Archief - Opleiding computerwetenschappen als 28 jarige - Master of enkel bachelor?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
H

HecklerSC

Legacy Member
Hey,

Ik ga dit jaar september aan de slag aan de VUB met een opleiding computerwetenschappen. Als 28 jarige vind ik dit nogal laat, maar langs de andere kant, het is dit of voor de rest van mijn leven laagbetaald werk uit te oefenen. En we leven toch meer één keer, eh.

Dit zou betekenen dat ik op mijn 31 zou afstuderen. Nu, de vraag waarmee ik zit is uiteraard nog toekomstmuziek, maar ik zou er desondanks toch graag enige meningen over horen. Zou het het waard zijn om daarna nog aan de slag te gaan met een master tot mijn 33ste? Of is een bachelor meer als genoeg?

Of is het zelf mogelijk om een universitaire master te behalen terwijl ik werk?

Alvast bedankt!
c

colin1997

Legacy Member
Waarom begin je nu pas te studeren en waarom heb je 10 jaar geleden niet gestudeerd? Wat is je achtergrond?

Een universitaire bachelor is in principe niets waard zonder de master.

Besef je wel dat je een van de moeilijkste richtingen gaat aanvatten die op de universiteit gegeven wordt, en dat je waarschijnlijk al jaren geen deftige wiskunde hebt gehad (althans daar ga ik van uit).

Ik ken je achtergrond en motivatie niet, maar wou je toch even waarschuwen. En ik ben ook benieuwd vanwaar de keuze.
H

HecklerSC

Legacy Member
WhiteCollar zei:
Waarom begin je nu pas te studeren en waarom heb je 10 jaar geleden niet gestudeerd? Wat is je achtergrond?

Een universitaire bachelor is in principe niets waard zonder de master.

Besef je wel dat je een van de moeilijkste richtingen gaat aanvatten die op de universiteit gegeven wordt, en dat je waarschijnlijk al jaren geen deftige wiskunde hebt gehad (althans daar ga ik van uit).

Ik ken je achtergrond en motivatie niet, maar wou je toch even waarschuwen. En ik ben ook benieuwd vanwaar de keuze.
Klik om te vergroten...

Ik ben gestopt met studeren op mijn 17de door een angststoornis. Dit jaar heb ik mijn ASO behaald via de examencommissie. Ik verwachtte wel dat computerwetenschappen zeer uitdagend ging zijn wat betreft wiskunde, dus heb ik "Wiskundige Basisvaardigheden" aangeschaft, wat een boek is dat ze gebruiken aan de VUB voor het herhalen van de leerstof in het middelbaar voor wetenschappelijke richtingen. Dit combineer ik ook met Khan Academy. Ik ben al een tijdje bezig, en ik denk dat ik me wel voldoende kan voorbereiden, wat betreft de wiskunde dan. De verwachting qua voorkennis zal uiteraard wel veel hoger liggen aan de VUB dan bij het examen van de examencommissie, maar langs de andere kant ging dat examen toch weel zeer vlot voor de weinige uren dat ik erin heb gestopt.

De keuze komt vanuit het feit dat ik graag nog iets deftig zou doen met mijn loopbaan. CS is niet echt een passie, maar langs de andere kant is het wel één van de enigste onderwerpen waar ik dan ook maar een beetje interesse voor heb. En dat lijkt me beter dan niets.

Niets waard zonder master? Hmm, dus dit zou dan quasi sowieso tot 33 studeren zijn? Is dat het waard dan?
c

colin1997

Legacy Member
qua voorkennis wiskunde zal je wel genoeg moeten hebben dan, mits voldoende motivatie uiteraard, maar dat heeft iedereen nodig om te slagen in de richting. Wat me meer "zorgen baart" is dat je aangeeft dat het niet echt een passie is maar eerder iets waar je interesse in hebt. Besef wel dat je om te slagen aan de universiteit heel veel motivatie nodig hebt, dat is zelf belangrijker dan voorkennis. Je zal veel moeten leren, en dan niet alleen programmeren, maar ook wiskunde, logica, algoritmen,... en ik denk dat je voor te slagen hier wel heel erg geïnteresseerd moet zijn.

wel ja, als ze een bachelor informatica vragen, bedoelen ze meestal een bachelor TI, geen academische bachelor. Willen ze een master, dan gaan ze vermoedelijk geen bachelor aannemen. In de bachelor jaren krijg je ook veel algemene vakken, de master vakken zijn vaak juist de meest interessantste. Aan de VUB kan je ook na de bachelor computerwetenschappen de master toegepaste informatica volgen, dat is maar 1 jaar :)

Of je nu afstudeert op u 31, 32 of 33, dat gaat het verschil niet maken denk ik. Dan zal een master op 32/33 jarige leeftijd meer opbrengen dan een academische bachelor op 31 jarige leeftijd. Wanneer je merkt dat de richting toch niet je ding is of te moeilijk is, heb je natuurlijk wel geen tijd te verliezen en zou ik van richting veranderen.
H

HecklerSC

Legacy Member
WhiteCollar zei:
qua voorkennis wiskunde zal je wel genoeg moeten hebben dan, mits voldoende motivatie uiteraard, maar dat heeft iedereen nodig om te slagen in de richting. Wat me meer "zorgen baart" is dat je aangeeft dat het niet echt een passie is maar eerder iets waar je interesse in hebt. Besef wel dat je om te slagen aan de universiteit heel veel motivatie nodig hebt, dat is zelf belangrijker dan voorkennis. Je zal veel moeten leren, en dan niet alleen programmeren, maar ook wiskunde, logica, algoritmen,... en ik denk dat je voor te slagen hier wel heel erg geïnteresseerd moet zijn.
Klik om te vergroten...

De hoeveelheid dat ik zou moeten studeren is zeker en vast iets dat me ook zorgen baart. Ik kan uiteindelijk geen correct beeld schetsen van wat er juist nodig zal zijn wat betreft uren, maar ik rekende persoonlijk op het equivalent van een 9-5 7 dagen op 7 job, met een uur of 2 extra elke schooldag. Is dit ongeveer correct, of nog te weinig?

En ja, de passie ontbreekt. Maar als ik afga op waar ik passie voor voel kan ik evengoed niets doen spijtig genoeg. Ik besef dat zo een druk werkschema oneindig vlotter verloopt als je absoluut houdt van het onderwerp, maar langs de andere kant denk ik ook wel dat er een hele boel mensen zijn die welke universitaire studie dan ook succesvol voltooien zonder dat hun werk daarvoor hun levensdoel is, zogezegd. Alleszins, dat hoop ik!

WhiteCollar zei:
wel ja, als ze een bachelor informatica vragen, bedoelen ze meestal een bachelor TI, geen academische bachelor. Willen ze een master, dan gaan ze vermoedelijk geen bachelor aannemen. In de bachelor jaren krijg je ook veel algemene vakken, de master vakken zijn vaak juist de meest interessantste. Aan de VUB kan je ook na de bachelor computerwetenschappen de master toegepaste informatica volgen, dat is maar 1 jaar :)

Of je nu afstudeert op u 31, 32 of 33, dat gaat het verschil niet maken denk ik. Dan zal een master op 32/33 jarige leeftijd meer opbrengen dan een academische bachelor op 31 jarige leeftijd. Wanneer je merkt dat de richting toch niet je ding is of te moeilijk is, heb je natuurlijk wel geen tijd te verliezen en zou ik van richting veranderen.
Klik om te vergroten...

Jouw punt over de leeftijden lijkt me logisch. Maar langs de andere kant heb je me nu wel doen twijfelen over mijn motivatie en of ik de werkdruk wel aankan :) Ik denk niet dat ik daar voor mezelf een antwoord kan op vinden voor ik erin zit.
D

Diatonico

Legacy Member
Niet dat het mijn zaken zijn, maar hoe kan je het je als 28-jarige permitteren om 5 jaar te gaan studeren? Dan moet je wel al enorm begripvolle ouders hebben om je van kost en inwoon te voorzien.
c

colin1997

Legacy Member
Valt moeilijk te zeggen, ik heb zelf die richting niet gedaan. Maar ik veronderstel dat je toch redelijk wat les zult hebben + misschien wat pendeltijd. Ik zou je vooral aanraden om door de week naar de lessen te gaan, goed te noteren,... en in het weekend dan je vakken goed bij te houden. Vooral het eerste semester moet je alles goed bij houden. Als je na de examens dan merkt dat je "overschot" hebt, kan je in het tweede semester misschien minder doen. Een universitaire richting is voor iedereen anders, sommigen moeten zich een gans jaar dood studeren en zijn er nog met moeite door, anderen studeren enkel veel tijdens de examenperiodes en zijn er vlot door, tja... je van in het begin inzetten, studeren, cursussen bijhouden,... en dan maak je het meeste kans :) je leeftijd heeft misschien juist het voordeel dat je wat ouder en volwassener bent, dat kan ook een groot voordeel zijn.

