Film

Onder het motto 'wie leert niet graag eens iets nieuws' heb ik volgend weetje voor u: beste lezer, de pizza waar New Yorkers zo enorm van over zijn? Die kan je inderdaad nergens anders ter wereld vinden. Ook plaatsen die beweren 'echte NYC-pizza' te kunnen voorschotelen buiten de City zullen er nooit in slagen. Na serieus onderzoek blijkt dat het water dat in het pizzadeeg terechtkomt datgene is wat de New Yorkse-pizza zo speciaal maakt. Een uitzonderlijk dunne maar smakelijke korst waar prachtig mee te werken valt: dankzij het water van 't stad. Tenzij je dus tankers met dát water gaat importeren, kan je gewoonweg geen dubbel gaan maken van the real deal. Dat weet u dan ook alweer, nog eens een onderwerp om tussen vrienden op tafel te gooien voor dat 'goh, gij weet toch de meest random dingen'-moment. Pizza is ook het hoofdproduct van de Freddy Fazbear-keten aan restaurants. Kinderparadijzen waar iedereen met een slice en een smile terug buiten ging...

Baz Luhrmann. Voor sommigen is het een artistieke virtuoos die perfect muziek en filmtaal weet te blenden tot perfect smakende cinematografische cocktails, voor anderen de keizer van de kitsch die het filmische effect van een migraine oproept. In welk kamp je ook valt, het is moeilijk te ontkennen dat de Australiër sinds zijn sprankelende debuut Strictly Ballroom in de jaren negentig een resem unieke filmervaringen heeft afgeleverd. Van de onweerstaanbare bombastische cool van Romeo + Juliet tot het romantische Broadway Musical-spektakel van Moulin Rouge en het sentimentele ouderwetse epos Australia, Luhrmann heeft een stijl die je niet onbewogen laat. In deze review nemen we een box onder de loep die de twee meest recente films van de grootmeester van de camp bundelt op dvd, namelijk The Great Gatsby en Elvis.

Wat is er leuker dan op een vrije namiddag naar een epische sciencefictionfranchise kijken? Star Wars, Blade Runner, … we kennen ze allemaal. Maar Dune, in al zijn facetten, is wat mij betreft de franchise van het moment. Toegegeven, Dune: Part One heeft voor gemengde meningen gezorgd, you love it or hate it. Maar, frankly speaking, reken mij maar bij die eerste groep. Dit bewijzen ook de talloze nominaties en de verzilvering van maar liefst zes Oscars. Op naar Brussel om te zien of we ook in deel twee een cl-IMAX zullen beleven!

Tijdens het huiveringwekkende begin van de Tweede Wereldoorlog ontvouwt zich het waargebeurde verhaal van One Life. Te midden van de sombere schaduwen van deze duistere periode weet de film een sprankje licht te brengen en straalt als een hartverwarmend verhaal. In deze indrukwekkende vertelling speelt Nicholas Winton de hoofdrol, waarbij zijn uitzonderlijke daad van het redden van 669 vluchtelingenkinderen het kloppende hart vormt.

Het leven kan moeizaam zijn wanneer je alleen de dagen door moet komen, met alle bagage van je verleden nog aan de heup vastgebonden. Wat als er iemand was die deze bagage kon helpen dragen? Wat als die steun hetgeen is wat je nodig hebt om eindelijk die verroeste rits open te scheuren en de wollen kindertruien beladen met pijnlijke herinneringen terug op je huid te voelen? Of zelfs om de zachte huid van mamalief, die tientallen jaren geleden het leven liet, nogmaals te kunnen voelen?

L’Empire neemt ons mee naar een alternatieve realiteit waarin buitenaardse wezens niet langer verre verschijningen zijn, maar het noorden van Frankrijk binnenstormen. Onder de blikken van de lokale bevolking en de hulpeloze gendarmerie proberen ze het land te veroveren. Deze absurde komedie, onder regie van Bruno Dumont, brengt een bizarre combinatie tot leven waarbij lichtzwaarden, ruimteschepen, de ruiters van de Apocalyps, de demonpeuter Freddy en een tirannieke keizer samenkomen.