Iets nieuw leren kan altijd van pas komen. Geen enkele kennis is volledig verloren, soms komen de raarste dingen nog van pas.
Het maakt ook niet echt uit wat je doet zolang je bereid bent ergens voor te gaan en je er ook voor in te zetten zodat je er iets van opsteekt.
Je hebt meer aan italliaans waar je elke les actief meewerkt en gemotiveerd bent. Dan aan 2 extra uren wiskunde waar je niet je best doet en wegdroomd.
Dat laatste deed ik voor bijna 4 jaar voor wiskunde. ( zat in 3u). Die vier jaar heb ik ongeveer evenveel opgestoken als in 1 week gemotiveerd (weliswaar voltijds) wiskunde te leren.
Dat gezegd zijnde heb je meer aan voorkennis voor wiskunde aan de unief dan eenderwelk ander vak.
Als je in je 6de jaar de beurzen afloopt merk je meteen dat voor bijna alle richtingen het eerste wat men je vraagt is hoeveel uren wiskunde je in het middelbaar had.
4u kom je al heel ver mee. Wil je echter iets wetenschappelijk of semi wetenschappelijk doen ziet men het liefste iemand die 6 uur gehad heeft.
De meeste vakken beginnen van 0 aan de unief. Wiskunde meestal niet.
Het is best een belangrijke keuze. Je moet jezelf de vraag stellen wat je later wil studeren en vanuit je eigen intresses kijken wat voor jou meerwaarde bied.
Wil je iets met fysica, biologie, aarderijkskunde, fysica, chemie, of informatica, of geneeskunde ,.. ect
Doen dan zou ik toch wiskunde pakken omdat dit voor die richtingen en sommige anderen erg veel meerwaarde bied.
Hou er rekening mee dat een aantal vakken echt een stuk interesanter worden in de laatste 2 jaar en intresses soms veranderen
Wil je iets met talen doen, liggen je kwaliteiten eerder daar en heb je nu al meer intresse erin zeker voor gaan. Uiteindelijk kies je zelf welke vaardigheden je wil ontwikkelen als persoon. Ik ben persoonlijk zwaar tegen de lamp gelopen met mijn 3 uur wiskunde werd ik nergens echt serieus genomen.
Mij koste het toch een extra jaar met 16 uur wiskunde per week (en 13 u wet) om van 3 uur naar een niveau van 6 uur per week te gaan. (En dat was elke avond toch bijna 4 uur studeren om het allemaal verwerkt te krijgen). Het is echt wel een luxe om in het middelbaar langzaam die inzichten te kunnen opbouwen.
Dat gezegd zijnde, jij komt van een redelijk moeilijke Aso richting met wat ik vermoed nu al 4 uur wiskunde per week. Dat is niet echt te vergelijken met 3 uur laag Tso. In de latijnse word je toch verwacht zelf na te denken over zaken ook bij de wiskunde die je nu al hebt en dat maakt het wel een stuk makkelijker om later die 2 uurtjes bij te leren.
Zowel een taal als wiskunde moet je opbouwen. Het is alletwee nuttig om te kunnen. Ga je voor een wetenschappelijke richting dan geeft wiskunde wel een duidelijke meerwaarde. Maar een extra taal kan ook altijd van pas komen. Uiteindelijk kan je beiden wel nog leren met genoeg motivatie (als je toch wat wetenschappelijks wil doen) en je staat toch wel al sterk met dat latijn. Ik ken mensen die uit humane of tso kwamen en na extra jaar wiskunde/wet toch geslaagd zijn voor de toelatingsproef geneeskunde. Ik zelf zat ook bij de top 15% voor de ijkingstest wetenschappen, alles blijft mogelijk. Maar kies wel best naar gelang de richting die je uit wil gaan. Dat maakt het allemaal een stuk makkelijker later en kan je veel bloed zweet en tranen besparen
Wil je wat filosofie bijleren kan je altijd de wereld van sofie lezen, dat is een toffe combinatie tussen een Roman en wat info over de belangrijkste filosofen doorheen de geschiedenis.
Filosofie is ook best wel leuk om wat over te weten als je wetenschappen wil doen omdat zowel wetenschap als religie deels uit de filosofie zijn voortgekomen