Archief - Psychologie studeren
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
h0pje
Legacy Member
Patatten zei:
Reflecties hebben natuurlijk wel een meerwaarde, zeker als sociaal werker. Maar ik stoorde mij aan de manier waarop we soms reflecties moesten maken. De godsdienstles in het 3e middelbaar was vaak minder klef. Soit, dat ligt allemaal achter mij en ik heb zot respect voor mijn ex-klasgenoten die zich nu als sociaal werker inzetten. 't Was gewoon niets voor mij
cege
Legacy Member
Alsof die advies kunnen geven? Middelbaar zit vol met gefrustreerde leraars die denken een beeld te kunnen vormen van leerlingen omdat ze die 2h per week zien. 
Onze middelbare klas was zogezegd een klas vol met onbenullen die school niet serieus namen en nooit ergens gingen raken. Den helft is burgerlijk ingenieur geworden, een vierde heeft gedoctoreerd en de andere vierde is zijn eigen IT bedrijf begonnen. Enfin, allemaal meer dan goed terecht gekomen. En iedereen heeft er een hele waslijst extra curriculaire activiteiten bij gedaan en zal zich waarschijnlijk veel meer amuseren dan de conformistische leraartjes. Iemand die IT ging doen afkakken omdat hij niet goed was in talen en iemand afkakken omdat hij een les moet overslaan omdat hij naar de schoolsportkampioenschappen moet want 'als je je nog niet kan inspannen voor school en sport belangrijker vindt, ga je nooit ergens raken aan de unief'.
Als je niet sterk in je schoenen staat zou je je keuze laten afhangen daarvan. Die maken veel dromen van studenten kapot ("doe dat maar niet, je zult het niet kunnen") en die laten veel studenten een waan nastreven ("doe maar unief, je zult het wel kunnen als je je inspant"). Die visie van de leraars is toch heel vaak gebaseerd op lucht of op de relatie die er is tussen leerling-leraar of op de mening gevormd in 2h les per week. Het is misschien jammer voor de leraars, maar goed overeenkomen met een student is 0,0 waard in het echte leven. /End of rant.
Onze middelbare klas was zogezegd een klas vol met onbenullen die school niet serieus namen en nooit ergens gingen raken. Den helft is burgerlijk ingenieur geworden, een vierde heeft gedoctoreerd en de andere vierde is zijn eigen IT bedrijf begonnen. Enfin, allemaal meer dan goed terecht gekomen. En iedereen heeft er een hele waslijst extra curriculaire activiteiten bij gedaan en zal zich waarschijnlijk veel meer amuseren dan de conformistische leraartjes. Iemand die IT ging doen afkakken omdat hij niet goed was in talen en iemand afkakken omdat hij een les moet overslaan omdat hij naar de schoolsportkampioenschappen moet want 'als je je nog niet kan inspannen voor school en sport belangrijker vindt, ga je nooit ergens raken aan de unief'.
Als je niet sterk in je schoenen staat zou je je keuze laten afhangen daarvan. Die maken veel dromen van studenten kapot ("doe dat maar niet, je zult het niet kunnen") en die laten veel studenten een waan nastreven ("doe maar unief, je zult het wel kunnen als je je inspant"). Die visie van de leraars is toch heel vaak gebaseerd op lucht of op de relatie die er is tussen leerling-leraar of op de mening gevormd in 2h les per week. Het is misschien jammer voor de leraars, maar goed overeenkomen met een student is 0,0 waard in het echte leven. /End of rant.
not2secure4u
Legacy Member
Ik ben net afgestudeerd als klinisch psycholoog aan de VUB (optie volwassenenpsychologie). Ik kan u een aantal dingen zeggen over psychologie en de studies errond:
Studies in het algemeen:
Trek u niets aan van het slaagpercentage. Mensen staren hun daar blind op. Ik heb TSO gedaan en heb relatief vlotjes mijn diploma gehaald. Het eerste jaar is een moeilijk jaar omdat je je moet aanpassen aan de nieuwe levensstijl. Je krijgt veel vrijheid en moet dan maar zelf de nodige stappen ondernemen om alles bij te houden en/of naar de lessen te gaan.
