Squidward

Ex-redactrice
Squidward

Squidward

Ex-redactrice
12 Angry Men: nog steeds kwaad, maar nu in 4K
  • 0
Films die iedereen moet gezien hebben en go … Een onderwerp waar je uren kan over gaan discussiëren en een heel aantal tips zal uit meenemen. Sommige films zijn echter zonder enige twijfel vaste klant op de lijst, je kan er cinematografisch gewoon niet rond. 12 Angry Men van Sidney Lumet, uit 1957, is één van die films. De premisse van het verhaal lijkt eenvoudig: een tiener staat terecht voor moord. Twaalf mannen vormen de jury. Twaalf stemmen die één gelijke noot moeten vinden. Alles doorheen een broeierige zomerdag. Simpel, toch? Maar wat een meesterwerk maakt Lumet ervan, met behulp van een cast om U tegen te zeggen: Henry Fonda, Martin Balsam, Jack Klugman, Lee J. Cobb, … Drie Oscarnominaties sleepte de prent in de wacht (Beste Film dat jaar was Bridge Over The River Kwai).

Vanaf 28 maart van dit jaar komt Kino Lorber met de 4K Ultra HD-uitgave van 12 Angry Men. Kino Lorber bestaat ondertussen bijna vijftig jaar en brengt film zowel in de zalen als de huiskamers. Ze...
Astérix en Obelix op hun verste reis naar The Middle Kingdom
  • 0
La douce France, het bracht ons al zoveel! Wijn, kaas, croissants, Monet, gele hesjes en witte vlaggen … én mijn favoriete stripreeks: Asterix (‘Astérix’ en Français). Ik lag als kind al krom met de namen, ik ging zelfs op zoek naar de strips in andere talen om te zien wat ze er daar van maakten. De dappere Galliërs met hun toverdrankje zijn in eigen land nationaal erfgoed. Toen de reeks zestig jaar oud werd, kwam er zelfs een speciale munt van twee euro op de markt.

Sinds 1967 zijn er zowel animatie- als live action-films rond Asterix en Obelix gemaakt en het moet gezegd: de films zijn stuk voor stuk uitstekend. Asterix en Cleopatra uit 1968 is een komisch pareltje. De speelfilms met Depardieu als Obelix staan in verschillende lijsten met beste Franse komedies ooit. Nee, als het op stripadaptaties aankomt kan een DC, bijvoorbeeld, veel leren van Frankrijk. Op 1 februari nippen we terug aan de magische toverdrank. Na missies in Egypte, Groot-Brittannië, met vikings...
Seriereview: Les Papillons Noirs
  • 0
Heeft een belofte een vervaldatum? Met die ene vraag werd ik binnengezogen in het verhaal van Les Papillons Noirs. Het valt mij nu ook voor het eerst op, dat ik voor relatief veel Frans te kijken, relatief weinig - oké, geen - Frans materiaal review. Dat heeft, volgens mij, veel met de sfeer te maken. Bij Angelsaksische producties is er vaak een luide trom. This is an important stóry. Let us tell you this stóry. Volstrekt gerechtvaardigd. Bij Franse producties is er iets … intiemers, bijna. Alsof je in vertrouwen iets te horen krijgt. Zelfs bij zware histoires heb je een gevoel alsof men je zegt ‘hey, psst, je doet ermee wat je wil, maar luister hier eens naar.’ Misschien ben ik te melancholisch met Eindejaar, maar bekijk het zelf eens en dat gevoel bekruipt je zeker met Les Papillons Noirs.
Women Talking, maar nog steeds weinig gehoord
  • 0
Denken wij even samen terug naar de vroege jaren negentig. Op weekendnamiddagen waren er steeds gezinsvriendelijke reeksen om te volgen en eentje daarvan was Road to Avonlea. Rinkelt er nog een belletje? Blond meisje uit de stad komt in landelijk dorp terecht? Enfin, het doet hier eigenlijk niks terzake behálve dat Sarah Polley, dat blonde meisje, nu groot is en al een hele tijd ook aan de andere kant van de camera staat en daar meer dan gesmaakte resultaten mee haalt. Haar nieuwste project is Women Talking, een film waar al reikhalzend naar uitgekeken wordt, ook al is het verhaal allesbehalve eenvoudig.

