Archief - Ontslag in onderlinge overeenstemming

JPV zei:

dat lijkt me een fabeltje, heb nog nooit rechtspraak in die zin gezien. En het lijkt gewoon onwaarschijnlijk, omdat de formule Claeys eigenlijk een formule is getrokken uit een hele hoop rechtzaken waar de werkgever een werknemer ontslaat en beide partijen niet overeenkomen over de opzegtermijn. En gezien de normale opzegtermijnen bij ontslag door werkgever groter zijn dan deze bij ontslag door werknemer, zou je dus een verkeerde basis nemen.

Klik om te vergroten...

Ik kan me moeilijk voorstellen dat als de werknemer *zelf* ontslag neemt en bijvoorbeeld 6 weken vraagt, en de werkgever eist 4.5 maand, en wil hierover niks toegeven. Dat een rechter dan ALTIJD beslist om het op 4.5 maanden te houden. Hoe gaat een rechter dan volgens u bepalen wat de termijn gaat worden?

osieke zei:

Hartelijk dank voor de reacties! Sociale wetgeving blijft boeiende materie. In het kader van een opleiding HBO Boekhouden heb ik die module gevolgd, maar je ziet dat theorie niet altijd gelijk is aan praktijk. De pure regeltjes leer je zo wel kennen, maar hoe je iets het beste aanpakt, valt natuurlijk geval per geval te bekijken.

Ik verwacht niet dat het zo ver zal komen, maar het geval waarbij men iemand die ontslag heeft genomen, vraagt om het kantoor te verlaten is al wel voorgevallen. Je weet natuurlijk het fijne van de zaak niet...misschien heeft men de persoon in kwestie heeft gevraagd zijn resterende opzegtermijn thuis uit te zitten om geen "rotte appel" in de tent te hebben en dat is ergens wel te begrijpen. Stel dat me dat zou overkomen, dan weet ik wel graag wat de rechten en plichten van beide partijen zijn.

Begrijp ik het dus goed dat de werkgever je wel kan vragen om het kantoor te verlaten, maar bijvoorbeeld niet onmiddellijk de sleutels van je wagen kan opeisen zolang je nog officieel in dienst bent?

Klik om te vergroten...

Hij kan idd vragen om het gebouw te verlaten MAAR....laat dit op zwart wit zetten en getekend door beide partijen.

ik heb dit voor gehad, baas zei dat ik naar huis moest gaan, vroeg hem dit op papier te zetten en dat wilde hij niet doen.
Dus ben ik gebleven waardoor hij mij niet in een slecht daglicht kon zetten werd hij kwaad en wilde fysiek geweld gebruiken trekken en duwen aan de trui en mij zo proberen buiten te zetten.
dit is em echter slechter uitgedraaid dan dat hij verwacht had, tot slot heeft hij de politie gebeld om mij te verwijderen uit het gebouw.
politie zei dat ze dit niet konden maken zonder het geldige bewijs op zwart wit dat de hij dit wilde
tot slot heeft hij de brief dan toch maar geschreven, politie heeft mij thuis afgezet want ik moest mijn wagen ook inneens inleveren
politie had zo iets van wat voor een onozel manneken is me datte dien baas van u!
aangekomen op de vakbond kreeg ik gelijk en had dit goed opgelost.
zonder dit papier had hij mij seriues kunnen nekken en nu kon hij dit niet, waardoor hij dus zo gefrustreerd geraakte dat er politie is moeten bij komen

al goed dat niet elke baas zo een klootzak is dus bij jou zal het wel heel wat rustiger gaan

osieke zei:

Begrijp ik het dus goed dat de werkgever je wel kan vragen om het kantoor te verlaten, maar bijvoorbeeld niet onmiddellijk de sleutels van je wagen kan opeisen zolang je nog officieel in dienst bent?

Klik om te vergroten...

jawel, hij kan je alle extra-legale voordelen die je hebt afnemen, zolang hij ze maar in een gelijkwaardig voordeel (financieel dan) vervangt. Dit wel enkel indien hij je een verbrekingsvergoeding betaalt, niet als je effectief nog moet werken.

makila zei:

Ik kan me moeilijk voorstellen dat als de werknemer *zelf* ontslag neemt en bijvoorbeeld 6 weken vraagt, en de werkgever eist 4.5 maand, en wil hierover niks toegeven. Dat een rechter dan ALTIJD beslist om het op 4.5 maanden te houden. Hoe gaat een rechter dan volgens u bepalen wat de termijn gaat worden?

Klik om te vergroten...

zoals op pagina 1 gezegd: de rechter moet kijken naar de tijd die een werkgever nodig heeft om de werknemer te vervangen.

Voor zover hij de wettelijke maximumtermijnen niet overschrijdt, bepaalt de feitenrechter, bij ontstentenis van een overeenkomst gesloten ten vroegste op het ogenblik waarop de opzegging werd gegeven, op in cassatie onaantastbare wijze de opzeggingstermijn, rekening houdend met het belang van beide partijen, namelijk wat de werkgever betreft, met inachtneming van de voor hem op het ogenblik van het ontslag bestaande mogelijkheid om een werknemer met dezelfde kwalificatie te vinden. Aldus kan feitenrechter wettig beslissen dat de werkgever in een periode van crisis geen enkele moeilijkheid mag ondervinden om een werknemer met dezelfde kwalificatie te vinden en dienvolgens het bedrag van de opzeggingsvergoeding vaststellen op 1 frank (Cass. 19 mei 1989, J.T.T. 1989, 384, noot V. VANNES). De principiële gebondenheid van de rechter door de wettelijke maximumtermijnen betekent dus niet dat het hem niet toegelaten zou zijn lagere termijnen te bepalen (Arbh. Brussel 26 november 1985, J.T.T. 1986, 82 (verkort)).

Klik om te vergroten...

JPV zei:

jawel, hij kan je alle extra-legale voordelen die je hebt afnemen, zolang hij ze maar in een gelijkwaardig voordeel (financieel dan) vervangt. Dit wel enkel indien hij je een verbrekingsvergoeding betaalt, niet als je effectief nog moet werken.

Klik om te vergroten...

Uit curiositeit...hoe (door wie) wordt zoiets in de praktijk vastgelegd? Want eigenlijk bestaat zo'n opzegvergoeding dus uit een aantal componenten waarvan de "echte" waarde soms moeilijk te bepalen is. Of gaat men in de meeste gevallen werken met forfaits?

kostprijs voor de werkgever is een goeie indicatie

We zullen vrij snel weten hoe het loopt...morgen is het zo ver.