zarathustra zei:
Tuurlijk kan je die mensen dat kwalijk nemen, maar de fout ligt inderdaad bij het systeem.
Maak vragen om ontslagen te worden illegaal, misschien moeilijk te controleren maar met hoge straffen mogelijks genoeg afschrikeffect.
Mensen die effectief niet *willen* werken zouden niet meer moeten krijgen dan nodig is om te overleven. Een kamer, mogelijkheid tot douchen en verplichte opleidingen en *misschien* wat zakgeld. Ik vraag me af of dat op lange termijn meer of minder zou kosten dan uitkeringen >.>
Berttt heeft gelijk, maar ik denk niet dat je oplossing helpt. Mensen kunnen zo nog steeds op indirecte wijze smeken om ontslaan te worden, door hun werk niet meer naar behoren uit te voeren bv., zogenaamd onbewust steken te laten vallen, zich storend te gaan gedragen, ...
Er moet echter wel absoluut een oplossing komen. Wat er nu gebeurt, is je reinste waanzin.
In Europa gaan vandaag 10 mensen werken, om 9 uitkeringsgerechtigden te betalen. Dan moet je nog weten dat er een heel aantal landen zijn waar mensen een zeer minieme of zelfs geen uitkering krijgen, ook in Europa ... het is dus zeker niet zo dat er enkel in België mensen tussen de mazen van het sociale zekerheidsnet vallen.
Iets zit er gewoon bijzonder fout en leidt tot een ontzettende paradox dat degene die gaan werken, voor een beetje meer, uiteindelijk zichzelf verarmen zodat anderen die niet werken (wat in bepaalde gevallen inderdaad bewust gebeurd - dit is maar een voorbeeld op basis waarvan je niet mag veralgemenen, maar zo zijn er duizenden... toen ik mijn interimjobkes deed kwamen enkele mensen er even werken, gewoon om in orde te blijven met rva/vdab-getreiter ... ze gaven toe dat ze met een uitkering nog zeer veel overhielden en het eigenlijk de moeite niet was om te gaan werken, wat dan ook betekent dat je het druk hebt, je leven snel voorbij gaat, je minder tijd hebt voor vrije tijdsbesteding, je niet kan genieten van de zon wanneer je wil, ...
Het spreekwoord "het zijn de zotten die werken", wordt zo wel pijnlijk actueel.
Er blijkt echter al jaren uit de cijfers dat er heelder groepen zijn die steevast uit de tewerkstelling blijven, terwijl er anderzijds in die categorie zeer veel jobs te vinden zijn. Toegegeven dat dit geen jobs zijn die in de droombeelden voorkomen van jonge mensen ... maar je moet natuurlijk ergens beginnen en het is logischer dat iemand zonder diploma (of relevante talenkennis) een meer repetitieve handenjob doet dan bv. een chirurg (oké, misschien is in dit ook wel een repetitieve handenjob, maar u weet wel wat ik bedoel

). Een efficiënte en effectieve allocatie van arbeidskapitaal lijkt me nog steeds belangrijk en logisch ... tenzij er mensen graag geopereerd willen worden door de andere genoemde partij.
Deze mensen zijn echter blijkbaar zeer moeilijk motiveerbaar om te gaan werken, en neem het hun eens kwalijk ... Al de gecreëerde beelden over kansengroepen etc werken dit alleen maar in de hand me dunkt. Overheidsinstellingen (zijnde ocmw, rva, vdab, ...) zijn dan ook veel gretiger om deze mensen (zonder diploma of met een kortere opleiding) alsnog aan een degelijke job te helpen via een opleiding, dan om mensen die zelf al een (deel van een) traject afgelegd hebben te begeleiden.
Zo weet ik uit ervaringen van vrienden met bachelors of masters dat zij allen vroeg of laat vanuit de vdab de opmerking krijgen dat als ze binnen korte tijd niet aan de slag geraken, ze zullen moeten gaan afwassen.
Kortofgeleiden of ongeschoolden worden echter niet afwassen of poetsen gestuurd, maar gestimuleerd om in opleidingen te stappen ...
Dat is toch een beetje de omgekeerde wereld?
Het kapitaal dat opgebouwd wordt en de selectie die ontstaat door onderwijs (niet dat die zo goed is, maar voorlopig is het de enige die we hebben, naast ervaring natuurlijk) wordt zo teniet gedaan door goedbedoelende overheidsinstanties die deze mensen (begrijpelijkerwijs) perspectief willen geven op een interessantere job, en dit wel op kosten van de samenleving.