Ik wou je zeker niet laten twijfelen hoor, ik zou je zeker aanraden om het te proberen! Als het niet lukt, kan je nog altijd een prof. bachelor TI doen, of een andere universitaire richting.
N

Nineshots

Legacy Member
En zou je niet bachelor TI doen (dan heb je alvast een goed diploma met je bachelor) en dan doorgaan naar industrieel ingenieur in de informatica?
Dan ga je ook nog steeds voor master, maar heb je tenminste al een houvast voor het geval je het niet meer ziet zitten om die laatste jaren te doen?
f

frisenfruitig

Legacy Member
Ik zou eerder een VDAB-opleiding volgen op die leeftijd tbh. Duurt niet lang en in de IT hebt ge sowieso wel de kans om op termijn door te groeien als ge u wat bewijst. Op uw 28ste nog een master beginnen vind ik niet echt een strak plan.

Een VDAB-opleiding is op een zestal maanden afgewerkt en ge kunt onmiddellijk aan het werk. Als ge dan wat moeite doet en extra certificaten behaalt kunt ge ook al ver komen hoor.
D

Davvid

Legacy Member
CVO graduaat informatica proberen, duurt 2 jaar.
Dan kan je nog schakelen naar een hogeschool bachelor....en verder moest je het echt willen.
Ps ben ook rond mijn 28e begonnen aan de unief en ben nu halverwege mijn Master, wel ben ik blijven werken
e

eniac

Legacy Member
Nineshots zei:
En zou je niet bachelor TI doen (dan heb je alvast een goed diploma met je bachelor) en dan doorgaan naar industrieel ingenieur in de informatica?
Dan ga je ook nog steeds voor master, maar heb je tenminste al een houvast voor het geval je het niet meer ziet zitten om die laatste jaren te doen?
Klik om te vergroten...

Dit.

Sowieso is een bachelor TI een diploma dat qua nodige effort vs toekomstkansen één van de allerbeste moet zijn. Kan je alle kanten mee uit en kan je ook zeer mooi mee gaan verdienen.
H

HecklerSC

Legacy Member
Nineshots zei:
En zou je niet bachelor TI doen (dan heb je alvast een goed diploma met je bachelor) en dan doorgaan naar industrieel ingenieur in de informatica?
Dan ga je ook nog steeds voor master, maar heb je tenminste al een houvast voor het geval je het niet meer ziet zitten om die laatste jaren te doen?
Klik om te vergroten...
eniac zei:
Dit.

Sowieso is een bachelor TI een diploma dat qua nodige effort vs toekomstkansen één van de allerbeste moet zijn. Kan je alle kanten mee uit en kan je ook zeer mooi mee gaan verdienen.
Klik om te vergroten...
Davvid zei:
CVO graduaat informatica proberen, duurt 2 jaar.
Dan kan je nog schakelen naar een hogeschool bachelor....en verder moest je het echt willen.
Ps ben ook rond mijn 28e begonnen aan de unief en ben nu halverwege mijn Master, wel ben ik blijven werken
Klik om te vergroten...
frisenfruitig zei:
Ik zou eerder een VDAB-opleiding volgen op die leeftijd tbh. Duurt niet lang en in de IT hebt ge sowieso wel de kans om op termijn door te groeien als ge u wat bewijst. Op uw 28ste nog een master beginnen vind ik niet echt een strak plan.

Een VDAB-opleiding is op een zestal maanden afgewerkt en ge kunt onmiddellijk aan het werk. Als ge dan wat moeite doet en extra certificaten behaalt kunt ge ook al ver komen hoor.
Klik om te vergroten...

Mijn gedacht was dat een universitaire richting meer zou opbrengen op langere termijn. Is dit juist voor een professionele bachelor TI vs een master in de computerwetenschappen?

Ik kan uiteraard de toekomst niet voorspellen, en het is goed mogelijk dat ik in jaar drie het opeens niet meer zie zitten. Mijn voorwaarde om de universitaire richting toch te proberen, versus een korte opleiding zoals CVO of VDAB ofzo, was of het mogelijk was voor mij om mijn ASO diploma te behalen via examencommissie en de vereiste leerstof wiskunde op mezelf te leren. Het eerste is is al gelukt, en het andere lijkt te gaan lukken. Is dit een goede maatstaf om te voorspellen of ik het doorzettingsvermogen en het leervermogen heb om die studies te voltooien?
e

eniac

Legacy Member
HecklerSC zei:
Mijn gedacht was dat een universitaire richting meer zou opbrengen op langere termijn. Is dit juist voor een professionele bachelor TI vs een master in de computerwetenschappen?
Klik om te vergroten...

Zou ik niet durven zeggen... Me dunkt dat het je eerder op korte termijn iets meer aan een master zal hebben (vb. iets hoger loon/functie) maar de lange termijn wordt bepaald door wat je verwezenlijkt en welke richting je zelf uit wil. De IT-sector zit namelijk nog zo in elkaar dat een diploma op zich vooral nuttig is om een eerste job mee vast te krijgen, maar er daarna niet of nauwelijks meer naar gekeken wordt. Ik heb zelf ook een bachelor TI, ik heb nog nooit aangevoeld dat mijn diploma een beperking bleek en me heeft tegengehouden.

Tenzij je de overheid in wil. Dan zijn diploma's wel belangrijk.

Op je tweede stuk kan ik weinig antwoorden, ik heb geen ervaring met universitaire studies.
k

komkommerman

Legacy Member
een master zorgt er voor dat je meer keuze hebt.
Sommige bedrijven nemen alleen mensen aan met een master diploma.

als je alleen kijkt naar "opbrengst" lijkt me een bachelor minstens even interessant.
je start met een lager loon als bachelor maar na een jaar werkevaring verdien je ongeveer even veel als een master (persoonlijke ervaring).

Als ik nu kijk naar mijn mede studenten die een schakeljaar hebben gedaan sta ik er fincancieel dus beter voor,
V

Videoglee

Legacy Member
De academische bachelor computerwetenschappen / informatica (overal heet dat wat anders) is mijns inziens de enige academische bachelor die wel nog waarde heeft op de arbeidsmarkt. Een master is meestal niet nodig om aangenomen te worden bij een bedrijf, al kan het wel zijn dat sommige bedrijven het vragen. Natuurlijk heb je wel een deftige uitleg om uit te leggen waarom je niet voor je master gaat.

Onderschat de hoeveelheid wiskunde zeker niet. Het gaat niet altijd zozeer om alles onmiddellijk te begrijpen, maar om het te kunnen opbrengen om er veel mee bezig te zijn.
n

n0ukie

Legacy Member
Ik heb vorig jaar 2 vakken (inleiding programmeren en discrete wiskunde) van de bachelor computerwetenschappen aan de UA gedaan icm full time werken. Ik was toen ook 28 en had me ook op de wiskunde voorbereid mbv Khan academy. Ik kon zelden naar de les want ik moest daar verlof voor nemen maar na zo'n 3 weken zat er nog maar max 2/3 van de mensen die waren begonnen. Tegen het einde misschien nog de helft ofzo. Het slaagpercentage zou ongeveer 30% zijn. Ik ben zelf vlak voor de examens uitgevallen vanwege een burnout helaas. Wel vnl werk gerelateerd, de studie was heel tof.

Als het niet je passie is, zou ik niet voor unief gaan eerlijk gezegd. CW is een heel zware richting. Ik heb daar bewust voor gekozen omdat ik de theorie heel interessant vind. Ik wil richting AI gaan en dan is dat gewoon ook belangrijker. Als je het wilt doen om gewoon eender welke job in IT te doen, ga je denk ik veel meer hebben aan hogeschool. Dat is toegankelijker en kan je achteraf evt nog altijd een master halen als je echt wilt.

De volledige lessenrooster was trouwens best pittig, vaak van 8u30 tot 18u les en dan nog enorm veel opdrachten, al dan niet in groep. Dat is natuurlijk voor de UA, misschien dat dat in Brussel helemaal anders is.

Verstuurd vanaf mijn LG-D855 met Tapatalk
H

HecklerSC

Legacy Member
Ik begrijp wat jullie willen zeggen qua passie en gedrevenheid, maar het probleem in mijn specifieke situatie is dat ik zit met een (sociale) angststoornis en depressie, wat al die gevoelens zo een beetje verdoezelt. Ik weet eerlijk gezegd niet zozeer of ik een echt passie heb voor het onderwerp aangezien het verlaten van mijn huidige comfortzone voor het teruggaan naar school al zo een groot gedoe is voor mij. Mijn gedacht is dat het spijtig zou zijn voor mezelf moest ik dat laatste me teveel laat beïnvloeden.

Ik weet wel uit het verleden dat als ik de leerstof wiskunde begrijp en mee kan volgen, dat er een positieve feedbackloop ontstaat in mijn hoofd waar ik wel plezier uit kon putten. Maar natuurlijk, de bedoeling van leren is dat er periodes gaan zijn waar ik dingen niet begrijp, en het is net dan dat ik moet gedreven zijn. Tegelijkertijd voel ik wel lichte interesse in wiskunde en programmeren als een onderwerp, en uit te vinden hoe dingen werken enzovoort, terwijl ik dat voor andere onderwerpen niet voel. Bijvoorbeeld, ik denk met tegenzin terug naar alles wat betreft economie.

Punt zijnde, nu weet ik niet echt meer welke kan uit :p Misschien best gewoon mij verder voorbereiden op wiskunde, en binnen enkele maanden een nieuwe conclusie trekken.

Hartelijk dank voor de mening tot nog toe. Er mogen er natuurlijk nog altijd meer zijn :)

edit: Misschien toch een vraagje omtrent de moeilijkheidsgraad. Bij de vakfiches op de site van de VUB staat er altijd een "studietijd" vermeld. Bijvoorbeeld voor calculus en lineaire algebra is dat 240u gespreid over 2 semesters, waarvan 48u hoorcollege en 52u praktijk. Ik neem aan dat de resterende uren zelfstudie is en opdrachten thuis maken.

Is het aantal uren dat er op die vakfiches vermeld staat een accurate weergave van de hoeveelheid tijd dat ik in dat vak zal moeten stoppen, of is dat eerder een onder/overschatting?
n

n0ukie

Legacy Member
HecklerSC zei:
Ik begrijp wat jullie willen zeggen qua passie en gedrevenheid, maar het probleem in mijn specifieke situatie is dat ik zit met een (sociale) angststoornis en depressie, wat al die gevoelens zo een beetje verdoezelt. Ik weet eerlijk gezegd niet zozeer of ik een echt passie heb voor het onderwerp aangezien het verlaten van mijn huidige comfortzone voor het teruggaan naar school al zo een groot gedoe is voor mij. Mijn gedacht is dat het spijtig zou zijn voor mezelf moest ik dat laatste me teveel laat beïnvloeden.

Ik weet wel uit het verleden dat als ik de leerstof wiskunde begrijp en mee kan volgen, dat er een positieve feedbackloop ontstaat in mijn hoofd waar ik wel plezier uit kon putten. Maar natuurlijk, de bedoeling van leren is dat er periodes gaan zijn waar ik dingen niet begrijp, en het is net dan dat ik moet gedreven zijn. Tegelijkertijd voel ik wel lichte interesse in wiskunde en programmeren als een onderwerp, en uit te vinden hoe dingen werken enzovoort, terwijl ik dat voor andere onderwerpen niet voel. Bijvoorbeeld, ik denk met tegenzin terug naar alles wat betreft economie.

Punt zijnde, nu weet ik niet echt meer welke kan uit :p Misschien best gewoon mij verder voorbereiden op wiskunde, en binnen enkele maanden een nieuwe conclusie trekken.

Hartelijk dank voor de mening tot nog toe. Er mogen er natuurlijk nog altijd meer zijn :)

edit: Misschien toch een vraagje omtrent de moeilijkheidsgraad. Bij de vakfiches op de site van de VUB staat er altijd een "studietijd" vermeld. Bijvoorbeeld voor calculus en lineaire algebra is dat 240u gespreid over 2 semesters, waarvan 48u hoorcollege en 52u praktijk. Ik neem aan dat de resterende uren zelfstudie is en opdrachten thuis maken.

Is het aantal uren dat er op die vakfiches vermeld staat een accurate weergave van de hoeveelheid tijd dat ik in dat vak zal moeten stoppen, of is dat eerder een onder/overschatting?
Klik om te vergroten...

Als je graag uitzoekt hoe dingen werken, is het misschien wel iets voor jou. Je moet ook graag logisch nadenken en problemen oplossen. Het is imo ook belangrijk dat de theorie je iets zegt als je CS gaat doen. Op Khan academy vond ik die wiskunde bvb enorm leuk dus ik keek ook heel hard uit naar die vakken. Discrete wiskunde viel wel wat tegen want dat was ook veel met bewijzen enzo en daar oefent Khan academy toch iets minder op (of ik heb het gemist).

Bij de UA waren die studie uren wel realistisch denk ik maar dat hangt af van hoe snel je leert natuurlijk. Beter dat je wat te veel uren rekent dan te weinig.
Ik zou er sowieso wel voor gaan, unief of hogeschool, anders ga je altijd spijt blijven hebben. Ik hoop er ook nog terug aan te kunnen beginnen in ieder geval.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan