Bedankt voor al jullie reacties.
Ik weet dat ik 100% bureauwerk amper kan uitsluiten en dat verwacht ik ook niet. Maar jurist zijnde betekent in mijn ogen dat ik dagelijks zo'n 8 à 9 u achter m'n bureautje zit. Ik ga af en toe (heeeel af en toe) eens naar een klant maar dat is zelden, en dat is dan ook het enige positieve aan m'n job. (en de collega's). Voor de rest geen vergaderingen, geen overlegmomenten, geen directe contacten met klanten en zelf bitterweinig telefoons, nee gewoon een saaie voorspelbare dag achter de bureau, telkens opnieuw en opnieuw om van dood te vallen. Mijn moeder is administratief medewerker bij een overheid en zij zit minder op haar stoel dan ik...
Het ware anders als ik meer vergaderingen zou hebben, meer directe collega's om eens wat te overleggen, en meer met mensen / clienten in contact zou kunnen komen, en ok daaraangekoppeld wat bureauwerk. Daar kan ik mee leven. Maar de jobs die m'n jurist-vrienden hebben zijn zowat gelijkaardig aan die van mij, echt boeiend is dat allemaal niet, of recht nu interessant is of niet, het is nul dynamisch.
De sociale sector ligt me enorm qua interessegebied, (vnl. thema's werkloosheid en armoedebestrijding) daarom denk ik dat een bijkomend diploma MW me de toegang daarin wat zou vergemakkelijken. Want alle jobs die me interesseren vragen dan een 'menswetenschappelijk diploma' en rechten is dat blijkbaar niet, ik wil op die manier ook m'n affiniteit in de sector aantonen. Zoals hierboven ook reeds staat, is het natuurlijk wel moeilijk werk te vinden.
Zowel Unizo als de vakbonden liggen me ook wel als werkgever, meer de vakbonden dan Unizo (door m'n kennis/ interesse in werkloosheid en arbeidsrecht). Maar ook nooit weerhouden geweest op sollicitaties omdat ik voor jobs solliciteerde waarbij ik vb. rechtstreeks werklozen kan ontvangen en ze meer iemand zochten met jawel een diploma MW daarvoor. Ik mis die maatschappelijke en psychologische achtergrond blijkbaar (op papier dan).
Dus neen (iemand hierboven) het kan me geen **** schelen of ik onder m'n niveau werk of niet, ik wil thuiskomen en voldoening halen uit m'n werkdag, mensen te hebben geadviseerd /geholpen, veel in contacten zijn geweest met collega's / mensen en vnl meer in team/overleg hebben gewerkt dan saai en alleen achter PC.
Advocatuur ben ik na een jaar mee gestopt, het klantencontact vond ik heel leuk, maar gans dat rechtbankgedoe, neen ik ben echt geen public speaker en kga het m.i. ook nooit worden, ik kijk wel op naar mensen die daar goed in zijn, maar dat is vet. Als ik advocaat zou willen zijn wil ik er dan ook echt heel goed in zijn en volledig voor geschikt zijn, iets dat ik naar mijn aanvoelen niet ben. Qua mentaliteit bedoel ik dat de meeste advocaten die ik ben tegengekomen meer met hun portemonnee dan met de cliënten bezig zijn, terwijl ik van het omgekeerde principe ben.
, maar dat is natuurlijk heel persoonlijk.