Archief - Niet graag meer opstaan/werken.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Ailure
Legacy Member
Goh, als mijn wekker af gaat ben ik altijd lastig dat ik wéér moet gaan werken en nog eens dezelfde dag mag herdoen. Ik mompel elke dag tegen mezelf "daar gaan we weer". Omdat je weet dat je weer zo lang van huis weg zal zijn. Maar als ik dan eenmaal opgestaan ben en vanaf het moment dat ik de deur uit ben gaat het eigenlijk wel weer. Ja, ik tel af hoe veel uren ik nog daar moet zitten. Maar dat deed ik in school ook. Ik denk dat iedereen dat wel een beetje heeft. Maar dat ik er écht tegen mijn dikke goesting zit elke dag is het nu ook weer niet. Maar nee, ik werk niet graag en het zal nooit mijn hobby worden 
Mulan
Legacy Member
Ik denk dat er een groot verschil is tussen "op gang moeten komen" en "jezelf er naartoe moeten slepen".
Het ene hoeft niet noodzakelijk een probleem te zijn en kan vooral persoonsgebonden zijn. (vb geen ochtendmens zijn) terwijl het ander een heel groot probleem kan zijn of worden (depressie/bore-out) waarbij het vooral belangrijk is de oorzaak te vinden en aan te pakken. Bij een bore-out kan van werk (bedrijf of functie of werkinhoud) veranderen de oplossing zijn. Waar dat bij een depressie absoluut geen oplossing zal zijn.
Het bespreken met externen vind ik altijd heel belangrijk. Of dat nu met je beste maat is, de huisarts of een psycholoog is, maakt mij niet uit. Maar als het ècht een probleem is, is er heel vaak de kijk van een ander nodig om stappen naar verandering te kunnen zetten. Ik ben nog richting bore-out gegleden op 1 werkplek. Ik heb mijn ontslag ingediend omdat ik zélf beter verdiende en mijn collega's en de kinderen waarvoor ik verantwoordelijk was OOK meer verdienden dan iemand die op den duur meer tegen haar goesting dan met goesting kwam werken.
Ik ben dan ook heel blij dat ik mijn ontslag heb gegeven vooraleer het te ver kwam en zowel ik als mijn werkgever er "schade" van hebben gehad (vb steken laten vallen op het werk omdat je geen zin meer hebt alles 100% goed uit te voeren, te lang tegen uw goesting gaan werken zodat je in een depressie wegzakt,...)
Het ene hoeft niet noodzakelijk een probleem te zijn en kan vooral persoonsgebonden zijn. (vb geen ochtendmens zijn) terwijl het ander een heel groot probleem kan zijn of worden (depressie/bore-out) waarbij het vooral belangrijk is de oorzaak te vinden en aan te pakken. Bij een bore-out kan van werk (bedrijf of functie of werkinhoud) veranderen de oplossing zijn. Waar dat bij een depressie absoluut geen oplossing zal zijn.
Het bespreken met externen vind ik altijd heel belangrijk. Of dat nu met je beste maat is, de huisarts of een psycholoog is, maakt mij niet uit. Maar als het ècht een probleem is, is er heel vaak de kijk van een ander nodig om stappen naar verandering te kunnen zetten. Ik ben nog richting bore-out gegleden op 1 werkplek. Ik heb mijn ontslag ingediend omdat ik zélf beter verdiende en mijn collega's en de kinderen waarvoor ik verantwoordelijk was OOK meer verdienden dan iemand die op den duur meer tegen haar goesting dan met goesting kwam werken.
Ik ben dan ook heel blij dat ik mijn ontslag heb gegeven vooraleer het te ver kwam en zowel ik als mijn werkgever er "schade" van hebben gehad (vb steken laten vallen op het werk omdat je geen zin meer hebt alles 100% goed uit te voeren, te lang tegen uw goesting gaan werken zodat je in een depressie wegzakt,...)
