Archief - VDAB of niet?

Beste 9livers,

Even de situatie schetsen: mijn vrouw is buitenlandse en woont sinds kort bij mij in. Zij heeft de inburgeringscursus gevolgd, volgt momenteel al een heel schooljaar intensief Nederlands (momenteel B2) en zoekt nu werk. Zij heeft een diploma "culinary arts", wat hier niet bestaat maar overeen zal komen met een bachelor volgens NARIC. Dit is een diploma om kok te worden, met ook managementvakken. Ze heeft ook ervaring in verschillende landen als kok, in hotels en restaurants.

Aangezien ze geen uitkering heeft en zogezegd "ten laste" is, spreekwoordelijk, is ze vrijwillig naar de VDAB gegaan om wat hulp te krijgen. De ervaringen zijn niet echt positief:

- Eerste afspraak bij een ongeïnteresseerde persoon die in het Frans begon tegen haar. Zij spreekt geen Frans, wel Engels en op dat moment had ze een A2 in het Nederlands, wat ook in haar dossier stond. Uiteindelijk na wat welles-nietes werd ze in het Nederlands geholpen, waarna ze werd aangeraden te stoppen met Nederlands (!) om een cursus praktisch Nederlands te volgen voor mensen die met dienstencheques werken of aan de afwas staan.

- Volgende afspraak was bij een zeer behulpzaam persoon, die haar aanraadde om haar diploma te laten erkennen (wisten we al) en wat VDAB vaardigheidscursussen te volgen. Net voor deze afspraak had ze een mail gekregen met de voornaam van deze persoon. Toen ze aan het onthaal vroeg naar hem, werd ze nogal onvriendelijk behandeld als een idioot ("Hoe moet ik weten wie dat is zonder achternaam").

- Nu heeft ze er net zo'n cursus opzitten, waar ze neerslachtig van thuiskwam. Zij was de enige niet-Franstalige, dus alle uitleg was in het Frans, met korte vertaling voor haar achteraf. Op 4 uur tijd werden er 3 vragen afgewerkt van het type: "met welk dier zou jij je vergelijken". Ze voelt zich een beetje alsof ze bekeken wordt als marginaal/idioot eerlijk gezegd.

Daarom een beetje de vraag wat jullie ervaringen zijn met de VDAB, want mijn indruk is dat ze haar eigenlijk weinig kunnen helpen, aangezien ze haar naar cursussen sturen voor heel basis zaken die ze al weet. Hier in de buurt is het publiek ook 90% Franstaligen die geen werk vinden omdat ze het Nederlands niet machtig zijn lijkt het. Ook heb ik de indruk dat ze ook wat de stempel "werkloze buitenlander" heeft en ze daarnaar wordt behandeld. Nu, ik begrijp wel dat die mensen ook wat afgestompt raken misschien door continu met redleijk hopeloze gevallen geconfronteerd te worden, maar mijn vrouw heeft wel altijd werk gehad sinds haar afstuderen. Heeft het zin om deze cursussen te blijven volgen? Heeft het een negatief effect als ze dit niet doet?

Voor haar zelfbeeld is het alleszins geen zegen om naar hier te verhuizen, ze werd net geweigerd om in de (groot)keuken van een universiteit te werken, want ze heeft nog geen C1-niveau in het Nederlands...

Het is zeer moeilijk om als buitenlandse die de taal niet machtig is gemakkelijk werk te vinden, maar ik denk altijd: moeilijk gaat ook.
Is ook te zien wat haar verwachtingen zijn, er zijn buitenlandse mensen die bijvoorbeeld manager of administratief bediende waren in hun land en dan verwachten dat ze dit hier kunnen.. Zelfs al zijn ze de taal 'behoorlijk' machtig, dan nog maken ze geen enkele kans want Nederlands moet in die sectoren perfect zijn.

Het verhaal van jouw vrouw daarentegen lijkt me zeker haalbaar. (Hulp)kok zou toch zeker een haalbaar traject moeten kunnen zijn.

