Het hangt er ook van af wat voor handwerk.
Hoewel ik richting een diploma economie aan het gaan ben, heb ik er al serieus over nagedacht om bijvoorbeeld meubelmaker te worden. Het idee om met mijn handen iets te vervaardigen en daar nog wat creativiteit in kwijt te kunnen spreekt me zeker aan. Ik zou redelijk onafhankelijk kunnen zijn, een kwaliteitsproduct kunnen vervaardigen en daarvoor een goede prijs kunnen krijgen. Ik zou mogelijkheden hebben te ondernemen, naar ecologie kunnen kijken (slechts hout met keurmerk) en iets te doen dat niet enkel mezelf maar ook anderen vrolijk zou maken.
Het probleem is echter dat ik geen zin heb in repetitief werk, of dat nu in een garage met mijn handen of in een bureau met een computer is. Laat daar nu net het schoentje wringen, veel handwerk is enorm mindless repetitief en dan begint het fysieke aspect ook mee te spelen dat je je fysiek moet moe maken, in oncomfortabele posities moet werken e.d. en op zo'n punten zou ik dan ook zeker mindless repetitief kantoorwerk prefereren. In zekere zin minimaliseer ik dan ook de minimale uitkomst van mijn opleiding.
Logisch gezien prefereer ik het soort jobs in de volgende volgorde: creatief bureauwerk >= creatief handwerk > mindless bureauwerk > mindless handwerk.
Daarom ook dat de mensen die dan toch overschakelen van bureauwerk naar handwerk dit volgens mij (en hier maak ik slechts een inschatting) ook veelal doen vanaf mindless bureauwerk. Ze kiezen dan voor handwerk ook vaak de creatievere varianten (loodgieter, elektricien, etc) waar je telkens nieuwe situaties en problemen hebt die je moet oplossen.
Het imago is denk ik iets dat afhangt van persoon tot persoon. Sommige mensen zijn nu eenmaal heel statusgevoelig en prefereren bureauwerk boven handarbeid zoals ze dure merkkleding en een iphone boven goedkope kleren en een eenvoudigere android prefereren.
Het kan mij aan mijn reet roesten wat mensen van mijn baan denken zoals het me ook niks interesseert wat mensen van mijn kledij of mijn gsm vinden.
Als laatste komt er ook het economische feit aan dat handwerk hier simpelweg finished is. Ons prijspeil is veel te hoog om het voor mensen interessant te maken in zo'n sector te gaan werken waar de wereldwijde concurrentie de prijzen naar het dieptepunt hebben gedreven. Het enige dat dan ook zal overblijven zijn de handwerk banen die niet vervangen kunnen worden door goedkope asians die hun product ofwel met de boot opsturen ofwel hier ter plekke komen maken, zoals een garagist, een loodgieter, een elektricien enzovoorts. Kijk alleen maar naar de succesvolle handwerkers die we nog steeds hebben zoals bovenstaande beroepen die doorgaans goed verdienen en de specialisten zoals de Italiaanse boeren die voor veel geld naar truffels zoeken, de bloemisten die door het kweken van bepaalde speciale bloemen zeer goed verdienen en de haut-couture kledingontwerpers of de garages van speciale oldtimers en sportwagens, enzovoorts. Of wat had je gedacht van bijvoorbeeld Bentley, dat gevestigd is in Engeland en waar een groot deel van de kost van de wagens in de handgemaakte elementen zit (zie ook
Inside Bentley op /Drive).
De dienstensector zal daarentegen alleen nog maar groeien als zijnde onze exportsector en tel daar de grote push voor onderwijs die wij hebben (laag inschrijvingsgeld, etc) nog eens bovenop.
De 4 voorstellen die aan mensen gepresenteerd worden zijn dan ook:
- zsm 18 gaan werken: {mindless handarbeid | $-$$}
- opleiding 'creatief handarbeid': {creatief handarbeid; mindless handarbeid | $-$$$}
- opleiding bureauwerk(slecht in de markt): {mindless bureauwerk; mindless ha | $-$$$}
- opleiding bureauwerk(goed in de markt): {creatief bw; mindless bw; mindless ha| $-$$$$$$}
De grootste jeugdwerkloosheid bevindt zich dan ook binnen twee groepen: jongeren zonder diploma en jongeren met een diploma waar geen vraag naar is.
Vaak zie je toch dat werkmensen een bepaalde luxe kunnen veroorloven (Werkbusje, zelf een auto met wat statuut, iphones,...)