Archief - Overlijden vader tijdens examens

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

OLVM

Legacy Member
Hallo iedereen,

Mijn vader is tijdens de examens in december overleden. Ik ben het jaar goed gestart, maar sindsdien zijn mijn punten naar beneden gezakt. Alhoewel mijn eerste rapport na het overlijden van mijn vader behoorlijk goed was, maak ik mij toch zorgen of ik mijn jaar al dan niet zal slagen. Ik kan goed studeren, maar de laatste tijd heb ik last om mij te concentreren aangezien dit steeds door mijn hoofd spookt. Mijn school heeft mij tijdens de examens in december vrijgesteld voor twee examens omdat ik voldoende punten had. Ik heb de overige examens wel moeten maken. Momenteel heb ik ook examens en ik doe toch mijn best om te studeren, maar het verloopt zeer moeizaam...

Nu betwijfel ik of de school hier rekening mee zal houden. Verschillende kenissen beweren van wel, anderen dan weer niet. Persoonlijk vind ik dat de school weinig steun biedt. Om commentaar te geven zijn ze er wel snel bij. Volgens mij denken ze dat dit al verwerkt is, terwijl ik nu pas begin te rouwen.

Ik heb ook al verschillende verhalen gehoord van mensen die hun huisdier zijn verloren, of door een ziekte tijdens hun examens een totale vrijstelling hebben gekregen. Dit kunnen natuurlijk ook fabeltjes zijn... Ik weet dus niet goed wat ik moet geloven.

Zijn er mensen in een soortgelijke situatie die mij wat meer informatie kunnen geven? Eigen ervaringen e.d?

Alvast bedankt.

Anoniem09

Legacy Member
Allereerst veel sterkte gewenst, geen leuke situatie!

Maar volgens mij geven scholen geen 'vrijstellingen' bij familie overlijdens, ben al vrij verbaasd dat je 2 examens niet hebt moeten doen wegens genoeg punten?

En die fabeltjes van ziek zijn en vrijstellingen krijgen zijn volledig uit de lucht gegrepen volgens mij. Als je een geldig doktersattest hebt verleggen ze gewoon je examens naar het inhaalmoment, of 2de zit, maar nooit een vrijstelling.

Jack Wilshere

Legacy Member
Eerst en vooral veel sterkte!

Nu lijkt mij het beste om gewoon even met een vertrouwenspersoon te praten binnen de school, CLB, ...
Dit is iets dat je moet aankaarten en je misschien al wel vlugger had moeten / mogen doen, nu kan het zijn dat het erop lijkt dat je een excuus gaat zoeken omdat je (mogelijk?) minder goede examens hebt afgelegd. Als ze een beetje menselijk zijn gaan ze ook wel inzien dat dit een enorme impact kan hebben op een kind/adolescent.

St0wned

Legacy Member
Ik zal enkele jaren geleden in een soortgelijke situatie. een kleine maand voor de examens stierf mijn vader onverwachts. Heb toen ook een dip gekend en studeren lukte dus ook moeilijk. Moet zeggen dat de school (Howest) mij steun aanbood (verzetten projecten ed.), Het heeft jammer genoeg niet veel geholpen want in die periode moest ik dan plotseling veel zaken regelen. Vrijstellingen zullen ze wel niet aanbieden.
Alvast veel sterkte!

OLVM

Legacy Member
@Koenpje Mijn zus zei net dat ze ook maar drie van de acht examens heeft moeten maken, wegens goede punten.

@Jack Het CLB heeft mij enkel commentaar gegeven i.p.v te steunen of iets dergelijks (ik vond dit onmenselijk maar bon...). Ik ben het trouwens volledig eens met je redenatie. Volgens mij gaan ze inderdaad denken dat ik een excuus zoek om toch te slagen... Door die commentaar heb ik geen zin gekregen om nog met het CLB te praten. Mijn huisarts heeft wel gebeld met het CLB, maar ik weet niet wat er is gezegd geweest.

BeeLz

Legacy Member
Hangt van school tot school en persoon tot persoon af.