De klassieke buisvakken als statistiek en bepaalde algemene vakken (vb: algemene psychologie) zijn buisvakken omwille van het feit dat je ofwel (a) veel leerstof moet kennen ivm andere vakken, of (b) omdat het materie is die je niet gewoon bent om te studeren (ik trok ogen de eerste week toen men op een uurtje uitlegde wat een sommatieteken is).
Als je moeite hebt met een of meerdere vakken, zoek hulp voor dat de blok begint. Er zijn tal van instanties die u voor weinig geld (of gratis) bijles geven. Alhoewel dat ne prof er niet altijd bereikbaar uitziet, kan je die (of een assistent) altijd aanspreken. Bijles vragen in het eerste jaar zou voor sommige vakken echt eerder ne regel dan de uitzondering moeten zijn, het zou mensen veel meer motiveren en vlotter door hun studies krijgen.
Psychologie als studie:
Psychologie is (los van wat enkele zullen beweren) een richting waar je zeer veel statistiek zal moeten verwerken doorheen je jaren. De kern ligt uiteraard omtrent theorievorming en onderzoek. Psychologie is vooral een richting dat je moet gaan studeren als je meer wil weten omtrent hoe mensen in het algemeen denken, handelen, en met bepaalde gebeurtenissen omgaan.
Psychologie is een richting die je enorm (ver)vormt. Ik heb dat als positief ervaren, reeds na enkele maanden. Maar vergis u niet, studies psychologie gaan je niet helpen je eigen (problemen) beter te begrijpen (mss in de masterjaren ietwat). Daarvoor lees je beter een goed roman of filosofieboek.
Psychologie en werk:
Ik ga heel droog en realistisch zijn: als (klinisch) psycholoog is er weinig werk. Naar werkzekerheid is het vrij duidelijk dat de richting waar je eerder de onderzoeksbranche ingaat (neuropsychologie, wetenschappelijk onderzoek, ...) eentje is met een goede werkzekerheid. Als je goede punten hebt zal dat in een universiteit als helemaal geen probleem mogen zijn. Kinderpsychologen hebben ongeveer een even lage werkzekerheid als volwassenenpsychologen. Ik kan je bijna garanderen dat je geen relevant werk zal vinden tenzij je start als opvoeder of dergelijke. Bedrijfspsychologie heeft dan weer de hoogste werkzekerheid van allen.
Wat mij vooral in mijn latere jaren duidelijk werd was dat je geen therapeutisch werk kan doen als psycholoog. Je hebt er gewoon niet genoeg bagage voor. Momenteel kan je gewoon starten als zelfstandige therapeut, maar zal je al snel botsen op het feit dat je weinig technieken meehebt met hoe je nu juist bepaalde zaken moet gaan behandelen of mee omgaan. Je krijgt een korte inleiding van de verschillende therapeutische stromingen (psychoanalytisch, systemisch, gedragstherapeutisch), maar je mist diepgang om er zelf mee aan de slag te gaan. Wil je echt therapie geven dan moet je een postgraduaat in een therapeutische stroming volgen. Vaak één jaar tot 5 jaar extra deeltijdse studies (gaande van 1 dag tot 2 dagen per week les/supervisie). Heb je een postgraduaat dat zijn je kansen op werk aanzienlijk verhoogd. Dan kan je normaal gezien ook wat makkelijker starten als zelfstandige omdat je meer technieken onder de knie hebt.
Als ik één tip mag geven: kies niet voor toegepaste klinische psychologie. Een overaanbod aan masters in klinische psychologie maken dat men quasi uitzonderlijk voor een bach toegepaste klinische psychologie zou kiezen. Je gaat héél moeilijk (semi-) relevant werk vinden.
Kortom: de studie is zeer interessant. Je gaat waarschijnlijk 1 a 2 jaar erover doen om (semi-) relevant werk te hebben na je studies als klinisch psycholoog. Er is een enorm overaanbod van psychologen die in loondienst willen gaan werken. Je profileren als zelfstandige is een optie die leidt tot veel meer werkzekerheid.
Deze post is niet gebaseerd op cijfers, maar op ervaring doorheen mijn schoolcarrière en mijn stage.
Moest je nog vragen hebben, stel ze maar gerust of stuur maar een PM.
Studies in het algemeen:
Trek u niets aan van het slaagpercentage. Mensen staren hun daar blind op. Ik heb TSO gedaan en heb relatief vlotjes mijn diploma gehaald. Het eerste jaar is een moeilijk jaar omdat je je moet aanpassen aan de nieuwe levensstijl. Je krijgt veel vrijheid en moet dan maar zelf de nodige stappen ondernemen om alles bij te houden en/of naar de lessen te gaan.
De klassieke buisvakken als statistiek en bepaalde algemene vakken (vb: algemene psychologie) zijn buisvakken omwille van het feit dat je ofwel (a) veel leerstof moet kennen ivm andere vakken, of (b) omdat het materie is die je niet gewoon bent om te studeren (ik trok ogen de eerste week toen men op een uurtje uitlegde wat een sommatieteken is).
Als je moeite hebt met een of meerdere vakken, zoek hulp voor dat de blok begint. Er zijn tal van instanties die u voor weinig geld (of gratis) bijles geven. Alhoewel dat ne prof er niet altijd bereikbaar uitziet, kan je die (of een assistent) altijd aanspreken. Bijles vragen in het eerste jaar zou voor sommige vakken echt eerder ne regel dan de uitzondering moeten zijn, het zou mensen veel meer motiveren en vlotter door hun studies krijgen.
Psychologie als studie:
Psychologie is (los van wat enkele zullen beweren) een richting waar je zeer veel statistiek zal moeten verwerken doorheen je jaren. De kern ligt uiteraard omtrent theorievorming en onderzoek. Psychologie is vooral een richting dat je moet gaan studeren als je meer wil weten omtrent hoe mensen in het algemeen denken, handelen, en met bepaalde gebeurtenissen omgaan.
Psychologie is een richting die je enorm (ver)vormt. Ik heb dat als positief ervaren, reeds na enkele maanden. Maar vergis u niet, studies psychologie gaan je niet helpen je eigen (problemen) beter te begrijpen (mss in de masterjaren ietwat). Daarvoor lees je beter een goed roman of filosofieboek.
Psychologie en werk:
Ik ga heel droog en realistisch zijn: als (klinisch) psycholoog is er weinig werk. Naar werkzekerheid is het vrij duidelijk dat de richting waar je eerder de onderzoeksbranche ingaat (neuropsychologie, wetenschappelijk onderzoek, ...) eentje is met een goede werkzekerheid. Als je goede punten hebt zal dat in een universiteit als helemaal geen probleem mogen zijn. Kinderpsychologen hebben ongeveer een even lage werkzekerheid als volwassenenpsychologen. Ik kan je bijna garanderen dat je geen relevant werk zal vinden tenzij je start als opvoeder of dergelijke. Bedrijfspsychologie heeft dan weer de hoogste werkzekerheid van allen.
