Foezjie
Legacy Member
Hallo iedereen,
(TL;DR versie onderaan
)
om er direct in te vliegen (ik heb het gevoel dat dit wel eens lang kan worden
) een situatieschets:
Vorig jaar rond deze periode of wat vroeger maakte ik deze thread aan omdat ik niet echt wist welke richting uit te gaan. Uiteindelijk ben ik dan toch mijn eerste jaar Informatica aan de KULAK begonnen. Ik wist op voorhand al dat de wiskunde moeilijk ging zijn en had mij daar al (in de mate van het mogelijke) al wat mentaal op kunnen voorbereiden.
In het eerste semester redelijk wat dipjes gehad door die wiskunde, 1 keer heel dicht gestaan bij het stoppen met Informatica. Kheb mij in de blok doodgeergerd aan de wiskunde. Ik leerde 5 dagen wiskunde (Inleiding tot Hogere wiskunde en Wiskundig Redeneren) en in het weekend deed ik mijn Informaticavak(ken) (Socs en Beginselen van Programmeren, maar naar dat tweede nooit echt gekeken).
Ik dacht toen vaak, en nog steeds, dat het erger was dan ik in de zomervakantie gedacht had: veel wiskunde, maar in een verhouding 5/2 ging er persoonlijk toch wat over.
Uiteindelijk dan goeie examens gehad nog:
15/20 voor Beginselen van Programmeren,
14/20 Structuur en Organisatie van Computersystemen
12/20 Wiskundig Redeneren
9/20 Inleiding tot Hogere Wiskunde
Nu denk je misschien, wat zit die gast nu te zagen, dat zijn toch goeie punten?
Inderdaad, valt bitter weinig over te klagen. God mag weten hoe ik aan die 12 voor Redeneren ben geraakt. De 9 voor Hogere Wiskunde is ook niet onoverkomenlijk natuurlijk, in augustus nog eens goed bekijken en dat komt in orde.
Tweede semester dan maar: hier begint het. Waarschijnlijk door een zekere "gemakzucht", omdat het eerste semester toch nog goed was niet zoveel gedaan als in het eerste semester. Ik wist nochtans dat het nu lastiger ging zijn.
Lineaire algebra viel in het begin nog mee, maar werd uiteindelijk zeer lastig en nu heb ik ondertussen al wat voeling met de basis, maar ik krijg maar geen 'voeling' met de moeilijkere stukken. Hoeveel ik het ook bekijk of uitleg vraag, het komt precies niet.
Statistiek is ook een vak waar ik maar niet 'in' geraak. Ik heb al meerdere malen de assistent lastig gevallen. Na de paasvakantie een hele hoop oefeningen afgegeven, om ze dan achteraf terug te krijgen: 3 waren er juist van de (+/-)30. Niet echt zo hoopgevend. Met hypothesetesten en lineaire regressies weet ik nog altijd niet wat gedaan en het project dat we moeten maken lukt langs geen kanten.
Fundamenten van de Informatica lukt nog, de basisbewijsjes gaan er nog makkelijk in en de moeilijkere bewijzen kan ik met moeite ook wel nog uitdokteren.
Over BeleidsInformatica en Objectgericht Programmeren ga ik niet meer bespreken die gaan relatief vlotjes
Hier zit ik nu dus te zagen over al die wiskundevakken. Tijdens het leren ervan wordt ik steeds meer gefrustreerd door de dingen die ik niet snap, oefeningen die niet lukken. Dingen die logisch lijken voor de prof of andere studenten lijken vergezocht voor mij. Het wiskundig inzicht lijkt veraf. In het eerste semester de assistent van Wiskunde daarover aangesproken en die zei dat dat in een bepaalde mate nog te trainen is, maar als het er niet is dat het ook nooit volledig zal komen (wiskundig inzicht dus).
De blok is nu eventjes bezig en mijn motivatie grenst aan nul. Op momenten waar het wat moeilijker wordt haak ik al snel af of zit gewoon naar de pagina's te staren en gefrustreerd te worden.
De grote hoeveelheid wiskundevakken (3 tegenover 1 informatica) zijn de grootste bron van frustratie. Wetende dat er volgend jaar geen enkel vak is waarvoor de computer gebruikt zal worden doet mij zwaar denken over of ik wel nog wil doordoen. Over het 3e jaar weet ik niet zoveel, maar het zal toch hopelijk wat beter mogen zijn op vlak van Informatica.
Er is mij gezegd dat vanaf het 3e jaar de wiskunde vermindert, maar in welke mate is dit dan? Ik vermoed dat de wiskunde dan gewoon verwerkt zal worden in het programmeren bijvoorbeeld, meer toegepaste wiskunde. Maar wie zegt dat ik dat dan wel zal kunnen?
Ik wil gewoon geen jaar (of 2) van mijn leven verspillen (oh wat klinkt dit lekker dramatisch..) om dan uiteindelijk toch maar te falen.
Dus conclusie (en TL;DR versie):
Ik twijfel of ik wel zou verderdoen met Informatica aan de univ gezien de grote hoeveelheden wiskunde en de uitermate kleine hoeveelheden informatica. Ik denk dat mijn wiskundig inzicht niet genoeg is om het verder aan te kunnen.
Zijn er mensen die mij op een of andere manier kunnen motiveren, dingen aanraden, ..