Ik was nogal een luie student door het jaar en haalde mijn eventuele buizen met gemak op tijdens de examens totdat mijn moeder in kritieke toestand in het ziekenhuis belandde 2 dagen voor mijn examen wiskunde, niet voor gestudeerd en 48% ofzo en dus een C-attest gekregen. Mijn moeder is er uiteindelijk na 3 maand intensieve doorgekomen dus dat C-attest was een beetje ondergeschikt maar in jouw geval zou het wel erg zijn moest je bovenop je vader te verliezen nog eens een jaar verliezen.

Dat terwijl er iemand, datzelfde jaar, een hele examenreeks opnieuw mochten doen omdat zijn ouders gescheiden waren.

Soit, elke situatie is verschillend, veel sterkte in ieder geval. Ga desnoods met je directeur of Titularis ofzoiets spreken, het CLB lijkt me niet echt ideaal aangezien die ook niet meteen een directe invloed hebben op deliberaties etc? Tenzij hun werking de laatste 10j helemaal is veranderd natuurlijk.

sharpshot

Legacy Member
Hangt inderdaad van school tot school af en hoe goed ze u kennen. Als ze weten dat je geen goeie student bent die veel meewerkt en voor geen problemen zorgt zullen ze daar meer rekening mee houden (in een goeie school toch).

Ik had een ongeluk in het middelbaar waardoor ik 3 maanden niet naar de lessen kon, hebben ze op het einde ook veel rekening mee gehouden en gaven ze dit ook mee als reden waarom ze dat gingen doen/gedaan hadden. Je kan hopen op wat medeleven, het is niet zo raar dat je wat later uw "klop" krijgt van zo'n verlies.

deathproof

Legacy Member
Op uw tanden bijten. Ik heb hetzelfde meegemaakt, en ikzelf wilde niet anders behandeld worden door de school toen.

Pieterjan94

Legacy Member
Sterkte, maar toch je best blijven doen, op deliberaties worden met dergelijke toestanden rekening gehouden. Maar aangezien je eerste rapport goed was, toont het aan dat je het zeker in je mars hebt. Het is niet eenvoudig, maar toch zeker je best blijven doen :)

makila

Legacy Member
In juli 2012 is mijn vader overleden. In mei 2013 mijn grootvader en in juni 2013 mijn grootmoeder. Dzw op 1 jaar tijd, zijn 3 van de 5 belangrijkste personen in mijn leven allemaal achtereenvolgens overleden.

Je krijgt dan maar telkens 1 dagske verlof omdat de familie de begrafenis steeds zo snel mogelijk wil afhandelen. Daarna krijg je zowaar 1.5 jaar lang de zwaarste projecten allertijden onder uw verantwoordelijkheid (tot nu toe). Medeleven? Exact 1 dag daarna gaat voor de collega's en de baas het leven gewoon verder.

Hoe verteer je dat verlies? Tsja, je probeert het een plekje te geven. Je moet er gewoon doorheen. Het leven is soms gewoon hard, maar je moet erdoor. Het is het enige dat we hebben en eigenlijk is het leven op zich al de 'Lotto' gewonnen hebben. Zo moet je het bezien.

deathproof

Legacy Member
makila zei:
In juli 2012 is mijn vader overleden. In mei 2013 mijn grootvader en in juni 2013 mijn grootmoeder. Dzw op 1 jaar tijd, zijn 3 van de 5 belangrijkste personen in mijn leven allemaal achtereenvolgens overleden.

Je krijgt dan maar telkens 1 dagske verlof omdat de familie de begrafenis steeds zo snel mogelijk wil afhandelen. Daarna krijg je zowaar 1.5 jaar lang de zwaarste projecten allertijden onder uw verantwoordelijkheid (tot nu toe). Medeleven? Exact 1 dag daarna gaat voor de collega's en de baas het leven gewoon verder.

Hoe verteer je dat verlies? Tsja, je probeert het een plekje te geven. Je moet er gewoon doorheen. Het leven is soms gewoon hard, maar je moet erdoor. Het is het enige dat we hebben en eigenlijk is het leven op zich al de 'Lotto' gewonnen hebben. Zo moet je het bezien.

Medeleven is het laatste wat ik wou. Doet alleen maar meer pijn dan.

saruman

Legacy Member
Eerst en vooral veel sterkte toegewenst!