Wat mij vooral in mijn latere jaren duidelijk werd was dat je geen therapeutisch werk kan doen als psycholoog. Je hebt er gewoon niet genoeg bagage voor. Momenteel kan je gewoon starten als zelfstandige therapeut, maar zal je al snel botsen op het feit dat je weinig technieken meehebt met hoe je nu juist bepaalde zaken moet gaan behandelen of mee omgaan. Je krijgt een korte inleiding van de verschillende therapeutische stromingen (psychoanalytisch, systemisch, gedragstherapeutisch), maar je mist diepgang om er zelf mee aan de slag te gaan. Wil je echt therapie geven dan moet je een postgraduaat in een therapeutische stroming volgen. Vaak één jaar tot 5 jaar extra deeltijdse studies (gaande van 1 dag tot 2 dagen per week les/supervisie). Heb je een postgraduaat dat zijn je kansen op werk aanzienlijk verhoogd. Dan kan je normaal gezien ook wat makkelijker starten als zelfstandige omdat je meer technieken onder de knie hebt.
Als ik één tip mag geven: kies niet voor toegepaste klinische psychologie. Een overaanbod aan masters in klinische psychologie maken dat men quasi uitzonderlijk voor een bach toegepaste klinische psychologie zou kiezen. Je gaat héél moeilijk (semi-) relevant werk vinden.
Kortom: de studie is zeer interessant. Je gaat waarschijnlijk 1 a 2 jaar erover doen om (semi-) relevant werk te hebben na je studies als klinisch psycholoog. Er is een enorm overaanbod van psychologen die in loondienst willen gaan werken. Je profileren als zelfstandige is een optie die leidt tot veel meer werkzekerheid.
Deze post is niet gebaseerd op cijfers, maar op ervaring doorheen mijn schoolcarrière en mijn stage.
Moest je nog vragen hebben, stel ze maar gerust of stuur maar een PM.
Objector
Legacy Member
not2secure4u zei:
Dat ben ik inderdaad vergeten te vertellen in mijn uitleg over toegepaste psychologie. Indien je voor klinische psychologie kiest als afstudeerrichting gaan uw (relevante) werkkansen inderdaad héél gering zijn en dat de doorgroeimogelijkheden ook vrijwel nihil zullen zijn. Ik heb zelf eerst een jaar klinische psychologie gedaan, maar ben uiteindelijk toch overgeschakeld naar arbeids- en organisatiepsychologie.
Laurence
Legacy Member
PinkyNTheBrain zei:Als je er 100% achterstaat, dan gewoon doen, zo moeilijk is statistiek niet
Maar uhm, twijfel je niet nog over andere richtingen? Al was het maar om de simpele reden dat er zoveel mensen zijn die psychologie studeren? Indien niet... goan, goan met die peirdekop.
Ja, ik sta er wel bijna 100% achter (ik ben nooit voor de 100% zeker, ben nogal een twijfelaar...) , moest het echt niet lukken zou ik eventueel nog pedagogische wetenschappen volgen, maar dat zou echt enkel in "noodgevallen" zijn
cege
Legacy Member
Laurence zei:Ja, ik sta er wel bijna 100% achter (ik ben nooit voor de 100% zeker, ben nogal een twijfelaar...) , moest het echt niet lukken zou ik eventueel nog pedagogische wetenschappen volgen, maar dat zou echt enkel in "noodgevallen" zijn
correct me if I am wrong, maar 1e jaar is samen met psychologie...
Kennaah
Legacy Member
Kzou wel in het achterhoofd houden dat de erkenning voor klinisch psychologen er aan komt en in 2016 er zou moeten zijn. Dat gaat enorm veel veranderen.
Het probleem voor klinisch psychologen is niet zozeer dat er overaanbod is, het is meer een probleem van dat er te weinig geld is om meer mensen aan te nemen.
Ziekenhuizen investeren nog steeds liever in andere zaken dan klinisch psychologen.
Verder hangt alles af welke universiteit je wilt gaan. Er zijn toch tamelijk wat verschillen tussen de 3 universiteiten in vlaanderen (ja brussel ligt in vlaanderen check de map
). Sommige vakken zijn moeilijker aan de ene unief en andere weer aan de andere.
Het probleem voor klinisch psychologen is niet zozeer dat er overaanbod is, het is meer een probleem van dat er te weinig geld is om meer mensen aan te nemen.