Alvast bedankt,
Foezjie
(TL;DR versie onderaan
)om er direct in te vliegen (ik heb het gevoel dat dit wel eens lang kan worden
) een situatieschets:Vorig jaar rond deze periode of wat vroeger maakte ik deze thread aan omdat ik niet echt wist welke richting uit te gaan. Uiteindelijk ben ik dan toch mijn eerste jaar Informatica aan de KULAK begonnen. Ik wist op voorhand al dat de wiskunde moeilijk ging zijn en had mij daar al (in de mate van het mogelijke) al wat mentaal op kunnen voorbereiden.
In het eerste semester redelijk wat dipjes gehad door die wiskunde, 1 keer heel dicht gestaan bij het stoppen met Informatica. Kheb mij in de blok doodgeergerd aan de wiskunde. Ik leerde 5 dagen wiskunde (Inleiding tot Hogere wiskunde en Wiskundig Redeneren) en in het weekend deed ik mijn Informaticavak(ken) (Socs en Beginselen van Programmeren, maar naar dat tweede nooit echt gekeken).
Ik dacht toen vaak, en nog steeds, dat het erger was dan ik in de zomervakantie gedacht had: veel wiskunde, maar in een verhouding 5/2 ging er persoonlijk toch wat over.
Uiteindelijk dan goeie examens gehad nog:
15/20 voor Beginselen van Programmeren,
14/20 Structuur en Organisatie van Computersystemen
12/20 Wiskundig Redeneren
9/20 Inleiding tot Hogere Wiskunde
Nu denk je misschien, wat zit die gast nu te zagen, dat zijn toch goeie punten?
Inderdaad, valt bitter weinig over te klagen. God mag weten hoe ik aan die 12 voor Redeneren ben geraakt. De 9 voor Hogere Wiskunde is ook niet onoverkomenlijk natuurlijk, in augustus nog eens goed bekijken en dat komt in orde.
Tweede semester dan maar: hier begint het. Waarschijnlijk door een zekere "gemakzucht", omdat het eerste semester toch nog goed was niet zoveel gedaan als in het eerste semester. Ik wist nochtans dat het nu lastiger ging zijn.
Lineaire algebra viel in het begin nog mee, maar werd uiteindelijk zeer lastig en nu heb ik ondertussen al wat voeling met de basis, maar ik krijg maar geen 'voeling' met de moeilijkere stukken. Hoeveel ik het ook bekijk of uitleg vraag, het komt precies niet.
Statistiek is ook een vak waar ik maar niet 'in' geraak. Ik heb al meerdere malen de assistent lastig gevallen. Na de paasvakantie een hele hoop oefeningen afgegeven, om ze dan achteraf terug te krijgen: 3 waren er juist van de (+/-)30. Niet echt zo hoopgevend. Met hypothesetesten en lineaire regressies weet ik nog altijd niet wat gedaan en het project dat we moeten maken lukt langs geen kanten.
Fundamenten van de Informatica lukt nog, de basisbewijsjes gaan er nog makkelijk in en de moeilijkere bewijzen kan ik met moeite ook wel nog uitdokteren.
Over BeleidsInformatica en Objectgericht Programmeren ga ik niet meer bespreken die gaan relatief vlotjes

Hier zit ik nu dus te zagen over al die wiskundevakken. Tijdens het leren ervan wordt ik steeds meer gefrustreerd door de dingen die ik niet snap, oefeningen die niet lukken. Dingen die logisch lijken voor de prof of andere studenten lijken vergezocht voor mij. Het wiskundig inzicht lijkt veraf. In het eerste semester de assistent van Wiskunde daarover aangesproken en die zei dat dat in een bepaalde mate nog te trainen is, maar als het er niet is dat het ook nooit volledig zal komen (wiskundig inzicht dus).
De blok is nu eventjes bezig en mijn motivatie grenst aan nul. Op momenten waar het wat moeilijker wordt haak ik al snel af of zit gewoon naar de pagina's te staren en gefrustreerd te worden.
De grote hoeveelheid wiskundevakken (3 tegenover 1 informatica) zijn de grootste bron van frustratie. Wetende dat er volgend jaar geen enkel vak is waarvoor de computer gebruikt zal worden doet mij zwaar denken over of ik wel nog wil doordoen. Over het 3e jaar weet ik niet zoveel, maar het zal toch hopelijk wat beter mogen zijn op vlak van Informatica.
Er is mij gezegd dat vanaf het 3e jaar de wiskunde vermindert, maar in welke mate is dit dan? Ik vermoed dat de wiskunde dan gewoon verwerkt zal worden in het programmeren bijvoorbeeld, meer toegepaste wiskunde. Maar wie zegt dat ik dat dan wel zal kunnen?
Ik wil gewoon geen jaar (of 2) van mijn leven verspillen (oh wat klinkt dit lekker dramatisch..) om dan uiteindelijk toch maar te falen.
Dus conclusie (en TL;DR versie):
Ik twijfel of ik wel zou verderdoen met Informatica aan de univ gezien de grote hoeveelheden wiskunde en de uitermate kleine hoeveelheden informatica. Ik denk dat mijn wiskundig inzicht niet genoeg is om het verder aan te kunnen.
Zijn er mensen die mij op een of andere manier kunnen motiveren, dingen aanraden, ..
Alvast bedankt,
Foezjie
. Uiteindelijk heb je dan alleszins een diploma in je handen, en kan je zelf nog bekijken om dit eventueel aan te vullen met een master...