Ik zit in een soortgelijke situatie. Ik ben namelijk een jaar geleden mijn zus verloren. Toen had ik ook volop examens, maar ik heb toch nog alle examens meegedaan (heb er wel eentje moeten verzetten omdat die samenviel met de begrafenis). Wonder boven wonder ben ik toen voor alles geslaagd met als minste cijfer een 14. Hoe ik het gedaan heb, weet ik nog altijd niet, maar volgens mij leefde ik toen gewoon op automatische piloot. Intussen zijn we een jaartje verder en lukt studeren bij mij ook helemaal niet meer. In m'n eerste semester heb ik de schade nog relatief kunnen beperken en heb ik 1 herexamen gehad, maar nu loopt het helemaal in het honderd. M'n concentratie is gewoon een dikke nul, met als gevolg dat m'n examens ook voor geen meter lukken. Ik heb het gevoel dat ik m'n studies gewoon aan het verkloten ben, omdat ik weet dat ik veel beter kan. Maar ik kan het precies ook niet helpen...

In jouw situatie zou ik gewoon eens gaan praten met een studiebegeleid(st)er en zien wat die zegt. Ik ga dat zo snel mogelijk ook eens doen voor mezelf, maar ik had het al veel eerder moeten doen...

Gekke_Koerd

Legacy Member
sterkte man!

kan me niet voorstellen hoe het mij dan zou zijn

Brunette002

Legacy Member
deathproof zei:
Op uw tanden bijten. Ik heb hetzelfde meegemaakt, en ikzelf wilde niet anders behandeld worden door de school toen.

Een beetje te hard verwoord, maar in essentie ben ik het hier wel mee eens. Mijn papa, oma en opa zijn ook allemaal op zeer korte tijd overleden aan kanker en ik heb nooit een "speciale behandeling" of iets dergelijks gevraagd. Het is moeilijk ja, maar op je tanden bijten is het beste, zowel in het middelbaar als op de unief.

Veel sterkte alleszins!

Hiapoe

Legacy Member
OLVM zei:
Hallo iedereen,

Mijn vader is tijdens de examens in december overleden. Ik ben het jaar goed gestart, maar sindsdien zijn mijn punten naar beneden gezakt. Alhoewel mijn eerste rapport na het overlijden van mijn vader behoorlijk goed was, maak ik mij toch zorgen of ik mijn jaar al dan niet zal slagen. Ik kan goed studeren, maar de laatste tijd heb ik last om mij te concentreren aangezien dit steeds door mijn hoofd spookt. Mijn school heeft mij tijdens de examens in december vrijgesteld voor twee examens omdat ik voldoende punten had. Ik heb de overige examens wel moeten maken. Momenteel heb ik ook examens en ik doe toch mijn best om te studeren, maar het verloopt zeer moeizaam...

Nu betwijfel ik of de school hier rekening mee zal houden. Verschillende kenissen beweren van wel, anderen dan weer niet. Persoonlijk vind ik dat de school weinig steun biedt. Om commentaar te geven zijn ze er wel snel bij. Volgens mij denken ze dat dit al verwerkt is, terwijl ik nu pas begin te rouwen.

Ik heb ook al verschillende verhalen gehoord van mensen die hun huisdier zijn verloren, of door een ziekte tijdens hun examens een totale vrijstelling hebben gekregen. Dit kunnen natuurlijk ook fabeltjes zijn... Ik weet dus niet goed wat ik moet geloven.

Zijn er mensen in een soortgelijke situatie die mij wat meer informatie kunnen geven? Eigen ervaringen e.d?

Alvast bedankt.

Eerst en vooral innige deelneming.

Totale vrijstelling, als in gewoon geslaagd zijn zonder examen te moeten afleggen? Dat kan een school natuurlijk niet doen. Om je diploma te kunnen geven, moet je aan de eindtermen voldoen hé. daar kan niemand onderuit.
Je kan ten hoogste begrip vragen en verwachten en vragen om meer tijd te krijgen en bepaalde examens in tweede zit te doen bijvoorbeeld.

Maar jouw probleem ligt elders. Want je vader is nu 6 maand overleden ongeveer. En dit valt je blijkbaar heel erg zwaar, wat begrijpelijk is. Maar ooit zal je je leven toch moeten verder zetten, zonder hem te vergeten natuurlijk. Maar zijn overlijden mag je persoonlijke leven niet gaan overheersen hé. Indien je merkt dat je er echt niet overraakt, moet je misschien wat meer erover praten met vrienden, andere familie, etc...

