sneeuwzwart zei:
Hij bedoelt dat een interventionele studie beter zou zijn dan deze observationele studie (maar is ook moeilijker en duurder). Bij een interventionele groep kun je bijvoorbeeld je testpersonen opdelen in een groep die je gewelddadige games laat spelen en een andere die je niet-gewelddadige games laat spelen en zo verschillen voor en na het spelen bestuderen. Hierdoor ga je veel gemakkelijker een causaal verband kunnen leggen vergeleken met een observationele studie.
Dat verschil ken ik ook wel, maar punt blijft: hoe test je dit?
Klinkt in theorie heel mooi, maar ik praktijk zit je met problemen zoals:
- wat is geweld (de partij die een geweldadig spel speelt, zal misschien meer agressie vertonen verbaal)
- hoe ge die groepen verdelen (moet random zijn, is vaak niet zo)
- als er 1 iemand agressief wordt en de rest reageert erop, reageren ze dan omdat ze dat gewelddadig spel gespeeld hebben of omdat ze reageren op de agressie van die adere?
- ga je agressie uitlokken om te zien hoe ze reageren?
- een spel (maakt niet uit welk) zal altijd "agressie" uitlokken bij mensen met een sterke wil om te winnen. Je hebt mensen die "agressief"worden bij eender welk spel dat ze verliezen.
==> dat laatste punt: daar zou ik echt eens graag iets over zien verschijnen qua studie.
Er zitten zoveel factoren dat je bijna niks van deftige conclusies kan trekken.
Mijn punt blijft dus: hoe ga je zoiets observeren.
Het feit alleen al dat je "bewust" observeert, verandert alles al. De mensen zitten niet meer in hun gewone setting.
Reken daar dan nog bij dat het kiezen van testpersonen voor zo'n tests eigenlijk al direct een enorme bias inhoudt.
Feit blijft: zotten ga je overal vinden en games of geen games, ze blijven "zot".
Je kan bv perfect bewijzen (om het met het gegeven voorbeeld hier te doen) dat moordenaars meer cornflakes eten dan niet moordenaars.
Trouwens, er zijn zo enorm veel studies gebeurd de laatste jaren.
Paar voorbeelden:
- kinderen die buitenspelen hebben meer kans op verwondingen en vertonen "wilder" gedrag.
- kinderen die geen broers-zussen hebben vertonen meer "egoistisch" gedrag en vertonen meer agressief gedrag tegenover anderen ivm spullen die van hen zijn (of dat ze geclaimed hebben)
- kinderen die (veel) suiker eten, gaan sneller agressief worden en veel meer actief zijn
(alle drie die studies zijn ofwel compleet idioot of fout, maar het blijven toch van die stereotypische denkpistes of belachelijke zaken).
Natuurlijk zal een kind dat buiten speelt en in bomen klinkt sneller iets voor hebben dan iemand die een ganse dag naar tv kijkt. Ik vraag mij serieus af hoe onderzoekers er in slagen om geld te krijgen voor zo'n type van onderzoek.