Ik heb al eens, ooit, aangehaald dat Hollywood bij momenten eenzelfde verhaal op eenzelfde moment lijkt te ontdekken. Voor ‘Women Talking’ duikt de regisseur in de wereld van de Mennonieten, en afgesloten, conservatieve geloofsgemeenschappen zijn de laatste paar jaar een onderwerp van interesse geworden. Zij keren zich af van de moderne wereld, maar de moderne wereld vindt hen én...
Seriereview: House of the Dragon
  • 0
Televisie-evenementen zijn van alle tijden. Al zolang de beeldbuis in ons leven is, zijn er redenen geweest om thuis te blijven. Onmisbaar, omdat er geschiedenis werd geschreven of gewoon om te kunnen meepraten aan de koffiemachine. En met de jaren zijn er steeds meer zenders en steeds grotere budgetten waardoor het lijkt alsof er elk seizoen meer en meer must see op de televisie komt. Ik ga toegeven dat ik met heel veel niet mee ben. Ik heb een paar dingen gemist. Niks om van omver te vallen, hoor, maar bijvoorbeeld Breaking Bad heb ik niet gezien. Zoveel seizoenen, de moed zakt mij in mijn (kekke) schoenen om eraan te beginnen. En dan krijgt alles nog eens spinoffs en prequels, sequels, reboots, … Dat wil niet zeggen dat ik immuun ben aan alles van hype. Game of Thrones heb ik hondstrouw gevolgd en toen dáár een prequel op kwam …
Review: Atari 50: The Anniversary Celebration
  • 0
Retrogaming, in één woord dus, is een ‘ding’. Er zijn vijftig lange jaren verstreken sinds Pong zijn intrede maakte. Via deze virtuele ping pong raakte het concept “videospel” bij een breed publiek bekend. Sinds dat moment is er een evolutie geweest die je, qua snelheid, kan gaan vergelijken met die van het eerste vliegtuig tot de mens in de ruimte. De gamewereld is nu een miljardenindustrie, niet weg te denken en nog steeds constant op zoek naar nieuw, ander en beter. Bij retrogaming gaat men net terug gaat in de tijd, door consoles en spellen uit stoffigere tijden te verzamelen. Ook dit is een markt waar soms enorme bedragen over (of onder) de toonbank gaan. Het is al even een vaste categorie onder vintage verkopers (nog geen antiek, mentaal zijn we daar nog niet klaar voor … maar dat zal nog wel komen). Het mag dan ook niet verwonderen dat games in retrostijl en heruitgaves van klassieke spellen vaak fel gesmaakt worden.
Uit de assen van From the Ashes komt binnenkort Remnant II
  • 0
In 2019 bracht Gunfire Games ‘Remnant: From the Ashes’ op de markt. In deze third person shooter kwam de speler in een post-apocalyptische wereld terecht die volledig overspoeld werd door de Root. Deze vijand is interdimensionaal en dus moest je als held aan het dimensie-hoppen om te pogen de Root te verslaan. Door een combinatie van melée en derdepersoonsactie, de mogelijkheid om tot twee teamgenoten aan te sluiten en het modden en upgraden van je personage, werd Remnant I een succes in de traditie van bijvoorbeeld ook Dark Souls.