VDAB stopt graag mensen in cursussen, ik vermoed dat het waarschijnlijk gaat om de cursus Nederlands voor technische beroepen. Wel echt jammer dat ze zo zit tussen de Fransen, wij hebben in onze regio ook veel Fransen maar de uitleg van VDAB blijft altijd in het (zeer gemakkelijk) Nederlands. VDAB is tenslotte een VLAAMSE dienst. Gek dat ze tegen haar beginnen in het Frans. Als zij geen voldoening haalt uit die cursus en het heeft absoluut geen meerwaarde in haar Nederlands zou ik haar dit eens laten bespreken met haar VDAB-consulent. Dit lijkt me dan eerder tijdverspilling.
Gezien ze geen uitkering krijgt, kan ze sowieso heel gemakkelijk de opleiding stop zetten, dat zal geen gevolgen hebben voor haar. Als ze ooit (eerste 2 jaar) wel een andere opleiding vanuit VDAB wil volgen, dan zal ze natuurlijk moeilijker toegelaten worden.

Eerst even in het algemeen: toevallig vandaag in de krant:

SERV: “Arbeidsmarkt focust te hard op goede beheersing Nederlands”
Mensen met een migratieachtergrond blijven het moeilijk hebben op de Vlaamse arbeidsmarkt. Daar waar drie op de vier personen van Belgische afkomst aan de slag zijn, is dat bij mensen die geboren zijn buiten de EU maar zes op de tien. De Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen (SERV) stelt dat er nu op de arbeidsmarkt soms te veel nadruk ligt op “het eerst verwerven van een goede beheersing van het Nederlands”. “Het investeren in het leren van de Nederlandse taal is cruciaal, maar tegelijkertijd blijkt uit onderzoek dat het belangrijk is dat het behalen van een extra taalniveau tewerkstelling niet in de weg mag staan”, klinkt het. De commissie Diversiteit binnen de SERV pleit daarom voor meer geïntegreerde en gecombineerde trajecten waarbij men de taal leert terwijl men ervaring opdoet op de werkvloer. (blg)


Concreet nu het geval van je vrouw: ze heeft enkele serieuze nadelen: buitenlands (en mss nog met stereotypen over haar nationaliteit?), een diploma dat in België geen bachelor waard is (maar slechts een goed middelbaar diploma) én dan nog eens wonend in een regio waar ze teveel één soort buitenlanders hebben en geen goeie algemene aanpak.

Je kan echter niet onder de VDAB uit, die heb je echt nodig. Gewoon al om de dingen te doen die verplicht zijn om een uitkering te krijgen. Hoe dwaas die dingen soms ook lijken, blijf ervoor gaan. Vraag eventueel aan de VDAB (als je bvb in Vilvoorde woont) of je niet naar een andere VDAB kan gaan (bvb Mechelen), die mss iets gerichter kan werken. Niets verhindert je bij mijn weten om zelf je VDAB te kiezen, zolang je niet bewust telkens een andere VDAB kiest om de werking te verhinderen. Informeer eens of er een mogelijkheid is dat ze stage kan doen in een restaurant, misschien kan ze op die manier haar waarde bewijzen.

Los daarvan heeft je vriendin een probleem: het feit dat ze een bachelor-achtig iets zou hebben mag je meestal echt vergeten. Het niveau van buitenlandse diploma's is vaak echt rampzalig en daarom gelooft men maar zelden dat men écht een deftig diploma heeft, zeker iets abstracts zoals "culinary arts". Niet voor niets bestaat hier geen vervolgopleiding in een hogeschool in België. Als ze écht denkt dat het enige waarde heeft, moet ze het mss proberen te laten gelijkstellen met dit: http://www.centerforgastrology.com/content/resources/opleiding-chef-gastro-engineering.pdf . Ik vrees dat dit in de praktijk haar tewerkstellingskansen niet veel zal helpen. Tot dan heeft de opleiding die ze had niet meer waarde dan wat iemand nodig heeft om in de McDonalds te gaan werken (niks dus)

Als haar werkervaring niet van die aard is dat ze in sterrenrestaurants gewerkt heeft, kan je weinig doen vrees ik. En dan zal ze idd moeten tevreden zijn met een job als afwasser (die dan mss op een kalme dag eens de hulpkok kan vervangen?) of halftijds poetsvrouw terwijl ze verder haar Nederlands verbeterd tot ze een C1 behaalt en plots dan wel als een goeie kok beschouwd zal worden omdat de kennis het Nederlands haar kookkunsten sterk verbetert...

Ofwel moet ze kijken voor een totaal andere opleiding, maar daar speelt haar talenkennis haar ook wel parten. Veel opleidingen van niet-universitair niveau in het Engels zijn er niet.

Ik zou alvast niet in haar schoenen willen staan: én de taal niet machtig kunnen én geen diploma hebben die hier veel waard is. Herscholen tot iets anders lijkt me de beste optie of hopen op die ene kans van een persoon die in haar gelooft. Mss proberen om samen met haar zoveel als mogelijk aan vrijwilligerswerk te doen zodat jullie een netwerk opbouwen met mensen die in haar kunnen geloven?

(sorry voor de badnews show)

Als je geen uitkering kan krijgen, en dus niet MOET ingeschreven zijn bij de VDAB, zou ik er uit wegblijven.

Ik heb daar enkel nog maar slechte ervaringen op gedaan. Dossiers die maanden blijven liggen, medewerkers die niet eens weten welke zaken er mogelijk zijn, terwijl het op de site staat. Algemene incompetentie. De cursussen zijn ook gemaakt voor retards.

Het enige positieve dat ik dit jaar heb gezien bij hen, is dat ze cursussen bij derde partijen in sommige gevallen terugbetalen. Dan kan je tenminste iemand half competent jouw tijd laten verspillen door koffiepauzes om de 3 minuten.

Dezelfde dramatische ervaringen met al dat soort instellingen.

Mijn vriendin is van Oost-Europese afkomst, spreekt (quasi) perfect Engels en heeft gelukkig een diploma in de harde wetenschappen. Wij hebben onmiddellijk stevig geïnvesteerd in Nederlandse (privé)les en zijn helemaal weggebleven van VDAB toestanden.

Het grote voordeel dat zij had is dat de jobs waarnaar zij zocht (farma) allemaal in het Engels waren en een passieve kennis van het Nederlands voldoende was, waardoor de incentive om perfect Nederlands te spreken klein was/is (hoewel ik nog steeds geloof dat een evenwaardige kennis van het Nederlands als haar Engels haar sneller zal voortstuwen op de corporate ladder).

Concreet voor uw scenario: als je de financiële middelen hebt om privé les Nederlands te nemen, doen. Als jij en je vrienden vervolgens consistent Nederlands tegen haar spreken gaat het stevig vooruit. Mijn (anekdotische) ervaring is dat je op 1 jaar vlot Nederlands kan leren op deze manier (bij een aantal bevriende koppels zelfde ervaringen gezien).

Vervolgens zou ze eventueel cursussen op de PIVA (Antwerpen; of het equivalent daarvan in de buurt waar jij woont) kunnen doen, waar ze (i.) haar Nederlands verbetert, (ii.) haar netwerk uitbouwt in een sector die ze blijkbaar interessant vindt en (iii.) een diploma/getuigschrift met ietwat erkenning verkrijgt.

Vervolgens zou ze toch vlot aan de bak moeten raken in de horeca?

Alvast erg veel succes gewenst; ik weet dat het niet altijd makkelijk is.

JPV zei:

...

Klik om te vergroten...

Geen excuses nodig hoor, ik weet dat het niet eenvoudig gaat worden. Ze komt uit Mexico en heeft uiteraard ook een Spaanse naam, dus dat zal qua stereotypering al meevallen hoop ik. Haar diploma is hier inderdaad niet bijster veel waard, maar het wordt volgens NARIC wel een "algemene" bachelor (ik neem dat dit gewoon wil zeggen dat bij een overheid je op niveau B kan beginnen). Het feit is dat ze ervaring heeft op verschillende niveaus in de keuken (tot dacht ik chef de partie of was het sous chef), en aangezien het internationaal vrij makkelijk was om werk te vinden (Abu Dhabi, VS) hoopte ze hier op hetzelfde.

