Archief - stoppen met werken en tandarts beginnen studeren

Detho zei:

hallo allemaal,

Even kort schetsen; in juni 2009 afgestudeerd als handelsingenieur aan Ugent. Daarna een master-na-master Toegepaste informatica gedaan.
En nu 9maand actief als project ingenieur binnen Eandis.
Allemaal goed en wel in Eandis, goeie collega's, goed loon, 15min rijden,...niets kwaad over te zeggen maw. Nu is het zo dat ik het niet zie zitten nog 40 jaar te werken zonder mezelf echt 'nuttig' te voelen voor de maatschappij, laat staan 40 jaar in loondienst werken.
Daarom denk ik eraan in april mijn ontslag in te dienen, mij paar maanden keihard voor te bereiden voor het ingangsexamen en dan de 5jaar tandarts aan te vatten....
Wat houdt me tegen?
- is het gras niet altijd groener aan de andere kant? Met wat ik wil zeggen; eenmaal tandarts ga ik dan ook niet dan weer de zware nadelen ervan inzien
- 30jaar en pas actief op de arbeidsmarkt
- de vriendin studeert volgend jaar af en verwacht samen te gaan wonen. Als ik terug studeer, weet ik niet of dat 5jaar financieel zo haalbaar is...

Iemand advies?

Klik om te vergroten...

Los van het feit of je dit moet doen of niet... ik denk dat alle argumenten al gezegd zijn, zou ik toch even willen verduidelijken dat in mijn ogen ALLE jobs nuttig zijn voor de maatschappij. Bij de ene job zie je uiteraard directer resultaat, das het verschil. Maar je verwoordt het correct: 'Je VOELT je niet nuttig in je huidige job'... Misschien zit daar je foute attitude!? Je mag je WEL gerust nuttig voelen in je huidige job.

En je maakt zelf de goede analyse: het gras is altijd groener aan de andere kant. Als tandarts zal je ook frustraties oplopen, zal je je financieën ferm moeten bijhouden,...

Trouwens, al slaag je voor je ingangsexamen, heb je er al eens bij stil gestaan dat die opleiding van 5 jaar misschien wel eens langer kan uitvallen (bisjaar,...) of - ik wens het je niet toe maar overweeg de mogelijkheid - dat je niet slaagt en na 2 jaar ploeteren moet vaststellen dat je nooit tandarts zal worden... dan terug op de markt komen zal je misschien nog lukken, maar het zullen dan wel effectief 2 verloren jaren zijn.

Succes ermee,
Hiapoe

gilbereke zei:

Dat beslist je schoonvader dan..

Die verhaaltjes word ik onderhanden wel beu eerlijk gezegd.

Als ze minder willen werken dan werken ze minder!

Ik ken zelf 3 tandartsen die ook zouden kunnen kiezen voor zo'n leven, maar ze doen het niet.
Waarom niet? Omdat ze content zijn met minder geld per maand en met een beter leven.

Uw schoonvader heeft TWEE (!) praktijken.. Dat zegt genoeg hé.

Ge moet een balans kunnen maken tussen werk en uw priveleven.
Als je zelf kiest voor uw werk is dat uw eigen schuld en moet ge niet afkomen met dat gezeik over geen tijd hebben.

Er zijn mogelijkheden genoeg om goed (riant) te leven als tandarts zonder u kapot te moeten werken.

Sommigen gaan samen in een praktijk om de aankoopkosten te drukken anderen nemen er eentje over en snoeien in de uren zodat ze meer vrijetijd hebben...

En ik ken zelf voorbeelden genoeg vanuit men directe omgeving van mensen die +12uur per dag draaien, maar ze kiezen daar dan ook voor en het geld rolt binnen.. Als ze dan zagen over te veel werk (wat ze niet doen, maar moesten ze het doen) dan zou ik ze toch ook duidelijk maken dat ze met minder uren ook toekomen en dat het echt niet nodig is om naast hun eigen huis nog een buitenverblijf te hebben en een boot ergens in bla bla...

En verder @Detho, als ge het niet gewaagd had, had je er sowieso spijt van en nu kan je tijdens die jaar meteen ervaren of het nu datgene is dat je wil of niet.

Klik om te vergroten...

hij is na een vechtscheiding van 0 af aan terug mogen beginnen financieel gezien, en ondertussen mocht hij nog voor 4 kinderen alimentatie afbetalen. Momenteel doet hij het niet slecht, maar die 2e praktijk was eerder noodzaak dan luxe hoor. Het is pas de laatste paar jaar dat hij eigenlijk mooi wat overhoud op het einde van de maand.
Dus niet iedereen die zoveel werkt doet dat voor zijn plezier. Voor hem is het jarenlang de enige optie geweest om rond te komen. Nu het minder nodig is, is hij ook aan het afbouwen...

Hij heeft een eigen huis uiteraard en een deftige wagen (land rover discovery) en dus een 2de praktijk. Maar van buitenverblijven of boten of dergelijke is geen sprake hoor...

Hiapoe zei:

Los van het feit of je dit moet doen of niet... ik denk dat alle argumenten al gezegd zijn, zou ik toch even willen verduidelijken dat in mijn ogen ALLE jobs nuttig zijn voor de maatschappij. Bij de ene job zie je uiteraard directer resultaat, das het verschil. Maar je verwoordt het correct: 'Je VOELT je niet nuttig in je huidige job'... Misschien zit daar je foute attitude!? Je mag je WEL gerust nuttig voelen in je huidige job.

En je maakt zelf de goede analyse: het gras is altijd groener aan de andere kant. Als tandarts zal je ook frustraties oplopen, zal je je financieën ferm moeten bijhouden,...

Trouwens, al slaag je voor je ingangsexamen, heb je er al eens bij stil gestaan dat die opleiding van 5 jaar misschien wel eens langer kan uitvallen (bisjaar,...) of - ik wens het je niet toe maar overweeg de mogelijkheid - dat je niet slaagt en na 2 jaar ploeteren moet vaststellen dat je nooit tandarts zal worden... dan terug op de markt komen zal je misschien nog lukken, maar het zullen dan wel effectief 2 verloren jaren zijn.

Succes ermee,
Hiapoe

Klik om te vergroten...

Idd, misschien overwint het enthiousiasme het realisme bij mij vandaag de dag. Maar als ik het niet probeer, zal ik het nooit weten. Een goeie student was ik vroeger altijd. Natuurlijk nog 5jaar extra is niet te onderschatten. We zien wel hoe het loopt! En ochere, wat is 2 jaar op een werkleven lang?!
Financieel haal ik het als tandarts toch sowieso op, denk ik...
Wat betreft het 'nuttig' voelen voor de maatschappij, ik denk dat dit ieders persoonlijk aanvoelen. Het zich-nuttig-voelen is een puur subjectief iets. Persoonlijk denk ik dat de job als tandarts mij dit wel zal voelen... al weet je dit natuurlijk nooit zeker eens aan de slag.
Bovendien, ben je sta je als tandarts zo sterk op de markt! Als loontrekkende ben je zo kwetsbaar in de huidige economie. Geef mij maar zekerheid, voldoening en loon naar werken .
Daarbij, wie niet waagt, niet wint zeker...

Massis zei:

hij is na een vechtscheiding van 0 af aan terug mogen beginnen financieel gezien, en ondertussen mocht hij nog voor 4 kinderen alimentatie afbetalen. Momenteel doet hij het niet slecht, maar die 2e praktijk was eerder noodzaak dan luxe hoor. Het is pas de laatste paar jaar dat hij eigenlijk mooi wat overhoud op het einde van de maand.
Dus niet iedereen die zoveel werkt doet dat voor zijn plezier. Voor hem is het jarenlang de enige optie geweest om rond te komen. Nu het minder nodig is, is hij ook aan het afbouwen...

Hij heeft een eigen huis uiteraard en een deftige wagen (land rover discovery) en dus een 2de praktijk. Maar van buitenverblijven of boten of dergelijke is geen sprake hoor...

Klik om te vergroten...

Eum ge komt nu wel af met een uitzondering dan.

Als hij inderdaad opnieuw moest beginnen, kan ik daarin komen.
Maar nog: ik ben er vrij zeker dat hij nu kan minderen. Wat je trouwens ook zegt.

Detho zei:

Idd, misschien overwint het enthiousiasme het realisme bij mij vandaag de dag. Maar als ik het niet probeer, zal ik het nooit weten. Een goeie student was ik vroeger altijd. Natuurlijk nog 5jaar extra is niet te onderschatten. We zien wel hoe het loopt! En ochere, wat is 2 jaar op een werkleven lang?!
Financieel haal ik het als tandarts toch sowieso op, denk ik...
Wat betreft het 'nuttig' voelen voor de maatschappij, ik denk dat dit ieders persoonlijk aanvoelen. Het zich-nuttig-voelen is een puur subjectief iets. Persoonlijk denk ik dat de job als tandarts mij dit wel zal voelen... al weet je dit natuurlijk nooit zeker eens aan de slag.
Bovendien, ben je sta je als tandarts zo sterk op de markt! Als loontrekkende ben je zo kwetsbaar in de huidige economie. Geef mij maar zekerheid, voldoening en loon naar werken .
Daarbij, wie niet waagt, niet wint zeker...

Klik om te vergroten...

Detho, ik begrijp je heel goed hoor...
Ik heb zelf toen ik 18 was een gelijkaardige keuze moeten maken. Ik had namelijk 2 enorme passies: muziek en computers.
Ik heb gekozen om informatica verder te studeren en muziek als hobby verder te blijven doen. Jouw geval is nog iets anders natuurlijk: tandarts kan je moeilijk als hobby doen

Nu (11 jaar later) ben ik zeer tevreden met mijn keuze, maar regelmatig bekruipt me opnieuw het gevoel - als ik beroepsmuzikanten bezig hoor/zie - dat ik daar ook had kunnen staan op dat podium, CD's opnemen, rondreizen,...
Langs de andere kant heb ik regelmatig al eens gesproken met zo'n beroepsmuzikant en dan hoor je ook de andere kant van het verhaal: Dat zijn eigenlijk zelfstandigen die per repetitie en optreden betaald worden. Vast verbonden zijn aan een bepaald orkest,... En voor hen is dat ook gewoon een job geworden, bij die 'gewone' repetities zitten ze zich ook niet meer te amuseren maar wordt het ook een sleur. Ze moeten ook blijven netwerken in het muziek-milieu (aan den toog blijven hangen na concerten en repetities, een lange arm hebben, vriendelijk doen tegen iedereen,...) om aan opdrachten te kunnen blijven geraken. Zelf hun papierwerk doen thuis. Les gaan geven aan ongeïnteresseerde en ongetalenteerde kinderen,...

Ik bedoel maar: als je erbuiten staat, zie je altijd de romantische kant van een ander zijn bezigheden. Ik zie de muzikant die zijn ziel uit zijn lijf staat te spelen in de spotlight met een prachtige klank en emotie... Maar na het concert, steekt die persoon zijn instrument weg, blijft nog wat hangen aan de bar en vertrekt naar huis met zijn centen op zak, juist gelijk gij en ik...

you get the picture
Hiapoe

2jaar later, kan ik melden dat de TS nu in zijn 2e Bachelor Tandheelkunde zit! . Dank u voor de steun voor diegene die mij aanmoedigden!

Congrats Detho! Ik was er niet bij toen dit topic gestart was, maar ben blij dat je niet geluisterd hebt naar de critici.

Misschien persoonlijk vraagje... Maar ben je nog samen met je vriendin?

goldenbrown zei:

Congrats Detho! Ik was er niet bij toen dit topic gestart was, maar ben blij dat je niet geluisterd hebt naar de critici.

Misschien persoonlijk vraagje... Maar ben je nog samen met je vriendin?

Klik om te vergroten...

Ik ben nog steeds samen met de vriendin . We wonen nu samen in een woning van haar ouders.

Mooi zo! Da's een keeper, ik ken genoeg vrouwen die het geduld niet zouden kunnen opbrengen om te moeten wachten op hun huisje-boompje-tuintje!

cool idd om de evolutie te lezen

goldenbrown zei:

Mooi zo! Da's een keeper, ik ken genoeg vrouwen die het geduld niet zouden kunnen opbrengen om te moeten wachten op hun huisje-boompje-tuintje!

Klik om te vergroten...

mja, 't is een woning van haar ouders, hé. Dus niet bij de ouders inwonen . Financieel die zekerheid hebben is wel een groot voordeel .

Proficiat! veel succes ermee nog! Was je na het 1ste jaar bmw nog niet door op ingangsexamen of ga je nu naar het 3de jaar?

Detho zei:

2jaar later, kan ik melden dat de TS nu in zijn 2e Bachelor Tandheelkunde zit! . Dank u voor de steun voor diegene die mij aanmoedigden!

Klik om te vergroten...

Zo ziet ge maar, met wat doorzettingsvermogen en morele steun raakt ge ver!


(rijke (schoon)ouders en vadertje staat die alles kunnen financieren helpen ook wel natuurlijk )

Financieel zit het als volgt: - inschrijving unief en boeken ---> ouders. - Woning ----> ik deel enkel in de kosten (150 pm). - Maandelijks onderhoud (250 eur). Dit lukt wel via vakantiejobben (50dagen per jaar) en voor reisjes heb ik nog wat spaargeld staan . Vanaf volgend jaar ga ik verder studeren voor militair tandarts via het leger.
Ik ga nu naar 3e Bach. 1e bach BMW heb ik laten vallen omdat het praktisch moeilijk was: enerzijds moest ik die opleiding volgen in leuven, terwijl mn vriendin en ik wonen in gent. Anderzijds moest ik na BMW sowieso naar Leuven omdat de overlapping van vakken met Gent te beperkt was. En 6jaar studeren in Leuven zag dan weer niet zitten .

JPV zei:

mja, 't is een woning van haar ouders, hé. Dus niet bij de ouders inwonen . Financieel die zekerheid hebben is wel een groot voordeel .

Klik om te vergroten...

Dat is absoluut een feit. Ik zal niet ontkennen dat de financiële situatie van de TS niet voordelig is, maar ik blijf het een moedige beslissing vinden. Hij is ten slotte toch afgeweken van het "geijkte pad" en ik kan me voorstellen dat de kritiek die hij hierop heeft gekregen twee jaar geleden zich niet beperkte tot alleen de mensen hier op het forum.

Detho zei:

Vanaf volgend jaar ga ik verder studeren voor militair tandarts via het leger.

Klik om te vergroten...

Ah, zo is het niet moeilijk. Studeren, maar wel elke maand ongeveer 1500 netto op de rekening.

jawadde001 zei:

Ah, zo is het niet moeilijk. Studeren, maar wel elke maand ongeveer 1500 netto op de rekening.

Klik om te vergroten...

Een slimme beslissing ;-). Hoeveel jaar moet hij dan in dienst blijven bij het leger?

goldenbrown zei:

Een slimme beslissing ;-). Hoeveel jaar moet hij dan in dienst blijven bij het leger?

Klik om te vergroten...

4,5 jaar = aantal studiejaren met het leger (3) x 1,5

Detho zei:

4,5 jaar = aantal studiejaren met het leger (3) x 1,5

Klik om te vergroten...

waren er veel kandidaten daarvoor? Want elk jaar zijn daar maar 1-2 plaatskes voor dus sjiek dat je dat dan gehaald hebt.
Moet je dan nu niet een militaire opleiding volgen?

Detho zei:

4,5 jaar = aantal studiejaren met het leger (3) x 1,5

Klik om te vergroten...

Is dat dan voltijds dat je 4.5 jaar na je studies als 'militair' aan de slag moet of kan je dit combineren met een eigen praktijk? Moet je dan ook mee op buitenlandse missies? En wat als je vroegtijdig weg wil?