Archief - Verschillen opleidingen psychologie?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Amnis

Legacy Member
Hallo iedereen,

Ik ben van plan om volgend jaar psychologie te gaan studeren, maar vraag me af of er aanzienlijke verschillen zijn in de opleiding als je de univen met elkaar vergelijkt? De programma's en uitleg lijken ongeveer hetzelfde bij de univen die ik heb bekeken, maar misschien zijn er toch enkele dingen die nuttig zijn om te weten (bv. verschil in moeilijkheidsgraad?) bij het maken van de keuze? Persoonlijke ervaringen en dergelijke zijn welkom. Als er al een gelijkaardige topic bestaat, zou een link ook fijn zijn :) Ik vind er namelijk niet direct een.

Alvast bedankt voor de antwoorden.

gumball4000

Legacy Member
Amnis zei:
Hallo iedereen,

Ik ben van plan om volgend jaar psychologie te gaan studeren, maar vraag me af of er aanzienlijke verschillen zijn in de opleiding als je de univen met elkaar vergelijkt? De programma's en uitleg lijken ongeveer hetzelfde bij de univen die ik heb bekeken, maar misschien zijn er toch enkele dingen die nuttig zijn om te weten (bv. verschil in moeilijkheidsgraad?) bij het maken van de keuze? Persoonlijke ervaringen en dergelijke zijn welkom. Als er al een gelijkaardige topic bestaat, zou een link ook fijn zijn :) Ik vind er namelijk niet direct een.

Alvast bedankt voor de antwoorden.

Mijn vriendin heeft klinische gedaan. Als ik u een tip mag geven...mijd die afstudeerrichting als de pest. Ze raakt nergens in loondienst aan werk. Nu, bijna 1 jaar na behalen diploma, heeft ze nog niks in loondienst gevonden. Idem voor al haar vriendinnen.
Uit miserie is ze zonder enige ervaring als zelfstandige begonnen. Dat gaat voorlopig ok.

Het straffe aan die richting is dat werkgevers nog een bijkomende postgraduaat van 4 jaar eisen bovenop de master. Niet echt motiverend als je al 5 jaar hebt gedaan voor een master. En...die postgraduaat kan je enkel volgen als je al enige werkervaring hebt..

PLCman

Legacy Member
Ik kan bovenstaande ook bevestigen: de vriendin van een kameraad heeft ook klinische gedaan en vorig jaar afgestudeerd. We zijn een jaar verder en ze heeft nog steeds geen werk.

gumball4000

Legacy Member
PLCman zei:
Ik kan bovenstaande ook bevestigen: de vriendin van een kameraad heeft ook klinische gedaan en vorig jaar afgestudeerd. We zijn een jaar verder en ze heeft nog steeds geen werk.

Is echt schrijnend. En dit komt opzich niet door de werkgever zelf, want er blijkt een enorme vraag te zijn naar psychologen (vanuit de bevolking). Alleen geeft de overheid geen budgetten vrij.
Nu zou mijn vriendin van zelfstandige in bijberoep, naar hoofdberoep willen gaan en in een 2de praktijk werken. Blijkt dat daar een lange wachtrij is voor patienten..dus met wat geluk is ze zelf ook vanaf dag 1 volgeboekt.

Maar laten we eerlijk zijn..als zelfstandige beginnen zonder enige ervaring (behalve 1x stage) is echt niet top hé.
Gaat uiteraard gepaard met super veel onzekerheid: "gaat het wel lukken, kan ik het wel aan, ga ik wel voldoende verdienen om rond te komen, wat moet ik doen als ik vast zit bij een patiënt, zoveel inkomsten en uitgaven..ik zie de bomen niet meer door het bos,..."

En binnen een andere sector werken waar ze dat diploma weten apprecieren is moeilijk. Zelfs voor HR functies zeggen ze "ge hebt geen ervaring met de wetgevingen ed".
Andere functies binnen de zorg, mazr op bachelor niveau, krijgt ze te horen "ow nee, ge zijt overgekwalificeerd...we hebben daardoor de job aan een ander gegeven"
Dus eigenlijk zit ge dan vast..

