Geen betere manier om je met de bittere realiteit van je midlifecrisis te confronteren dan je te realiseren dat het bijna twintig jaar geleden is dat je heldhaftige elf uit de donkere riolen het verblindende zonlicht in ploeterde, om een uitgestrekte wereld van mogelijkheden te ontdekken. Zeggen dat The Elder Scrolls IV: Oblivion een mijlpaal was, die na al die jaren blijft resoneren, is dan ook een understatement. Het magische land van Cyrodiil, gevuld met bizarre figuren, geheimzinnige grotten en demonische poorten naar de hel maakte een onuitwisbare indruk die uitnodigde om geëxploreerd te worden. De hamvraag bij een re-release als deze is echter: pakt de mayonaise nog in dit overdadige broodje smos?