Archief - Studiekeuze: geneeskunde / farmacie

Hallo iedereen,

Zoals de titel al doet vermoeden is dit (weer) een studiekeuze thread. Vooraleer iemand zegt dat er al zoveel zijn, ik heb die al allemaal gelezen.

Ik moet binnen een maand dus kiezen welke studie ik komend jaar zal aanvatten. Mijn twijfel bestaat uit twee studies nl. geneeskunde en farmacie. Ik ben door het toelatingsexamen dus dat is al geen probleem meer.

Beide studies lijken me erg interessant! Maar tegelijk hebben beide studies ook een paar factoren waardoor ik niet goed weet wat te kiezen. Ik was enorm blij dat ik door het ingangsexamen was. Daardoor vindt iedereen in mijn omgeving het vreemd dat ik niet direct voor geneeskunde kies.

Hetgeen waardoor ik twijfel aan geneeskunde is:
1) de duur van de opleiding
2) de competitie van de studenten onderling voor de specialisatie waardoor je veel meer gaat studeren dan eigenlijk nodig is om erdoor te zijn.
3) het combineren van een gezinsleven met een job als arts.
4) ik weet niet zeker of dat 'het dokter zijn' me echt ligt. Ik zie mezelf niet direct snijden in mensen, maar misschien komt dat met de jaren?
5) de grote verantwoordelijk die je draagt
6) de leerstof is naar het schijnt dus bijna allemaal van buiten blokken. (op de infodag heb ik de cursussen niet kunnen inkijken.)

Bij farmacie heb ik ook een paar twijfelpunten:
1) de vele fysica en chemie schrikken me af. Ik heb altijd wel goede punten gehad voor deze vakken maar dat is in het middelbaar van een ander niveau.
In tegenstelling tot fysica vond ik chemie redelijk plezant tot nu toe.
2) ik weet niet goed wat ik zou moeten verwachten van de vele labo's. Ik zou zeer graag farmaceutische preparaten maken, maar in hoeverre komt dat tegenwoordig nog voor in de opleiding?

Ik hoop dat er studenten geneeskunde/ farmacie mij bij deze vragen/bedenkingen kunnen helpen. Want na een jaar twijfelen en veranderen van keuze zou ik heel graag eens een beslissing kunnen nemen.

Dit heb ik op mijn ipod getypt, dus typfouten zijn mogelijk.

Alvast bedankt!

Als je je niet als dokter ziet, kan je toch nog steeds met je diploma wat ander werk gaan doen? Research of zo? Je hebt trouwens meer minpunten bij geneeskunde dan bij farmacie... Dat zegt toch ook al iets?

Fysica valt goed mee in farmacie trouwens. (Van horen zeggen, maar gezien hun nogal basic wiskunde zal het wel waar zijn.)

En veel snijden in mensen gaat ge niet moeten doen, tenzij ge heelkunde gaat doen ofzo

Ik zit zelf int laatste jaar geneeskunde, de vragen die ge u stelt zijn terechte vragen maar daar kunt ge alleen zelf een antwoord op geven

In de eerste jaren bij farmacie zijn het eigenlijk enkel de menswetenschappen (bio) die ik echt interessat zou vinden. Pas tijdens de master zie ik de imo toffe vakken. Bij geneeskunde spreken alle vakken mij wel aan eigenlijk.

@poky, ik heb enkele vragen

Hoe zie jij je beroep in combinatie met je gezin? (als ik dit mag vragen natuurlijk)
Wat houdt dat vanbuiten leren juist in? Lijsten uit het hoofd leren of gewoon moeilijke termen ed kunnen onthouden?
Vallen die co-schappen echt zo zwaar uit dat je geen sociaal leven meer overhoudt?

Farma is goed als je ouders de middelen kunnen leveren om een apotheek over te nemen, dan boer je (zeer) goed zonder al te veel stress. Kan je dat niet moet je eerst 10-15 jaar in andermans apotheek werken eer je er één kan overnemen, heb je pech mag je dit je hele leven doen. Als apotheker in de industrie beginnen is niet zo evident, daar heb je een bijkomende master in industriële farmacie voor nodig.

Fysica in farmacie is trouwens twee keer niks, chemie is wel diepgaand in de bachelorjaren. Hou er trouwens rekening mee dat farma net als geneeskunde voor het overgrote deel van buiten blokken is.

Geneeskunde is langer studeren en een garantie op een veeleisende en stresserende job. Pluspunten zijn de enorme verdienste en veel voldoening van je werk. Ook krijg je als dokter nog steeds veel respect in je gemeenschap. Combinatie met gezin is inderdaad hét pijnpunt. Gelijk wat voor specialisatie je doet, je klopt teveel uren om nog veel vrije tijd over te houden.

Het theoretische deel van de opleiding maw de eerste 5 jaar zijn idd veel uit het hoofd leren. Eerste 3 jaar is zo wat algemeen wetenschappelijke vakken niets echt toegepast op geneeskunde zelf in het enge zin van het woord. Ge krijgt chemie, fysica, bio, fysiologie van de cel, etc. In de eerste 2 masterjaren krijgt ge dan alle pathologie van alle orgaansystemen bv Pneumologie, hart en vaatziekten, pathologie van het bewegingsstelsel,...

Nu die kennis dat ge die eerste 3 jaar opdoet zijn er imo eerder om u wat wetenschappelijk te vormen, plus zijn ook soms nodig om bepaalde pathologien te begrijpen (ionenstoornissen bv.)

Ik ga niet ontkennen dat het veel blokken is, vooral masterjaren zijn imo zwaar en veel blokken. Ge moet eerst de theorie kennen vooraleer ge het kunt beginnen toepassen.
Stel dat er iemand komt met bloedverlies per anum, om dat te kunnen oplossen en om daar te kunnen over nadenken moet ge natuurlijk alle oorzaken van dit probleem kennen (of toch zeker de gevaarliijke en meest courante).

Dan hebt ge in u 6e jaar een compleet stagejaar, sinds januari is er een opting out systeem waar ge dus maximaal nog maar 60 uur per week moogt doen. En dit wordt overal toch wel goed nageleefd. Ik had in de eerste helft van mijn stagejaar weken van soms 90 uur (7 dagen). En dan weet ge wel dat veel vrije tijd er niet inzit. Nu met die 60 uur valt dat allemaal wel goed mee.

Dan in u 7e jaar zijt ge coassistent, ge doet dan alleen maar stage in het specialisme waar ge wilt in specialiseren. Ook hier is het 60 uur max per week.

Imo is alles afhankelijk van wat ge kiest, nu misschien iets minder met die 60 uren regeling. Wilt ge heelkunde gaan doen, tja dan weet ge dat ge lange dagen gaat kloppen plus wachten gaat hebben (zelfde met inwendige bv). Kiest ge voor dermato dan is dit al een pak minder want ik denk niet dat die wachten hebben, dus dan werkt ge van 8 tot 6 ofzo.

Alles staat en valt imo met wachten, ik heb geen probleem met ne gansen dag te werken MAAR het zijn echt die wachten dat u afmatten das vaak de spreekwoordelijke druppel.

Is het combineerbaar met een gezin, tja ik heb geen gezin dus ik zou het niet weten. Ik heb een vriendin die ook nog studeert en dat is perfect doenbaar. Vorig jaar hebben ze mij wel vrij ver van huis op stage gezet dus daar moest ik inslapen en dat was wel ne mindere, maar tijdens weekend kon ik altijd naar huis dusja.

Tijdens u assistentjaren houden ze meestal ook rekening met u familiale situatie of proberen ze dat toch. Normaal ge zien gaan ze u niet in Brugge zetten als ge van leuven zijt en ne man of een kind hebt.

Mijn sociaal leven heeft er eigelijk niet echt onder te lijden, soms zijn er momenten waarop ge bv niet kunt weggaan omdat ge van wacht zijt ofzo maar dat valt goed mee. Aan alles is een mouw te passen, wilt ge natuurlijk alles tot in de puntjes kennen tja dan krijgt u sociaal leven een deuk. Het hangt imo sterk af van persoon tot persoon. Zo zijn er mensen die stageplaatsen hebben gekozen omdat ziekenhuis A beter zou zijn voor heelkunde dan ziekenhuis B ookal ligt ziekenhuis A 100 km verder tja dan hebt ge het zelf gezocht. Ik heb gewoon de gemakkelijk bereikbare en dichtsbijzijnde ziekenhuizen gekozen

PineMangoes zei:

Geneeskunde is langer studeren en een garantie op een veeleisende en stresserende job. Pluspunten zijn de enorme verdienste en veel voldoening van je werk. Ook krijg je als dokter nog steeds veel respect in je gemeenschap. Combinatie met gezin is inderdaad hét pijnpunt. Gelijk wat voor specialisatie je doet, je klopt teveel uren om nog veel vrije tijd over te houden.

Klik om te vergroten...

Daar ben ik eigelijk niet mee akkoord zenne, heb al vanalles gezien gaande van echte workaholics tot andere artsen die zeggen die 5k opt einde van de maand is mij dat ook weer niet waard ik verdien al genoeg en ik neem een halve dag op woensdag ofzo. Meestal draait het om geld, er zijn er die zoveel mogelijk willen verdienen hun schema bomvol zetten er zijn er anderen die het rustiger aanpakken. Zeker bij specialisten.

Huisarts das een ander paar mouwen

Mijn ouders zijn zeker niet arm, maar om zomaar even een apotheek te kunnen kopen zal niet lukken .

Dankuwel voor de info, ik dacht ook wel dat je eigenlijk grotendeels zelf kiest hoe zwaar je het maakt. Maar bedankt voor de bevestiging .

Ik denk momenteel dat er bij geneeeskunde idd veel richtingen zijn die je uitkan, zodat er wel iets moet bij zitten dat ik graag zal doen. Wat doe jij van specialicatie?

[TFT]Poky;15244655 zei:

Daar ben ik eigelijk niet mee akkoord zenne, heb al vanalles gezien gaande van echte workaholics tot andere artsen die zeggen die 5k opt einde van de maand is mij dat ook weer niet waard ik verdien al genoeg en ik neem een halve dag op woensdag ofzo. Meestal draait het om geld, er zijn er die zoveel mogelijk willen verdienen hun schema bomvol zetten er zijn er anderen die het rustiger aanpakken. Zeker bij specialisten.

Huisarts das een ander paar mouwen

Klik om te vergroten...

True, je kan dat enigszins regelen maar als je tonnen patiënten hebt kan je niet meteen om 5u huiswaarts keren denk ik. 5k lijkt me trouwens conservatief geschat voor een specialist, sommigen gaan makkelijk naar de 20 toe.

Huisarts is idd totaal anders, daar heb je helemaal geen keuze in de uren die je klopt.

ik bedoelde dat voor sommige artsen 15k meer als genoeg is, ok ze kunnen misschien 20k hebben met een drukker schema maar dat boeit niet voor hen.

Dermatologen of andere specialisten die trekken zich ook niet echt aan of ze hun ''tonnen'' patienten wel op tijd gezien gaan hebben zenne. Is het schema vol dan is het vol, hoeveel patienten ze willen zien das voor iedereen anders.

tommie314 zei:

Klik om te vergroten...

Sup tommie?

was maar een fictief vb zenne tommie

tommie314 zei:

Depressie over dokterslonen vs burgielonen.

Klik om te vergroten...

Ge moet doen wat ge graag doet!

Jobat - Het loon van een chirurg: 20.000 euro/maand
Fictief?

Verder is het denk ik meer een ethisch dilemma: je tijd spenderen aan je job en meer mensen helpen of meer tijd voor jezelf nemen... Als je 15k verdient maakt nu niet zo'n verschil met 20k t.o.v. verschil in je eigen levenskwaliteit.

Geld maakt niet gelukkig hé mensen. En echte schoonheid zit vanbinnen, en deelnemen is belangrijker dan winnen.

Matt. zei:

Jobat - Het loon van een chirurg: 20.000 euro/maand
Fictief?

Verder is het denk ik meer een ethisch dilemma: je tijd spenderen aan je job en meer mensen helpen of meer tijd voor jezelf nemen... Als je 15k verdient maakt nu niet zo'n verschil met 20k t.o.v. verschil in je eigen levenskwaliteit.

Klik om te vergroten...

Het is gewoon een vraag van wat is voor mij belangerijker : gezin, carriere, mensen helpen, geld....

Kwestie van een deftig evenwicht te vinden

PineMangoes zei:

Hou er trouwens rekening mee dat farma net als geneeskunde voor het overgrote deel van buiten blokken is.

Klik om te vergroten...

Ik durf me niet geheel uitspreken over geneeskunde, maar in het geval van Farmacie is dat dus onwaar. Ik kan je verzekeren dat de moeilijkste cursussen zoals analytische chemie (tevens een hele brok in bepaalde universiteiten zoals UA), galenica, organische chemie,... een dosis inzicht en creativiteit vereisen om geslaagd te kunnen zijn. Vooral de meer doorgedreven kennis van chemie is bij vele studenten die minder inzicht hebben een grote struikelblok in het begin. Langs de andere kant herinner ik me dan ook weer semestercursussen zoals farmacognosie dat 1000 bladzijden puur kennis/blokwerk was. Een gezonde dosis 'wil' en een normale intelligentie zijn echter voldoende om je door die 5 jaar te helpen. Onmogelijk is het zeker niet

Thin Liz zei:

Ik durf me niet geheel uitspreken over geneeskunde, maar in het geval van Farmacie is dat dus onwaar. Ik kan je verzekeren dat de moeilijkste cursussen zoals analytische chemie (tevens een hele brok in bepaalde universiteiten zoals UA), galenica, organische chemie,... een dosis inzicht en creativiteit vereisen om geslaagd te kunnen zijn. Vooral de meer doorgedreven kennis van chemie is bij vele studenten die minder inzicht hebben een grote struikelblok in het begin. Langs de andere kant herinner ik me dan ook weer semestercursussen zoals farmacognosie dat 1000 bladzijden puur kennis/blokwerk was. Een gezonde dosis 'wil' en een normale intelligentie zijn echter voldoende om je door die 5 jaar te helpen. Onmogelijk is het zeker niet

Klik om te vergroten...

Ja die chemie vergt inzicht om er door te raken maar je kan al redelijk ver raken op die examens door theorie goed te kennen. Analytische chemie is idd zowat het moeilijkste, moleculen afleiden uit NMR-spectra is geen lachertje. Maar er wordt niks van je gevergd inzake fysica/wiskunde, toch de klassieke 'denk-vakken'. Ik zie mijn broer ook meer bezig met dikke cursussen vol medicijnen van buiten leren dan oefeningen op te lossen.

PineMangoes zei:

Ja die chemie vergt inzicht om er door te raken maar je kan al redelijk ver raken op die examens door theorie goed te kennen. Analytische chemie is idd zowat het moeilijkste, moleculen afleiden uit NMR-spectra is geen lachertje. Maar er wordt niks van je gevergd inzake fysica/wiskunde, toch de klassieke 'denk-vakken'. Ik zie mijn broer ook meer bezig met dikke cursussen vol medicijnen van buiten leren dan oefeningen op te lossen.

Klik om te vergroten...

Analytische chemie bevat in principe een grote brok oefeningen en probleemoplossend denken. Maar het hangt er natuurlijk vanaf op welke universiteit je broer zit. Zo heeft de UA een zware brok chemie te verwerken, terwijl de VUB enorm wiskundig gericht is (was?, toch een aantal jaren geleden). Wiskunde op UA bevat slechts een enkel semestervak dat inderdaad weinig kan voorstellen, terwijl op de VUB het een veel zwaardere brok was (maar dan ook to-taal niet te vergelijken valt).