In 2023 is het dus tijd voor hoofdstuk twee, beschikbaar voor PlayStation 5, de Xbox Series en pc. De avontuurlijke ziel keert terug naar onze (en vele) verwoeste planeet om de strijd aan te gaan met nieuwe kwaadaardige tegenstanders. Dit keer dreigen ze de werkelijkheid zelf te vernietigen. De vertrouwde combinatie van melée en third person met de mogelijkheid om in teamverband te gaan spelen, blijven. Er zijn een heel aantal nieuwe werelden te...
Spin een Web of Wyrd met Hellboy
  • 0
Anung Un Rama (op zijn hoofd staat een kroon van vlammen) is beter gekend als Hellboy, een half demoon die ooit als baby door Nazi-wetenschappers naar aarde is gehaald. Sinds 1993 zijn zijn avonturen te volgen in comics, er waren ook al films en de Right Hand of Doom (schattig!) heeft ook wat games op zijn actief. Volgend jaar komt Hellboy: Web of Wyrd de rangen vervoegen en alleen al op terminologie heb ik bij deze meer bijgeleerd dan anders. Web of Wyrd is een roguelite, wat dan weer de light (gettit?) versie is van een roguelike. Games die het patroon volgen van de klassieker Rogue. Elementen zoals willekeurige generaties van omgeving of permadeath (dood = dood = game over) en nog een aantal dingen. Daar waar een -like ze allemaal heeft, heeft een -lite er maar enkele. Iedereen is dankbaar voor een ontbreken van permadeath.

Hellboy: Web of Wyrd brengt de speler in een verhaal waar het Butterfly House centraal staat. Onze...
Spring in de horror van Infinity Pool
  • 0
David Cronenberg is een naam als een klok in de filmwereld. The Fly is een horrorklassieker par excellence en over zijn Crash kan men na decennia nog verhit gaan discussiëren. Zoon Brandon Cronenberg is ondertussen ook hard aan zijn weg aan het timmeren en blijkt eenzelfde oog voor bepaalde verhalen te hebben als zijn vader. Een Cronenberg Jr film is ook nooit ‘zomaar’ een film. Met Infinity Pool gaat hij voor het eerst aan de slag met een A-List cast voor wat misschien wel zijn doorbraak zou kunnen worden.

In Infinity Pool zit schrijver James (Alexander Skarsgård) zonder inspiratie. Zijn rijke echtgenote Em (Cleopatra Coleman), die zijn levensstijl en ambities steeds sponsort, neemt hem mee op een vakantie naar een uitermate luxe resort, kwestie van de spinnenwebben uit het hoofd te blazen. Zoals vaak bij dit soort chique oorden, is alles binnen de muren van het resort absoluut top maar is de wereld erbuiten best genegeerd. Gefascineerd door de jonge Gabbi (Mia Goth) wagen James...
Maak kennis met Mrs. Davis, partner!
  • 0
Ik durf te wedden dat je dacht zowat álles al gezien te hebben? En, ik geef toe, je zal inderdaad al véél gezien hebben. Maar toch komt er soms nog iets waarvan je kan denken ‘tiens’, en Mrs. Davis is zo eentje. Enfin, wat Mrs. Davis precies is, kan ik nog niet zeggen. Een buitengewoon straffe artificiële intelligentie. Maar zit ze online of werkt ze aan optimale postbezorging? Weinig is al duidelijk. Wat we wel al weten is dat Mrs. Davis een tegenstander heeft. Meerdere zelfs. Maar aan het hoofd staat Zuster Simone uit Reno. Zuster-verpleegster-zuster? Neen, zuster-kloosterzuster. Jep, vanaf 20 april 2023 neemt een bona fide kloosterzuster het op tegen een AI.