Ziekenhuizen investeren nog steeds liever in andere zaken dan klinisch psychologen.
Verder hangt alles af welke universiteit je wilt gaan. Er zijn toch tamelijk wat verschillen tussen de 3 universiteiten in vlaanderen (ja brussel ligt in vlaanderen check de map
). Sommige vakken zijn moeilijker aan de ene unief en andere weer aan de andere.Kennaah
Legacy Member
Kzou wel in het achterhoofd houden dat de erkenning voor klinisch psychologen er aan komt en in 2016 er zou moeten zijn. Dat gaat enorm veel veranderen.
Het probleem voor klinisch psychologen is niet zozeer dat er overaanbod is, het is meer een probleem van dat er te weinig geld is om meer mensen aan te nemen.
Ziekenhuizen investeren nog steeds liever in andere zaken dan klinisch psychologen.
Verder hangt alles af welke universiteit je wilt gaan. Er zijn toch tamelijk wat verschillen tussen de 3 universiteiten in vlaanderen (ja brussel ligt in vlaanderen check de map). Sommige vakken zijn moeilijker aan de ene unief en andere weer aan de andere.
Het probleem voor klinisch psychologen is niet zozeer dat er overaanbod is, het is meer een probleem van dat er te weinig geld is om meer mensen aan te nemen.
Ziekenhuizen investeren nog steeds liever in andere zaken dan klinisch psychologen.
Verder hangt alles af welke universiteit je wilt gaan. Er zijn toch tamelijk wat verschillen tussen de 3 universiteiten in vlaanderen (ja brussel ligt in vlaanderen check de map
). Sommige vakken zijn moeilijker aan de ene unief en andere weer aan de andere.Tha_nOn
Legacy Member
cege zei:
neen, toch niet in gent
ik denk dat er tegenwoordig wel een aantal vakken samen gegeven worden, maar dat ben ik niet helemaal zeker
alleszins was er 'in mijnen tijd' niets samen
er zijn wel een aantal gelijkende vakken, maar de insteek is anders, of de hoeveelheid/diepte van de leerstof is anders
not2secure4u
Legacy Member
Kennaah zei:
Ja, is idd zeer relevant als OP volgend jaar met de studie zou beginnen. Dat zou (vermoedelijk) meer werkzekerheid kunnen bieden.
Lolplayer zei:Statistiek is de meest interessante vak dat er bestaat
En dan multivariate, dat is gewoon om geil van te worden, wat je daar allemaal mee kan doen
Ook Theuns gehad
?Muska
Legacy Member
Gezien mijn vergelijkbare situatie met topic startster een reactie:
De laatste drie jaar van de humaniora Humane Wetenschappen gevolgd en zo op cruise control afgestudeerd. Vanuit die 'vooropleiding' lag de keuze voor Psychologie voor de hand, en omwille van verschillende factoren dan ook daarvoor gegaan (Leuven): interesse, veel vrienden ook naar Leuven, enkele klasgenoten zelfde richting,… . Zo zaten we met een vier-tal personen uit onze Humane klas in Psychologie, Leuven. Ikzelf had er een mooie eerste zit op zitten met in totaal 10/12 vakken geslaagd.
Neurowetenschappen en statistiek moeten meenemen naar tweede zit waarbij ik voor Statistiek erdoor was en voor Neuro niet. Van de 4 Humaners waarmee we begonnen was één iemand volledig geslaagd, ik één vak mee te nemen en de twee andere resem buizen.
Na een relatief goed eerste jaar, gemotiveerd aan het tweede begonnen maar daar heb ik dan mijn klop gekregen. Naast de vakken die relatief 'interessant' zijn, krijg je uiteraard ook een hoop methodologische vakken die in Leuven zeer theoretisch waren en het is hier op dat ik mij verkeken had. Die vakken waren moeilijk, droog en saai waardoor mijn motivatie langzaam aan wegsijpelde. Ik had mij bij de voorbereiding van mijn studiekeuze vooral gericht op het eerste jaar en of ik dat zou kunnen door komen dat ik (stomweg) minder rekening had gehouden met wat NA dat eerste jaar. Ik ging er van uit dat eens ik de klip van het eerste jaar genomen had, de rest wel vanzelf zou komen. Maar niets was minder waar. Op het tweede jaar beet ik dus mijn tanden stuk, met een slecht resultaat tot gevolg.
Dan moeten kiezen tussen bissen in Leuven of met een pak vrijstellingen naar Antwerpen (Toegepaste Psychologie, Lessius). Gezien ik mezelf niet in staat zag die, voor mij, saaiere vakken + oa. Stat 2 te slagen, ging ik naar Antwerpen en daar was (laat ons eerlijk zijn) het niveauverschil als dag en nacht.
Ondanks mijn vrijstelling voor Statistiek 1 toch een aantal lessen mee gevolgd om een vriend te helpen en wat je daar op een jaar ziet, is in Leuven het voorwoord van de cursus bij wijze van spreken. Wel moeten wennen aan de stijl op de Hogeschool (meer taken, reflectieverslagen, presentaties,..) maar telkens zeer vlot er door met hoge punten.
Nu volg ik, via een schakeljaar, een economische Master aan de VUB. Van mijn drie klasgenoten uit Humane heeft één iemand de Master Psychologie in Leuven behaald, één andere is samen met mij naar Antwerpen gegaan en bach gehaald en gaan werken, en de laatste is blijven proberen in Leuven maar na trissen voor oa. Statistiek 1 moeten stoppen met lege handen en (denk ik) leerkrachten opleiding gaan doen. (kleine sample size maar kom)
Mijn tips:
-Stippel een route uit en staar je niet blind op enkel het eerste jaar, identificeer de vakken van jaar 1 tot 4/5 waarvan je vermoedt dat ze problemen kunnen opleveren, bekijk van die vakken grondig de fiches (wat zijn de leerdoelstellingen, zoek eventueel het gebruikte handboek op en neem dat door,… en weeg dan af of het haalbaar is (mits inzet, eventuele bijscholing,…
-Laat je hoofd niet gek maken door studie adviezen en/of slaagcijfers. Met échte motivatie en werklust kom je een heel eind, al is dit makkelijker gezegd dan gedaan (ikzelf heb nu pas in mijn Master echt het knopje omgezet en 'leren werken')
-Mislukken mag! Het is geen schande om eventueel te 'moeten afzakken' naar een Hogeschool … zelfs startend in de hogeschool kan je op 5 jaar je een Master (Psychologie?) hebben, op 6 jaar kan je zelfs twee Masters bemachtigen als je wil.
-Kies iets dat je echt graag doet en besef dat elke richting vakken heeft die je minder zullen boeien, maar waarvan je ook moet slagen wil je het diploma behalen. Gemotiveerd zijn wil zeggen dat je het kan opbrengen om ook hiervoor kei hard te werken, iets waar ik op dat moment in faalde maar waar ik nu wel in slaag (oa. na bloed, zweet en tranen in tweede zit een mooi resultaat gehaald voor een theoretisch wiskundig vak waar ik problemen mee had)
De laatste drie jaar van de humaniora Humane Wetenschappen gevolgd en zo op cruise control afgestudeerd. Vanuit die 'vooropleiding' lag de keuze voor Psychologie voor de hand, en omwille van verschillende factoren dan ook daarvoor gegaan (Leuven): interesse, veel vrienden ook naar Leuven, enkele klasgenoten zelfde richting,… . Zo zaten we met een vier-tal personen uit onze Humane klas in Psychologie, Leuven. Ikzelf had er een mooie eerste zit op zitten met in totaal 10/12 vakken geslaagd.
Neurowetenschappen en statistiek moeten meenemen naar tweede zit waarbij ik voor Statistiek erdoor was en voor Neuro niet. Van de 4 Humaners waarmee we begonnen was één iemand volledig geslaagd, ik één vak mee te nemen en de twee andere resem buizen.
Na een relatief goed eerste jaar, gemotiveerd aan het tweede begonnen maar daar heb ik dan mijn klop gekregen. Naast de vakken die relatief 'interessant' zijn, krijg je uiteraard ook een hoop methodologische vakken die in Leuven zeer theoretisch waren en het is hier op dat ik mij verkeken had. Die vakken waren moeilijk, droog en saai waardoor mijn motivatie langzaam aan wegsijpelde. Ik had mij bij de voorbereiding van mijn studiekeuze vooral gericht op het eerste jaar en of ik dat zou kunnen door komen dat ik (stomweg) minder rekening had gehouden met wat NA dat eerste jaar. Ik ging er van uit dat eens ik de klip van het eerste jaar genomen had, de rest wel vanzelf zou komen. Maar niets was minder waar. Op het tweede jaar beet ik dus mijn tanden stuk, met een slecht resultaat tot gevolg.
Dan moeten kiezen tussen bissen in Leuven of met een pak vrijstellingen naar Antwerpen (Toegepaste Psychologie, Lessius). Gezien ik mezelf niet in staat zag die, voor mij, saaiere vakken + oa. Stat 2 te slagen, ging ik naar Antwerpen en daar was (laat ons eerlijk zijn) het niveauverschil als dag en nacht.
Ondanks mijn vrijstelling voor Statistiek 1 toch een aantal lessen mee gevolgd om een vriend te helpen en wat je daar op een jaar ziet, is in Leuven het voorwoord van de cursus bij wijze van spreken. Wel moeten wennen aan de stijl op de Hogeschool (meer taken, reflectieverslagen, presentaties,..) maar telkens zeer vlot er door met hoge punten.
Nu volg ik, via een schakeljaar, een economische Master aan de VUB. Van mijn drie klasgenoten uit Humane heeft één iemand de Master Psychologie in Leuven behaald, één andere is samen met mij naar Antwerpen gegaan en bach gehaald en gaan werken, en de laatste is blijven proberen in Leuven maar na trissen voor oa. Statistiek 1 moeten stoppen met lege handen en (denk ik) leerkrachten opleiding gaan doen. (kleine sample size maar kom)
Mijn tips:
-Stippel een route uit en staar je niet blind op enkel het eerste jaar, identificeer de vakken van jaar 1 tot 4/5 waarvan je vermoedt dat ze problemen kunnen opleveren, bekijk van die vakken grondig de fiches (wat zijn de leerdoelstellingen, zoek eventueel het gebruikte handboek op en neem dat door,…
en weeg dan af of het haalbaar is (mits inzet, eventuele bijscholing,…-Laat je hoofd niet gek maken door studie adviezen en/of slaagcijfers. Met échte motivatie en werklust kom je een heel eind, al is dit makkelijker gezegd dan gedaan (ikzelf heb nu pas in mijn Master echt het knopje omgezet en 'leren werken')
-Mislukken mag! Het is geen schande om eventueel te 'moeten afzakken' naar een Hogeschool … zelfs startend in de hogeschool kan je op 5 jaar je een Master (Psychologie?) hebben, op 6 jaar kan je zelfs twee Masters bemachtigen als je wil.
-Kies iets dat je echt graag doet en besef dat elke richting vakken heeft die je minder zullen boeien, maar waarvan je ook moet slagen wil je het diploma behalen. Gemotiveerd zijn wil zeggen dat je het kan opbrengen om ook hiervoor kei hard te werken, iets waar ik op dat moment in faalde maar waar ik nu wel in slaag (oa. na bloed, zweet en tranen in tweede zit een mooi resultaat gehaald voor een theoretisch wiskundig vak waar ik problemen mee had)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.