Anoniem03
Legacy Member
Vroeger ja, in mijn bureaujobs. Ik heb op een bepaald moment (na ontslag van de directeur) in een situatie gezeten waarbij er geen controle meer was. Ik verdiende tegen de 5K kwam om 9.30 toe ging om 15.30 al weer weg, paar maanden kunnen volhouden, maar dan toch iets anders gedaan binnen het bedrijf.
Toen wel massa's aan huis kunnen werken.
Bij de VO, ook van dat: toekomen en niks te doen hebben, dan maar wat gaan rondrijden met de dienstwagen, keer naar zeebrugge, keer naar Nieuwpoort, babbeltje hier, koffietje daar, boodschappen doen tijdens de werkuren (auto vol tegels enz) vanalles doen behalve werken. Ik had al rap geen zin meer om te gaan werken en kwam uitgeblust thuis, laat staan dat ik zin had om te vertrekken. Thuis wel veel tijd om te karweien.
Nadien in HVAC, aanvankelijk ok, tot ik daar 12u moest doen voor de prijs van 8, 5.45 thuis aanzetten en pas 18u thuis, niet lang volgehouden. Constant ziek door de slechte omstandigheden. Geen energie om thuis nog iets te doen. Hier fuck you gezegd, ziek geweest een maand lang en ondertussen brief verstuurd. Nog uitgemaakt geweest voor marginaal en nog wat dreigementen er bij, maar toch lekker een maand betaald verlof en tijd om uit te zoeken wat te doen.
Nu al 2 maand vol energie gaan werken als chauffagist/technieker met camionnette van thuis. Ik vertrek om 7u en doe met plezier overuren, alles is betaald of stuk in recup. Door het werken voor gewone mensen van arm tot rijk merk je dat de meesten wel dankbaar zijn als je hun cv ketel kan depanneren of een lekkende kraan. Van de week hebben ze zelf naar de bureau gebeld om mij nog eens te bedanken voor mijn werk. Dat geeft energie en voldoening. Ik ben ook buiten m'n werk bezig met m'n werk, vooral camionnette proper houden, stock controleren,al handleiding eens lezen als het nieuw toestel is. Nu ga ik gewoon uit van"ik wil het probleem oplossen" en als dat lukt geeft dat veel voldoening.
Je kan idd zoals cege zegt:hobby zoeken, maar toch moet je die 40u doen en zoals velen tegen zin gaan werken voor meer dollars (wat ik lang gedaan heb), maar die 40u blijven stom, of je kan ook iets leuk zoeken en die 40u lijken te kort.
Toen wel massa's aan huis kunnen werken.
Bij de VO, ook van dat: toekomen en niks te doen hebben, dan maar wat gaan rondrijden met de dienstwagen, keer naar zeebrugge, keer naar Nieuwpoort, babbeltje hier, koffietje daar, boodschappen doen tijdens de werkuren (auto vol tegels enz) vanalles doen behalve werken. Ik had al rap geen zin meer om te gaan werken en kwam uitgeblust thuis, laat staan dat ik zin had om te vertrekken. Thuis wel veel tijd om te karweien.
Nadien in HVAC, aanvankelijk ok, tot ik daar 12u moest doen voor de prijs van 8, 5.45 thuis aanzetten en pas 18u thuis, niet lang volgehouden. Constant ziek door de slechte omstandigheden. Geen energie om thuis nog iets te doen. Hier fuck you gezegd, ziek geweest een maand lang en ondertussen brief verstuurd. Nog uitgemaakt geweest voor marginaal en nog wat dreigementen er bij, maar toch lekker een maand betaald verlof en tijd om uit te zoeken wat te doen.