Amnis

Legacy Member
gumball4000 zei:
Mijn vriendin heeft klinische gedaan. Als ik u een tip mag geven...mijd die afstudeerrichting als de pest. Ze raakt nergens in loondienst aan werk. Nu, bijna 1 jaar na behalen diploma, heeft ze nog niks in loondienst gevonden. Idem voor al haar vriendinnen.
Hmm dat klinkt niet al te best. Ik was me er al van bewust dat werk vinden met klinische geen walk in the park ging worden, maar univen antwoordden toch altijd iets in deze zin ''Je moet misschien wat langer zoeken, maar vergeleken met andere master's zijn de cijfers gemiddeld. Er is goede werkgelegenheid.'' ... Niet dus? Misschien moet ik dan arbeids- en organisatiepsychologie maar eens bekijken, al denk ik niet dat me dit erg interesseert. Moeilijk moeilijk.

gumball4000

Legacy Member
Amnis zei:
Hmm dat klinkt niet al te best. Ik was me er al van bewust dat werk vinden met klinische geen walk in the park ging worden, maar univen antwoordden toch altijd iets in deze zin ''Je moet misschien wat langer zoeken, maar vergeleken met andere master's zijn de cijfers gemiddeld. Er is goede werkgelegenheid.'' ... Niet dus? Misschien moet ik dan arbeids- en organisatiepsychologie maar eens bekijken, al denk ik niet dat me dit erg interesseert. Moeilijk moeilijk.

Vraag mij altijd af waarop die cijfers gebaseerd zijn. Gaat het effectief om mensen die binnen de sector werk vinden of enkel mensen die werk hebben, ongeacht de sector?

Amnis

Legacy Member
gumball4000 zei:
Vraag mij altijd af waarop die cijfers gebaseerd zijn. Gaat het effectief om mensen die binnen de sector werk vinden of enkel mensen die werk hebben, ongeacht de sector?

Vraag ik me ook af. Ik denk niet dat ze rekening houden met de sectoren waarin de afgestudeerden werken. Noodgedwongen en tijdelijk in een supermarkt werken wordt dan ook als ''werk gevonden'' geteld, denk ik.

gumball4000

Legacy Member
Amnis zei:
Vraag ik me ook af. Ik denk niet dat ze rekening houden met de sectoren waarin de afgestudeerden werken. Noodgedwongen en tijdelijk in een supermarkt werken wordt dan ook als ''werk gevonden'' geteld, denk ik.

Dit doet mijn vriendin nu trouwens, omdat ze daar heel flexibel zijn/waren nu mijn vriendin ook zelfstandige is en wenst uit te breiden.

Mulan

Legacy Member
Die cijfers gelden idd voor iedereen die werkt en niet meer ingeschreven is bij de vdab.
Dus tijdelijke korte interims tellen niet, een vast contract als bvb uitzendconsulente wel.

Destel

Legacy Member
Zijn er niet altijd een heleboel vacatures voor klinische psychologen in ziekenhuizen, woonzorgcentra, gezondheidscentra, ... ?

Ik ken iemand die afgestudeerd is als psycholoog en "noodgedwongen" ander werk doet, maar wel geregeld te horen krijgt dat 't jammer is dat hij geen therapie-opleiding heeft voor een RIZIV-nummer aan te vragen (of iets) omdat ze werk genoeg zouden hebben voor hem.

Mulan

Legacy Member
Destel zei:
Zijn er niet altijd een heleboel vacatures voor klinische psychologen in ziekenhuizen, woonzorgcentra, gezondheidscentra, ... ?

Ik ken iemand die afgestudeerd is als psycholoog en "noodgedwongen" ander werk doet, maar wel geregeld te horen krijgt dat 't jammer is dat hij geen therapie-opleiding heeft voor een RIZIV-nummer aan te vragen (of iets) omdat ze werk genoeg zouden hebben voor hem.

Zoek eens op de website van de vdab naar de vacatures die openstaan voor psycholen, ga er dan van uit dat er jaarlijks wel rond de 500 zullen afstuderen (bachelor en master samen) en ga dan eens na of die vacatures openstaan voor schoolverlaters of dat ze x aantal jaar relevante ervaring vereisen ;)

Destel

Legacy Member
Mulan zei:
Zoek eens op de website van de vdab naar de vacatures die openstaan voor psycholen, ga er dan van uit dat er jaarlijks wel rond de 500 zullen afstuderen (bachelor en master samen) en ga dan eens na of die vacatures openstaan voor schoolverlaters of dat ze x aantal jaar relevante ervaring vereisen ;)

Er staan er nu 86 open op indeed.com. Zo goed als allemaal om therapie te geven en zo goed als geen uit de privé-sector, dus als ik mij niet vergis maken beginnende klinische psychologen hier al meer kans dan beginnende bedrijfspsychologen dus ik vermoed dat de poule van 500 psychologen al wat kleiner wordt. + naast die 119 vacatures zijn er toch ook mogelijkheden als zelfstandige of werkaanbiedingen waar je misschien niet als psycholoog aan de slag gaat maar door de opleiding wel in aanmerking komt?

Ik zeg niet dat het gemakkelijk is, maar zo onmogelijk lijkt het mij nu toch ook niet.

gumball4000

Legacy Member
Destel zei:
Er staan er nu 86 open op indeed.com. Zo goed als allemaal om therapie te geven en zo goed als geen uit de privé-sector, dus als ik mij niet vergis maken beginnende klinische psychologen hier al meer kans dan beginnende bedrijfspsychologen dus ik vermoed dat de poule van 500 psychologen al wat kleiner wordt. + naast die 119 vacatures zijn er toch ook mogelijkheden als zelfstandige of werkaanbiedingen waar je misschien niet als psycholoog aan de slag gaat maar door de opleiding wel in aanmerking komt?

Ik zeg niet dat het gemakkelijk is, maar zo onmogelijk lijkt het mij nu toch ook niet.

Therapie = met postgraduaat en kan je niet enkel met de standaard master. En daar knelt het schoentje..die opleiding duurt 4 jaar (is een dagopleiding met 1 dag/week) en kan je enkel volgen als je binnen de sector werkt. En er wordt ook nog maar eens een beperkte groep aangenomen om die opleiding te volgen. Je kan je niet zomaar inschrijven zoals bij een bachelor/master, je moet echt een motivatiebrief schrijven, op gesprek gaan ed.
In ziekenhuizen moet ge minstens bezig zijn met een opleiding of het al behaald hebben.

Zelfstandige = klinkt als iets "simpel", ook in mijn ogen (ondernemingsnummer aanvragen, verzekeringen afsluiten en beginnen maar). Maar daar heeft mijn vriendin mij ook duidelijk gemaakt "ge zijt wel met mensen bezig en niet met producten. Ge hebt patienten die zelfmoord willen plegen, pedofielen,... Dit is heel moeilijk als beginner zonder enige omkadering, achtergrond ervaring".
Weinig beginners die zich hier aan durven wagen. Ik heb mijn vriendin hier echt in moeten pushen, want ze wou dit eerst ook niet. Ik zei toen tegen haar "Ja, ofwel gaat ge als zelfstandige beginnen en doet ge ervaring op om zo later in loondienst te komen. Ofwel blijft ge zoeken naar een job in loondienst waar ge in 90% van de gevallen nooit binnen raakt als beginner. En dan staat ge een jaar verder en hebt ge nog niks". En het is echt niet makkelijk. Ze werkt nu al 4 maand als zelfstandige in bijberoep en hoor ze soms zeggen "fuck, kheb volgende week een patient en weet totaal ni hoe ik dit moet aanpakken"


Weet ge wat het probleem eigenlijk is? Psychologen in loondienst verdienen gewoon veel te veel als starter. Een starter zou nu meer dan 3200 bruto krijgen + voordelen als mc, hospitalisatie ed.
Geef ze vb. 2500€ en ge kunt bij wijze van spreken een extra persoon aanwerven.


Kleine sidenote om de problematiek nog eens uit te leggen. Mijn vriendin was vandaag op sollicitatiegesprek geweest voor een bachelorfunctie in de zorgsector. +- functie als psycholoog..maar niet officieel "psycholoog" (omdat het een beschermde term is + moet je master barema betalen). Betreft een functie tot eind 2020. Vroeg mijn vriendin "Jaa..en wanneer gaat die functie in?"
Antwoord: "Wel...dat weten wij niet..eigenlijk pas vanaf er terug deftig sociaal contact mag komen" (Corona)

Mijn vriendin "En is er een mogelijkheid tot verlenging van het contract?"
Antwoord "Dit hangt van de subsidies af. Als we er krijgen wel, anders niet.."

Alles hangt af van de verkregen subsidies..

Tha_nOn

Legacy Member
gumball4000 zei:
Zelfstandige = klinkt als iets "simpel", ook in mijn ogen (ondernemingsnummer aanvragen, verzekeringen afsluiten en beginnen maar). Maar daar heeft mijn vriendin mij ook duidelijk gemaakt "ge zijt wel met mensen bezig en niet met producten. Ge hebt patienten die zelfmoord willen plegen, pedofielen,... Dit is heel moeilijk als beginner zonder enige omkadering, achtergrond ervaring".
Weinig beginners die zich hier aan durven wagen. Ik heb mijn vriendin hier echt in moeten pushen, want ze wou dit eerst ook niet. Ik zei toen tegen haar "Ja, ofwel gaat ge als zelfstandige beginnen en doet ge ervaring op om zo later in loondienst te komen. Ofwel blijft ge zoeken naar een job in loondienst waar ge in 90% van de gevallen nooit binnen raakt als beginner. En dan staat ge een jaar verder en hebt ge nog niks". En het is echt niet makkelijk. Ze werkt nu al 4 maand als zelfstandige in bijberoep en hoor ze soms zeggen "fuck, kheb volgende week een patient en weet totaal ni hoe ik dit moet aanpakken"

Een tussenoplossing is om als zelfstandige aan de slag te gaan in een groepspraktijk hé. Daar kunt ge vaker starten als beginnende en krijgt ge begeleiding van de meer ervaren psychologen. En naar wat ik zie passeren zijn er toch vaak zo'n vacatures.
En die postgraduaten zijn inderdaad een merde, maar ge moet geen x jaar ervaring hebben - ge moet wel al aan de slag zijn (omdat ge op basis van uw eigen cases dingen moet kunnen uitwerken, reflecteren over ervaringen etc). Het is inderdaad anderzijds niet gemakkelijk om ermee te kunnen starten en nogal tegen-intuitief dat ge al zou moeten beginnen als zelfstandige voor ge het kunt doen.

De meeste van mijn vriendinnen zijn nog wel vrij eenvoudig ergens binnen geraakt maar niet altijd met een voltijds contract, of een vast contract (vb. vervangingen), en ze zijn zeker niet altijd gestart in hun droomjob. Maar uiteindelijk heeft dat wel voor iedereen geloond maar het zijn natuurlijk een paar mindere jaren waar ge door moet. (ik denk dat 1 van mijn vriendinnen nu eindelijk een vaste , voltijdse job heeft waar ze graag wou zitten -das ongeveer 8 jaar na haar diploma :v)

anoniem90'

Legacy Member
Amnis zei:
Hallo iedereen,

Ik ben van plan om volgend jaar psychologie te gaan studeren, maar vraag me af of er aanzienlijke verschillen zijn in de opleiding als je de univen met elkaar vergelijkt? De programma's en uitleg lijken ongeveer hetzelfde bij de univen die ik heb bekeken, maar misschien zijn er toch enkele dingen die nuttig zijn om te weten (bv. verschil in moeilijkheidsgraad?) bij het maken van de keuze? Persoonlijke ervaringen en dergelijke zijn welkom. Als er al een gelijkaardige topic bestaat, zou een link ook fijn zijn :) Ik vind er namelijk niet direct een.

Alvast bedankt voor de antwoorden.

Hey,

Ik ben zelf al 2 jaar ambulant patiënt bij een psychotherapeut/psycholoog omwille van ASS, trauma's,...
Ik zou u gewoon specialiseren in bijvoorbeeld arbeidspsychologie of zelfs neurologie. Uw erkenning bij de overheid en ziektekas is het belangrijkste. Er is altijd werk genoeg bij VZW's, overheidsdiensten (ziekenhuizen, mutualiteiten, gevangenissen, leger, politie,...) en op de HR afdeling van ondernemingen.

Mijn advies zou zijn:
Beginnen als werknemer bij een ziekenhuis/psychiatrie/... en een klantenbestand opbouwen. Daarna zelfstandige worden (u klanten zullen wel meegaan).
Bij de overheid een job zoeken als forensisch gerelateerd.
Naar Nederland verhuizen om te werken (In Nederland schamen mensen zich minder om hulp te vragen).

Psychologie is psychologie (professioneel, academisch, master, phd, postgraduaat,...).
Veel succes

Thin Liz

Legacy Member
Mijn vrouw is klinisch psychologe met een boek aan bijkomende opleidingen, zoals de bekende 4-jarige therapieopleiding. Net na haar afstuderen als psychologe heeft ze ook zeker een jaar naar werk zitten zoeken, maar om in haar sector werk te vinden...dat was bijna onmogelijk. Ik spreek over bijna 15 jaar geleden, het is van alle tijden. Schrik niet als de VDAB je belt om bandwerk te doen in een fabriek. Het cliché van een moeilijke sector om werk te vinden klopt als een bus voor psychologen. Ze besloot dan ook vrij snel om haar lerarenopleiding te volgen en als GON van school naar school te trekken om studenten te helpen. Ondertussen rondde ze dus een hele resem bijkomende opleidingen af, en bouwde ze heel wat expertise op wat betreft kinderen en jongeren in probleemsituaties. Voor wat betreft autisme had ze toch een bijzondere brok kennis. Als uiteindelijk dan toch een vacature in haar vizier kwam, iets wat helemaal binnen haar veld lag wat betreft jongeren met autismespectrumstoornissen: rekening houdend met haar opleidingen, ervaringen, kennis etc...dan moest ze steeds de duimen leggen. Jawel, zo verzadigd is de sector. Er zijn veel, heel veel, psychologen. Maar daartussen heb je er evengoed veel die evengoed al die opleidingen doen, zich constant bijscholen, etc...Het is gewoon vechten om te kunnen werken en hopen op die dosis geluk. We zijn nu 15 jaar verder en ze is nog steeds GON-leerkracht, maar heeft ondertussen haar eigen praktijk. Zo kan ze zich toch wat uitleven en doen voor wat ze tenslotte gestudeerd heeft.

neutrofiel

Legacy Member
anoniem90' zei:
Hey,

Ik ben zelf al 2 jaar ambulant patiënt bij een psychotherapeut/psycholoog omwille van ASS, trauma's,...
Ik zou u gewoon specialiseren in bijvoorbeeld arbeidspsychologie of zelfs neurologie. Uw erkenning bij de overheid en ziektekas is het belangrijkste. Er is altijd werk genoeg bij VZW's, overheidsdiensten (ziekenhuizen, mutualiteiten, gevangenissen, leger, politie,...) en op de HR afdeling van ondernemingen.

Mijn advies zou zijn:
Beginnen als werknemer bij een ziekenhuis/psychiatrie/... en een klantenbestand opbouwen. Daarna zelfstandige worden (u klanten zullen wel meegaan).
Bij de overheid een job zoeken als forensisch gerelateerd.
Naar Nederland verhuizen om te werken (In Nederland schamen mensen zich minder om hulp te vragen).

Met de afstudeerrichting arbeidspsychologie (/bedrijfspsychologie) kan je geen therapie geven / kan je de opleiding psychotherapie niet volgen en ook geen erkenning krijgen. Dit kan enkel met de afstudeerrichting klinische psychologie. Een 'klantenbestand' uit het ziekenhuis neem je niet zomaar mee naar een privépraktijk. Wat psychologen in een ziekenhuis doen is niet te vergelijken met wat zelfstandige psychologen/psychotherapeuten doen.

Neurologie is ook niet iets waar een psycholoog zomaar kan in specialiseren, dit is eerder een specialisatierichting voor artsen. Er bestaan wel universiteiten die meer de nadruk leggen op het neurologische aspect en een psycholoog kan zich daar natuurlijk in bijscholen of eventueel in doctoreren maar een officiële specialisatie is dit niet.

anoniem90' zei:
Psychologie is psychologie (professioneel, academisch, master, phd, postgraduaat,...).
Veel succes

Een professionele bachelor kan zich geen therapeut noemen, kan ook geen therapieopleiding volgen en kan zich ook niet vestigen als psycholoog.

Psychotherapie kan in de regel enkel beoefend worden door klinische psychologen (met de juiste afstudeerrichting dus), orthopedagogen (master), psychiaters en in principe (denk ik) ook door (huis)artsen, allemaal na het volgen van een bijkomende 4-jarige opleiding.

(uitzondering zijn de bachelors toegepaste psychologie die dit al deden voor de wetgeving aangepast werd en er ook een opleiding voor hadden)

sandervdw

Legacy Member
Mijn vrouw heeft een PhD in "Theorie en Onderzoek". Door de statistische achtergrond is dit een afstudeerrichting waar wel wat mogelijkheden qua jobs, al zijn er weinig effectief gerelateerd aan psychologie zelf. De meeste van haar vrienden/vriendinnen zijn een job in data analyse gaan doen, of in de farma gaan werken.

