Hoewel ik in het begin dacht de droomjob gevonden te hebben, is het uitgedraaid op een nachtmerrie. Ik werk als computerprogrammeur.
-Nooit wordt iets deftig beschreven, het komt er steeds op neer dat ik de helft zelf maar moet uitzoeken. Vaak weet men zelf langs geen kanten hoe het in elkaar zit, en moet ik het doodleuk zelf maar uitzoeken.
-Ik heb meerdere oude software-pakketten moeten overnemen, ik heb ALLES zowat zelf moeten uitzoeken en ontdekken. Nooit enige deftige uitleg gekregen, ze weten begot zelf langs geen kanten hoe het in elkaar zit.
-Toen ik net was begonnen, was ik al verbaasd door de mails en telefoons die ik binnenkreeg in de aard van, 'hoe werkt dat', 'waar komt dat vandaan', 'voor wat dient dat'... halllloooo jullie moeten dat weten, en horen dat niet te vragen aan de beginneling, jullie hebben dat ooit gemaakt.
-Dat zaken, eens ze gemaakt zijn, achteraf drastisch kunnen gewijzigd worden, omdat men plots van mening verandert. Vandaag weer, een hele dag met iets bezig geweest, blijkbaar totaal overbodig, iets waar men al weken over aan het 'nadenken' is en waar ik dan eindelijk moest aan beginnen, wordt ineens drastisch veranderd.
-Dat men soms haast onmogelijke zaken verwacht van mij. Heel complexe materie waar ze zelf eigenlijk totaal geen kijk op hebben, en dan maar verwachten dat ik dat eens effe flik.
-Dat er gewoonweg, totaal geen enkele vorm van efficiëntie en structuur aanwezig is.
Ik weet niet hoe ik het moet aantonen, maar het is gewoonweg schrijnend op alle vlakken.
-Mensen die eigenlijk alleen maar tegen de lamp lopen en niet meer weten waarmee ze bezig zijn, veel te enthousiast blijven zijn, en uiteindelijk iedereen in de problemen brengen door verkeerde beslissingen te nemen.
-Collega's die met een mes achter elkaars rug lopen.
-Totale incompetente collega's waar men niet weet wat mee aan te vangen. Oude mensen die de informatica niet meer te baas kunnen, en eigenlijk alleen maar tot last zijn.
Zo is er ene, niemand kan die uitstaan, en ik snap ondertussen al waarom, wat laten ze die doen om hem toch maar wat bezig te laten houden, nl. testen. En wie zit er dus met opgeschept, moi. Soms hangt die aan de telefoon zijn hele verhaal te doen, van en hij vindt dat dat toch zo en zo zou moeten, zaken die totaal op niets slaan.
-Afrikaanse stage-studenten. Kerels zijn alleen maar een last voor mij. Veel kunnen ze niet, als ze iets moeten doen, komt er niet veel uit de bus. Wie mag die hunne rommel dan overnemen, moi. Vaak is het beter zelfs iets te doen, ipv die hun rommel te zitten verbeteren, want daar kruipt veel meer tijd in. Nu is men blijkbaar van plan, om die vanuit Afrika voor ons te laten werken, maar dat zie ik dus NIET zitten. Ik versta die nog niet eens dat is het ergste, ik moet vaak 3-4 keren opnieuw vragen wat ze bedoelen.
-Dat als ik met iets bezig ben, ik constant word gestoord, ik kan nooit eens rustig doorwerken, want werkelijk elke 10 minuten word ik gestoord. Ik ben daar werkelijk het middelpunt van alle shit geworden. De ene telefoon na de andere, constant doet er zich ergens wel een probleempje voor, ...
Ik wil een gewoon administratief jobke, ik wil een 'gebruiker' zijn.
Verbazend hoeveel jobs er wel niet worden ingevuld door huismoeders die amper met een pc kunnen werken. Zij zitten toch maar op hun gat achter een pc, en mogen zich de hele dag rustig bezighouden.