Nu al 2 maand vol energie gaan werken als chauffagist/technieker met camionnette van thuis. Ik vertrek om 7u en doe met plezier overuren, alles is betaald of stuk in recup. Door het werken voor gewone mensen van arm tot rijk merk je dat de meesten wel dankbaar zijn als je hun cv ketel kan depanneren of een lekkende kraan. Van de week hebben ze zelf naar de bureau gebeld om mij nog eens te bedanken voor mijn werk. Dat geeft energie en voldoening. Ik ben ook buiten m'n werk bezig met m'n werk, vooral camionnette proper houden, stock controleren,al handleiding eens lezen als het nieuw toestel is. Nu ga ik gewoon uit van"ik wil het probleem oplossen" en als dat lukt geeft dat veel voldoening.
Je kan idd zoals cege zegt:hobby zoeken, maar toch moet je die 40u doen en zoals velen tegen zin gaan werken voor meer dollars (wat ik lang gedaan heb), maar die 40u blijven stom, of je kan ook iets leuk zoeken en die 40u lijken te kort.
Sylverscythe
Legacy Member
Ik heb nooit graag vroeg opgestaan. Laat mij mijn zin doen en ik ga om middernacht slapen om rond 8u op te staan.
Als je naar school moet, of (nu) naar Brussel pendelt is dat natuurlijk te laat voor de klassieke werkdag. Ik heb dat als single vaak kunnen oplossen omdat mijn job veel vrijheid geeft. Van 10 tot 18-19 werken is geen probleem meestal.
Nu dat er thuis iemand op mij wacht en ik meer verantwoordelijkheid krijg is de pret spijtig genoeg voorbij
Maar ik doe mijn werk wel graag.
Als je naar school moet, of (nu) naar Brussel pendelt is dat natuurlijk te laat voor de klassieke werkdag. Ik heb dat als single vaak kunnen oplossen omdat mijn job veel vrijheid geeft. Van 10 tot 18-19 werken is geen probleem meestal.
Nu dat er thuis iemand op mij wacht en ik meer verantwoordelijkheid krijg is de pret spijtig genoeg voorbij
Maar ik doe mijn werk wel graag.
puni
Legacy Member
Sylverscythe zei:Ik heb nooit graag vroeg opgestaan. Laat mij mijn zin doen en ik ga om middernacht slapen om rond 8u op te staan.
Als je naar school moet, of (nu) naar Brussel pendelt is dat natuurlijk te laat voor de klassieke werkdag. Ik heb dat als single vaak kunnen oplossen omdat mijn job veel vrijheid geeft. Van 10 tot 18-19 werken is geen probleem meestal.
Nu dat er thuis iemand op mij wacht en ik meer verantwoordelijkheid krijg is de pret spijtig genoeg voorbij
Maar ik doe mijn werk wel graag.
Bwa, zelfs dat kan meevallen. Op een normale werkdag sta ik ook pas om 8u op, werk in de directe omgeving van Noord. Weliswaar woonachtig in Leuven op wandelafstand van het station en glijdende werkuren dus ik dwarrel meestal binnen rond iets voor tien.
Renegadexxripxx
Legacy Member
Daarvoor heb je telewerk. Opstaan om 8u55, starten om 9upuni zei:Bwa, zelfs dat kan meevallen. Op een normale werkdag sta ik ook pas om 8u op, werk in de directe omgeving van Noord. Weliswaar woonachtig in Leuven op wandelafstand van het station en glijdende werkuren dus ik dwarrel meestal binnen rond iets voor tien.
Nina123
Legacy Member
Ik zet mijn wekker elke dag om 11u en kom dan een halfuurtje later uit men bed. Als ik echt in een luie bui ben een uur later. Douchen en keuken opruimen. Eerste klant rond 12u à half1 op de middag voor halfuur of uur massage. Daarna croque madame bestellen op leverwebsite of boterhammen eten, emails lezen en Netflix kijken en wachten op tweede klant. Als er niks komt even de stad ingaan voor wat boodschapjes. Daarna terug Netflix zien of huis poetsen of in de tuin gaan zitten in de zomer. Avondeten bestellen op leverwebsite en dan eens kijken wat er op tv is tot er meestal tussen 23u en 1u nog een laatste klant komt. Daarna terug Netflixen tot 3u s'nachts en dan gaan slapen. En dat elke dag en wordt mijn luilekkerleventje tot nu toe niet beu. Op tijd vakantie nemen kan helpen om de sleur te breken. Ik ben wel een nachtmens dus een kantoorjob van 9 tot 5 is sowiso niks voor mij. Als je goed wil slapen is het in feite beter om s'avonds geen tv meer te kijken of op iphone bezig te zijn want het schermlicht verstoort het bioritme. Maar ben dus zelf geen goed voorbeeld op dat vlak.
berenod
Legacy Member
Ik ben sowieso een ochtendmens.
Sta normaal rond 5 uur op, ben meestal 10 minuten voor dat mijne wekker afgaat al uit mijn bed (tot groot jolijt van mijn echtgenote die dan naar de andere kant van het bed mag rollen om de wekker af te kloppen )
Op mijn duizend gemakken taske koffie, PC aansmijten, e-mailtjes checken, 9-lives eens doorsnuffelen.
Op mijne tablet de krant lezen in de zetel met een tweede taske koffie, daarna douche, scheren, en klaar om om 6:15 de deur uit te gaan.
Naar klanten/werven of naar kantoor.
Kort na de middag terug richting huiswaarts, rest van het werk doe ik thuis (bijna nooit last van file!). Rond een uur of 4 stop ik, ben dan toch al thuis dus wat winkelen, TV/netflixen, eten koken, eten....
Rond 22:00 kruip ik meestal mijn bed in.
Nog niet veel tegen mijn goesting gaan werken, ik vertrek meestal met plezier naar mijn werk!
Is ooit anders geweest toen ik even (via faillissement/overname-doorstart) voor een West-Vlaamse KMO kwam te werken.
Dat zat er onmiddellijk bovenarms tegen, heeft maar een paar weken geduurd en ze hadden mijnen ontslagbrief in de bus. Vanaf dat het tegen mijn zin is en het er niet uitziet dat het binnen korte tijd gaat verbeteren, dan ben ik weg.
Voordeel van in een sector te zitten waar men moeilijk volk vindt, er heel veel ervaring in te hebben, wat me de luxe geeft van ergens te stoppen en de dag erna ergens anders te beginnen en zien of dat het daar beter is!
Sta normaal rond 5 uur op, ben meestal 10 minuten voor dat mijne wekker afgaat al uit mijn bed (tot groot jolijt van mijn echtgenote die dan naar de andere kant van het bed mag rollen om de wekker af te kloppen
)Op mijn duizend gemakken taske koffie, PC aansmijten, e-mailtjes checken, 9-lives eens doorsnuffelen.
Op mijne tablet de krant lezen in de zetel met een tweede taske koffie, daarna douche, scheren, en klaar om om 6:15 de deur uit te gaan.
Naar klanten/werven of naar kantoor.
Kort na de middag terug richting huiswaarts, rest van het werk doe ik thuis (bijna nooit last van file!). Rond een uur of 4 stop ik, ben dan toch al thuis dus wat winkelen, TV/netflixen, eten koken, eten....
Rond 22:00 kruip ik meestal mijn bed in.
Nog niet veel tegen mijn goesting gaan werken, ik vertrek meestal met plezier naar mijn werk!
Is ooit anders geweest toen ik even (via faillissement/overname-doorstart) voor een West-Vlaamse KMO kwam te werken.
Dat zat er onmiddellijk bovenarms tegen, heeft maar een paar weken geduurd en ze hadden mijnen ontslagbrief in de bus. Vanaf dat het tegen mijn zin is en het er niet uitziet dat het binnen korte tijd gaat verbeteren, dan ben ik weg.
Voordeel van in een sector te zitten waar men moeilijk volk vindt, er heel veel ervaring in te hebben, wat me de luxe geeft van ergens te stoppen en de dag erna ergens anders te beginnen en zien of dat het daar beter is!
Badger
Legacy Member
Deels herkenbaar. Het opstaan blijft natuurlijk pijn doen als je geen ochtendmens bent, maar eens op weg valt dat wel mee. Ik kan ook niet klagen over mijn job. Weinig uitdaging ja, maar ik doe zelden overuren en ik heb een mooi loon. De collega's vallen al bij al wel mee.
Ik sukkel meer een beetje met de sleur. Toen ik twee jaar geleden afstudeerde was ik thuis in juli en augustus (2 zware herexamens eind augustus) en ik september deed ik een heel chille vakantiejob (waar ik een goeie maat heb aan overgehouden!). Eind oktober pas beginnen zoeken naar werk om dan uiteindelijk in januari van vorig jaar te beginnen. Ik zou bijna durven zeggen dat dat de schoonste 6 maanden van mijn leven waren: geen zorgen en alle tijd van de wereld (buiten de periode midden augustus en september).
In het begin toch wel moeite gehad, van heel veel vrije tijd naar heel weinig vrije tijd. Na een paar maanden is dat gebeterd maar tegenwoordig steekt dat toch weer. Elke dag gaan werken zodat ik een belachelijk dure woning kan kopen dat ik na 20 jaar met 2 kan afbetalen. En dan nog 20 jaar werken tegen mijn pensioen...
Ik sukkel meer een beetje met de sleur. Toen ik twee jaar geleden afstudeerde was ik thuis in juli en augustus (2 zware herexamens eind augustus) en ik september deed ik een heel chille vakantiejob (waar ik een goeie maat heb aan overgehouden!). Eind oktober pas beginnen zoeken naar werk om dan uiteindelijk in januari van vorig jaar te beginnen. Ik zou bijna durven zeggen dat dat de schoonste 6 maanden van mijn leven waren: geen zorgen en alle tijd van de wereld (buiten de periode midden augustus en september).
In het begin toch wel moeite gehad, van heel veel vrije tijd naar heel weinig vrije tijd. Na een paar maanden is dat gebeterd maar tegenwoordig steekt dat toch weer. Elke dag gaan werken zodat ik een belachelijk dure woning kan kopen dat ik na 20 jaar met 2 kan afbetalen. En dan nog 20 jaar werken tegen mijn pensioen...
Ohm
Legacy Member
Elke dag is anders.
De ene dag spring ik uit mijn bed, kom ik toe en voor ik het weet is het al tijd om terug naar huis te gaan. Volgende dag is opstaan al wat moeilijker en loopt de dag dan weer traag vooruit.
Enige moment dat ik tegen mijn zin ging werken, was toen ik pas van school kwam en via interim werkte. Ik nam alles aan wat ze mij voorstelden (deed het voor het geld, alhoewel het loon slecht was). Ploegen met nachten, fabrieken, bandwerk,...brrr. Nooit meer. Hele dagen ergens staan waar je niet wilt staan werkt toch serieus op u humeur. Eenmaal ik mijn eerste vast contract had en ervaring kon opbouwen, heb ik nooit geen werk meer gedaan dat ik niet graag deed.
De ene dag spring ik uit mijn bed, kom ik toe en voor ik het weet is het al tijd om terug naar huis te gaan. Volgende dag is opstaan al wat moeilijker en loopt de dag dan weer traag vooruit.
Enige moment dat ik tegen mijn zin ging werken, was toen ik pas van school kwam en via interim werkte. Ik nam alles aan wat ze mij voorstelden (deed het voor het geld, alhoewel het loon slecht was). Ploegen met nachten, fabrieken, bandwerk,...brrr. Nooit meer. Hele dagen ergens staan waar je niet wilt staan werkt toch serieus op u humeur. Eenmaal ik mijn eerste vast contract had en ervaring kon opbouwen, heb ik nooit geen werk meer gedaan dat ik niet graag deed.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.