Eveneens moet je goed begrijpen dat iedereens vader, moeder, grootvader,... sterft op een bepaald moment... En dat komt nooit op een gelegen moment. Er is altijd wel een examen, of een project op het werk, etc... Je kan niet verwachten dat de school of collega's mee met jou maanden gaan rouwen. Voor hen gaat het leven momenteel gewoon zijn gangetje zoals altijd.

Ik zou dus zeggen: Zoek een manier om deze gebeurtenis te verwerken en een plaats te geven. En moet je je jaar opnieuw doen, so be it. Dat is geen schande.

JPV

Legacy Member
Hiapoe zei:
Eerst en vooral innige deelneming.

Totale vrijstelling, als in gewoon geslaagd zijn zonder examen te moeten afleggen? Dat kan een school natuurlijk niet doen. Om je diploma te kunnen geven, moet je aan de eindtermen voldoen hé. daar kan niemand onderuit.
Je kan ten hoogste begrip vragen en verwachten en vragen om meer tijd te krijgen en bepaalde examens in tweede zit te doen bijvoorbeeld.

Maar jouw probleem ligt elders. Want je vader is nu 6 maand overleden ongeveer. En dit valt je blijkbaar heel erg zwaar, wat begrijpelijk is. Maar ooit zal je je leven toch moeten verder zetten, zonder hem te vergeten natuurlijk. Maar zijn overlijden mag je persoonlijke leven niet gaan overheersen hé. Indien je merkt dat je er echt niet overraakt, moet je misschien wat meer erover praten met vrienden, andere familie, etc...

Eveneens moet je goed begrijpen dat iedereens vader, moeder, grootvader,... sterft op een bepaald moment... En dat komt nooit op een gelegen moment. Er is altijd wel een examen, of een project op het werk, etc... Je kan niet verwachten dat de school of collega's mee met jou maanden gaan rouwen. Voor hen gaat het leven momenteel gewoon zijn gangetje zoals altijd.

Ik zou dus zeggen: Zoek een manier om deze gebeurtenis te verwerken en een plaats te geven. En moet je je jaar opnieuw doen, so be it. Dat is geen schande.
kan ik me grotendeels bij aansluiten :)

Gintje

Legacy Member
Hiapoe zei:
Eveneens moet je goed begrijpen dat iedereens vader, moeder, grootvader,... sterft op een bepaald moment... En dat komt nooit op een gelegen moment. Er is altijd wel een examen, of een project op het werk, etc... Je kan niet verwachten dat de school of collega's mee met jou maanden gaan rouwen. Voor hen gaat het leven momenteel gewoon zijn gangetje zoals altijd.

Ik zou dus zeggen: Zoek een manier om deze gebeurtenis te verwerken en een plaats te geven. En moet je je jaar opnieuw doen, so be it. Dat is geen schande.

Ik vind dit een sterke en weinig begripvolle uitspraak...

Je vader verliezen heeft zeker als jongvolwassene een grote impact op je leven. Je hoort op die leeftijd nog te leren van je ouders, hen raad te kunnen vragen, hen te betrekken bij grote beslissingen in je leven, ... En alsof dit nog niet voldoende is loop je de kans om een jaar te moeten overdoen en weggerukt te worden uit je vertrouwde klas. Ik denk dat de omgeving (lees: school, peergroup, ...) dit erg vaak onderschat.

Ik raad je aan om samen met de school te zoeken naar een oplossing, eventueel door een aantal examens uit te stellen en sommige te vervangen door een vakantietaak. Bovendien kreeg je voor "maar" twee vakken een vrijstelling in december, en was de rest behoorlijk. Probeer het initiatief eventueel vanuit jou te laten komen en eerlijk te formuleren wat voor jou haalbaar is en binnen welke tijd.

OLVM zei:
Persoonlijk vind ik dat de school weinig steun biedt. Om commentaar te geven zijn ze er wel snel bij. Volgens mij denken ze dat dit al verwerkt is, terwijl ik nu pas begin te rouwen.

Rouwen, afscheid nemen, loslaten, ... doen we allemaal op onze eigen manier, en op ons eigen tempo. Het is ook belangrijk dat de omgeving hier oog voor heeft. En ik heb de indruk dat jij het gevoel hebt dat je momenteel op niet veel begrip kan rekenen. Ik zou je aanraden om iemand te zoeken om je bezorgdheden mee te delen (lotgenoot, familielid, psycholoog, huisarts, ...).

Hiapoe

Legacy Member
Gintje zei:
Ik vind dit een sterke en weinig begripvolle uitspraak...

Je vader verliezen heeft zeker als jongvolwassene een grote impact op je leven. Je hoort op die leeftijd nog te leren van je ouders, hen raad te kunnen vragen, hen te betrekken bij grote beslissingen in je leven, ... En alsof dit nog niet voldoende is loop je de kans om een jaar te moeten overdoen en weggerukt te worden uit je vertrouwde klas. Ik denk dat de omgeving (lees: school, peergroup, ...) dit erg vaak onderschat.

Ik raad je aan om samen met de school te zoeken naar een oplossing, eventueel door een aantal examens uit te stellen en sommige te vervangen door een vakantietaak. Bovendien kreeg je voor "maar" twee vakken een vrijstelling in december, en was de rest behoorlijk. Probeer het initiatief eventueel vanuit jou te laten komen en eerlijk te formuleren wat voor jou haalbaar is en binnen welke tijd.



Rouwen, afscheid nemen, loslaten, ... doen we allemaal op onze eigen manier, en op ons eigen tempo. Het is ook belangrijk dat de omgeving hier oog voor heeft. En ik heb de indruk dat jij het gevoel hebt dat je momenteel op niet veel begrip kan rekenen. Ik zou je aanraden om iemand te zoeken om je bezorgdheden mee te delen (lotgenoot, familielid, psycholoog, huisarts, ...).

Uiteraard, mijn bedoeling was niet om hard over te komen, maar kan begrijpen dat het zo klonk.

En iedereen verwerkt zoiets op zijn eigen manier en tempo inderdaad.
Mijn vader is trouwens rond dezelfde periode (26 november vorig jaar) overleden op 57 jarige leeftijd. Hij heeft zijn kleindochter (mijn dochter) nog net gekend, maar zij zal hem nooit kennen. Ik heb 1 foto van hem met zijn kleindochter. En op zijn sterfbed zie ik hem nog het kleine vingertje van zijn kleindochter vastpakken. En terwijl ik dit schrijf komen de tranen in mijn ogen.

Dus zeg mij niet dat ik geen begrip heb van wat de topic starter voelt.

Maar ik moet ook verder werken en leven. Ik kon de eerste weken gerust tegen mijn baas op het werk zeggen dat ik me even niet goed voelde en dat ik thuis bleef voor een dag. Maar nu, na 6 maanden, als ik naar mijn baas zou gaan en zeggen dat ik er nog steeds niet over ben (en in zekere zin raak je nooit daar helemaal 'over') en dat ik nog altijd zodanig moeilijk heb dat ik niet kan functioneren op het werk, dan zou mijn baas zeker meeleven met mij, maar mij ook (terecht) aanraden om professionele hulp te zoeken.

deathproof

Legacy Member
Het is nochtans beter van gewoon alles zijn gangetje te laten gaan.
En mits het schooljaar bijna ten einde is zou ik je toch aanraden nog efkes alles op alles te zetten.

Polle32

Legacy Member
Mijn moeder is ook overleden in een examenperiode aan de unief, na een slepende ziekte. Ik heb de examens toen eigenlijk aangegrepen als een soort afleiding en het behalen van mijn diploma (ik zat in het laatste jaar rechten) als een ultiem eerbetoon. Ze was altijd erg begaan met en trots op mijn schoolprestaties, dus ik heb het deels voor haar gedaan... Het was wel erg zwaar, en zonder mijn vrouw (toen nog vriendin) zou het mij wss niet gelukt zijn. Maar niet opgeven is de boodschap en zoals al gezegd is: het gemis en verdriet een plaats proberen te geven. Desnoods zoek je daarvoor professionele hulp, daar is absoluut niets mis mee.

Veel sterkte!
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan