skully25
Legacy Member
Normaal kom ik niet veel buiten het mobiliteitsgedeelte maar nu dacht ik zelf eens raad te vragen over een bepaald onderwerp.
Situatieschets, huidig werk grondig beu na iets meer dan 7 jaar dienst door wanorde in organisatie en recente beslissingen genomen door hoger geplaatste personen. Via een kennis van me die net begonnen is met werken bij Randstad op een vacature terechtgekomen voor ploegleider voor een nieuw project dat gestart wordt in Zeebrugge. Heeft te maken met Tesla en het invoeren van de nieuwe model 3. Mijn achtergrond is technieker met een behaald bachelor diploma in autotechnieken met ervaring in werkplaatsorganisatie, kan in principe niet zeggen werkplaatsverantwoordelijke want officieel heb ik die titel niet maar doe wel 90% van het werk.
Dus, CV ingediend en uitgenodigd geweest voor een eerste sollicitatieronde. Schatte m'n kansen niet hoog in gezien er al 3 voorgaande sessies hadden plaatsgevonden iedere keer met tussen de 5 à 10 kandidaten en er nog sessies waren gepland. Had dus in de eerste instantie een vermoeden dat er wel meerdere personen zouden zijn die een beter CV konden voorleggen of meer ervaring hadden met de specifieke gevraagde vereisten. Eerste ronde gedaan, gesprekken gevoerd met verschillende personen en tests afgelegd. Had een redelijk gevoel, duidelijk gemaakt dat m'n motivatie hoog ligt. De algemene sfeer tijdens de ronde was vrij losjes dus dat hielp ook wel.
De dag erna meteen melding gekregen dat ik terug contact mocht opzoeken voor het inplannen voor een tweede ronde met de service manager verantwoordelijk voor het hele project. Tevens ook wat verbaasd met de vermelding dat ik 1 van de weinige was die blijkbaar een goede indruk had nagelaten. Tweede ronde heeft plaatsgevonden afgelopen dinsdag. Kleine communicatiefout tussen Randstad en de persoon met wie ik het interview had resulteerde in 45 minuten vingers draaien waardoor de zenuwen ook de kans kregen om zich wat meer te manifesteren. Toen het interview startte had ik meteen door dat de service manager in kwestie van het type "the no bullshit approach" was. Een redelijk verschil met de verantwoordelijke personen waar ik in m'n huidige werkomgeving mee te maken krijg die meer praatjes verkopen maar waarvan ik weet dat het daar ook bij blijft. Schril contrast dus en ik wil niet zeggen dat ik wat met de mond vol tanden stond maar achteraf kon ik niet anders dan bemerken dat alles stroever was verlopen en ik misschien te twijfelachtig was overkomen. Ik heb een aantal punten die in m'n voordeel spelen en ik wil niet zeggen dat het interview slecht is verlopen maar ik heb niet de indruk kunnen nalaten die m'n motivatie en inzet reflecteert.
Het punt van de hele affaire, ik heb nog geen informatie ontvangen rond een beslissing maar ik heb schrik dat m'n ingehouden houding tijdens het tweede interview er voor kan zorgen dat ik m'n kansen verspeeld heb gezien de aard van de persoon die uiteindelijk de beslissing zal nemen en het feit dat ze de eisen hoog liggen. Ik zit met het idee van Randstad te contacteren en zelf te vragen of ik indien mogelijk opnieuw een meeting zou kunnen aangaan met dezelfde persoon om m'n intenties beter naar voor te brengen, losstaande van m'n capaciteiten wil ik als persoon een betere indruk nalaten.
Meningen? Begrijp dat deze beslissing op meerdere manieren kan overkomen, de ene zal redeneren "kans verkeken, live with it" of zijn er die het zouden zien als een manier van motivatie uiten. Komt dus neer op afwachten en op het beste hopen of zelf nog een poging ondernemen om beter over te komen die al dan niet goed ontvangen kan worden...
Situatieschets, huidig werk grondig beu na iets meer dan 7 jaar dienst door wanorde in organisatie en recente beslissingen genomen door hoger geplaatste personen. Via een kennis van me die net begonnen is met werken bij Randstad op een vacature terechtgekomen voor ploegleider voor een nieuw project dat gestart wordt in Zeebrugge. Heeft te maken met Tesla en het invoeren van de nieuwe model 3. Mijn achtergrond is technieker met een behaald bachelor diploma in autotechnieken met ervaring in werkplaatsorganisatie, kan in principe niet zeggen werkplaatsverantwoordelijke want officieel heb ik die titel niet maar doe wel 90% van het werk.
Dus, CV ingediend en uitgenodigd geweest voor een eerste sollicitatieronde. Schatte m'n kansen niet hoog in gezien er al 3 voorgaande sessies hadden plaatsgevonden iedere keer met tussen de 5 à 10 kandidaten en er nog sessies waren gepland. Had dus in de eerste instantie een vermoeden dat er wel meerdere personen zouden zijn die een beter CV konden voorleggen of meer ervaring hadden met de specifieke gevraagde vereisten. Eerste ronde gedaan, gesprekken gevoerd met verschillende personen en tests afgelegd. Had een redelijk gevoel, duidelijk gemaakt dat m'n motivatie hoog ligt. De algemene sfeer tijdens de ronde was vrij losjes dus dat hielp ook wel.
De dag erna meteen melding gekregen dat ik terug contact mocht opzoeken voor het inplannen voor een tweede ronde met de service manager verantwoordelijk voor het hele project. Tevens ook wat verbaasd met de vermelding dat ik 1 van de weinige was die blijkbaar een goede indruk had nagelaten. Tweede ronde heeft plaatsgevonden afgelopen dinsdag. Kleine communicatiefout tussen Randstad en de persoon met wie ik het interview had resulteerde in 45 minuten vingers draaien waardoor de zenuwen ook de kans kregen om zich wat meer te manifesteren. Toen het interview startte had ik meteen door dat de service manager in kwestie van het type "the no bullshit approach" was. Een redelijk verschil met de verantwoordelijke personen waar ik in m'n huidige werkomgeving mee te maken krijg die meer praatjes verkopen maar waarvan ik weet dat het daar ook bij blijft. Schril contrast dus en ik wil niet zeggen dat ik wat met de mond vol tanden stond maar achteraf kon ik niet anders dan bemerken dat alles stroever was verlopen en ik misschien te twijfelachtig was overkomen. Ik heb een aantal punten die in m'n voordeel spelen en ik wil niet zeggen dat het interview slecht is verlopen maar ik heb niet de indruk kunnen nalaten die m'n motivatie en inzet reflecteert.
Het punt van de hele affaire, ik heb nog geen informatie ontvangen rond een beslissing maar ik heb schrik dat m'n ingehouden houding tijdens het tweede interview er voor kan zorgen dat ik m'n kansen verspeeld heb gezien de aard van de persoon die uiteindelijk de beslissing zal nemen en het feit dat ze de eisen hoog liggen. Ik zit met het idee van Randstad te contacteren en zelf te vragen of ik indien mogelijk opnieuw een meeting zou kunnen aangaan met dezelfde persoon om m'n intenties beter naar voor te brengen, losstaande van m'n capaciteiten wil ik als persoon een betere indruk nalaten.
Meningen? Begrijp dat deze beslissing op meerdere manieren kan overkomen, de ene zal redeneren "kans verkeken, live with it" of zijn er die het zouden zien als een manier van motivatie uiten. Komt dus neer op afwachten en op het beste hopen of zelf nog een poging ondernemen om beter over te komen die al dan niet goed ontvangen kan worden...