blackman
Legacy Member
Het zit zo,
ik zit nu al anderhalf jaar te sukkelen met mijn wiskunde, maar door lichte( ahum...) druk van mijn ouders ben ik toch Economie Wiskunde gaan volgen in het 5e jaar ASO. Ik heb dit ook aangeraden gekregen, maar ik heb toen een gesprek gehad met mijn toenmalige titularis en die zei ook dat het beter voor mij was om talen te gaan volgen, ze had zelfs TSO aangeraden, maar dat volledig terzijde.
Die wiskunde hadden ze er bijgezet omdat ik boven de 60 had op mijn eindexamen, maar op mijn maandrapporten zat ik er dus wel soms onder( 54 op mijn kerstexamen bv.).
Nu, het semester is bijna gedaan en ik merk dat die wiskunde echt niet haalbaar is, de afspraak was dat ik het jaar moest doorkomen met een waarschuwing voor wiskunde, maar als het zo verder blijft gaan dan haal ik dat zelfs niet.
Het ontbreekt me zeker niet aan motivatie, voor mijn laatste herhalingstesten( inclusief vorig jaar) heb ik énorm hard geleerd. Maar ik blijf falen, mijn andere punten zijn trouwens wel in orde.
Nu heb ik daarnet een discussie proberen te starten met mijn ouders over deze beslissing, dit is uitgedraaid op een, zeker op het internet bekende, "Flamewar".
Mijn vader zegt zelfs dat ik mijn jaar moet uitdoen, en dan mijn jaar opnieuw moet gaan doen in de talen. Ik vraag me echt af wat het nut hiervan is, ik verlies ANDERHALF jaar van mijn middelbaar omdat mijn vader blijft volhouden dat ik deze richting( die gestart is in het 3e) moet uitdoen.
Ik ga binnenkort een gesprek voeren met mijn graadcoördinator over hoe het nu verder moet, maar ik wil en moet mijn ouders hierbij betrekken. Maar hoe? Ze stoten elk voorstel af, en ik wil echt van richting veranderen na de kerstvakantie zodat ik mijn Duits kan inhalen en ik zo niet te veel terrein verlies op de andere leerlingen van de talen. Ik zal natuurlijk mijn examens proberen zo goed mogelijk te doen, maar als ik soms tot 4-5 uur zit te leren voor 1 enkele herhalingstest, dan vrees ik al zeker voor mijn examen.
Hoe kan ik nu het best mijn ouders hierin betrekken, en HOE kan ik mijn vader van het idee afhelpen dat mijn jaar overdoen beter is dan nu ineens van richting te veranderen?
--------------------------------------
Dit is trouwens helemaal geen ingeving van het moment, ik ben hier al veel langer mee bezig, eigenlijk sinds het begin van dit schooljaar. Ik voel gewoon dat deze richting niet hetgene is wat ik wil.
ik zit nu al anderhalf jaar te sukkelen met mijn wiskunde, maar door lichte( ahum...) druk van mijn ouders ben ik toch Economie Wiskunde gaan volgen in het 5e jaar ASO. Ik heb dit ook aangeraden gekregen, maar ik heb toen een gesprek gehad met mijn toenmalige titularis en die zei ook dat het beter voor mij was om talen te gaan volgen, ze had zelfs TSO aangeraden, maar dat volledig terzijde.
Die wiskunde hadden ze er bijgezet omdat ik boven de 60 had op mijn eindexamen, maar op mijn maandrapporten zat ik er dus wel soms onder( 54 op mijn kerstexamen bv.).
Nu, het semester is bijna gedaan en ik merk dat die wiskunde echt niet haalbaar is, de afspraak was dat ik het jaar moest doorkomen met een waarschuwing voor wiskunde, maar als het zo verder blijft gaan dan haal ik dat zelfs niet.
Het ontbreekt me zeker niet aan motivatie, voor mijn laatste herhalingstesten( inclusief vorig jaar) heb ik énorm hard geleerd. Maar ik blijf falen, mijn andere punten zijn trouwens wel in orde.
Nu heb ik daarnet een discussie proberen te starten met mijn ouders over deze beslissing, dit is uitgedraaid op een, zeker op het internet bekende, "Flamewar".
Mijn vader zegt zelfs dat ik mijn jaar moet uitdoen, en dan mijn jaar opnieuw moet gaan doen in de talen. Ik vraag me echt af wat het nut hiervan is, ik verlies ANDERHALF jaar van mijn middelbaar omdat mijn vader blijft volhouden dat ik deze richting( die gestart is in het 3e) moet uitdoen.
Ik ga binnenkort een gesprek voeren met mijn graadcoördinator over hoe het nu verder moet, maar ik wil en moet mijn ouders hierbij betrekken. Maar hoe? Ze stoten elk voorstel af, en ik wil echt van richting veranderen na de kerstvakantie zodat ik mijn Duits kan inhalen en ik zo niet te veel terrein verlies op de andere leerlingen van de talen. Ik zal natuurlijk mijn examens proberen zo goed mogelijk te doen, maar als ik soms tot 4-5 uur zit te leren voor 1 enkele herhalingstest, dan vrees ik al zeker voor mijn examen.
Hoe kan ik nu het best mijn ouders hierin betrekken, en HOE kan ik mijn vader van het idee afhelpen dat mijn jaar overdoen beter is dan nu ineens van richting te veranderen?
--------------------------------------
Dit is trouwens helemaal geen ingeving van het moment, ik ben hier al veel langer mee bezig, eigenlijk sinds het begin van dit schooljaar. Ik voel gewoon dat deze richting niet hetgene is wat ik wil.


dat wegvallen van die Wiskunde voelt ge toch wel (laat dit geen reden zijn om te veranderen 