Peacock loste vandaag de eerste beelden en zelfs ten midden van drop na drop aan nieuwe content, komt Mrs. Davis naar voren als uitblinker. De reeks komt uit de koker van Damon Lindelof en Tara Hernandez, respectievelijk showrunners voor Lost, Watchmen (de HBO reeks) en Young Sheldon. Een combinatie die nieuwsgierig maakt...
Review: Jurassic World Aftermath Collection
  • 0
Bon, ik ga niet flauw doen: ik ben eigenlijk al een poosje ‘uitge-jurassic-ed’. Toen de allereerste film uitkwam in 1993 leek het mij - net als bijna iedereen - een heel coole filmervaring, en ik wou er het vervolg nog wel bijnemen. Nog een deel drie? Ach, waarom niet, een trilogie is een logisch iets. Maar daarna had ik wel voldoende dino. Toen men begon met Jurassic World, was ik niet verwonderd. Reboots of het herlanceren van een cinematic universe leken brood en boter voor Hollywood. Maar als ik die films ooit gezien heb, was dat puur per ongeluk. Toch heb ik de kans genomen om Jurassic World Aftermath Collection te proberen. Omdat het mij leek als een poging om toch nog iets ‘vers’ te brengen. Had ik gelijk?
Filmreview: Lamborghini: The Man Behind the Legend
  • 1
Net als vele kinderen van de jaren negentig, was mijn bed lang bekleed met een Ferarri dekbedovertrek. De klassieker, een Testa Rossa zoals in Miami Vice. Ik was dan wel niet op de hoogte van alle cijfers en statistieken, maar ik wist wel wat mooi was, en man, wat was die auto mooi. Tegenwoordig ben ik nog altijd geen expert in wat zich onder de motorkap bevindt - ik zou beter eens schrijven over wat ik wel weet, ik weet precies weinig - maar mooie wagens zijn mooie wagens. Ferarri is al lang niet meer de enige die in mijn car spank bank zit en tussen verschillende glimmende chassis zit naturalmente ook Lamborghini.
Leer de klappen van de zweep in Indiana Jones and the Dial of Destiny
  • 0
Dundundundun dundunduuuuun! Maar liefst 41 jaar (één-en-véértig!) na Raiders of the Lost Ark, komt professor Henry Walton Jones Junior - Indiana voor de vrienden - nog eens terug op het witte doek. Harrison Ford is ondertussen tachtig, maar dat zou je volgens deze trailer helemaal niet zeggen. De originele trilogie (Raiders, Temple of Doom en The Last Crusade) is bij de meest populaire filmfranchises uit de geschiedenis. Een samenwerking tussen George Lucas en Steven Spielberg om met een verhaal ‘beter dan elke James Bond’ te komen, de films hebben de jaren schitterend doorstaan en blijven een plezier voor jong en oud. Een poging om voort te bouwen op het eerste monstersucces met Kingdom of the Crystal Skull uit 2008, laten we even buiten beschouwing wegens gewoon een draak van een film. We doen gewoon of dit nooit gemaakt werd en we pinnen onze hoop op deze nieuwe telg: Indiana Jones and the Dial of Destiny (beetje een Harry Potterige titel, dat wel).

Dial of Destiny is...
Seriereview: Wednesday
  • 1
Televisie en film nemen ons al meer dan honderd jaar mee in alles wat we ons kunnen inbeelden en nog veel meer waar we zelfs nooit aan gedacht hadden. Één van de meest voorkomende en meest besproken zaken is en blijft ‘familie’ en de ‘familiedynamiek’. Helemaal in het begin en veel te lang daarna kregen we de immer perfecte combo van vader plus moeder plus twee kinderen. Dat zoiets éigenlijk meer uitzondering dan regel is, legde tv naast zich neer want aspiraties voor meer en beter waren goed voor kijkcijfers. Tot de jaren zestig kwamen kloppen en het stilaan oké werd om een tikkeltje anders dan de norm te zijn. 1964 bracht zowel The Munsters als The Addams Family naar het kleine scherm.
Filmreview: The People We Hate at the Wedding
  • 0
Trouwen. Een onderwerp dat enorm veel losmaakt en waar iedereen een mening over heeft. Wel, niet, klein, groot, wit, thuis, exotisch, kerk of geen kerk, … De mooiste dag van je leven of een waas waar je thuis de film van moet bekijken om te zien wat je nu juist gedaan hebt? Hoeveel geld is teveel geld? Is het echt wel nodig (bedacht als je een achttiende mogelijk boeket bekijkt). Nee, het is geen sinecure om aan dat altaar te geraken en vaker wel dan niet zien we iemands kleine kantjes wanneer het gaat over een ‘life event’ zoals trouwen. Bridezillas, groomzillas, schoonmoeders, er is een hele entertainmentindustrie op gebouwd.
Filmreview: Rosaline
  • 0
In ons leven komen we af en toe, tot vaak, irritante mensen tegen. Soms lijkt het alsof de wereld uit niks anders dan mensen bestaat die er speciaal zijn om op onze zenuwen te werken. Domme mensen, onbeleefde mensen, arrogante mensen, ... Maar bij de meest hemeltergende soort hoort ongetwijfeld: de verliefde idioot. M/V/X, doet er niet toe. Ik heb het niet over mensen die 'houden van', neen, mensen die 'verliefd' zijn. Het prille begin. Wanneer die andere nog omgeven wordt door rozenblaadjes en confetti, wanneer er in heel het universum nog nooit zo een fantastische mens heeft rondgelopen, er speelt muziek bij elke blik. Ik ben er net zozeer schuldig aan als heel veel mensen, we zijn er bijna allemaal al eens geweest. Life hits different op je roze wolk. En geen enkele wolk zweeft hoger dan die allereerste.
The Corridors of Power getoond in nieuwe trailer
  • 0
Toen de USSR uiteen viel, bleef er plots maar één super power over in de wereld. Nu kunnen wij als Europeanen een waslijst aan problemen gaan opnoemen waar de Verenigde Staten mee te kampen hebben, maar feit blijft dat ze nog steeds de rol aannemen (opeisen?) van ‘s werelds grote broer. Een disfunctionele grote broer die je om de zes kerstavonden eens over de vloer krijgt en waarvan je na twee uur weer precies weer waaróm hij niet vaker gevraagd wordt … maar een grote broer niettemin. The Corridors of Power neemt een kijk achter de schermen van Amerika precies in deze rol. In de Tweede Wereldoorlog was Amerika lang bereid om de evenementen gewoon te laten ontvouwen. Een isolationistische aanpak, er valt even veel vóór als tégen te zeggen. Nadien was er Korea, Vietnam, Ex-Joegoslavië, Iran, Irak, Rwanda, Somalië, Syrië, … Als men algemeen de vraag gaat stellen ‘hoe reageert de VS op internationale conflicten?’ dan is het antwoord meer dan eens ‘niet goed’.

In ‘Corridors’...
Review: Mario + Rabbids Sparks of Hope
  • 0
Loodgieter. Wie had ooit gedacht dat het zo een exotisch beroep kon zijn. Mario (achternaam onbekend, mogelijk Itsame?) kwam voor het eerst op onze gameradar in 1981 als bijrolletje in het spel Donkey Kong. Sindsdien is hij een icoon van de populaire cultuur, nog steeds niet officieel gehuwd met zijn Peach, trotse broer van een heuse spokenjager en ondanks veertig jaar dienst nog niet in voor een pensioen. Dit jaar is hij nogmaals terug, ditmaal weer in het gezelschap van de Rabbids.
Review: Smurfs Kart
  • 1
Smurf jij ook wel graag eens snel? En dan bijna uit de bocht smurfen, of sneller komen aansmurfen dan je medesmurfers? Smurftastisch, toch! Natuurlijk is het geen goed idee om dat in het echt te gaan smurfen, je smurft jezelf zo de gracht in en dan ben je behoorlijk gesmurft! Gelukkig voor jou is er nu Smurfs Kart, waar je je hart in kan opsmurfen. De blauwe ventjes (en meisjes) komen op 15 november naar de Nintendo Switch en ik mocht deze game al eens smurfen. Was het lachen of heb ik mij eerder blauw gesmurft? Lees verder om het uit te smurfen.
Review: The Case of the Golden Idol
  • 0
Ik lees meer dan ik game en ik ben fan van detectives en mysteries. Tegenwoordig gaat dankzij BeyondGaming mijn wereld op dat vlak meer open en probeer ik al eens sneller iets uit. Als er dan iets op mijn pad komt dat aansluit bij mijn eerste grote liefde, dan is dat dubbel feest. Of toch dubbel zo interessant. The Case of the Golden Idol trekt me meteen aan, want gewoon de stijl op zich lijkt ons al dertig jaar in de tijd terug te willen sturen. Dat verdient verder onderzoek, dus Detective Squidward op het appel!
Terug
Bovenaan