Ivm Arbeidspsychologie: hier is volgens mij meer werk in (hoofdzakelijk als recruiter wel) maar zijn veel jobs waar er serieuze druk ligt op het halen van targets. Dat is echt een vrij stresserende job.

De klinische psychologen die ik in mijn vriendenkring heb, allemaal ongeveer hetzelfde verhaal als hierboven. Heel moeilijk om een deftige job te vinden. De meeste zijn er uiteindelijk wel in geslaagd. Ofwel in een ziekenhuis (je hebt bvb ook psychologen die mensen die een maagverkleining willen moeten beoordelen etc) ofwel in een psychiatrisch centrum. Voor velen is dit echter niet de droomjob die ze voor ogen hadden...

anoniem90'

Legacy Member
neutrofiel zei:
Met de afstudeerrichting arbeidspsychologie (/bedrijfspsychologie) kan je geen therapie geven / kan je de opleiding psychotherapie niet volgen en ook geen erkenning krijgen. Dit kan enkel met de afstudeerrichting klinische psychologie. Een 'klantenbestand' uit het ziekenhuis neem je niet zomaar mee naar een privépraktijk. Wat psychologen in een ziekenhuis doen is niet te vergelijken met wat zelfstandige psychologen/psychotherapeuten doen.

Neurologie is ook niet iets waar een psycholoog zomaar kan in specialiseren, dit is eerder een specialisatierichting voor artsen. Er bestaan wel universiteiten die meer de nadruk leggen op het neurologische aspect en een psycholoog kan zich daar natuurlijk in bijscholen of eventueel in doctoreren maar een officiële specialisatie is dit niet.



Een professionele bachelor kan zich geen therapeut noemen, kan ook geen therapieopleiding volgen en kan zich ook niet vestigen als psycholoog.

Psychotherapie kan in de regel enkel beoefend worden door klinische psychologen (met de juiste afstudeerrichting dus), orthopedagogen (master), psychiaters en in principe (denk ik) ook door (huis)artsen, allemaal na het volgen van een bijkomende 4-jarige opleiding.

(uitzondering zijn de bachelors toegepaste psychologie die dit al deden voor de wetgeving aangepast werd en er ook een opleiding voor hadden)

Hey neutrofiel,

Ik bedoel hiermee dat er enorm veel manieren zijn om zelfstudie te doen op verschillende niveaus. Er zijn ook veel psychologen die een combinatie doen (Thuis-Ziekenhuis).

anoniem90'

Legacy Member
sandervdw zei:
Mijn vrouw heeft een PhD in "Theorie en Onderzoek". Door de statistische achtergrond is dit een afstudeerrichting waar wel wat mogelijkheden qua jobs, al zijn er weinig effectief gerelateerd aan psychologie zelf. De meeste van haar vrienden/vriendinnen zijn een job in data analyse gaan doen, of in de farma gaan werken.

Ivm Arbeidspsychologie: hier is volgens mij meer werk in (hoofdzakelijk als recruiter wel) maar zijn veel jobs waar er serieuze druk ligt op het halen van targets. Dat is echt een vrij stresserende job.

De klinische psychologen die ik in mijn vriendenkring heb, allemaal ongeveer hetzelfde verhaal als hierboven. Heel moeilijk om een deftige job te vinden. De meeste zijn er uiteindelijk wel in geslaagd. Ofwel in een ziekenhuis (je hebt bvb ook psychologen die mensen die een maagverkleining willen moeten beoordelen etc) ofwel in een psychiatrisch centrum. Voor velen is dit echter niet de droomjob die ze voor ogen hadden...

Klopt, ik heb zelf veel leed mogen meemaken en sommige artsen/psychologen worden zelf instabiel door al het mensenleed + de verloning als WN of zelfstandige is ook niet super. Een diagnosecentrum is eventueel wel een degelijk alternatief. Recruiting moet volgens mij wel een voldoening geven in een vast bedrijf omdat je mensen een toekomstperspectief geeft. Die targets zijn vooral in de grote interimkantoren ( die wachten op x aantal kandidaten voor WG...)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan