Ik zit in het 6e jaar Informaticabeheer. 'k voel me nog steeds in een kleuterschool omdat alles te makkelijk is. Programmeren is nog steeds in het oeroude visual basic
die ondertussen al bijna uitgestorven is.
Het maakt mij niet uit of ze nu 3uur studeert om betere punten te halen, maar gewoon 't feit dat ze dan daarna zegt dat ze zogezegd "intelligenter" zou zijn
dan mij slaat alles. In mijn ogen ben ik 'intelligenter'
dan haar omdat ik meer en sneller inzicht heb in zaken eens ik het nalees, wat wél niet wegneemt dat ze hoe dan ook langer kan studeren.
't gaat mij ook om 't feit dat je uren zou studeren voor een vak als software. Je gaat toch niet studeren voor een vak dat quasi enkel praktisch uitvoerbaar is? Er zit bijna geen theorie tussen, gohja, misschien 20 bladeren, maar dat is niet om uit het hoofd te leren - enkel toepassingsregels en van die dingen. 1 ding wat ik wel bewonder is dat ze ook perfect kan leren voor vakken die haar niet interesseren.
Neem nu aardrijkskunde, dat vak interesseert mij niet. Ik kán het leren, ik kán er goeie punten voor halen, maar het boeit me niet dus doe ik de moeite niet. En natuurlijk heeft iedereen dan het gedacht van "Goh, u verdere studies zullen op veel trekken" maar als ik dan zeg dat Wiskunde me immens interesseert (ik ben bezig met het doorlopen en leren van cursussen van op de hogeschool omdat het voor mij op school te traag gaat naar mijn zin) én dat ik van tijd tot tijd programmeerboeken en server-managementboeken lees en informatie opzoek, zie ik geen probleem in mijn verdere studies omdat ik voor een vak dat me interesseert, me 100% inzet.
Tot zover mijn preek