Maar inderdaad, het zal wat netwerk uitbouwen worden en verder aan het Nederlands werken. Er zit geen haast achter, maar voor iemand die gewoon is hard te werken is het thuiszitten gewoon nogal deprimerend. De stages zijn misschien wel iets, bedankt.

Sowieso herken ik veel van wat jullie hier schrijven.

L1ttleP1nkBunny zei:

Dezelfde dramatische ervaringen met al dat soort instellingen.

Mijn vriendin is van Oost-Europese afkomst, spreekt (quasi) perfect Engels en heeft gelukkig een diploma in de harde wetenschappen. Wij hebben onmiddellijk stevig geïnvesteerd in Nederlandse (privé)les en zijn helemaal weggebleven van VDAB toestanden.

Het grote voordeel dat zij had is dat de jobs waarnaar zij zocht (farma) allemaal in het Engels waren en een passieve kennis van het Nederlands voldoende was, waardoor de incentive om perfect Nederlands te spreken klein was/is (hoewel ik nog steeds geloof dat een evenwaardige kennis van het Nederlands als haar Engels haar sneller zal voortstuwen op de corporate ladder).

Concreet voor uw scenario: als je de financiële middelen hebt om privé les Nederlands te nemen, doen. Als jij en je vrienden vervolgens consistent Nederlands tegen haar spreken gaat het stevig vooruit. Mijn (anekdotische) ervaring is dat je op 1 jaar vlot Nederlands kan leren op deze manier (bij een aantal bevriende koppels zelfde ervaringen gezien).

Vervolgens zou ze eventueel cursussen op de PIVA (Antwerpen; of het equivalent daarvan in de buurt waar jij woont) kunnen doen, waar ze (i.) haar Nederlands verbetert, (ii.) haar netwerk uitbouwt in een sector die ze blijkbaar interessant vindt en (iii.) een diploma/getuigschrift met ietwat erkenning verkrijgt.

Vervolgens zou ze toch vlot aan de bak moeten raken in de horeca?

Alvast erg veel succes gewenst; ik weet dat het niet altijd makkelijk is.

Klik om te vergroten...

Was die privéles volgens jou zo'n verbetering? Ze doet nu het intensieve traject, wat een B2 oplevert na een schooljaar. In het begin was dat ook wat frustrerend omdat ze bij mensen terechtkwam die de VDAB doorverwees, en die vaak hun broek kwamen verslijten en enkel Frans praatten, maar aangezien die in A1 zijn blijven plakken is ze nu wel tevreden. Sowieso wel interessant voor de zomer om het wat sneller te doen gaan.

We gingen sowieso eens SYNTRA en dergelijke bekijken voor interessante opleidingen, zodat ze een "lokaal" papier heeft.

Hier toch ook geen al te beste ervaringen met de VDAB (echtgenote is van Azië).

Is uiteindelijk allemaal goed gekomen, maar wel deels via networking binnen haar eigen community.

Ook de standaard inburgering gedaan en de Nederlandse lessen (in een CVO, héél goed meegevallen), en nu meer dan voltijds aan het werk, no thanks aan de VDAB.

In het begin hebben de interimkantoren ook wel geholpen, daar is het wat hit en miss, een groot deel zijn quota jagers, maar hier en daar zitten er wel tussen die weten waar ze mee bezig zijn en redelijk snel de juiste mensen op de juiste plaats krijgen, zo heeft ze werk gevonden in een woon-zorgcentrum, weliswaar een tijdelijke vervanging maar een goede start en grote hulp bij verdere sollicitaties.

Ze werkt ook in een restaurant (keuken van haar nationaliteit), eerst als "extra", dus lage verloning en nooit meer dan 2 dagen achter mekaar, nu, daar ze reeds lange tijd ook een voltijdse job heeft doet ze dat onder het flexijob statuut, wat financieel best wel OK is!
Gestart als keukenhulp, en nu afwisselend in de zaal (sinds dat haar Nederlands voldoende was) en de keuken (sous-chef in opleiding tot chef).

Ik ken nu niet echt de Mexicaanse/Zuid-Amerikaanse community hier, en of die zelfs maar bestaat, maar bij mijn echtgenote heeft het toch wel geholpen, er zijn er die hier al heel hun leven (of zo goed als) wonen, met redelijk wat connecties, en als expat groep hangen ze toch wat aan elkaar en helpen ze elkaar wel waar mogelijk.

Mijn echtgenote was ook niet scheutig om veel met haar landgenoten te socialiseren, maar uiteindelijk heeft het haar wel geholpen (en hebben we er een paar leuke nieuwe vrienden mee ontmoet).

Hier absoluut slechte ervaringen met de VDAB ook. Wouden mijn vriendin haar inschakelingstijd schorsen hoewel we nergens indicatie vonden dat ze de opleiding die ze volgde niet mocht doen (voor een knelpuntberoep dan nog), en na 4 maanden communiceren met een half dozijn mensen eindelijk iemand gevonden die ons wou helpen maar er eigenlijk niks mee te maken had. Plots kon dan alles met terugwerkende kracht rechtgezet worden, en de enige manier dat dat gelukt is is omdat ik zelf in de sociale wetgeving zit en dus goed genoeg weet wat de rechten/plichten zijn en waar zij al dan niet recht op had.

Ze gaven ook altijd andere redenen waarom het niet zou lukken, die niet klopten op basis van wat op hun site stond. Andere info die ze bovenhaalden stond gewoon nergens en moet ge als ingeschrevene maar kunnen ruiken. Om den duur konden hun "experts" ook niet meer uit aan dat dossier en hebben ze dan maar hun ongelijk toegegeven. En zij is dan een Belgische met een masterdiploma, dus de behulpzaamheid van de VDAB heeft echt niks te maken met afkomst of opleidingsniveau. Ze zijn altijd uitermate slecht.

Ik heb gemengde gevoelens bij de VDAB. Voor mijn vrouw (anderstalig) was dat alvast niet zo positief.

Het volledig verhaal:
Haar bachelor verpleging (4 jaar universiteit) werd in België gelijkgesteld met een attest logistiek assistent (2e graad BSO). Tenzij ze een zwaar tekort aan verpleegsters hebben, zoals enkele jaren geleden, dan kreeg je meteen je gelijkgesteld diploma. Begrijpen wie het kan.

In ieder geval heeft ze intensief NL geleerd aan UGent, op een half jaar tijd kon ze Nederlands. Daarna ingeschreven in een hogeschool en terug 3 jaar gaan studeren om hier haar diploma te behalen.
Met een diploma verpleegkunde had ze dan ook meteen werk. Ze kon overal beginnen waar ze gesolliciteerd had. En ja af en toe had ze wel eens te maken met discriminatie, maar ja zelfs als ‘blanke vlaming’ heb je altijd wel eens collega’s waar je minder goed mee overeenkomt zeker?

Door onze eigen ervaringen ben ik altijd beetje sceptisch tegenover mensen die dan zeggen dat het zo moeilijk is enzovoort, en discriminatie dit en geen kansen dat... het waren in ieder geval 4 lastige jaren, maar we hebben nooit het gevoel gehad dat ze ergens tegengehouden werd. Op school hadden ze allemaal veel respect voor haar. Hoe sneller je integreert hoe beter zeker?

Dit gaat al wat offtopic denkek maargoed.

In ieder geval bij de VDAB ging het allemaal veel te traag. Ze kon dan een opleiding volgen van 2 jaar om uiteindelijk een brevet zorgkundige te krijgen, dat heeft ze dan ook niet gedaan. Als je de capaciteiten/financiele middelen hebt lijkt het mij best gewoon je plan te trekken.

En dat voor een overheidsinstelling die de belastingbetaler €835 miljoen per jaar kost... Echt ongelooflijk.

Sylverscythe zei:

Geen excuses nodig hoor, ik weet dat het niet eenvoudig gaat worden. Ze komt uit Mexico en heeft uiteraard ook een Spaanse naam, dus dat zal qua stereotypering al meevallen hoop ik.

Klik om te vergroten...

Was jij niet getrouwd? Wou ze jouw naam niet overnemen? Het zou haar kansen alvast niet verlagen.

paradijsappel zei:

En dat voor een overheidsinstelling die de belastingbetaler €835 miljoen per jaar kost... Echt ongelooflijk.

Klik om te vergroten...

Maar de regionalisering van de RVA en dus overheveling naar Vlaanderen zal het allemaal beter maken, nu kan men gerichter opleidingen geven .

Het probleem is dat de VDAB vooral beoordeeld wordt op het aantal contacten met werklozen, niet op de kwaliteit van opleidingen en contacten

Ik zie jammer genoeg veel nieuwkomers vertrekken na een paar jaar omdat hun diploma’s niet worden erkend, de VDAB slechte opleidingen geeft waardoor ze de taal niet leren, en ze enkel shit-jobkes krijgen. Ik kende een Palestijn die ze 8 jaar lang aan het lijntje hebben gehouden om z’n opticien-diploma gelijk te stellen, die is gewoon terug naar de Gaza-strook gegaan omdat hij het kotsbeu was om hier als ‘de marginaal’ te worden bekeken.

Affinity zei:

Ik heb gemengde gevoelens bij de VDAB. Voor mijn vrouw (anderstalig) was dat alvast niet zo positief.

Het volledig verhaal:
Haar bachelor verpleging (4 jaar universiteit) werd in België gelijkgesteld met een attest logistiek assistent (2e graad BSO). Tenzij ze een zwaar tekort aan verpleegsters hebben, zoals enkele jaren geleden, dan kreeg je meteen je gelijkgesteld diploma. Begrijpen wie het kan.

In ieder geval heeft ze intensief NL geleerd aan UGent, op een half jaar tijd kon ze Nederlands. Daarna ingeschreven in een hogeschool en terug 3 jaar gaan studeren om hier haar diploma te behalen.
Met een diploma verpleegkunde had ze dan ook meteen werk. Ze kon overal beginnen waar ze gesolliciteerd had. En ja af en toe had ze wel eens te maken met discriminatie, maar ja zelfs als ‘blanke vlaming’ heb je altijd wel eens collega’s waar je minder goed mee overeenkomt zeker?

Door onze eigen ervaringen ben ik altijd beetje sceptisch tegenover mensen die dan zeggen dat het zo moeilijk is enzovoort, en discriminatie dit en geen kansen dat... het waren in ieder geval 4 lastige jaren, maar we hebben nooit het gevoel gehad dat ze ergens tegengehouden werd. Op school hadden ze allemaal veel respect voor haar. Hoe sneller je integreert hoe beter zeker?

Dit gaat al wat offtopic denkek maargoed.

In ieder geval bij de VDAB ging het allemaal veel te traag. Ze kon dan een opleiding volgen van 2 jaar om uiteindelijk een brevet zorgkundige te krijgen, dat heeft ze dan ook niet gedaan. Als je de capaciteiten/financiele middelen hebt lijkt het mij best gewoon je plan te trekken.

Klik om te vergroten...

Gediscrimineerd voelt ze haar ook niet, ze is eerder verbaasd over hoeveel zaken kunnen terugbetaald worden en hoe weinig controle of verplichtingen er zijn. Uiteindelijk komt ze uit een land waar niet werken=verhongeren is, dus het is nu niet of ze neemt de maatschappij hier iets kwalijk (ik zou daar ook sterk tegenin gaan ). Het is gewoon inderdaad wat negatieve ervaringen bij elkaar.

paradijsappel zei:

En dat voor een overheidsinstelling die de belastingbetaler €835 miljoen per jaar kost... Echt ongelooflijk.

Was jij niet getrouwd? Wou ze jouw naam niet overnemen? Het zou haar kansen alvast niet verlagen.

Klik om te vergroten...

Inderdaad, maar ergens vind ik dat gewoon verkeerd. Uiteindelijk wordt uit de CV wel duidelijk dat ze geen Belg is, maar misschien komt het wel zo ver.

Destel zei:

Ik zie jammer genoeg veel nieuwkomers vertrekken na een paar jaar omdat hun diploma’s niet worden erkend, de VDAB slechte opleidingen geeft waardoor ze de taal niet leren, en ze enkel shit-jobkes krijgen. Ik kende een Palestijn die ze 8 jaar lang aan het lijntje hebben gehouden om z’n opticien-diploma gelijk te stellen, die is gewoon terug naar de Gaza-strook gegaan omdat hij het kotsbeu was om hier als ‘de marginaal’ te worden bekeken.

Klik om te vergroten...

Ik reageer nu op jou, maar het kan evengoed op iemand anders zijn met gelijkaardige ervaringen. Ik snap dat diploma's niet over ter wereld hetzelfde zijn, ik werk op een universiteit en heb zelf al vaak genoeg meegemaakt dat topstudenten in het thuisland eenmaal hier gewoon niet meekunnen. Maar inderdaad, het is ook de stigmatiserend. Als je thuis werkwillig bent, wat aanzien hebt, en een goede job....ja als je dan hier wordt behandeld als die loser die de taal niet kan en enkel goed is om te kuisen, logisch dat mensen ontevreden worden.

Ik zie het thuis ook hé, vol goede moed want in de horeca is werk genoeg. Paar weigeringen, veel zonder antwoord, en dan een VDAB-cursus volgen met mensen die duidelijk heel wat minder gekwalificeerd en/of gemotiveerd zijn om werk te vinden.

Aangezien ze thuis toch maar zit weg te kwijnen... Waarom maakt ze geen dagschotels die ze dan aan buurtwinkels verkoopt ofzo? Daar moet toch een markt voor bestaan? Desnoods via een van die vele apps. Dat is dan ook al wat Belgische werkervaring dat ze op haar CV kan plaatsen. Klinkt banaal maar als je het nog niet geprobeerd hebt dan gaat het er alvast niet slechter van worden.

Vraag is of je perse in Belgie moet wonen, geen optie om naar Nederland te verhuizen bijvoorbeeld? Nog steeds in de buurt als het om uw familie en levensstandaard draait en daar ga je veel makkelijker aan een job geraken met engels en passieve kennis van het nederlands.

Engels is in België nog altijd maar taal #3 en dat merk je er ook aan.

paradijsappel zei:

Aangezien ze thuis toch maar zit weg te kwijnen... Waarom maakt ze geen dagschotels die ze dan aan buurtwinkels verkoopt ofzo? Daar moet toch een markt voor bestaan? Desnoods via een van die vele apps. Dat is dan ook al wat Belgische werkervaring dat ze op haar CV kan plaatsen. Klinkt banaal maar als je het nog niet geprobeerd hebt dan gaat het er alvast niet slechter van worden.

Klik om te vergroten...

Zo simpel is dat ook weer niet in België:
Bereiding van maaltijden thuis en verkoop via internet of sociale media

Ik kom ook even mijn ongevraagd advies spuien. Uit je beschrijving lijk je in de directe omgeving van Brussel te wonen? Zonder Frans zijn je kansen op een job in Brussel mss sowieso lager?
Dan loont het misschien de moeite om te kijken naar Leuven of Mechelen? Zeker Leuven is een stad met diverse nationaliteiten waar je met Engels ver komt. Ik ken er genoeg mensen die bvb. een job als receptionist(e) uitoefenen (uit Portugal, Ierland, Italië) of in de horeca staan, en zeker geen hoog niveau Nederlands hebben. Al doende verbetert hun Nederlands, je verdient centen, je verhoogt je zelfbeeld, etc.
Met Spaans en Engels als vloeiende talen, en een basis Nederlands, kan je toch al ergens komen en niet enkel als afwasser.

zarathustra zei:

Vraag is of je perse in Belgie moet wonen, geen optie om naar Nederland te verhuizen bijvoorbeeld? Nog steeds in de buurt als het om uw familie en levensstandaard draait en daar ga je veel makkelijker aan een job geraken met engels en passieve kennis van het nederlands.

Engels is in België nog altijd maar taal #3 en dat merk je er ook aan.

Klik om te vergroten...

Zonder te veel details te geven heb ik zelf een goede job met veel zekerheid, in een sector waarin dat eerder uitzonderlijk is, dus momenteel niet echt aan de orde om die op te geven. Mijn vrouw heeft een vriendin in Nederland en die had ook wel moeite een job te vinden, omdat ze naar eigen zeggen het altijd moest afleggen tegen geboren Nederlanders. Of dat nu de enige reden is weet ik niet.

Bloembak zei:

Ik kom ook even mijn ongevraagd advies spuien. Uit je beschrijving lijk je in de directe omgeving van Brussel te wonen? Zonder Frans zijn je kansen op een job in Brussel mss sowieso lager?
Dan loont het misschien de moeite om te kijken naar Leuven of Mechelen? Zeker Leuven is een stad met diverse nationaliteiten waar je met Engels ver komt. Ik ken er genoeg mensen die bvb. een job als receptionist(e) uitoefenen (uit Portugal, Ierland, Italië) of in de horeca staan, en zeker geen hoog niveau Nederlands hebben. Al doende verbetert hun Nederlands, je verdient centen, je verhoogt je zelfbeeld, etc.
Met Spaans en Engels als vloeiende talen, en een basis Nederlands, kan je toch al ergens komen en niet enkel als afwasser.

Klik om te vergroten...

Brusselse rand inderdaad. Sowieso zou Mechelen tot de opties behoren hoor. Leuven is momenteel nog wat ver (eerst rijbewijs opnieuw halen, het hare wordt niet erkend). Op termijn zou ze ook Franse lessen volgen waarschijnlijk, dat zou voor een Spaanstalige ook makkelijker moeten zijn dan Nederlands.

Momenteel volgt ze trouwens 4 dagen in de week Nederlands, dus dat wegkwijnen valt wel mee, maar het zijn wel halve dagen. Het is nu wat zoeken naar activiteiten voor de namiddag, hiervoor was dat de inburgeringscursus. Voor mij zit er geen haast achter dat werk vinden, omdat ik dit het moment vind om haar Nederlands op te bouwen, maar ze voelt haar graag nuttig. Ze kwam gewoon nogal depressief thuis na de laatste VDAB cursus, wat tot deze thread leidde

Een ander gek idee voor de latere toekomst was een foodtruck, maar we kijken daarvoor wel eerst wat de kat uit de boom, want zo'n geweldige markt lijkt mij daar in België niet voor te bestaan.

Sylverscythe zei:

Zonder te veel details te geven heb ik zelf een goede job met veel zekerheid, in een sector waarin dat eerder uitzonderlijk is, dus momenteel niet echt aan de orde om die op te geven. Mijn vrouw heeft een vriendin in Nederland en die had ook wel moeite een job te vinden, omdat ze naar eigen zeggen het altijd moest afleggen tegen geboren Nederlanders. Of dat nu de enige reden is weet ik niet.

Brusselse rand inderdaad. Sowieso zou Mechelen tot de opties behoren hoor. Leuven is momenteel nog wat ver (eerst rijbewijs opnieuw halen, het hare wordt niet erkend). Op termijn zou ze ook Franse lessen volgen waarschijnlijk, dat zou voor een Spaanstalige ook makkelijker moeten zijn dan Nederlands.

Momenteel volgt ze trouwens 4 dagen in de week Nederlands, dus dat wegkwijnen valt wel mee, maar het zijn wel halve dagen. Het is nu wat zoeken naar activiteiten voor de namiddag, hiervoor was dat de inburgeringscursus. Voor mij zit er geen haast achter dat werk vinden, omdat ik dit het moment vind om haar Nederlands op te bouwen, maar ze voelt haar graag nuttig. Ze kwam gewoon nogal depressief thuis na de laatste VDAB cursus, wat tot deze thread leidde

Een ander gek idee voor de latere toekomst was een foodtruck, maar we kijken daarvoor wel eerst wat de kat uit de boom, want zo'n geweldige markt lijkt mij daar in België niet voor te bestaan.

Klik om te vergroten...

Vrijwilligerswerk helpt om de dag te vullen, nuttig bezig te zijn én Nederlands te oefenen. Bvb bij een sociale kruidenier, in een kleuterklas als ze graag met kindjes omgaat, in een bejaardentehuis,...