ik ken hier wel een bedrijfje in de buurt waar ik graag zou werken en waar ik wel nog zou kunnen binnengeraken, omdat ik de baas daar ken. Maar het blijft toch een enge gedachte, zo zonder diploma de arbeidsmarkt opstappen.
Alle advies is welkom.
De voorbije 3 jaar zijn voor mij op gebied van school/beroepskeuze een beetje een rollercoaster geweest. Ik wist nooit goed wat ik wou studeren. Het enige wat ik wist, was dat ik werk wil doen waarmee je op het einde vd dag het gevoel hebt dat je iets goed hebt gedaan en vrij ruime interesses heb.
3 jaar geleden had ik het in m'n hoofd gehaald om later iets 'in de politiek' te doen (altijd wel interesse gehad in de samenleving, nu nog trouwens), maar in de voorbije 3 jaar heb ik mezelf ook beetje bij beetje leren kennen en ben ik tot de conclusie gekomen dat politiek totaal niets voor mij is (cfr. introvert). Ik ben toen begonnen met TEW, maar dat was toch niet zo m'n ding. Aangezien ik wist dat het niet zo makkelijk is om in de politiek te geraken en het keihard is e.d. en ik ook geen accountant of iets dergelijks wilde worden, besloot ik maar iets anders te doen. In 2011 ben ik dan aan rechten begonnen en ik zit inmiddels in het 2e jaar, maar ook dat wil ik niet doen... Ik ga met tegenzin naar de lessen en heb helemaal geen zin in het werk later.
Ik heb dan eindelijk gevonden wat ik wel heel graag wil doen en dat is... informatica. Dat heeft echt alles waar ik naar zoek (goed verdienen, je kan later makkelijk zelf iets starten, het is een heel innovatieve sector, ...) en het past perfect bij m'n persoonlijkheid. Vroeger heb ik ook nog wat geprogrammeerd, maar sinds het hoger onderwijs ben ik daar mee gestopt, door m'n richtingen dan (omdat ik het nut er niet meer van inzag). Eigenlijk gek dat ik niet voor informatica koos 2 jaar geleden ipv rechten, maar ook dat zou ik wel kunnen verklaren...
Alleen kan ik het echt niet maken om weer van richting te veranderen. Informatica is een 5-jarige opleiding en ik ben al bijna 3 jaar bezig. Maar aan de andere kant ben ik helemaal niet gelukkig met m'n huidige studiekeuze en wil ik al helemaal geen werk doen dat met rechten te maken heeft...
Ik weet dat adhv mijn verhaal er wrs wel kritiek zal komen en dat het woord 'impulsief' zal vallen e.d., maar ik heb er echt al een hele tijd (zeg maar de voorbije 4 jaar) over zitten denken en ben toch vrij zeker dat dit is wat ik wil. Ik heb m'n verhaal ook heel beknopt gegeven. Moesten jullie heel m'n levensloop kennen, zou de keuze wel begrijpelijker zijn.
Nu mijn vraag. Wat is jullie advies? Zou ik op m'n eentje leren programmeren en zo ergens proberen binnen te geraken? Ik ken hier wel een bedrijfje in de buurt waar ik graag zou werken en waar ik wel nog zou kunnen binnengeraken, omdat ik de baas daar ken. Maar het blijft toch een enge gedachte, zo zonder diploma de arbeidsmarkt opstappen.
Alle advies is welkom.
Veranderen van richting zie ik echt als bijna onmogelijk. Er zijn ook nog ouders enzo die het goed moeten vinden en me een stamp onder m'n kont zouden geven. 
Ik was eerder aan het hopen op zelfstudie en dan zo proberen ergens binnen te geraken waar je goed verdient... Daar kan toch niemand iets op tegen hebben.
ad: